درخت حوزه‌های تخصصی

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش یوگا بر حس انسجام، خودتاب آوری و انعطاف پذیری شناختی در زنان انجام شد. این مطالعه نیمه-آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش حاضر شامل تمامی زنان متقاضی ثبت نام در مرکز یوگا در ترم بهار بود. مجموعاً 30 نفر با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه مساوی جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت دو ماه آموزش یوگا دریافت کرد. هر دو گروه پرسش نامه های حس انسجام، خودتاب آوری و انعطاف پذیری شناختی تکمیل کردند. نتایج نشان داد بین گروه های آزمایش و کنترل در هر سه متغیر تفاوت معناداری وجود داشت. به عبارت دیگر آموزش یوگا به طورمعناداری باعث افزایش حس انسجام، خودتاب آوری و انعطاف پذیری شناختی زنان شد (001/0>P). مشاوران، روان شناسان بالینی و درمانگران می توانند از روش آموزش یوگا برای بهبود ویژگی های روانشناختی شامل حس انسجام، خودتاب آوری و انعطاف پذیری شناختی زنان استفاده کنند.

هدف از انجام این پژوهش، بررسی تأثیر دست کاری کانون توجه بر اجرای ضربه فورهند تاپ اسپین بازیکنان ماهر و مبتدی تنیس روی میز در شرایط فشار روانی بالا بود. تعداد 30 نفر (15 ماهر و 15 مبتدی) در این پژوهش شرکت کردند. افراد در شرایط فشار روانی بالا و پایین و کانون های توجهی مختلف (حالت یک تکلیفی، تکیف دوگانه با توجه درونی، تکلیف دوگانه با توجه بیرونی نامرتبط و تکلیف دوگانه با توجه بیرونی مرتبط) ضربه تاپ اسپین را اجرا کردند. نتایج نشان داد که گروه مبتدی در حالتی که توجه آن ها به سمت درون هدایت شده بود، افت کمتری در شرایط فشار روانی بالا داشتند. در گروه ماهر، زمانی که توجه آن ها به سمت بیرون بود (مرتبط یا نامرتبط)، در شرایط فشار بالا افتی در عملکرد آن ها دیده نشد. این نتایج با توجه به اثر دوگانه فشار روانی و همچنین، بحث کنترل درجات آزادی توجیه شد.

هدف از پژوهش حاضر ارائه مدل تحلیل خوشه بندی خاکستری در ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیات های ورزشی بود. محدوده مورد مطالعه استان اصفهان؛ و نمونه آماری را هیات های ورزشی با ویژگی رشته های دسته جمعی و توپی شامل هیات های ورزشی فوتبال، والیبال، هندبال، بسکتبال، راگبی، و بیس بال (و سافت بال) تشکیل دادند که بر اساس چهار مولفه اصلی توسعه سخت افزاری (3 شاخص)، توسعه ورزش همگانی (5 شاخص)، توسعه ورزش قهرمانی و حرفه ای (6 شاخص)، و توسعه منابع انسانی (8 شاخص)؛ و روش تحلیل خوشه بندی خاکستری رتبه بندی شدند. نتایج پژوهش نشان داد که هیات هندبال استان اصفهان در رتبه اول، هیات فوتبال در رتبه دوم، هیات بسکتبال در رتبه سوم، و به ترتیب هیات های راگبی، والیبال، و بیس بال در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در انتها نیز بر اساس مراحل پیموده شده، مدل تحقیق جهت ارزیابی عملکرد و رتبه بندی هیات های ورزشی بر اساس روش تحلیل خوشه بندی خاکستری ارائه گردید.

