درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر به بررسی تأثیر صادرات کالاهای ورزشی بر رشد اقتصادی ایران و برخی کشورهای در حال توسعه منتخب می پردازد. این تحقیق یک تحقیق کاربردی و به لحاظ روش جمع آوری آمار و اطلاعات، از نوع تحقیقات اسنادی است. داده های مربوط به صادرات کالاهای ورزشی و شاخص های رشد اقتصادی ایران و 9 کشور در حال توسعه منتخب در طی سال های 2016-1997 با استفاده از داده های بانک جهانی و مرکز تجارت بین الملل بر اساس طبقه بندی HS پنج گروه کفش، پوشاک، انواع توپ، قایق های تفریحی- ورزشی و کالاهای متفرقه استخراج شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های اقتصاد سنجی و پانل دیتا و آزمون های هم جمعی، لیمر، هاسمن، اثرات تصادفی، علیت گرنجری از نرم افزار Eviews استفاده شده است. نتایج نشان داد که شاخص های اشتغال، مخارج دولت، صادرات محصولات ورزشی، بازبودن اقتصاد، سرمایه انسانی و تحقیق و توسعه دارای ضریب مثبت و شاخص های نرخ تورم و نرخ ارز دارای ضریب منفی بر رشد اقتصادی هستند. به طور کلی و با توجه به یافته های پژوهش رشد صادرات محصولات ورزشی موجب بالا رفتن ظرفیت تولید، برخورداری از صرفه های اقتصادی، افزایش بهره وری و تخصیص کاراتر منابع و در نهایت رشد بالاتر در بخش غیر صادراتی می گردد.

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تأثیر شش هفته تمرین های تداومی و تناوبی هوازی بر شاخص آنتی اکسیدانی تام هیپوکمپ و تعادل رت های مبتلا به پارکینسون بود. در این پژوهش از 24 سر رت نر نژاد ویستار 12 هفته ای با میانگین وزن 250 تا 350 گرم استفاده شد. آزمودنی ها با استفاده از رزرپین به پارکینسون مبتلا شدند. سپس، تمرین های هوازی تداومی و تناوبی به مدت شش هفته و هر هفته پنج جلسه و با زمان 15 دقیقه و سرعت 10 متر در دقیقه در هفته اول اجرا شد که زمان تمرین در هفته آخر به 40 دقیقه و سرعت تمرین به 20 متر در دقیقه رسید. این تمرین در گروه تناوبی در هفته اول در دو مرحله، در هفته های دوم تا چهارم در چهار مرحله و در هفته های پنجم و ششم در شش مرحله اجرا شد و در پایان شش هفته، تعادل با استفاده از آزمون روتارود اندازه گیری شد و سپس، رت ها با استفاده از کتامین و زایلازین کشته شدند. پس از آن، بافت هیپوکمپ از سایر قسمت های مغز جدا شد و شاخص آنتی اکسیدانی تام (TAC) اندازه گیری شد. نتایج با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی LSD تجزیه وتحلیل شد. یافته های پژوهش نشان داد که شش هفته تمرین هوازی تداومی و تناوبی باعث بهبود شاخ ص آنتی اکسیدانی تام در هیپوکمپ (P ≤ 0.000) و تعادل (P ≤ 0.000) رت های مبتلا به پارکینسون می شود. همچنین، در مقایسه بین دو گروه تمرینی در متغیر شاخص آنتی اکسیدانی تام تفاوت معناداری مشاهده نشد (P ≤ 0.46)، اما در شاخص تعادل، تمرین تناوبی در مقایسه با تمرین تداومی تأثیر بیشتری را نشان داد (P ≤ 0.000)؛ بنابراین، می توان نتیجه گرفت که از این نوع تمرین ها می توان برای بهبود سیستم آنتی اکسیدانی هیپوکمپ و تعادل بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده کرد.

