درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از انجام این تحقیق تعیین اثر یک دوره کوتاهمدت تمرین ویبریشن بر برخی از عوامل آمادگی جسمانی زنان سمالمند بمود. آزممودنیهمای داوطلمب 0/ )سمن 22 ± 01/69 سمال، وزن 11/94 ± 00/42 کیلمو گمرم، 0/ قد 60 ± 100/99 سانتیمتر و BMI 2/23 ، ± 20/02 کیلوگرم بر متر مربع( به صورت تصادفی به سه گروه = ویبریشن) 10 n (، گروه بدون ویبریشن =12( n = ( و کنترل) 16 n ( تقسیم شدند. گروه ویبریشن تمرینات را که شامل 4 وضعیت بدنی بود به مدت 16 روز با فرکانس 30 26 هرتز - و دامنه 12 میلیمتر انجام دادنمد. گمروه بدون ویبریشن نیز تمرینات مشابه گروه ویبریشن را بر روی دستگاه خاموش انجام دادند و از گروه کنترل نیز خواسته شد که فعالیت ورزشی عادی خود را انجام دهند. برای سنجش قدرت دست و پا از دینامومتر، بمرای سنجش انعطافپذیری از آزمون خمشدن تنه به جلو، برای سنجش تعادل از زمان ایستادن روی یک پا و برای ارزیابی ترکیب بدن از اندازهگیری چربی زیرپوستی سه نقطهای )فوق خاصره، ران و سه سر بمازو( بمهوسمیله دستگاه کالیپر استفاده گردید. پس از جمعآوری اطععات، دادهها با استفاده از نرمافمزار آمماری Spss 15 و Excel 2007 با روش آماری t وابسته و تجزیه و تحلیل واریانس ممورد ارزیمابی قمرار گرفتنمد. یافتمههمای درونگروهی نشان داد که در گروه ویبریشن قدرت دست راست 6/62( p= (، قدرت دست چمپ 6/61( p= ،) قدرت پا 6/664( p= (، انعطافپذیری 6/660( p= ( و تعادل پای چپ 6/660( p= ( افمزایش و درصمد چربمی بدن 6/662( p= ) و چربی زیر پوستی ناحیه ران 6/61( p= ( کاهش معنیدار داشمته اسمت. در حمالی کمه در گروه بدون ویبریشن فقط افزایش قدرت دست راست 6/61( p= ( و کماهش چربمی زیمرپوسمتی ناحیمه ران 6/61( p= ( معنیدار بود. به همر حمال، در گمروه کنتمرل همیچکمدام از متغیرهما اخمتعف معنمیداری را بمینپیشآزمون و پسآزمون نشان ندادند. یافتههای بین گروهی نشان داد که تمرین ویبریشن افمزایش معنمیداری در قمدرت دسمت راسمت و چمپ 6/663( p= 6/ و 660 p= (، قمدرت پما 6/662( p= ( و تعمادل پمای چمپ 6/61( p= ( آزمودنیهای گروه ویبریشن نسبت به دو گروه دیگر ایجاد کمرد، ولمی تمأثیر معنمیداری بمر روی تعادل پای راست، انعطافپذیری و درصد چربی هیچکدام از گروهها نداشت. براساس نتایج تحقیق، با انجمام دورههای کوتاهمدت تمرین ویبریشن میتوان به تقویت قدرت دست، پا و تعادل سالمندانی که امکان شرکت در دورههای طولانیمدت تمرینات را ندارند پرداخت