هدف این پژوهش مقایسه اثربخشی روش آموزش ورزش و روش سنتی در آموزش والیبال بر متغیرهای دانش و اشتیاق دانش آموزان پسر بود که به صورت نیمه تجربی به انجام رسید. 36 دانش آموز به صورت غیر تصادفی و به عنوان نمونه در دسترس انتخاب و به دو گروه هجده نفره در قالب آموزش ورزش و سنتی تقسیم شدند و به مدت 12 جلسه تحت آموزش والیبال قرار گرفتند. از پرسش نامه 25 سوالی اشتیاق و پرسش نامه 20 سوالی دانش عمومی و تخصصی والیبال جهت جمع آوری داده ها در مراحل پیش آزمون و پس آزمون استفاده شد. نتایج نشان داد روش آموزش ورزش به شکل معناداری سبب افزایش سطح دانش و اشتیاق دانش آموزان نسبت به روش سنتی شد. به نظر می رسد دلیل آن مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند برنامه ریزی، تصمیم گیری و اجرای برنامه آموزشی در این روش باشد.

سبک زندگی مفهومی تمایز بخش در جوامع امروزی محسوب می شود. این پژوهش آمیخته با هدف تحلیل سبک زندگی ورزشکاران نخبه ایرانی و ارائه سنخ شناسی از سبک های زندگی ورزشکاران انجام گرفت. در مرحله کیفی با انجام مصاحبه های عمیق ساختارنیافته با 19 نفر از خبرگان آشنا با سبک زندگی ورزشکاران ایرانی و بهره گیری از رویکرد گلیزری نظریه داده بنیاد مؤلفه های سبک زندگی شناسایی شد، سپس برای مرحله کمی پرسشنامه ای 64 سؤالی از کدهای مربوط به مؤلفه های سبک زندگی طراحی و توسط پنج نفر از خبرگان تأیید شد. از جامعه 1574 نفری ورزشکاران لیگ برتری در چهار رشته فوتبال، فوتسال، والیبال و بسکتبال 308 نفر از ورزشکاران به صورت هدفمند و در دسترس پرسشنامه را تکمیل کردند. با اجرای تحلیل عاملی تأییدی در نرم افزار لیزرل 80/8 مدل اندازه گیری مؤلفه های سبک زندگی ورزشکاران نخبه آزمون شد و پس از اصلاح و تعدیل مورد برازش قرار گرفت. این مدل دارای ده مؤلفه تفکر حرفه ای، شایستگی های عاطفی، چشم انداز زندگی، سواد مالی، مسئولیت پذیری، مصرف مادی، تمایلات مصرف فرهنگی، فراغت و تفریح، مسائل شخصی و رفتارهای مذهبی بود. در ادامه از طریق تحلیل خوشه ای با نرم افزار Spss 23 پنج سبک غالب زندگی در بین ورزشکاران نخبه تحت عناوین مصرف گرا، روزمره، سودمند، حسابگر و حرفه ای شناسایی شد و با بررسی یافته های کیفی و کمی ویژگی های هر سبک زندگی بیان شد.   

هدف از این مطالعه بررسی ارتباط رشد الگوهای بنیادی کنترل شئ با مولفه های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت کودکان دانش آموزان پسر 7 تا 9 ساله بود. نمونه آماری مشتمل بر 388 شرکت کننده داوطلب بود. رشد الگو های بنیادی با استفاده از آزمون اولریخ و مولفه های آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت کودکان با استفاده از آزمون های دوی 540متر ، آزمون کشش بارفیکس اصلاح شده و آزمون دراز نشست اصلاح شده اندازه گیری شد. آزمون رشد حرکتی درشت اولریخ ویرایش دوم (2000) نسخه اصلاح شده ابزاری است توسط دکتر بورلی دی اولریخ (1985) به عنوان وسیله ای جهت ارزیابی مهارت های حرکتی منتخب در کودکان 3 تا 10 ساله و بالاترساخته شد است. مهارت های کنترل شی و جابجایی منتخب یک آزمون 12 موردی را تشکیل می دهند. مهارت های جابجایی شامل دویدن، چهارنعل رفتن، لی لی کردن، جهیدن، پرش طول، سرخوردن است، مهارت دستکاری شامل ضربه زدن باپا، پرتاب در حالت دست بالای شانه، غلتاندن شیء از حالت پایین شانه است. آزمون همبستگی رواسپیرومن نشان داد که رشد الگوهای بنیادی کنترل شئ با مولفه های آمادگی جسمانی ارتباط معنا داری دارد (05/0p≤ ). بنابراین کودکانی که رشد الگوهای بنیادی بیشتری را تجربه کرده اند از آمادگی جسمانی مرتبط با سلامت بیشتری برخوردار بودند.