هدف این مطالعه تعیین ویژگی های مسکات ملی ورزش ایران بود. از این رو، با استفاده از روش کیفی و تشکیل گروه متمرکز به بررسی عمیق موضوع تحقیق پرداخته شد. در این راستا، افراد آگاه به موضوع پژوهش در حیطه نظری و عملی به عنوان جامعه آماری تحقیق در نظر گرفته شدند. نمونه آماری تحقیق برای تشکیل گروه متمرکز شامل هفت نفر اعضای کارگروه طراحی نماد ورزش ایران بودند که از دو سازمان علمی (پژوهشگاه علوم ورزشی) و اجرایی (وزارت ورزش و جوانان) بر اساس سابقه علمی و اجرایی مرتبط و به صورت نمونه گیری هدفمند قضاوتی انتخاب شدند. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش 6 جلسه گروه متمرکز برگزار گردید. داده های جمع آوری شده در دو مرحله شامل بررسی نتایج فراخوان عمومی و مصاحبه درون گروهی بر اساس روش تحلیل محتوای کیفی خلاصه و طبقه بندی گردید. نتایج نشان داد، ویژگی های مسکات ملی ورزش ایران در دو مقوله فرعی ویژگی های ظاهری و ویژگی های شخصیتی تقسیم بندی می شوند. ویژگی های ظاهری خود به دو بخش ویژگی بدنی و پوشش ظاهری و ویژگی شخصیتی به 7 بخش منش اجتماعی، منش ورزشی، منش پهلوانی، مهرت ورزشی، منش اعتقادی، کنش ملی و اخلاقیات فردی دسته بندی می شود. مجموعه ویژگی های به دست امده شناسنامه جامعی برای طراحی مسکات ملی ورزش ایران را در اختیار متخصصان قرار می دهد.

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر چرخه بیوریتم بر توان جسمانی دختران والیبالیست بود. جامعه آماری تحقیق تمامی دختران والیبالیست به تعداد 120 نفر با دامنه سنی 20-17 در سال 1397 در شهر بشرویه بود. بدین منظور 30 نفر از ورزشکاران دختر والیبالیست به عنوان نمونه از بین افراد حائز شرایط ورود به پژوهش به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. نوع پژوهش از لحاظ هدف کاربردی بوده و از لحاظ ماهیت و روش، نیمه تجربی است و به صورت میدانی انجام گرفته است. شایان ذکر است با توجه به تاریخ تولد هر آزمودنی نمودار بیوریتم آنها ترسیم شد و افراد با توجه به نمودار بیوریتم و روزهای افت و اوج، چرخه خود را مشاهده کردند و در آزمون های آمادگی جسمانی از جمله پرتاب توپ مدیسنبال، برای ارزیابی توان عضلانی بالاتنه، آزمون چابکی و پرش عمودی سارجنت، جهت ارزیابی توان عضلانی پایین تنه شرکت کردند. برای تجزیه وتحلیل داده ها علاوه بر شاخص های آمار توصیفی، از آزمون کولموگروف - اسمیرنوف و آزمون  t وابسته استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد بین توان عضلانی بالاتنه آزمودنی ها در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخه بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (035/0P=). همچنین بین توان عضلانی پایین تنه آزمودنی ها در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخه بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (004/0P=). بین چابکی دختران والیبالیست در روزهای شارژ و دشارژ براساس چرخه بیوریتم تفاوت معناداری وجود دارد (004/0P=).

هدف از انجام این تحقیق بررسی تطبیقی تجارب دیپلماسی ورزشی کشورهای منتخب و مقایسه آن با جمهوری اسلامی ایران بود. روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی است که با توجه به ماهیت و نوع مطالعه که بررسی تطبیقی است از روش مطالعه تطبیقی جرج بردی استفاده شد. کشورهای بررسی شده در بخش تطبیقی پژوهش شامل آمریکا، آلمان، فرانسه، ژاپن، انگلستان و جمهوری اسلامی ایران است. علت انتخاب کشورهای مذبور فعالیت های موفق و سازماندهی مناسب آن ها به عنوان کشورهای پیشرو در حوزه دیپلماسی ورزشی بوده است. اطلاعات مورد نظر این کشورها از طریق جستجو در وب سایت ها، مقالات علمی، تحقیقات داخلی و خارجی، کتب مرتبط، اسناد، شواهد و مدارک جمع آوری گردید. همچنین برای بررسی وضعیت کنونی دیپلماسی ورزشی در ایران نیز از طریق مصاحبه با اساتید، نخبگان و صاحب نظران در حیطه دیپلماسی جمع آوری شد. جامعه آماری پژوهش، مدیران عالی رتبه سیاسی- ورزشی کشور بودند که در عرصه ورزش و سیاست سوابق مدیریتی و اجرایی داشتند. نمونه آماری 12  نفر از نخبگان  بودند که به صورت نمونه گیری در دسترس و به شیوه گلوله برفی انتخاب شدند. یافته های تحقیق نشان داد که در کشورهای پیشرو در حوزه دیپلماسی ورزشی، در سطح کلان فعالیت های بسیاری انجام گرفته است که این فعالیت ها در سه دسته نهادهای فعال دیپلماسی ورزشی، اولویت های دیپلماسی ورزشی و اقدامات انجام شده برای تقویت این دیپلماسی طبقه بندی شدند. بررسی وضعیت دیپلماسی ورزشی ایران نشان دهنده عدم برنامه ریزی و سیاست گذاری لازم با رویکرد دیپلماسی ورزشی در کشور بود. لذا می توان گفت از آنجا که تعیین خط مشی سیاست خارجی هر کشور از متغیرهای متعددی تأثیر می پذیرد، جمهوری اسلامی می تواند با الگوبرداری از کشورهای موفق از دیپلماسی ورزشی به مانند ابزاری تسهیل کننده برای اجرای سیاست خارجی استفاده کند