هدف از انجام این پژوهش مقایسه وضعیت به کارگیری فن آوری اطلاعات و ارتباطات از دیدگاه دانشجویان تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج بود.روش تحقیق توصیفی-پیمایشی و جامعه آماری تحقیق شامل کلیه دانشجویان رشته های علوم انسانی دانشگاه آزاد کرج بود که در مجموع تعداد 14062 نفر (1250 نفرتربیت بدنی، 12812 نفرغیرتربیت بدنی) بودند .برای برآورد حجم نمونه از جدول مورگان استفاده شد که طبق آن 375 نفر از دانشجویان غیر تربیت بدنی ازطریق نمونه گیری خوشه ای و برای دانشجویان تربیت بدنی 297 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند.برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه محقق ساخته استفاده شد که آلفای کرونباخ آن81/0 بدست آمدیافته های پژوهش نشان داد که بین دانشجویان تربیت بدنی و غیرتربیت بدنی در متغیرهای میزان استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین امکان یادگیری فناوری و نیز نوع ابزار مورد استفاده و مکان استفاده از فن آوری اطلاعات و ارتباطات تفاوت وجود ندارد. اما در متغیرهای علل استفاده، میزان مفهوم و درک ارتباطات، میزان تاثیر استفاده، میزان ارتباط دانشجویان با دیگران یا دیگر مراکز از طریق فن آوری اطلاعات و ارتباطات تفاوت وجود دارد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش هویت تیمی در وفاداری هواداران تیم های حاضر در لیگ برتر فوتبال ایران از طریق مدل سازی معادلات ساختاری بود. روش تحقیق توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه هواداران بالای 18 سال تیم های حاضر در لیگ برتر فوتبال ایران در فصل 96 95 (لیگ شانزدهم) تشکیل دادند. در نهایت 640 پرسش نامه مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. برای سنجش هویت تیمی از پرسش نامه هییر و همکاران(2011) و برای سنجش وفاداری هواداران در دو بعد نگرشی و رفتاری به ترتیب از پرسش نامه های گلادن و فانک (2001) و ایوازاکی و هاویتز (2004)، استفاده شد. پس از تأیید روایی صوری و محتوایی پرسش نامه ها، میزان پایایی پرسش نامه های هویت تیمی و وفاداری در یک مطالعه راهنما و با استفاده از ضریب همبستگی آلفای کرونباخ تأیید شدند. از روش مدل سازی معادلات ساختاری برای تحلیل داده ها استفاده شد. تجزیه و تحلیل مدل معادله ساختاری پژوهش نشان داد، هویت تیمی بر وفاداری هواداران تأثیر مثبت و معنی داری دارد. بنابراین به مدیران ورزشی توصیه می شود، به منظور ایجاد و بالا بردن وفاداری هواداران به مواردی از قبیل قدردانی از هواداران و اعتمادسازی توجه نمایند.  

موضوع اشتغال به ویژه اشتغال دانش آموختگان دانشگاهی مهم ترین چالش کشور در دهه پیش رو است؛ ازاین رو، شناسایی و پرورش ویژگی های مربوط به کارآفرینی به خصوص در دانش آموختگان رشته تربیت بدنی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. هدف اصلی پژوهش حاضر شناسایی عوامل مؤثر بر کارآفرینی دانش آموختگان تربیت بدنی بود. این پژوهش، توصیفی- تحلیلی و ازنوع اکتشافی بود که به صورت میدانی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل دانش آموختگان تربیت بدنی 11 دانشکده تربیت بدنی کشور طی سال های 87-1382 بود که در زمان مطالعه تعداد دانش آموختگان 4235 نفر بود. با توجه به دستور برآوردحجم نمونه، شمار آماری 200 نفر به دست آمد. در این پژوهش، برای برآورد اعتبار پرسش نامه از ضریب آلفای کرونباخ که برابر با 887/0 بود، استفاده شد. این پرسش نامه برپایه عوامل شناسایی شده مؤثر در کارآفرینی دانش آموختگان تربیت بدنی در پیشینه پژوهش و دیدگاه صاحب نظران وکارشناسان فراهم شده است؛ بنابراین، روایی آن خودبه خود تأیید می شود. در این پژوهش، با بررسی مطالعات مشابه و استفاده از دیدگاه های صاحب نظران با روش دلفی، عوامل مؤثر در کارآفرینی دانش آموختگان تربیت بدنی در شش بعد روان شناختی، جمعیت شناختی، تحصیلی، مدیریتی، محیطی و صلاحیت های حرفه ای شناسایی شد و با استفاده از روش های آماری تأثیرگذاری این عوامل تأیید شد و در پایان نیز پیشنهادهایی براساس تحلیل های انجام شده ارائه گردید.