 پژوهش حاضر با هدف بررسی همهگیرشناسی آسیبهای ورزشی دانشآموزان ایران انجام شده است. در این پژوهش 6300 دانشآموز دختر وپسر 12-16 سال درحالتحصیل در مقطع راهنمایی، از شهرهای تهران، کرج، یزد، خرمآباد، ساری، شهرکرد، بندرعباس، مشهد و تبریز شرکت کردند. آنها بهمدت یک سال تحصیلی بررسی شدند و آسیبهایشان با استفاده از فرم جمعآوری اطالعات و به شیوه آیندهنگر ثبت شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی و از جدول متقاطع برای مقایسه متغیر ها با توجه به جنسیت استفاده شد. بیشتر آسیب دانشآموزان پسر در 14 سالگی )3/56 درصد( و دختران در 13 سالگی )4/32 درصد( بود. یافتهها نشان داد که 457 نفر از دانشآموزان )42/10 درصد( دچار آسیب شدند که از این میان بیشترین میزان آسیب در دانشآموزان دختر )4/62 درصد( در خارج از زنگ ورزش )4/35 درصد( و درزمان حضورنداشتنمعلم ورزش )67 درصد(روی دادهبود، اما در دانشآموزان پسر، 4/45 درصد از آسیبها در زنگ ورزش و در حضور معلم ورزش )6/61 درصد( اتفاق اتفاده بود. دختران در کالسهای با جمعیت باالتر در خطر آسیبدیدگی بیشتر بودند )49 درصد(؛ حالآنکه پسران در کالسهای با جمعیت کمتر آسیب بیشتر داشتند )6/39 درصد(. از میان رشتههای گوناگون ورزشی، بیشترین میزان آسیب در پسران در رشتههای فوتبال )69 درصد( وفوتسال )6/11 درصد( و در دختران در رشتههای والیبال )2/17 درصد( و هندبال )7/4 درصد( بود. بیشتر آسیبها در کالسهایی با جمعیت زیاد روی داده بود. دانشآموزان آسیبدیده هیچگونه سابقه فعالیت ورزشی نداشتند و با سابقه کمتر آسیبهای بیشتری داشتند. بیشتر آسیبهای پسران در زنگ ورزش و در دختران در هنگام فعالیتی غیر از ورزشکردن روی داده بود. بهنظر میرسد با تمرکز بر حضور معلمان ورزش در ساعات ورزش و رشتههای ورزشی موردعالقه آنان و افزایش زمان فعالیت به شکل برنامههای مناسب پیشگیری، در زمان فعالیت و غیرورزش بههمراه کنترل جمیت کالسها بتوان از آسیب دانشآموزان پیشگیری کرد. اجرای راهبردی جامع و مناسب شامل بهکارگیری فعالیتهای ورزشی مناسب برای هر گروه سنی، تعیین و کنترل خطرهای احتمالی فعالیتهای ورزشی برای پیشگیری از آسیب بسیار مهم است.

پژوهش حاضر به آسیب شناسی روان شناختی و بررسی مصرف مکمل های ورزشی مجاز و غیرمجاز در ورزشکاران زن باشگاه های بدنسازی پرداخت. این پژوهشازنوعتوصیفی-تحلیلیبودودردستهمطالعات مقطعیقرار می گیرد. تعداد 484 پرسش نامه حاوی اطلاعات زمینه ای، نگرش و آگاهی نسبت به مصرف مکمل ها و فرم کوتاه خودپنداره بدنی با همسانی درونی90/0 و پایایی زمانی 83/0 تکمیل گردید. از آمار توصیفی جهت تعیین شاخص های گرایش مرکزی استفاده شد. حدود 24 % از بانوان ورزشکار مکمل های ورزشی استفاده می کردند. 61 % آنان توجه همیشگی به مجاز و غیرمجاز بودن مکمل ها داشتند و بیش از 20 % صرفاً با تأیید مربی آن ها را مصرف می کردند. نتایج نشان داد خودپنداره بدنی و مصرف مکمل ها با هم ارتباط معناداری دارند. همچنین به دلیل پایین بودن سطح شناخت بانوان از عوارض مصرف این مواد می توان با آموزش مناسب از اثرات مخرب این مواد به طور مؤثرتری پیشگیری نمود.

