درخت حوزه‌های تخصصی

پژوهش حاضر با هدف تبیین شادکامی و تنظیم رفتاری در ورزش بر مبنای رضایت از درآمد مالی والیبالیست های ساحلی تیم های ملی طراحی گردید. این پژوهش از نوع همبستگی است و از منظر هدف، جز پژوهش های کاربردی بود که به صورت میدانی انجام گرفت. والیبالیست های ساحلی عضو تیم های ملی ایران در رده های مختلف سنی که دارای قرارداد حرفه ای با باشگاه ورزشی در رشته خود بودند، جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. جهت تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از آزمون رگرسیون استفاده گرید. نتایج پژوهش نشان داد رضایت از درآمد مالی والیبالیست های ساحلی تیم های ملی توانایی پیش بینی شادکامی و تنظیم رفتاری در ورزش آنان را دارا است. با توجه به این نتایج، ارتقأ رضایت از درآمد مالی والیبالیست های ساحلی تیم های ملی می تواند آثار مثبت رفتاری و ذهنی در میان این ورزشکاران ایجاد نماید

 پژوهش حاضر تحلیل عوامل روان شناختی پدیده طرد شدگی از ورزش (مطالعه موردی: ادارات ورزش و جوانان غرب کشور) بود. این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی و از حیث شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان ادارات ورزش و جوانان شهرهای کرمانشاه، ایلام، سنندج و همدان (n=250) تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برابر با 152 نفر محاسبه و به منظور جلوگیری از افت نمونه ، 200 پرسش نامه به صورت تصادفی طبقه ای توزیع شد. در این پژوهش از پرسش نامه های محقق ساخته استفاده شد. پرسش نامه بر اساس مقیاس 5 ارزشی لیکرت تنظیم شده بود. برای بررسی روایی صوری از نظر ده تن از اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و برای روایی محتوایی سئوال های پرسش نامه از مدل لاشه استفاده شد. همچنین پایایی پرسش نامه به وسیله آزمون آلفای کرونباخ بررسی شد. نتایج نشان داد بین طردشدگی و عوامل روان شناختی (610/0-) همبستگی وجود دارد. همچنین بیشترین تأثیر مستقیم مربوط به عوامل روان شناختی–طرد شدگی و کمترین تأثیر مستقیم مربوط به عوامل اجتماعی–عوامل روان شناختی است. لذا مدیران وزارت ورزش و جوانان بایستی جهت جلوگیری از طردشدگی بیشترین تلاش را برای ایجاد جو صمیمیت و همدلی در بین کارکنان به کار ببندند تا با کاهش ادراک طردشدگی در کارکنان بی نزاکتی و عواقب مرتبط بر آن در محیط کار کاهش یابد.

توسعه فرهنگ هواداری یکی از رویکردهای درآمدزایی و توسعه پایدار اقتصادی باشگاه ها در کشورهای صاحب فوتبال است. پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی توسعه فرهنگ هواداری در لیگ برتر فوتبال ایران انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی بود که با به کارگیری نظریه داده بنیاد انجام شد. جامعه آماری پژوهش خبرگان آگاه از حوزه پژوهش بودند که نمونه گیری از آن ها به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی انجام شد. داده ها بعد از اجرای 15 مصاحبه به مرحله اشباع نظری رسید. تجزیه وتحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام شد. نتایج پژوهش نشان دهنده ۷۹ کد اولیه دسته بندی شده از مصاحبه ها و استخراج ۲۳ مقوله بود که شامل شرایط علّی (ارزش های فردی، تخصص گرایی، وابستگی، هویت برند و هویت مشترک)، شرایط زمینه ای (مقوله های بسترهای فرهنگی، بسترهای اجتماعی، بسترهای رسانه ای، بسترهای زیرساختی و کیفیت)، شرایط مداخله ای (افراد مشهور، سیاسی، نگرش، اقتصادی و گرایش و علاقه مندی)، راهبردها (آسیب شناسی و ریشه یابی، شناخت، به کارگیری الگوهای بومی فرهنگ سازی، مهارت آموزی و یادگیری و حمایت و پشتیبانی) و پیامدها (پیامد رفتاری، پیامد فرهنگی و پیامد اجتماعی) بودند ؛  بنابراین، مدیران و مسئولان ورزش کشور باید به این متغیرها به عنوان عوامل مهم در توسعه فرهنگ هواداری توجه کنند.