شین اسپلینت دردی شایع در بین دوندگان است که در ناحیه قدامی ساق پا بروز می کند. این تحقیق بررسی فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در ورزشکاران سالم و مبتلا به شین اسپلینت است. از بین دانشجویان رشته تربیت بدنی، 15 نفر سالم (قد: 97/5 20/ 176 سانتی متر و وزن: 47/10 46/75 کیلوگرم) و 15 نفر مبتلا به شین اسپلینت (قد: 18/6 2/176سانتی متر و وزن: 187/9 66/67 کیلوگرم) با دامنه سنی 18تا 25 سال در این تحقیق مشارکت کردند. فعالیت الکتریکی عضلات ساق پا در هر دو گروه و از سه عضله درشت نی قدامی،دوقلو داخلی و دوقلو خارجی ثبت شد. 27 ویژگی (18 ویژگی در حوزه زمان و 9 ویژگی در حوزه فرکانس) برای هریک از سیگنال های الکترومایوگرام استخراج شد. در این مطالعه از روش تحلیل مؤلفه های اصلی موسوم به روش پی سی ای برای پیداکردن تفاوت در فعالیت الکتریکی سه عضله مورد نظر در بین ورزشکاران سالم و مبتلا به شین اسپلینت استفاده شد. نتایج نشان دادند که می توان با استفاده از سیگنال های الکترومایوگرام و روش پی سی ای، حد آستانه ای تعریف کرد و با استفاده از این مقدار افراد سالم و بیمار را از هم تفکیک کرد؛ زیرا مشاهده شد تفاوت معناداری بین عضله های افراد سالم و بیمار وجود دارد و استفاده از روش پی سی ای، برای شناسایی این تفاوت ها مؤثر و پذیرفتنی است

ناپایداری مزمن مچ پا، به مثابه وقوع مجدد اسپرین مچ پا تعریف شده است، به گونه ای که حدود 40درصد مصدومان بعد از آسیب دیدگی حاد، با وجود دریافت بازتوانی های کافی، به این ناپایداری دچار می شوند. هدف این مطالعه، بررسی سهم ریزفاکتورهای نوسان های وضعیتی، در مهارت های پرش-فرود و جهش جانبی در پیش بینی وقوع اسپرین های مزمن است. در این مطالعه توصیفی-تحلیلی، 25 ورزشکار حرفه ای آسیب دید ه ی مچ پا و 25 ورزشکار سالم مشارکت کردند. شش متغیر (سطح نوسان های، طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت پرش-فرود؛ و سطح نوسان های، طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت جهش جانبی) به منزله متغیر های پیش بین آسیب اندازه گیری شدند و جهت پیش بینی، از رگرسیون لُجستیک استفاده شد. نتایج مطالعه نشان داد، شاخص طول مسیر و سرعت نوسان های در مهارت پرش-فرود، شاخص محیط نوسان های و طول مسیر نوسان های در مهارت جهش به پهلو در طبقه بندی گروه های آسیب دیده و سالم سهم آماری معناداری داشتند و به طورکلی مدل حدود 77درصد مورد ها را به طور صحیح طبقه بندی کرد. بنابراین، ورزشکاران با سابقه اسپرین مچ پا حین مهارت های جهشی-پرشی و تغییر مسیر نسبت به ورزشکاران سالم کنترل وضعیتی کمتری دارند و خطر بیشتری برای ابتلا به اسپرین مجدد تهدیدشان می کند. همچنین، افراد دارای ناپایداری مزمن مچ پا در سطح فرونتال، کنترل وضعیت کمتری دارند

، میکرو RNA پروآنژیوژنزی سلول های اندوتلیال است که این میکرو RNA، از طریق سرکوب EphrinA3 و افزایش مهاجرت برخی هدف های ژنی و پروتئینی (VEGF) موجب بهبود فرایند رگ زایی می شود. در این پژوهش 12 سر رت نر در سن هشت هفتگی با میانگین وزنی20±180 گرم انتخاب و تصادفی به دو گروه کنترل (6=n) و تمرین (6=n) تقسیم شدند. تمرین تناوبی شدید به مدت چهار هفته و هر هفته پنج روز شامل سه تناوب شدید (چهار دقیقه با شدت 90 تا 100 درصد (VO2max و سه تناوب سبک (دو دقیقه با شدت 50 تا 60 درصد VO2max) انجام گرفت. میزان بیان ژن ها با تکنیک Real time-PCR و از روش ∆∆CT -2 محاسبه شدند. برای تعیین معنادار بودن متغیرها بین گروه های تحقیق از آزمون آماری t مستقل استفاده شد. یافته ها نشان داد تمرین تناوبی شدید موجب تغییر معنادار افزایش بیان ژن Mir-210 و VEGF شد (005/0P=)- (003/0P=). همچنین کاهش بیان ژن گیرنده EphrinA3 در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل معنادار شد (000/0P=). به طور کلی شاید در اثر هیپوکسی، که همراه با تمرین تناوبی شدید اتفاق افتاده است، افزایش بیان ژن های Mir-210 و VEGF موجب بهبود عملکرد پروآنژیوژنزی سلول های اندوتلیال می شود که این سازگاری به افزایش رگ زایی در رت ها منجر شده است.