هدف مطالعه حاضر تعیین روابط ساختاری بین هویت سازمانی، تعهد سازمانی، آوای سازمانی و بهره وری نیروی انسانی بود. روش پژوهش توصیفی- همبستگی (مدل یابی معادلات ساختاری) بود و جامعه آماری شامل 300 کارمند شاغل در ادارات تربیت بدنی دانشگاه های آزاد اسلامی سطح کشور در سال 1395 بود که با استفاده از روش سرشماری مورد پیمایش قرار گرفتند. شرکت کننده ها شامل 206 نفر (174 مرد و 32 زن) بودند که پرسشنامه های هویت سازمانی (مایل و اسفورث، 1992)، تعهد سازمانی (آلن و مایر، 1990)، آوای سازمانی (اسماعیل زاده، 1392) و بهره وری نیروی انسانی (هرسی و گلداسمیت، 1980) را تکمیل کردند و داده های حاصله با روش حداقل مربعات جزئی و نرم افزار اسمارت – پی. ال. اس. تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که هویت سازمانی بر آوای سازمانی و بهره وری اثر مستقیم و معنادار ندارد و تأثیرات مثبت آن با میانجی گری تعهد سازمانی است. همچنین، تعهد سازمانی به طور مستقیم و غیرمستقیم از مسیر آوای سازمانی بر بهره وری اثر مثبت داشت. آوای سازمانی نیز به طور مستقیم بر بهره وری اثر معنادار و مثبت داشت. براساس یافته ها، ایجاد و تقویت هویت سازمانی می تواند تعهد سازمانی و رفتارهای آوایی کارکنان را بهبود بخشد و از این طریق بر بهره وری آنان بیفزاید.

هدف تحقیق حاضر بررسی کارآیی هیأت های ورزشی استان قم و ارتباط آن با منابع ورودی و خروجی این هیأت ها بود. روش تحقیق از نوع همبستگی و گذشته نگر بود. جامعه آماری تحقیق شامل 41 هیأت ورزشی استان قم بود که به علت کم بودن تعداد جامعه از نمونه گیری کل شمار استفاده گردید. در ضمن داده های مربوط به سال 1392 هیأت ها جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی عملکرد هیأت ها از روش تحلیل پوششی داده ها (DEA) استفاده شد. جهت تعیین مناسب-ترین شاخص های ورودی و خروجی از فرم ارزیابی عملکرد هیأت های ورزشی و نظرات 10 تن از متخصصان مدیریت ورزشی استفاده شد. ورزشکاران، بودجه، مربیان و داوران به عنوان شاخص های ورودی و ورزش همگانی، ورزش قهرمانی، رویدادهای ورزشی و فعالیت های آموزشی به عنوان شاخص های خروجی معرفی شدند. به منظور بررسی کارآیی هیأت ها از دو روش CCR و BCC خروجی محور، آزمون کولموگروف-اسمیرنوف، آزمون ویلکاکسون و آزمون همبستگی اسپیرمن استفاده شد. همچنین از نرم افزارDEA Solver و SPSS.20 برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد، بین ورودی های هیأت های ورزشی با کارآیی CCR ارتباط منفی و معناداری وجود دارد و بین خروجی های هیأت ها با کارآیی CCR ارتباط معناداری وجود ندارد. همچنین نتایج نشان داد، بین خروجی ورزش همگانی با کارآیی BCC ارتباط مثبت و معناداری مشاهده شد.