این پژوهش با هدف تدوین پارادایم توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا انجام شد. روش پژوهش کیفی بود. در این پژوهش با  بهره گیری  از  روش نمونه گیری  هدفمند  و تکنیک  اشباع  نظری،  14 نفر  برای شناسایی  مدل توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا ا نتخاب شدند  و  با  آن ها  مصاحبه  شد.  برای  شناسایی  عوامل  مدل توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا از مصاحبه  نیمه  ساختارمند ) با  گروه های  کانونی ( و  مطالعه  اسناد  استفاده شد. برای تأمین روایی و پایایی مطالعه از روش ارزیابی لینوکلن و گوبا (2013) استفاده شد. مدل پارادایمی این پژوهش براساس الگوی پارادایمی استراوس و کوربین (1997) طراحی شد. در این مدل، شرایط علّی، عوامل فردی، جذابیت ورزش خانگی و افرایش آگاهی فرایند توسعه بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا نشان داده می شود. همچنین شرایط زمینه ای، عوامل رقابت، انگیزه آمادگی جسمانی، و هیجان و احساس برای داشتن رویکرد بهبود فرهنگ ورزش در خانه در زمان شیوع ویروس کرونا هستند؛ شرایطی که برای موفقیت بهتر در اجرای این فرایند باید بیشتر مدنظر قرارگیرند.

هدف از پژوهش حاضر افزایش کارایی کلاس های تربیت بدنی در ترغیب دانش آموزان به فعالیت های بدنی بیرون آموزشگاهی بود. برای این منظور، نمونه 100 نفری دانش آموزان پسر از طریق نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. با توجه به هدف کلی پژوهش از دانش آموزان خواسته شد قبل و بعد از تمرینات به سه پرسش نامه "انگیزش ورزشی"، "حمایت خودمختاری ادراک شده در زمینه ورزش" و "پرسش نامه قصد شرکت در فعالیت بدنی"، پاسخ دهند. کل دوره تمرینی 10 هفته بود که همزمان با ساعات درسی تربیت بدنی مدرسه اجرا شد. نتایج تحلیل چند متغیره کوواریانس نشان داد افرادی که پروتکل تمرینی را به صورت خودمختار تمرین کرده بودند دارای انگیزش بیشتری بودند و از زنگ تربیت بدنی لذت بیشتری نسبت به دیگر دانش آموزان برده بودند. به طور کلی می توان گفت استفاده از روش خودمختاری، بیشتر مواقع باعث می شود دانش آموزان از درس تربیت بدنی حداکثر لذت را ببرند و ترغیب شوند در کلاس های سازمان یافته فعالیت بدنی خارج از آموزشگاه شرکت کنند

