درخت حوزه‌های تخصصی

زمینه و هدف: سوء مصرف مت آمفتامین سبب انفارکتوس میوکارد، سکته مغزی و حتی مرگ مصرف کنندگان می شود. هدف از این پژوهش بررسی اثر تمرین ترکیبی بر بیان شاخص های Bax (پروتئین چهار شبه لنفوم دو لنفوسیت های بی) و VEGF (عامل رشد اندوتلیال عروقی) در قلب رت های نر متعاقب مصرف مزمن مت آمفتامین بود. روش تحقیق : در این مطالعه تجربی،30 رت با وزن 210-200 گرم به طور تصادفی به سه گروه مساوی شامل کنترل، شم (معتاد) و معتاد+تمرین ترکیبی تقسیم شدند. جهت ایجاد وابستگی، مت آمفتامین به گروه های شم و ترکیبی، به شکل درون صفاقی تزریق شد. تمرین ترکیبی شامل سه روز دویدن روی نوارگردان (با شدت 50 تا 60 درصد حداکثر سرعت) و سه روز تمرین مقاومتی روی نردبان (با شدت50 تا 60 درصد یک تکرار بیشینه ) بود که به مدت شش هفته اجرا شد. پس از 24 ساعت از آخرین جلسه ی تمرین، حیوانات قربانی شدند و در بافت قلب، بیان Bax با روش ایمونوهیستوشیمی و بیان VEGF با روش Real-Time PCR سنجش شد. داده های تحقیق با آزمون تحلیل واریانس یک راهه و تعقیبی بونفرونی و نرم افزار SPSS نسخه ی 26 در سطح معنی داری 01/0>p تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: در گروه شم، بیان Bax افزایش معنی دار و بیان VEGF کاهش معنی داری (001/0>p) نسبت به گروه کنترل داشت. در گروه تمرین ترکیبی بیان Bax نسبت به گروه شم کاهش معنی دار، و بیان VEGF نسبت به دو گروه شم (0001/0>p)  و کنترل (001/0>p)  افزایش معنی داری نشان داد. نتیجه گیری: مصرف مزمن مت آمفتامین با افزایش بیان Bax و کاهش بیان VEGF سبب تشدید آپوپتوزیس در بافت قلب شد، در حالی که تمرین ترکیبی با تنظیم کاهشی Bax و تنظیم افزایشی VEGF، اثرات آپوپتوتیک ناشی از مت آمفتامین را به طور معنی داری مهار کرد.