پژوهش حاضر ازنوع پژوهش های کیفی بود که با استفاده از رویکرد کیو الگوهای ذهنی مدیران درراستای چابک سازی سرمایه انسانی در سازمان های ورزشی شناسایی و تبیین شده است. در این پژوهش، از مصاحبه عمیق به عنوان ابزار اصلی جمع آوری داده ها استفاده شده است که روایی آن با استفاده از رویکرد نسبت روایی محتوا و پایایی آن با استفاده از روش کاپای کوهن تأیید شده است. به علاوه برای انتخاب نمونه، از نمونه گیری هدفمند استفاده شده است که از روش های نمونه برداری غیراحتمالی است. در پژوهش حاضر، با استفاده از 23 مصاحبه فضای گفتمان حاصل شد و با استفاده از نظرهای آن ها نمونه و گزینه های کیو و در ادامه آن، مجموعه کیو به دست آمد. نتایج پژوهش مشتمل بر شناسایی عوامل تشکیل دهنده ذهنیت مدیران درراستای چابک سازی سرمایه های انسانی و همچنین، تبیین ذهنیت های مدیران دراین رابطه است. نتایج نشان داد که حامی شایستگی، پشتیبان یادگیری و هوشمندی، مروج ظرفیت سازی و انعطاف پذیری، توانمندساز و مشوق، اشاعه دهنده انگیزه و جو مثبت و آینده نگر و توسعه دهنده، شش الگوی ذهنی مدیران درراستای چابک سازی سرمایه های انسانی هستند. پیشنهادهای پژوهش نیز در دو حیطه کاربردی و پژوهشی برای اقدامی عملی تر و کارآمدتر در عرصه چابک سازی سرمایه های انسانی ارائه شده اند.

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر یک دوره برنامه تمرینی شنا بر سطح VEGF ریه موش های باردار در معرض مسمومیت با کادمیوم بود. 32 سر موش ماده ویستار پس از دو هفته آشنایی با محیط جدید و آب و سپس بارداری، به گروه شنا، کادمیوم، کادمیوم – شنا و کنترل تقسیم شدند. تمرین شنا از روز اول بارداری شروع شد و در هفته دوم به 60 دقیقه در روز رسید. نمونه گیری از بافت ریه دو روز پس از زایمان انجام گرفت. VEGF ریه با استفاده از روش الایزا (ELISA) تعیین شد. تجزیه وتحلیل آماری با استفاده از آنالیز واریانس یکطرفه و آزمون توکی در سطح معناداری 05/0 P≤ انجام گرفت. نتایج نشان داد سطح VEGF ریه مادران بعد از زایمان در گروه کادمیوم به طور معنا داری نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (001 /0 P≤). تفاوت VEGFریه گروه شنا و گروه کنترل معنا دار نبود. اما VEGF ریه گروه کادمیوم – شنا نسبت به گروه کادمیوم به طور معنا داری بالاتر بود (001 /0 P≤). با توجه به مهار فعالیت آنژیوژنز ریه توسط کادمیوم در دوران بارداری، می توان گفت تمرین ورزشی شنا برای حفظ سطح VEGF به عنوان شاخص رگ زایی، مفید است.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر تمرینات مقاومتی بر تصویر بدنی، اختلال خوردن و عملکرد جنسی زنان لاغر غیر ورزشکار بود. بدین منظور، 26 زن لاغر غیر ورزشکار با عملکرد جنسی پایین به صورت در دسترس انتخاب شدند و با آرایش تصادفی در دو گروه کنترل و تجربی قرار گرفتند. گروه تجربی به مدت هشت هفته در تمرینات مقاومتی شرکت نمود و گروه کنترل در طول این مدت به فعالیت های روزانة خود پرداخت . لازم به ذکر است که هر دو گروه پرسش نامه های نگرش فرد در مورد تصویر بدنی، نگرش نسبت به تغذیه و عملکرد جنسی زنان را به صورت پیش آزمون و پس آزمون تکمیل نمودند و داده ها با استفاده از کوواریانس چندمتغیره تحلیل گردید. نتایج حاکی از اثر مثبت تمرینات مقاومتی بر شاخص تودة بدنی، تصویر بدنی و عملکرد جنسی می باشد؛ اما این تمرینات بر اختلال خوردن تأثیری نداشته است. بر اساس نتایج ، تمرینات مقاومتی برای بهبود تصویر بدنی و افزایش عملکرد جنسی زنان لاغر غیر ورزشکار پیشنهاد می شود.