هدف از پژوهش حاضر مقایسه پاسخ های تستوسترون، کورتیزول و کراتین کیناز به دو نوع تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خ ون ب ود. ب ه این منظور 36 پسر ژیمناستیک کار 10 تا 14 ساله در یک طرح تحقیق نیمه تجربی شرکت کردند. آزمودنی ها با میانگین وزن 11/8±11/37 کیلوگرم، قد 58/11±16/145 سانتی متر، شاخص توده بدن 77/1±40/17 کیلوگرم بر مترمربع به طور تصادفی به سه گروه کنترل (12n=)، تمرین مقاومتی سنتی (12n=) و تمرین مقاومتی همراه با محدودیت جریان خون (12n=)، تقسیم شدند. تمرین شامل سه حرکت باز شدن زانو، خم شدن آرنج و پرس سینه بود. نمونه های خونی قبل و نیم ساعت بعد از اجرای تمرین گرفته شد. از آزمون آماری تی وابسته برای بررسی نتایج درون گروهی و از آنالیز واریانس یکراهه با آزمون تعقیبی LSD برای بررسی نتایج بین گروهی استفاده شد. نتایج درون گروهی نشان داد که پس از یک وهله فعالیت ورزشی متغیر تستوسترون در هیچ یک از گروه های قدرتی (653/0P=) و انسدادی (107/0P=) معنا دار نشد، لیکن متغیر کورتیزول در هر دو گروه قدرتی (015/0P=) و انسدادی (015/0P=) افزایش معنا دار داشت. همچنین کراتین کیناز تنها در گروه قدرتی (001/0P=) معنا دار شد. نتایج بین گروهی نشان داد در هر دو نوع تمرین در مقادیر تستوسترون و کورتیزول تفاوت معنا داری بین گروه ها وجود نداشت؛ اما در متغیر کراتین کیناز تفاوت معنا دار بود (05/0P=). این مطالعه با پاسخ آنابولیک برابر در دو نوع تمرین و شاخص آسیب کمتر در گروه تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون تا حدودی از سودمندی این نوع از تمرین مقاومتی حمایت می کند.

چاقی از مهم ترین چالش های بهداشت عمومی قرن حاضر است که سبب افزایش سطوح پلاسمایی سایتوکین های التهابی و کاهش عوامل ضدالتهابی و آنتی آتروژنیک می شود. احتمالاً تمرینات تناوبی با شدت بالا بتوانند این تأثیرات مخرب را متوقف یا معکوس کنند. ازاین رو هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات تناوبی بر عوامل التهابی پسران نوجوان دارای اضافه وزن است. در یک طرح تحقیقی نیمه تجربی از میان پسران نوجوان دارای اضافه وزن (18-13 سال، میانگین قد 33/154 سانتی متر، میانگین شاخص توده بدنی 05/27 کیلوگرم بر متر مربع)، 30 نفر به صورت داوطلبانه در 3 گروه 10 نفره شامل گروه تمرین تناوبی کوتاه مدت (9 وهله 30 ثانیه ای، 100تا 110 درصد حداکثر سرعت با 150 ثانیه استراحت)، طولانی مدت (4 وهله 150 ثانیه ای، 90 تا 95 درصد حداکثر سرعت با 240 ثانیه استراحت) و گروه کنترل قرار گرفتند. 48 ساعت قبل از شروع و بعد از اتمام پروتکل ورزشی، وزن، قد، شاخص توده بدنی و درصد چربی به وسیله دستگاه تعیین ترکیب بدنی اندازه گیری و نمونه های خونی برای تعیین شاخص های اینترلوکین-6، اینترلوکین 10 و پروتئین واکنشی C اخذ شد. نتایج نشان داد 8 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا موجب افزایش اینترلوکین 10 و کاهش پروتئین واکنشی C می شود. اما بر اینترلوکین-6 تأثیر معناداری ندارد. همچنین مشخص شد بین دو نوع تمرین کوتاه مدت و بلندمدت HIIT هیچ تفاوتی در تأثیرگذاری بر شاخص های مدنظر وجود ندارد. براساس یافته ها می توان گفت نوجوانان دارای اضافه وزن یا چاق احتمالاً بتوانند با استفاده از تمرینات HIIT سیستم ضدالتهابی خویش را با افزایش اینترلوکین-6 و کاهش پروتئین واکنشی C تقویت کنند. اما برای تعیین اثر این تمرینات بر اینترلوکین 6 به مطالعات بیشتری نیاز است.