یکی از عوامل مؤثر بر عملکرد ورزشکاران خستگی است. با اطلاع از پیامدهای خستگی بر عملکرد افراد، می توان برای پیشگیری از آن در تمرینات ملاحظات ویژه ای در نظر گرفت. بنابراین دانستن این که در هنگام بروز خستگی مرکزی و محیطی، ورزشکار تحت چه شرایطی قرار می گیرد، می تواند کلید موفقیت هر مربی باشد. لذا، هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر خستگی مرکزی و محیطی بر سرعت و دقت شوت بازیکنان هندبال بود. بدین منظور 16 بازیکن دختر تیم هندبال دانشگاه تهران (با میانگین سنی4 ± 23) در پژوهش حاضر شرکت داشتند. پس از کسب رضایت آگاهانه و تکمیل پرسش نامه دست برتری ادینبورگ، پیش آزمون سرعت و دقت شوت هندبال زین در 11کوشش متوالی از شرکت کنندگان گرفته شد. سپس به طور تصادفی به دو گروه خستگی مرکزی و محیطی تقسیم شدند. گروه خستگی محیطی تحت دو ساعت تمرین پرفشار بدنی و گروه خستگی مرکزی به وسیله آزمون استروپ تحت خستگی ذهنی قرار گرفتند. پس از اعمال مداخله مورد نظر پس آزمون مشابه پیش آزمون گرفته شد. نتایج آزمون تحلیل واریانس مرکب 2 در2، در متغیر سرعت نشان داد اثر اصلی آزمون (021/0= P ) و اثر تعاملی آزمون و گروه (01/0= P ) معنادار بود؛ ولی اثر اصلی گروه معنادار نبود (19/0= P ). نتایج تی مستقل نشان داد بین سرعت شوت دو گروه در پس آزمون تفاوت معناداری وجود داشت (024/0= P ) و سرعت گروه خستگی محیطی کمتر از خستگی مرکزی بود. با این حال در متغیر دقت هیچ یک از اثرات اصلی گروه (24/0= P ) و تعاملی آزمون و گروه (42/0= P ) معنادار نبود. بنابراین طبق نظریه سیستم های پویا خستگی محیطی تأثیر منفی بر ویژگی های بیرونی حرکت می گذارد و متأثر از کاهش ظرفیت اندام های مجری است ولی خستگی مرکزی بر پارامتر حرکت (سرعت) اثرگذار نیست.

هدف از انجام این پژوهش، طراحی مدل اینرسی سازمانی بر اساس توانمندسازی کارکنان در ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب کشور می باشد. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب کشور (372 نفر) بود. حجم نمونه با استفاده از جدول کرجسی – مورگان 181 نفر انتخاب گردید. و برای نمونه گیری از روش تصادفی طبقه ای نسبی استفاده شده است. روش پژوهش کمی و از نوع همبستگی و از لحاظ هدف کاربردی است، و ابزار اندازه گیری: پرسشنامه اینرسی سازمانی استفی هاگ (2014) و توانمندسازی کارکنان اسپریتزر (1995) می باشد. روایی پرسش نامه ها با نظر 10 نفر از اساتید متخصص مدیریت ورزشی تایید و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ برای اینرسی سازمانی 89/0 و توانمند سازی کارکنان 93/0 به دست آمد. به دلیل غیر نرمال بودن داده ها، تجزیه و تحلیل داده ها به کمک مدل سازی معادلات ساختاری و براساس نرم افزار PLS انجام شده است. نتایج نشان داد که توانمندسازی کارکنان بر اینرسی سازمانی)363/4 t-value= ؛ 76/0- = ضریب مسیر (تاثیر معنی دار و منفی دارد و شاخص کلی برازش مدل GOF برابر با 736/0 و در حد قوی است. اگر مدیران سازمان های ورزشی به دنبال کاهش اینرسی سازمانی هستند باید در جهت توانمندسازی کارکنان گام بر دارند .