هدف از این تحقیق شناسایی عوامل موثر در نهادینه کردن ورزش همگانی در ایران بود. روش انجام تحقیق کیفی و از نوع اکتشافی بود. جامعه آماری این پژوهش را کلیه افراد متخصص در زمینه ورزش همگانی و نهادینه سازی تشکیل می دادند. نمونه ها از طریق روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند و تعداد نمونه های که با آنها تا رسیدن به اشباع نظری مصاحبه شد 15 نفر بود. روایی مصاحبه ها از طریق بررسی شکل و محتوای سوالات توسط اساتید سنجیده شد و پایایی ابزار تحقیق از طریق روش باز آزمون محاسبه گردید و ضریب پایایی مصاحبه ها 83 درصد بدست آمد. نتایج تحقیق نشان داد چهار دسته عوامل فردی، گروهی، سازمانی و محیطی در نهادینه کردن ورزش همگانی در ایران موثر هستند. با توجه به حجم گسترده عوامل هر دسته، در این مقاله صرفاً عوامل فردی شامل، پذیرش، باور و نگرش، انگیزش، آزادی انتخاب، تعهد، بازخورد و ویژگی های زمینه ای مورد بررسی قرار گرفته است.

هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل روان شناختی و اجتماعی مؤثر در توسعه ورزش معلولان تاجیکستانی بود. روش پژوهش حاضر همبستگی از نوع معادلات ساختاری است. تعداد 300 معلول به صورت نمونه در دسترس انتخاب و پرسش نامه محقق ساخته را تکمیل کردند. این پرسش نامه بر اساس مبانی نظری، مصاحبه با ورزشکاران معلول و کارشناسان با تعداد 56 سئوال در حیطه های روان شناختی و اجتماعی طراحی شد. روایی صوری-محتوای آن توسط پنج صاحب نظر دانشگاهی تأیید شد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی 10 عامل شامل رسانه، خانواده، حمایت اجتماعی، تعامل اجتماعی، احترام، انگیزه، لذت و نشاط، ترس، اعتمادبه نفس، خودکارآمدی را شناسایی و انجام تحلیل عاملی تأییدی در لیزرل، این عوامل را تأیید کرد. نتایج این پژوهش نشان داد در عوامل اجتماعی، به ترتیب، احترام گذاشتن، حمایت اجتماعی، رسانه، خانواده و تعامل اجتماعی مهم ترین موانع هستند. در حیطه عوامل روان شناختی، به ترتیب، انگیزه مشارکت، عزت نفس، ترس، خودکارآمدی و لذت و نشاط مهم ترین عوامل هستند.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات حس عمقی بر هماهنگی حرکتی کودکان مبتلابه اختلال طیف اوتیسم مدارس شهر شیراز بود. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی و طرح یک گروهه با مراحل اندازه گیری بود. شرکت کنندگان 16 نفر از کودکان 5 تا 12 سال با میانگین سنی 21/2±62/8 بودند که با توجه به نتایج حاصل از خرده آزمون های برنینکس- اوزرتسکی به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل همگن شدند. آزمودنی های گروه آزمایش به صورت انفرادی تمرینات حس عمقی را به مدت 24 جلسه در حالیکه گروه کنترل نیز به صورت انفرادی با همان تعداد جلسات، تمرینات معمول کاردرمانی را انجام دادند. بعد از اتمام دوره تمرین، پس آزمون برای هر دو گروه اجرا شد؛ نتایج حاصل نشان داد که در همه خرده مقیاس های هماهنگی حرکتی: پگبورد، انداختن سکه در جعبه با دست برتر و دست غیر برتر، نخ کردن مهره ها، چیدن مکعب ها روی هم، پرتاب توپ به هدف و دریافت توپ تفاوت معناداری بین گروه ها وجود داشت. با توجه به بررسی و ارزیابی های انجام شده در این پژوهش و معنادار شدن هماهنگی حرکتی درنتیجه تغییرات به وجود آمده در سیستم پردازشی و سیستم های حسی-حرکتی این افراد، می توان این نتیجه گیری را کرد که تمرینات حس عمقی موجب بهبود هماهنگی حرکتی در کودکان اوتیسم شده است.