هدف این پژوهش، نورم سنجی آمادگی جسمانی دانش آموزان کم توان ذهنی توسط آزمون آمادگی جسمانی استاندارد کانادایی ( CSTF ) بود؛ براین اساس، 314 دانش آموز (115 دختر و 199 پسر) کم توان ذهنی آموزش پذیر (دامنه بهره هوشی: 70-50، سن: 55/2 ± 53/18 سال)، ازطریق مدارس استثنایی استان همدان انتخاب شدند. نخست، قد، وزن، و نمایه توده بدنی دانش آموزان سنجیده شدند. سپس، آزمون های میدانی انعطاف پذیری، استقامت و قدرت ماهیچه ای و اکسیژن مصرفی بیشینه ( VO2max )، توسط مجموعه آزمون CSTF برآورد شدند. آمار توصیفی، آزمون آنوای یک سویه و صدک های 20، 40، 60 و 80، برای آنالیز داده ها و تدوین هنجارهای آن استفاده شدند. نتایج نشان داد که تفاوت معناداری بین دختران و پسران در هریک از متغیرهای استقامت عضلانی، قدرت ماهیچه ای و اکسیژن مصرفی بیشینه وجود داشت ( 0.05 > P )؛ اما انعطاف پذیری تفاوت معنا داری را نشان نداد ( 0.05 P > ). میانگین و انحراف استاندارد آزمون انعطاف پذیری 89/9 ± 85/19 (سانتی متر)، شنای سوئدی 48/8 ± 89/11 (عدد)، درازونشست 54/9 ± 26/19 (عدد در دقیقه)، قدرت پنجه 64/5 ± 74/14 (کیلوگرم) و ظرفیت هوازی 97/5 ± 51/60 (میلی لیتر بر کیلوگرم در دقیقه) بود. داده های پژوهش حاضر می توانند برای نمره دهی و درجه بندی دانش آموزان دختر و پسر کم توان ذهنی استان همدان به کار روند.

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف تاثیر مصرف مکمل دی ریبوز بر LDH، CK و MDA متعاقب یک جلسه پلایومتریک در کشتی گیران مبتدی جوان انجام گرفت. روش ها: در این پژوهش نیمه تجربی که با طرح اندازه گیری تکراری انجام گرفت، 32 کشتی گیر جوان مبتدی شهر خرم آباد با دامنه سنی 15 تا 18 به صورت در دسترس انتخاب شدند و در 2 گروه 16 نفری مصرف مکمل دی ریبوز همراه با تمرین پلایومتریک و مصرف دارونما همراه با تمرین پلایومتریک تقسیم شدند. در مرحله پیش آزمون خونگیری مرحله اول انجام گرفت. در گروه مکمل دی ریبوز تمرین پلایومتریک، شرکت کنندگان یک ساعت قبل از انجام فعالیت به مقدار 15 گرم مکمل دی ریبوز مصرف نمودند، بعد از یک ساعت از مصرف مکمل دی ریبوز، آزمودنی ها پس از 10 دقیقه گرم کردن به انجام تمرینات پلایومتریک مربوطه پرداختند. 24 ساعت و 48 ساعت پس از انجام تمرین پلایومتریک به ترتیب خونگیری مرحله دوم و سوم انجام شد. در گروه دارونما- تمرین پلایومتریک، شرکت کنندگان یک ساعت قبل از انجام فعالیت به مقدار 15 گرم دارونما (سوربیتول و β-سیکلودکسترین) مصرف نمودند. داده های به دست آمده توسط آزمون تحلیل ورایانس با اندازه گیری تکراری تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد که مصرف مکمل دی ریبوز در کاهش شاخص های پراکسیداسیون لیپیدی (MDA) (05/0>) و فشار اکسایشی (CK، LDH) متعاقب یک جلسه فعالیت پلایومتریک تاثیرگذار می باشد (05/0>). نتیجه گیری: باتوجه به نتایج مطالعه حاضر توصیه می شود کشتی گیران جوان با استفاده از مکمل سازی دی ریبوز از بروز فشار اکسایشی و پراکسیداسیون لیپیدی ناشی از انجام فعالیت های ورزشی نسبتا شدید و پیامدهای بعدی آن جلوگیری کرد.