مهاجرت افراد در سال های اخیر به عنوان یکی از مسائل کشورهای توسعه نیافته، درحال توسعه و حتی برخی از کشورهای پیشرفته است. منابع انسانی نقش محوری در توسعه پایدار کشورها را ایفا می کنند. پژوهش حاضر در پی آن بود تا ضمن شناخت عللی که باعث مهاجرت ورزشکاران تیم های ملی از کشور می شود، آن ها را اولویت بندی کند. این پژوهش بر اساس هدف از نوع تحقیق های کاربردی و بر اساس روش از نوع کمی کیفی (آمیخته) بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه ورزشکاران مدال آور شرکت کننده در دو دوره اخیر بازی های آسیایی و المپیک بود که تعداد آن ها 177 نفر که طبق جدول مورگان تعداد 118 نمونه به صورت تصادفی انتخاب شد. به منظور به دست آوردن اطلاعات موردنیاز مصاحبه هایی ساختاریافته و نیمه ساختاریافته از تعدادی مربیان و قهرمانان تیم های ملی به روش گلوله برفی تا اشباع نظری انجام شد و سپس با تنظیم پرسشنامه محقق ساخته داده ها جمع آوری شد. ضریب پایایی پرسشنامه (96/0) به دست آمد. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی با نرم افزارهای اس.پی.اس.اس نسخه 22 و اسمارت پی.ال.اس 3 استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که اولویت بندی عوامل مؤثر بر مهاجرت ورزشی ورزشکاران تیم های ملی به این ترتیب است: مدیریتی، اجتماعی، سیاسی، روان شناختی، فرهنگی و اقتصادی. برای جلوگیری از مهاجرت سرمایه های انسانی ورزش کشور باید هریک از عوامل ذکرشده موردتوجه قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر شناسایی رابطه مصرف رسانه ای با ا مهارت های ارتباطی و رفتارهای اخلاقی دانشجویان رشته علوم ورزشی انجام شد. پژوهش حاضر، به روش توصیفی- همبستگی است که ازنظر هدف جزء تحقیقات کاربردی است.جامعه آماری پژوهش حاضر شامل دانشجویان علوم ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی در سال تحصیلی 98-1397 (6230 نفر) بود که با استفاده از جدول تعیین حجم نمونه کوهن، مورگان و گرجسایو با تکیه بر روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای، تعداد 362 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه مهارت های ارتباطی قاسمی (1396)، پرسشنامه میزان مصرف رسانه ای محمودیان و همکاران (1394) و پرسشنامه رفتار اخلاقی زیولکوسکیو همکاران(2012) استفاده شد. روایی و پایی ابزار پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته های پژوهش در سطحمعنی داری 05/0 نشان داد که مصرف رسانه ای بر مهارت های ارتباطی و رفتارهای اخلاقیو مهارت های ارتباطی نیز بر رفتارهای اخلاقی دانشجویان علوم ورزشی تأثیرمعنی داری دارد؛ بنابراینتوصیه می شود علاوه بر توسعه هر چه بیشترزیرساخت هایرسانه ای در دانشگاه ها از یک طرف و آموزش نحوه استفاده از رسانه به عنوان یک ابزار ارتباطی و تقویت کنندهمهارت های ارتباطی و رفتار اخلاقی افراد فعال در حوزه ورزش، مسائل اخلاقیموردنیاز فضایرسانه ای را نیز به دانشجویان آموزش داد که نتیجه این امر استفاده مطلوب از رسانه و تکریم مسائل اخلاقی در همه جنبه های زندگی دانشجویانعلوم ورزشیخواهد بود.

هدف از پژوهش حاضر مدلسازی ویژگی های رفتاری و هیجانات ذاتی گردشگران ماجراجوی ورزش های هوایی بر مبنای بروز رفتارهای خود-حفاظتی واقعی بود. لذا برمبنای طرح تحقیق آمیخته، در فازکیفی پژوهش تعداد 20 نفر از خبرگان مرتبط با پژوهش بر مبنای نمونه-گیری گلوله برفی و در فاز کمی پس از اطمینان از روایی محتوایی و پایایی درونی ابزار تحقیق به روش آلفای کرونباخ (75/0 >α(، پرسشنامه محقق ساخته هیجانات ذاتی، پرسشنامه خشنودی از فعالیت ماجراجویانه، پرسشنامه ویژگی های شخصیتی بورکنا (1993) و پرسشنامه رفتارهای حفاظتی چیان (2016) استفاده گردید. درنهایت پس از آزمون نکویی برازش مطلوب الگو (شاخص های سه گانه فورنل و لارکر) و اطمینان از شاخص کفایت نمونه برداری، داده ها با استفاده از نرم افزار PLSو SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل عاملی داده ها حاکی از اثرگذاری مثبت متغیر لذت و اثرگذاری منفی متغیر ترس بر خشنودی ورزشکاران ورزش های هوایی بود. همچنین براساس نتایج رگرسیون مشخصه های رفتاری برونگرایی و درونگرایی از توان تبیین کنندگی معناداری بر متغیر لذت و ترس برخوردار می باشند. لذا پیشنهاد می شود از طریق نوع شناسی و طبقه بندی میزان هیجان خواهی و مخاطره پذیری گردشگران ورزش های هوایی، زمینه حضور گردشگران با سطوح متفاوت هیجانات ذاتی را فراهم آورد.