تربیت بدنی تلاش دارد از طریق فعالیت های بدنی به توسعه مهارت های افراد بپردازد. سوال این است که آیا بازی های پرورشی می تواند باعث تکامل مهارت های ارتباطی کودکان پیش دبستانی شود؟ روش تحقیق نیمه تجربی با پیش آزمون و پس آزمون است، نمونه آماری شامل 50 کودک پسر 6 ساله است. آزمودنی ها از میان یک مهد کودک مناطق مرکزی شهر بروجرد انتخاب شدند. در مهد کودک پسران 26 نفر به عنوان گروه تجربی و 24 نفر به عنوان گروه کنترل انتخاب شد. ابتدا آزمودنی ها توسط مربیان آموزشی و به وسیله فرم مشاهده از نظر وضعیت مهارت های ارتباطی نمره دهی شدند. و سپس گروه تجربی وارد پروتکل تمرینی شد. جهت تحلیل داده ها از آزمون تی برای گروه های مستقل و وابسته استفاده شد. نتایج نشان داد بین میانگین پیش آزمون و پس آزمون مهارت های ارتباطی کودکان گروه تجربی تفاوت معنی داری مشاهده شد(0001/0=p). همچنین بین پس آزمون مهارت های ارتباطی کودکان فعال و غیر فعال تفاوت معنی داری وجود دارد(01/0=p). به نظر می رسد مکانیسم بازی های پرورشی به گونه ای است که باعث پیشرفت سیستم عصبی و افزایش مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان می شود.

هدف از تحقیق حاضر تجزیه وتحلیل ویدئویی آسیب های بازیکنان فوتبال در بازی های جام جهانی 2010 بود. بدین منظور تمامی بازی های جام جهانی از طریق تجزیه وتحلیل ویدئویی بررسی شد و اطلاعات آن (تعداد آسیب، سازوکار وقوع آسیب، زمان بروز آسیب، نوع برخورد منجر به آسیب و منطقه وقوع آسیب در زمین بازی) از طریق ثبت در فرم گزارش آسیب به دست آمد. در تحقیق حاضر که از نوع توصیفی – تحلیلی است، از آزمون آماری مجذور کای ( 2X) برای تجزیه وتحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد 92 آسیب طی 64 مسابقه یا 3/39 آسیب در هر 1000 ساعت مسابقه به وقوع پیوسته است. بیشترین میزان بروز آسیب در 15 دقیقه انتهایی نیمه دوم (دقایق 90 – 76) رخ داده است (05/0>P). مبارزه هوایی (3/28 درصد) و تکل شدن (7/21 درصد) بیشترین سازوکار به وجودآورنده آسیب بوده اند (05/0<P). منطقه 5 با 7/20 درصد و پس از آن مناطق 2 و 8 هر کدام به نسبت مساوی 5/18درصد، بیشترین درصد آسیب را داشته اند (05/0>P). همچنین 8/84 درصد آسیب ها بر اثر برخورد به وجود آمده است (05/0>P).  میزان بروز آسیب در این بازی ها کمتر از جام های جهانی قبلی بود، که ممکن است ناشی از سخت گیری بیشتر قوانین داوری در راستای حفظ سلامت بازیکنان در سال های اخیر، تفاوت در تعریف آسیب، متفاوت بودن سیستم بازی، تفاوت در مدت و نوع تمرینات آماده سازی و بدنسازی و متفاوت بودن روش های جمع آوری اطلاعات باشد.