با توجه به اهمیت آماده سازی در پاسخ به دو محرک در موقعیت های گوناگون ورزشی، هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر زمان پیش دوره و فواصل زمانی بین دو محرک در دوره بی پاسخی روان شناختی در ورزشکاران بود. تحقیق حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح درون گروهی بود و از نظر هدف در حوزه پژوهش های بنیادی-کاربردی است. بدین منظور 50 نفر از دانشجویان پسر ورزشکار دانشگاه شهید چمران اهواز با دامنه سنی 45/47±1/22 سال به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده لپ تاپ ایسوز با قدرت پردازش پنج هسته ای، پرسشنامه دست برتری ادینبورگ، نرم افزار و سخت افزار ابزار سنجش دوره بی پاسخی روان شناختی بود. شرکت کنندگان به دو محرک دیداری (انتخابی) که به فاصله زمانی کمی از هم ارائه می شدند، با سریع ترین شکل ممکن پاسخ می دادند. آزمون ها به صورت تکلیف دوگانه و تکلیف تکی در پیش دوره های 1، 2، 4 و8 ثانیه و فاصله های بین محرکی 100، 250، 500 و 800 میلی ثانیه به صورت تصادفی گرفته شد. داده ها با استفاده از میانگین، انحراف معیار و تحلیل واریانس درون گروهی در سطح معنا داری (05/0P <) تجزیه وتحلیل شد. نتایج نشان داد که اثر زمان پیش دوره و فاصله زمانی بین دو محرک معنادار بود. پیش دوره های 1 ثانیه و فاصله 100 میلی ثانیه بین دو محرک بیشترین دوره بی پاسخی روان شناختی و پیش دوره 8 ثانیه و فاصله بین دو محرک 800 میلی ثانیه کمترین دوره بی پاسخی روان شناختی را در پی داشت. این مطالعه نشان داد که الگوی دوره بی پاسخی روان شناختی در شناختن مراحل پردازش اطلاعات به وسیله دستکاری تجربی در فرایندهای آماده سازی، تحت تأثیر قرار می گیرد. در تقابل با تصور عمومی مبنی بر اینکه زمان آماده سازی روی فرایندهای پیش حرکتی عمل می کند، در پژوهش حاضر زمان آماده سازی در فرایندهای دیرهنگام حرکتی عمل کرده و وجود تنگنای پردازش را در تکالیف دوگانه تأیید می کند.

هدف: هدف از این پژوهش، طراحی آزمون اختصاصی برای سنجش آمادگی جسمانی نیروهای بسیج مستضعفان می باشد. روش شناسی: پژوهش از نوع پژوهش های آمیخته (کیفی- کمی) بوده و در دو مرحله انجام شد. مرحله اول از طریق مطالعات کتابخانه ای، انجام مصاحبه نیمه ساختار یافته با مدیران متخصص و تشکیل کارگروه تخصصی و مرحله دوم از طریق جمع آوری داده ها به صورت میدانی انجام گردید. نمونه اولیه پژوهش جهت بررسی روایی و پایایی آزمون آمادگی جسمانی شامل 40 نفر از نیروهای داوطلب عضو بسیج مستضعفان بود. در ادامه 522 نفر از نیروهای بسیج مستضعفان جهت تهیه هنجار به عنوان نمونه ارزیابی شدند. برای ارزیابی پایایی آزمون از روش آزمون- بازآزمون، روایی ملاکی از روش روایی ملاک همزمان و روایی ساختاری از روش مقایسه گروه مبتدی و نخبه استفاده گردید. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون t مستقل و آزمون همبستگی پیرسون انجام شد. با مصاحبه های نیمه ساختار یافته و تشکیل کارگروه های تخصصی، نیازهای عملیاتی هر بخش تحلیل و مهم ترین فاکتورهای آمادگی جسمانی مورد نیاز نیروهای داوطلب بسیجی تعیین گردید. سپس آزمون اختصاصی مناسب این نیروها طراحی و روایی محتوایی و ظاهری آزمون در کارگروهی با حضور کارشناسان، مدیران نظامی و اساتید ورزشی تأیید شد. یافته ها: در بخش کمی، نتایج نشان داد که آزمون اختصاصی طراحی شده از روایی ساختاری (مقایسه گروه مبتدی و نخبه؛ 001/0=P) روایی ملاکی همزمان (مقایسه با آزمون های معیار؛ 9/0<r) و پایایی (همبستگی آزمون-بازآزمون؛ 89/0=r) برخوردار است. در نهایت، نرم استاندارد برای ارزش گذاری آزمون در سه گروه سنی (15 الی 19 سال، 20 الی 29 سال و بیش از 30 سال) با استفاده از منحنی نرمال و نقاط درصدی تدوین و در جداول جداگانه گزارش گردید. نتیجه گیری: آزمون طراحی شده می تواند آمادگی جسمانی نیروهای بسیج را متناسب با شرایط عملیاتی به شکل مطلوبی ارزیابی نماید.