هدف این پژوهش بررسی قدرت پیش بینی تکواندوکاران در زمان رویارویی با ضربات پای راست و چپ بود. بدین منظور، برای تکواندوکاران برتر (تعداد= 40؛ سن = 12/5± 93/20 سال، سابقه مبارزه کیوروگی در تکواندو = 49/4 ± 58/7 سال) شبیه سازی های ویدئویی کاملاً همسانی از ضربات پای چپ و راست نمایش داده شد. پخش این ویدئوها در چند نقطه مختلف -از آغاز تا تکمیل ضربات- متوقف شد. از شرکت کنندگان خواسته شد نوع ضربه (حمله هایی با پای جلو و پشت به سوی سر یا تنه) را پیش بینی کنند. نتایج نشان داد پیش بینی ضربه های پای راست به میزان معناداری دقیق تر از ضربات پای چپ بوده است. آشکارترین زمان برای مشاهده اثر برتری پا هنگامی بود که فیلم ضربات 120 هزارم ثانیه پیش از تکمیل ضربات متوقف شده بود. بنابراین، به نظر می رسد برتری پای حریف بر پیش بینی بینایی نوع عمل اثرگذار بوده است. درصد پیش بینی های درست بیانگر این است که شاید تکواندوکارهای کیورگی هنگامی که با ضربات پای چپ روبه رو شده اند، یک راهبرد جست وجوی بینایی بهینه اتخاذ نکرده اند و این وضعیت سبب شده است بیشتر موارد در شناسایی نشانه های سینماتیکی معتبر و مربوط به حرکت، پیش از تکمیل ضربات پای چپ (نزدیک 120 هزارم ثانیه یا بیشتر پیش از پایان ضربه) ناتوان باشند. به نظر می رسد ضعف توانایی بازشناسی نوع ضربات پای چپ در برابر پای راست حریف به آشنایی کمتر مشاهده گر با حرکات چپ برترها مربوط باشد.

این مطالعه با هدف بررسی تأثیر شش ماه تمرین مقاومتی و دو هفته بی تمرینی متعاقب آن، بر تغییرات اورکسین و چربی های خون در مردان چاق انجام شد. ۳۰ مرد غیرفعال (سن: ۷/۱ ± ۲۱سال، قد: ۵/۷ ± ۵/۱۷۵سانتی متر، وزن:۳۵/۵ ± ۷۵/۹۵ کیلوگرم) به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفره شامل گروه تجربی (هفت حرکت، چهار ست هشت تکراری با شدت 80 درصد یک تکرار بیشینه، سه جلسه در هفته و به مدت شش ماه) و گروه کنترل قرار گرفتند. نمونه گیری در پیش آزمون، ۴۸ ساعت، هشت، ۱۶ و ۲۴ هفته پس از تمرین های مقاومتی و به دنبال دو هفته بی تمرینی انجام شد. تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که یک جلسه فعالیت بر متغیرهای پژوهش تأثیر نداشت. غ لظت پلاسمایی اورکسین (P = 0.005)، LDL (P = 0.004، P = 0.001، P = 0.001)، TG (P = 0.020، P = 0.012، P = 0.002) و وزن (P = 0.001، P = 0.001 ، P = 0.001) به ترتیب در مراحل هشت، ۱۶ و ۲۴ هفته تمرین و  TC(P = 0.025، P = 0.002) پس از ۱۶ و ۲۴ هفته فعالیت در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل کمتر بود.HDL  پس از هشت، ۱۶ و ۲۴ هفته فعالیت در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل بیشتر بود (P = 0.001). دو هفته بی تمرینی باعث افزایش معنادار وزن (P = 0.014)، LDL (P = 0.002)، TG (P = 0.006) و کاهش معنادار HDL (P = 0.001) در مقایسه با آخرین جلسه فعالیت شد، اما هنوز از مقدار اولیه بهتر بود. درمجموع، انجام دادن فعالیت مقاومتی علاوه بر تأثیر بر هورمون اورکسین باعث بهبود وزن و نیمرخ چربی در مردان چاق شد و متناسب با طول دوره تمرینی، سازگاری ها محسوس تر بود؛ هرچند این سازگاری ها با بی تمرینی تضعیف شدند.

مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان تغییرات گلوتاتیون اکسیدشده (GSSG)، گلوتاتیون احیاشده (GSH) وآنزیم های گلوتاتیون ردوکتاز (GR) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) پس از فعالیت سرعتی تکراری و پس از آن غوطه وری در آب سرد (CWI) انجام شد؛ ازاین رو، 20 ورزشکار تمرین کرده با میانگین حداکثر اکسیژن مصرفی 9/2 ± 9/52 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن در دقیقه، میانگین سنی 2/2 ± 9/21 سال، قد 4/5 ± 2/174 سانتی متر و وزن 4/4 ± 68 کیلوگرم برای شرکت در این پژوهش انتخاب شدند. پس از انجام دادن فعالیت سرعتی تکراری، 10 نفر از آزمودنی ها داخل آب سرد با دمای 14 درجه سانتی گراد و 10 نفر دیگر در دمای اتاق به شکل غیرفعال روی صندلی نشستند. خون گیری نیز قبل و پس از انجام دادن فعالیت سرعتی و همچنین پس از ریکاوری در آب سرد یا استراحت غیرفعال و پس از 24 ساعت انجام شد و متغیرهای خونی با استفاده از روش الایزا سنجیده شدند. نتایج نشان داد که 24 ساعت پس از فعالیت سرعتی تکراری، میزان عوامل غیرآنزیمی آنتی اکسیدانی در خون به حالت اولیه بازنگشت و در این بین نیز غوطه وری در آب سرد بر این عوامل تأثیر نداشت و تنها عوامل آنزیمی GPX و GR پس از 24 ساعت به حالت اولیه خود بازگشتند، اما باز هم تفاوت معناداری بین گروه آب سرد و گروه کنترل وجود نداشت. همچنین براساس نتایج پژوهش، میزان عوامل آنزیمی و غیرآنزیمی آنتی اکسیدانی پس از فعالیت ورزشی سرعتی تکراری شدید زیاد بود، ولی غوطه وری در آب سرد هیچ تأثیری بر بازگشت به حالت اولیه این عوامل نداشت.