هدف اصلی این پژوهش تحلیل فعالیت های برنامه تلویزیونی «نود» در رسانه های اجتماعی است. تولید متون رسانه ای مختلف برای انتشار و به اشتراک گذاری در رسانه های اجتماعی عمده و سنخ شناسی کاربرانی که پیرامون فعالیت های این برنامه در فضای مجازی به فعالیت می پردازند، توانش های شاخ وبرگی این برنامه در فضای مجازی را نشان می دهد. برای رسیدن به این هدف از مشاهده آنلاین به عنوان یکی از تکنیک های مردم نگاری مجازی استفاده شد. با استفاده از مدل نظری مشهور به درخت توانش، نشان داده شد که این فعالیت ها از بسیاری از توانش های بااهمیت دیگر در سطح ساقه ای و ریشه ای برخوردار نیست. این موضوع سبب می شود که کاربران علاقه مند به این برنامه در فضای مجازی بیشتر طرفدارنی منفعل و صرفاً هوادار باشند تا مشارکت کنندگانی فعال. در پایان این مقاله، انواع گوناگون توانش های بالقوه و بالفعل این برنامه گردآوری و ارائه شد که به نظر می رسد از بعضی توانش های بالفعل ریشه ای و شاخ وبرگی استخراج شده باشند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر ترکیب دو شیوه تمرینی مشاهده و سایه زنی بر یادگیری مهارت پرتاب دارت صورت گرفت. بدین منظور 60 دانش آموز دختر دبیرستانی داوطلب (19-17 سال)، انتخاب شدند و بعد از اجرای پیش آزمون به طور تصادفی در پنج گروه مشاهده ای، سایه زنی، فیزیکی، ترکیبی (مشاهده سایه زنی) و کنترل قرار گرفتند. گروه های تمرینی در مرحله اکتساب، مهارت پرتاب دارت را براساس دستورالعمل ویژه هر گروه 60 مرتبه تمرین کردند. ده دقیقه پس از مرحله اکتساب، آزمون یادداری/انتقال فوری اجرا شد و پس از 24 ساعت بی تمرینی آزمون یادداری/ انتقال تأخیری انجام گرفت. آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری (سطح معناداری 05/0) نشان می دهد گروه ها به طور معناداری عملکرد بهتری در مقایسه با گروه کنترل دارند (05/0>P). همچنین گروه فیزیکی و گروه ترکیبی در مقایسه با گروه های مشاهده و سایه زنی به طور معناداری عملکرد بهتری دارند (05/0>P). میزان یادگیری گروه ترکیبی برابر با تمرین فیزیکی است (05/0P