هدف: هدف این پژوهش، بررسی عملکرد کاروان ورزشی ایران در مسابقات ورزشی نظامیان جهان (سیزم) در مقایسه با رقبای برتر جهانی می باشد. روش شناسی: روش پژوهش توصیفی _ تحلیلی بوده و از نوع گذشته نگر می باشد. پژوهشگران سعی کرده اند بدون پیش داوری به توصیف وضعیت ایران در بازی های سیزم بپردازند و با استفاده از اسناد و مدارک موجود، رتبه بندی و مدال های کسب شده ورزشکاران ایرانی در این مسابقات، آن را با عملکرد 10 کشور برتر دنیا مورد مقایسه قرار دهند. یافته ها: از مهم ترین یافته های این پژوهش می توان به نوسانات عملکرد ایران در این مسابقات اشاره کرد، به طوری که با در نظر نگرفتن دو دوره عدم حضور ایران در این مسابقات عملکرد فاقد ثبات بوده و سینوسی شکل می باشد. رشته های تکواندو، دوومیدانی، جودو و کشتی از رشته های مدال آور ایران در مسابقات سیزم می باشند. در رده بندی کلی ایران به عنوان پانزدهمین کشور در رنکینگ مدالی قرار گرفته است. نتیجه گیری: در سال های اخیر توجه به ورزش نیروهای مسلح کشور افزایش یافته است و شاهد برنامه ریزی های مختلف در این حیطه بوده ایم. در این راستا افزایش تعامل تربیت بدنی نیروهای مسلح با فدراسیون های ورزشی و برگزاری اردوهای مشترک از یک طرف و سامان یافتن ورزش نیروهای مسلح و باشگاه های ورزشی این نهاد از طرف دیگر، نقش پررنگی در ارتقا ورزش نظامی داشته است.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر یک برنامه تمرینی یکپارچه جسمانی بر کنترل بازداری دختران نوجوان انجام گرفت. بدین منظور تعداد 32 نفر از دانش آموزان دختر متوسطه دوره اول انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تجربی و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 14 جلسه تمرینات یکپارچه را که ترکیبی از تمرینات هوازی، تعادلی و حرکات ظریف بود، انجام دادند. در این مدت گروه کنترل برنامه تمرینی عادی درس تربیت بدنی را دنبال کردند. تغییرات بازداری آزمودنی ها قبل و بعد از دوره تمرینی، به وسیله آزمون استروپ و از طریق آزمون تحلیل واریانس عاملی با اندازه های تکراری سنجیده شد. نتایج نشان داد روند تغییرات نمره تداخل در گروه تمرینات یکپارچه به طور معناداری متفاوت و کاهش یافته بود. یافته های حاضر از اثربخشی ترکیب تمرینات هوازی، تعادلی و حرکات ظریف در بهبود کنترل بازداری نوجوانان حمایت می کند.

  استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات می تواند، منجر به توسعه مهارت های مورد نیاز در دانشجویان شود و تحقیق حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری شاخص های فناوری اطلاعات و ارتباطات با مولفه های مهارت های ارتباطی در دانشجویان تربیت بدنی دانشگاه پیام نور استان گیلان انجام شد. تحقیق از نوع کاربردی و بر حسب اهداف تحقیق، از نوع توصیفی-پیمایشی مقطعی بود. 151نفر از دانشجویان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های پیام نور استان گیلان جامعه آماری مورد نظر را تشکیل دادند. گردآوری اطلاعات به روش پرسشنامه ای و ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق از اعتبار و روایی مناسب برای اجرای پژوهش برخودار می باشند. تجزیه و تحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی، میانگین و انحراف استاندارد و در بخش آمار استنباطی از آزمون های کولموگروف اسمیرنوف، تی تک نمونه، روش همبستگی پیرسون، تی مستقل، در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 23 استفاده شد. سطح معناداری آزمون ها نیز P .