با صحبت کردن درباره حرفه ای سازی ورزش احتمالاً سریع ترین تصویری که به ذهن مردم خطور م ی کند، میزان پرداختی هایی است که به روش های مختلف به ورزشکاران داده می شود، اما مفهوم اصلی واژه «حرفه ای سازی» با این تعریف روزمره متفاوت است. این پژوهش با هدف شناسایی علل، موانع و پیامدهای حرفه ای سازی منتخبی از فدراسیون های ورزشی در کشور ایران انجام شد. داده های پژوهش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با افراد متخصص در زمینه حرفه ای سازی فدراسیون ها جمع آوری شد و با استفاده از روش دور هرمونتیکی تجزیه وتحلیل شدند. براساس نتایج، درمجموع پنج تم اصلی برای علل، موانع و پیامدهای حرفه ای سازی فدراسیون های ورزشی کشور شامل بستر اقتصادی-تجاری فدراسیون ها، نیاز به تغییرات ساختاری در فدراسیون ها، الگوسازی از طریق ورزش، بهره وری فدراسیون ها از طریق منابع انسانی و ارتقای جنبه های سیاسی-قانونی ورزش کشور شناسایی شدند. همچنین 120 کد اولیه، 38 زیرطبقه، و 15 طبقه از تجزیه وتحلیل مصاحبه های نیمه ساختاریافته شناسایی و تدوین شدند. براساس یافت ه های این پژوهش می توان نتیجه گیری کرد که شناخت علل، موانع و پیامدهای حرفه ای سازی می تواند به فدراسیون های ورزشی ایران برای رسیدن به فرایند کسب وکار کمک شایانی کند. همچنین تجزیه وتحلیل محیط درونی و بیرونی فدراسیون های ورزشی و شناسایی ظرفیت های بالقوه حرفه ای سازی در محیط آن ها می تواند روند حرفه ای سازی و پیشرفت سازمان های ورزشی را تسریع بخشد.

توسعه ورزش از دغدغه های اصلی هر کشوری از جمله جمهوری اسلامی ایران است. همچنین یکی از رویکردهای نوین در توسعه، الگوی حکمرانی است. در این تئوری تغییر پارادایم نقش دولت و حکومت ها بیان و زمینه را برای مشارکت یکسان و برابر جامعه مدنی، بخش خصوصی و دولت را در فرایند تصمیم گیری فراهم می آورد. در این راستا بهره گیری از تجربیات سایر کشورهای پیشرو در زمینه ورزش با استفاده از روش مطالعات تطبیقی می تواند در این امر تاثیرگذار باشد. هدف این مقاله معرفی و بررسی ساختار کلان ورزش کشورهای منتخب از منظر دولتی، خصوصی و مدنی بودن و نحوه تعامل و همکاری با یکدیگر و در یک کلام حکمرانی ورزشی است. این پژوهش از لحاظ هدف به صورت توصیفی، به لحاظ روش کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل و مطالعه اسناد و منابع انجام شده است. 11 کشور برزیل، ایالات متحده آمریکا، انگلستان، آلمان، استرالیا، ایران، آفریقای جنوبی، چین، ژاپن، فنلاند و کانادا مورد بررسی قرار گرفتند، در پایان نیز با توجه به نتایج تحقیق پیشنهادهایی جهت تدوین الگوی حکمرانی ورزشی ایران ارائه شده است.