افزایش رقابت و انگیزة بقا، بسیاری از سازمان ها را بر آن داشته است که فعالیت های خود را بر ارائة خدمات اساسی و توانمند ی های محوری متمرکز کنند که این امر مستلزم سرمایه گذاری در پژوهش ها و ایجاد نوآوری ها است؛ ازاین رو، پژوهش حاضر با هدف تحلیل عوامل مؤثر در توانمندی های تحقیق و توسعه در پژوهشگاه علوم ورزشی تدوین شده است. روش پژوهش آمیخته بود و به صورت میدانی انجام شد. نمونه های این پژوهش رئیس ها، معاون ها، اعضای هیئت علمی و کارشناسان پژوهشگاه علوم ورزشی بودند. برای گردآوری اطلاعات از پرسش نامه های پژوهشگرساخته استفاده شد که روایی و پایایی آن به تأیید رسید. تحلیل داده ها در نرم افزار اس.پی.اس.اس. نسخة 24 و تحلیل عاملی تأییدی در نرم افزار آموس انجام شدند. نتایج نشان داد که از دید نمونه های پژوهش متغیرهای عوامل انسانی، فناورانه، مدیریتی، تجاری کردن، راهبردی و مالی دارای درجة اهمیت بودند و اولویت در هر بخش براین اساس بود: مدیریت دانش در عوامل راهبردی، روحیة خلاقیت و نوآوری در عوامل انسانی، توانایی انتقال و انتشار فناوری در عوامل فناورانه و افزایش انگیزش افراد فنی در عوامل مدیریتی. در دو عامل مالی و تجاری کردن، اختلاف معناداری بین مؤلفه ها وجود نداشت. برمبنای نتایج به دست آمده و لزوم اهمیت تأسیس این واحد در این نهاد علمی، بدیهی است که درراستای تحقق اهداف کلان پژوهشگاه، تأسیس این واحد ضروری به نظر می رسد.

هدف این پژوهش زمان سنجی انواع تصویرسازی ذهنی در شناگران ماهر و غیرماهر بود. این پژوهش از نوع نیمه تجربی با طرح دو گروهی سری های زمانی بود. شرکت کننده ها شامل 30 شناگر مرد بودند که با استفاده از نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و خطای آنها در تخمین زمان تصویرسازی شنای کرال سینه 100 متر اندازه گیری و با استفاده از تحلیل واریانس عاملی با اندازه گیری مکرر در سطح اطمینان 95 درصد تحلیل شد. براساس نتایج، شناگران ماهر در زمان بندی تصویرسازی با بیش تخمینی و شناگران غیرماهر با کم تخمینی روبرو بودند. گروه ماهر در مقایسه با همتایان غیرماهر از دقت تصویرسازی بالاتری برخوردار بودند. هر دو گروه شناگران ماهر و غیرماهر، در استفاده از تصویرسازی بصری درونی و بیرونی زمان مشابهی صرف کردند، اما مدت زمان تصویرسازی حرکتی بالاتر از زمان تصویرسازی بصری بود. براساس یافته ها، نیاز به کنترل خطای زمان بندی در مداخلات تصویرسازی ذهنی برای بهینه سازی اجرای شناگران مورد بحث است.

هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر 10 هفته تمرین هوازی و رژیم غذایی پرچرب غیراشباع بر سطوح سرمی آدیپونکتین در موش های نر چاق می باشد. نمونه برداری خونی از 48 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار(با میانگین وزن 5±195 گرم و سن 8 هفته) پس از ناشتایی شبانه در هفته های اول، 18 و 28 صورت گرفت. پس از نمونه-برداری پایه،40 سر موش باقیمانده بطور تصادفی به گروه کنترل(16 سر) و رژیم غذایی پرچرب(24 سر) تقسیم شدند. پس از 18 هفته گروه پرچرب به زیرگروه های ورزشی و رژیم پرچرب تقسیم شد. گروه ورزشی به مدت 10 هفته(5 جلسه در هفته)، تمرین هوازی با شدت معادلVo2max 75-70% انجام داد. غلظت های سرمی آدیپونکتین تام و HMW و همچنین متغیرهای نیم رخ لیپیدی و شاخص های گلیسمیک اندازه گیری شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که تمرین هوازی تحت رژیم پرچرب در مقایسه با غذای پرچرب موجب افزایش معنی دار سطوح سرمی آدیپونکتین تام گردید(01/0>P). همچنین تمام شاخص های گلیسمیک، کلسترول تام، LDL-C و تری گلیسیرید در گروه تمرین هوازی در مقایسه با غذای پرچرب کاهش یافت(05/0>P). این مطالعه نشان داد که تمرینات هوازی حتی در زمان مصرف غذای پرچرب غیراشباع می تواند سطوح سرمی آدیپونکتین تام را در موش های چاق افزایش و همسو با آن موجب بهبود نیم رخ لیپیدی و متابولیکی شود.