مقدمه: تأثیر تمرینات ورزشی با شدت های مختلف بر القا و یا مهار فرایند آپوپتوز وابسته به میتوکندری در بافت بیضه تاکنون ناشناخته مانده است. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین تداومی با شدت کم (LICT)، متوسط(MICT) و زیاد (HICT) بر فرایند آپوپتوز در بافت بیضه موش های صحرایی بود. روش پژوهش: بدین منظور، 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به چهار گروه LICT، MICT، HICT و کنترل تقسیم شدند. گروه LICT با شدت 50-60 درصد حداکثر سرعت ، گروه MICT با شدت 65-70 درصد حداکثر سرعت  و گروه HICT با شدت 80-85 درصد حداکثر سرعت  تمرین کردند. بیان پروتئین و ژنBax ، Bcl-2، کاسپاز 3 با روش وسترن بلات و PCR کمی اندازه گیری شد. داده های پژوهش با آزمون آماری ANOVA و آزمون تعقیبی توکی تجزیه وتحلیل شد. یافته ها : نتایج نشان داد که در گروه LICT و MICT بیان Bcl2، Bax و کاسپاز 3 تغییر معناداری در مقایسه با گروه کنترل نداشت (05/0P>). در گروه HICT بیان Bcl-2 کاهش معنادار (01/0P=) و بیان Bax و کاسپاز-3 افزایش معناداری (05/0P=) داشت. همچنین تعداد سلول های آپوپتوتیک در LICT و MICT تغییر معناداری را نشان نداد، ولی در گروه HICT افزایش معناداری داشت (001/0P=). نتیجه گیری: به نظر می رسد هشت هفته تمرین LICT و MICT هیچ تأثیر معناداری در بروز یا القای فرایند آپوپتوز وابسته به میتوکندری در بافت بیضه ندارد. درحالی که گروه HICT با کاهش بیان Bcl2 و افزایش بیان Bax و کاسپاز 3، فرایند آپوپتوز را القا می کند و تعداد سلول های آپوپتوتیک را در بافت بیضه افزایش می دهد. 

مقدمه و هدف : مهم ترین منبع قدرت برای هر فرد، وجود ایمان و اعتقادات مذهبی اوست؛ چرا که اعتقادات معنوی در زندگی بسیار حائز اهمیت است و سلامت جسم و روح را تضمین می کند. روش شناسی: پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی – تحلیلی و ارائه پرسشنامه های آماری، بر آن است که بداند، بین دلبستگی های گرایشی و بینشی، با سلامت روان رابطه معناداری دارد یا خیر؟ نتایج: نتایج پژوهش حاضر با به کارگیری روش توصیفی _ تحلیلی و استفاده از داده های آماری چنین است: معنویت می تواند امر قدسی یا غیبی، ارزش های اخلاقی، دین، عرفان و ... باشد که هر نوع معنابخشی به زندگی را در برگیرد؛ سلامت روان هر شخصی با توجه به جهان اطراف و جامعه اش سنجیده می شود و نمی توان گفت سلامت روان، یک امر فردی است و به معیارها و خصوصیات فردی بسنده کرد؛ نتیجه گیری : دلبستگی معنوی متغیر پیش بین مناسبی برای سلامت روان است، یعنی افرادی که دارای دلبستگی معنوی هستند با اطمینان 75/0 می توان گفت دارای سلامت روان هستند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی راهبردهای نیروی کار احساسی بر قصد ترک شغل مربیان ورزشی با میانجی گری متغیر تحلیل رفتگی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه مربیان ورزشی فعال در سطح استان آذربایجان شرقی بودند که به صورت هدفمند 301 نفر از بین آن ها به عنوان نمونه آماری انتخاب شد. برای جمع آوری اطلاعات کار احساسی از پرسش نامه های برادریج و لی (2002) و دیفندورف و همکاران (2005) برای متغیر تحلیل رفتگی مربیان از پرسش نامه محقق ساخته و برای ارزیابی قصد ترک شغل مربیان نیز از پرسش نامه میر و همکاران (1993) استفاده شد. همچنین، روایی و پایایی تمامی پرسش نامه ها بررسی و تأیید شد. نتایج به دست آمده از پژوهش نشان داد بازیگری سطحی به صورت مثبت و مستقیم بر تحلیل رفتگی مربیان و به صورت غیرمستقیم بر قصد ترک شغل مربیان تأثیر معنا دار دارد. بازیگری عمیق نیز به صورت منفی و مستقیم بر تحلیل رفتگی و به صورت غیرمستقیم بر قصد ترک شغل مربیان تأثیرگذار بود اما مؤلفه بیان واقعی تأثیری به صورت مستقیم و غیرمستقیم بر تحلیل رفتگی و قصد ترک شغل مربیان نداشت.