اگرچه گردشگری ورزشی در کشور ما به عنوان یک صنعت در حال تکامل توجه بسیاری را به خود جلب کرده است، اما پژوهش ها در زمینه مدیریت و بازاریابی مقصد، همچنان محدود است. پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتقای رقابت پذیری گردشگری ورزشی ایران از طریق کیفیت تجربه گردشگری اجرا شد. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود. بدین منظور، 245 گردشگر ورزشی که ایران را به عنوان مقصد گردشگری ورزشی انتخاب کرده بودند، پرسشنامه های رقابت پذیری ادراک شده مقصد هالمن و همکاران، (2014) و کیفیت تجربه گردشگری منگ، (2006) را تکمیل نمودند. روایی پرسشنامه ها با استفاده از نظر متخصصان (روایی محتوا) و مدل سازی معادلات ساختاری (روایی سازه) ارزیابی و تأیید شد. نرم افزار اسمارت پی.ال.اس جهت تجزیه و تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفت. یافته ها حاکی از این بودند که کیفیت مرحله های مختلف تجربه گردشگری شامل برنامه ریزی پیش از سفر، مسیر سفر، در منطقه و واکنش پس از سفر می توانند ادراک گردشگران ورزشی از رقابت پذیری ایران به عنوان مقصد گردشگری ورزشی را ارتقا دهند. از این رو می توان چنین نتیجه گرفت که تجربه گردشگری صرفاً به درون مرزهای مقصد گردشگری محدود نمی شود و از لحظه تصمیم به سفر تا بازگشت از آن را در بر می گیرد و با ارائه تجربیات با کیفیت بالای گردشگری در تمامی این مرحله ها، می توان ادراک گردشگران از رقابت پذیری گردشگری ورزشی ایران را ارتقا داد و یک برگ برنده در میان گزینه های جایگزین گردشگری ورزشی به دست آورد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای توسعه مشارکت فرا بخشی در ورزش دانش آموزی انجام شد. روش پژوهش، از نوع تحلیل محتوای کیفی بود. جامعه آماری شامل تمام مسئولین ورزش دانش آموزی، دبیران تربیت بدنی باتجربه، قانون گذاران و شخصیت های حقیقی و حقوقی مرتبط با آموزش وپرورش ایران بودند. نمونه گیری به صورت هدفمند تا اشباع داده ها ادامه یافت. فرایند گردآوری داده ها مشتمل بر 14 مصاحبه نیمه ساختاریافته و بررسی اسناد و مدارک مرتبط با ورزش دانش آموزی بود. تحلیل داده ها هم زمان با جمع آوری داده ها و به روش تحلیل محتوای کیفی با استفاده از نرم افزار مکس کیودا انجام شد. در مرحله کدگذاری باز تعداد 62 مفهوم، 9 مقوله فرعی و درنهایت 3 مقوله اصلی استخراج شد. نتایج این پژوهش نشان داد که سه راهکار عمده توسعه مشارکت فرا بخشی در ورزش دانش آموزی عبارت اند از؛ ایجاد پیش زمینه های رسمی توسعه مشارکت، فرهنگ سازی مشارکت و تدوین نظام مشارکت، بنابراین، توسعه مطلوب مشارکت فرا بخشی در ورزش دانش آموزی مستلزم کاربست این سه دسته فعالیت های اجرایی است که نیازمند درگیرشدن همه گروه های ذینفع است.

امروزه در تحقیقات بسیاری نشان داده شده است که تمرینات ورزشی به سلامت و بهبود عملکرد مغز منجر می شود. همچنین ممکن است مسیرهای عصبی و نورولوژیکی را در مغز افزایش دهند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۸ هفته تمرین تناوبی با شدت ۸۰ درصد سرعت بیشینه در هفته اول تا ۱۱۰ درصد سرعت بیشینه در هفته آخر بر میزان کلوتو،  PLPو TNF-α بافت مخچه موش های سالم بود. بدین منظور، تعداد ۲۰ سر موش ماده به طور تصادفی به دو گروه تمرین (۱۰=n) و کنترل (۱۰=n) تقسیم شدند. در گروه تمرین، حیوانات ۸ هفته تمرین تناوبی بر تردمیل را اجرا کردند. ابتدا به مدت ۳ دقیقه با سرعت ۶ متر بر دقیقه دویدند و هر ۳ دقیقه یک بار، ۳ متر بر دقیقه به سرعت تردمیل اضافه شد تا زمانی که قادر به حفظ این شدت نباشند. آخرین تلاش هر موش به عنوان حداکثر سرعت درنظر گرفته شد. در نهایت، پروتکل تمرینی به مدت ۸ هفته ۵ جلسه در هفته اجرا شد. از روش وسترن بلات به منظور اندازه گیری متغیرهای تحقیق استفاده شد. داده ها با استفاده از آزمون t مستقل در سطح معناداری 05/0 P≤ تجزیه تحلیل شدند. نتایج تحقیق نشان داد، تمرین تناوبی به افزایش میزان کلوتو (01/0P≤) , PLP (05/0P≤) و کاهش میزان TNF-α (05/0P≤) در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل منجر شد. در نهایت می توان گفت ۸ هفته تمرین تناوبی میزان پروتئین های میلین ساز را افزایش و میزان TNF-α را کاهش داد. به نظر می رسد تمرین ورزشی با افزایش در بیومارکرهای میلین ساز، نقش مهمی در حفاظت از سیستم اعصاب مرکزی دارد.