هدف از پژوهش حاضر،تعیین رابطه بین مهارت های ارتباطی با سرمایه های اجتماعی در سازمان های ورزشی استان همدان بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع پیمایشی بوده است. جامعه آماری پژوهش کلیه کارکنان شاغل درسازمان های ورزشی استان همدان می باشند. تعداد 205 نفر از جامعه آماری به عنوان حجم نمونه با روش نمونه گیری خوشه ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده از پرسشنامه مهارت های ارتباطی با پایایی(84/0) و سرمایه اجتماعی با پایایی( 91/0) استفاده شد. برای توصیف داده ها ی پژوهش از آمار توصیفی و برای بررسی اثرات متغیر های مشاهده شده بر متغیرهای مکنون ازآمار استنباطی و مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. تحلیل های آماری نشان داد ضریب همبستگی (569/0 , r =01/0 P = ) مثبت و معناداری در سطح (05/0) میان مهارت های ارتباطی و سرمایه اجتماعی وجود دارد. براساس نتایج به دست آمده از مدل ، مهارت های ارتباطی به میزان (21/0) بر سرمایه اجتماعی اثرگذار می باشد، و حاکی از موثر بودن مثبت و مناسب مهارت های ارتباطی بر سرمایه اجتماعی درسازمان های ورزشی استان همدان می باشد.از این رو نتایج مدل های مفهومی تحلیل مسیر مهارت های ارتباطی برسرمایه اجتماعی راتایید نمود.

گردشگری ورزشی مهمترین بخش توسعه یافته ی صنعت گردشگری است. هدف از این تحقیق طراحی مدل توسعه ی گردشگری ورزشی مناطق پنهان است که با روش تحقیق کیفی انجام گرفت. در این پژوهش با استفاده از رویکرد ظاهرشونده(گلیزری)، در روش شناسی نظریه داده بنیاد، با 16 نفر خبره و متخصص در زمینه مدیریت ورزشی و گردشگری ورزشی، مصاحبه ی عمیق صورت گرفت. نتایج حاصل از تحلیل مصاحبه ها و کدگذاری نشان داد که نقش فرهنگی-اجتماعی جامعه ی محلی و منطقه، نقش سیاست های دولتی، ویژگی های جغرافیایی منطقه، ویژگی های گردشگران، ویژگی-های عمومی و ورزشی مناطق پنهان و نقش سازمان های مسئول مناطق پنهان در توسعه گردشگری ورزشی مناطق پنهان تاثیر فراوانی دارد و درآمدزایی، اشتغال زایی، رفاه اجتماعی و ترویج فرهنگ به عنوان پیامدهای توسعه معرفی شد. در حال حاضر کشور ما در زمینه ی گردشگری ورزشی بالاخص مناطق پنهان، عملکرد خوبی ندارد؛ همچنین برنامه ی مدونی در زمینه ی گردشگری ورزشی نداریم. بنابراین اگر در این زمینه توسعه پیدا کنیم از منظر سیاسی، ارتباطات تقویت می شوند. همچنین تبادلات فرهنگی مثبت و ترویج فرهنگ و آداب سنتی مناطق پنهان و معرفی برند کشور در حوزه های مختلف اثرات اجتماعی مثبت بسیاری برای کشور ما به ارمغان خواهد آورد. در انتها پیشنهاداتی برای توسعه گردشگری ورزشی مناطق پنهان ارائه شد.

تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون (BFR) به منزله راهبرد تمرینی پیشگیری کننده از آسیب های مفصلی و بافتی به افزایش هورمون های آنابولیک و افزایش هایپرتروفی و قدرت عضلانی منجر می شود. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۱۲جلسه تمرین سنگ نوردی با BFR بر تستوسترون، کورتیزول و نسبت آنها در خون سنگ نوردان نخبه ورزشی است. در این تحقیق نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون۲۰ مرد از سنگ نوردان (وزن ۶۹/۴ ± ۵۵/۶۴ کیلوگرم، چربی ۵۰/۸± ۳۰/۱۵ درصد و سن ۶/۲ ±۲۶سال) به صورت هدفمند انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه تمرین (هر کدام ۱۰مرد) با BFR و بدون BFR تقسیم شدند. پروتکل تمرین ۴ هفته و هر هفته ۳ جلسه تمرین سنگ نوردی بود. فشار بر عروق حدود ۴۰ تا ۱۰۰میلی متر جیوه بود. خون گیری به طور ناشتا ۲۴ساعت قبل و بعد از دوره تمرین به منظور تعیین میزان هورمون تستوسترون، کورتیزول انجام گرفت. همچنین عملکرد سرعت صعود و قدرت پنجه دست برتر سنجیده شد. داده ها با استفاده از آزمون تی همبسته و مستقل با سطح معناداری ۰۵/۰P< ارزیابی شد. نتایج نشان داد که در گروه BFR مقادیر تستوسترون (۰۲/۰=P)، نسبت تستوسترون به کورتیزول (۰۳/۰=P)، قدرت پنجه دست (۰۰۶/۰=P) و سرعت صعود (۰۳/۰=P) بعد از تمرین سنگ نوردی نسبت به قبل از آن افزایش معنا داری داشت. همچنین میزان کورتیزول خون بعد از دوره تمرینی در هر دو گروه نسبت به قبل از آن تغییر معنا داری نداشت (۵۴/۰=P، ۸۵/۰=P). به نظر می رسد تمرین سنگ نوردی با BFR به افزایش هورمون های آنابولیکی منجر می شود و از آن می توان به منظور بهبود عملکرد ورزشی سنگ نوردان استفاده کرد.

هدف از این پژوهش، بررسی ویژگی های روان سنجی نسخهً فارسی پرسش نامهً (فرا چشم انداز) چارچوب رابطه مربی- ورزشکار بود. جامعه آماری مورد نظر، شامل تمامی ورزشکاران مرد و زن حاضر در اردوهای تیم ملی بودند، که با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفی (هدفمند)، تعداد 217 ورزشکار به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری مورد استفاده، پرسش نامه (فراچشم انداز) چارچوب ارتباط مربی – ورزشکار بود و از 14 سوال و چهار خرده مقیاس تشکیل می شد. برای تعیین روایی و محاسبه ضرایب اعتبار (از مدل های آماری تحلیل عامل تأییدی و ضریب همبستگی پیرسون)، جهت محاسبه تجانس درونی (از آلفای کرانباخ و همچنین دو نیمه کردن آزمون)، جهت محاسبه ثبات پرسش نامه (از روش آزمون- بازآزمون) و جهت ارایه نُرم کمی (از میانگین، انحراف معیار، ارایه نُرم کیفی و نقاط برش با تأکید بر انحراف چارکی) استفاده و مشخص شد که این پرسش نامه دارای روایی، اعتبار و نُرم می باشد. با استفاده از مدل آماری ضریب همبستگی پیرسون مشخص گردید تمامی ضرایب اعتبار در ورزشکاران بالاتر از 64/0 است و پرسش نامه از ضریب روایی ملاکی (از نوع همزمان) بالایی برخوردار است. در پایان ضمن تایید و استانداردسازی پرسش نامه، چهار عامل (نزدیکی و صمیمیت، تعهد، متمم/مکمل و رضایتمندی) استخراج گردید. به منظور ارائه یافته های تکمیلی، از الگویابی معادلات ساختاری استفاده و مشاهده شد، پرسش نامه حاضر دارای برازش بوده و در نهایت مدل مستخرج شده از این پژوهش و بر مبنای چهار عامل بدست آمد.

آسیب های ورزشی، از تجربه های بسیار سخت و خطرناکی است که ورزشکاران در طول فعالیت ورزشی خود با آن روبه رو می شوند. حتی پس از بهبود، عوامل روان شناختی مثل ترس از حرکت و اضطراب  می توانند بر بازگشت  به ورزش تأثیر بگذارند. هدف پژوهش مقایسه ترس از حرکت یا آسیب مجدد و اضطراب ناشی از درد در ورزشکاران با و بدون سابقه آسیب دیدگی عضلانی اسکلتی بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به لحاظ روش پژوهش علّی-مقایسه ای بود. در این تحقیق 60 ورزشکار مرد حرفه ای و نیمه حرفه ای رشته های مختلف ورزشی کشور شرکت داشتند  که 30 نفر از آنها سابقه آسیب دیدگی عضلانی-اسکلتی داشتند و حداقل دو ماه از حضور در میادین و فعالیت ورزشی دور بودند.  نمونه گیری به صورت در دسترس و هدفمند بود. برای تجزیه وتحلیل داده ها از پرسشنامه های ترس از حرکت و اضطراب ناشی از درد استفاده شد. داده ها با آزمون تی مستقل تحلیل شدند. نتایج نشان داد که بین دو گروه ورزشکاران  با و بدون سابقه آسیب دیدگی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0≥p). بدین معنی که ترس از آسیب مجدد و اضطراب ناشی از درد گروه با سابقه آسیب دیدگی نمرات بالاتری نسبت به گروه بدون سابقه آسیب کسب کردند. بنابراین شناسایی عوامل شناختی مهم درگیر در ادراک درد و وجود برنامه های توانبخشی برای بهبود روانی و درگیری ذهنی پس از آسیب دیدگی ورزشکاران حائز اهمیت است.