هدف: هدف از این مطالعه، ترجمه و بررسی روایی و پایایی پرسش نامه سواد بدنی کودکان 10 تا 12 سال بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع پژوهش های توسعه ای با هدف کاربردی در حوزه روان شناسی ورزشی است. جامعه اماری شامل دانش اموزان پایه چهارم، پنجم و ششم 5 مدرسه ابتدایی شهرستان اشکذر بود که از میان ان ها 270 دانش اموز دختر و پسر (135پسر و 135 دختر) در رده سنی 10-12 به صورت در دسترس انتخاب شدند. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی و روایی همگرا از ضریب همبستگی پیرسون و جهت بررسی پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. جهت بررسی روایی همگرا از معیار میانگین واریانس استخراج شده استفاده شد. یافته ها: شاخص KMO برابر ۰٫۹۴۸ و آزمون کرویت بارتلت معنی دار بود (۰٫۰۰۱>p). تحلیل عاملی اکتشافی چهار عامل با مقادیر ویژه بالاتر از یک استخراج کرد که با ابعاد بدنی، روانی، اجتماعی و شناختی مطابقت داشت. بارهای عاملی همه گویه ها بالاتر از ۰٫۴ بود. تحلیل عاملی تأییدی نیز مدل چهاربعدی را تأیید کرد (۹۲۶/۰=CFI، ۹۲/۰=TLI، ۰۵۶/۰=RMSEA). ضرایب آلفای کرونباخ برای ابعاد بدنی (۹۲۹/۰)، روانی (۸۹۶/۰)، اجتماعی (۸۴۷/۰)، شناختی (۸۴۹/۰) و نمره کل (۹۵۲/۰) به دست آمد که همگی بالاتر از ۰٫۷ مطلوب بودند. پایایی ترکیبی نیز در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۷ بود. شاخص AVE در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۵ به دست آمد که حاکی از روایی همگرای قابل قبول است. همبستگی بین نمره کل سواد بدنی با ابعاد آن بین ۰٫۳۴۹ تا ۰٫۸۸۱ و در سطح ۰٫۰۰۱ معنی دار بود. نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه سواد بدنی کودکان (PL-C Quest) برای سنجش سواد بدنی کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال ایرانی ابزاری روا، پایا و مناسب است و می تواند در پژوهش ها، برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف : هدف از پژوهش حاضر، مطالعه کتاب سنجی پژوهش های صورت گرفته در زمینه توسعه پایدار ورزش می باشد. روش شناسی : این پژوهش از نوع مروری کتاب سنجی می باشد و با روش های تحلیل عملکردی، تحلیل شبکه های استنادی و تحلیل کلیدواژگان انجام شده و به منظور ترسیم نقشه های علمی از نرم افزارهای Excel ،Vosviewer و Rstudio استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش 486 مقاله می باشد که با طی مرحله ی غربالگری اسناد 386 مقاله به عنوان نمونه انتخاب شدند. یافته ها : براساس یافته های پژوهش در بازه ی سال های ۲۰۰۱ تا 2023 تعداد ۳۸۶ سند در سبد تحلیل پیرامون حوزه مورد نظر قرار گرفته است که البته ۱۸۷ نشریه این ۳۸۶ مطالعه را منتشر نموده و رشد سالانه تولید علمی در این حوزه 4/28 درصد است. متوسط استناداتی که مطالعات دریافت کرده اند 9/069 و در حوزه مورد نظر بسیار خوب می باشد، اما نتایج نشان می دهد که مقالات اندکی با استنادات بسیار و مقالات متعددی با استنادات کم وجود دارد. همچنین مطابق با اهداف عملکردی و تحلیل محتوایی پژوهش، بیشتر محققین کشورهای توسعه یافته به این حوزه علمی توجه دارند و در مقالات برتر این حوزه بیشتر واژه های مربوط رویدادهای ورزشی و جذب گردشگر مورد توجه محققین برتر بوده است. نتیجه گیری : با شناخت زمینه های مطالعاتی در حوزه توسعه پایدار در ورزش که اکثرا در کشورهای توسعه یافته و برخی کشورهای درحال توسعه صورت گرفته اند؛ می توانیم بیان کنیم که توسعه پایدار در کجای صنعت ورزش ما قرار دارد تا برنامه های راهبردی و عملیاتی با توجه به نیازمندی ها در این زمینه، تدوین کنیم. بنابراین نتایج این پژوهش به نوعی نیازهای توسعه پایدار در کشور ما را محسوب می شوند و می توانند زمینه های پژوهشی بسیار مفیدی در جهت توسعه پایدار در ورزش کشور باشند.

هدف : هدف از پژوهش حاضر تعیین تاثیر مصرف رسانه ای بر نگرش و قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی بود. روش شناسی : پژوهش حاضر توصیفی، از نوع پیمایشی و روش اجرا به صورت میدانی بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول و دوم شهر اصفهان بودند. با توجه به جدول مورگان، حجم نمونه 450 نفر تعیین شد که 378 پرسشنامه کامل مورد تحلیل قرار گرفت. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای تصادفی چند مرحله ای بود. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شد که متغیرهای مصرف رسانه، نگرش و قصد مشارکت را می سنجید. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از مدل معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها : نتایج حاصل از پژوهش نشان داد که هر سه نوع رسانه بر نگرش دانش آموزان نسبت به فعالیت های ورزشی تاثیرگذار هستند اما این میزان در هر کدام متفاوت است. به گونه ای که به ترتیب شبکه های اجتماعی، اینترنت و رسانه های داخلی بیشترین تاثیر را داشتند. همچنین یافته ها نشان داد نگرش نسبت به فعالیت های ورزشی بر قصد مشارکت دانش آموزان در فعالیت های ورزشی تاثیرگذار است. نتیجه گیری : به والدین، مشاوران و معلمان پیشنهاد می شود نسبت به استفاده صحیح از شبکه های اجتماعی و اینترنت دانش آموزان را راهنمایی کنند، تا در عین بهره مندی از تاثیرات مثبت آن از جمله گرایش به فعالیت ورزشی، از مضرات آن دور باشند. همچنین به متولیان مسئول پیشنهاد می شود برنامه ریزی هایی جهت جذابیت بیشتر رسانه های داخلی داشته باشند تا نوجوانان از اثرات مثبت این رسانه بیشتر بهره مند شوند.

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت (CFT) بر بهبود عزت نفس و کاهش احساس شرم در زنان دارای اضطراب اجتماعی بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل زنان دارای نشانگان اضطراب اجتماعی بود و ۴۰ نفر واجد ملاک های ورود به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۶۰ دقیقه ای درمان متمرکز بر شفقت شرکت کرد و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس عزت نفس روزنبرگ، پرسشنامه اضطراب اجتماعی کانر و همکاران و مقیاس حالت شرم و احساس گناه بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس در نرم افزار SPSS نسخه ۲۴ تحلیل شدند. نتایج نشان داد درمان متمرکز بر شفقت باعث کاهش معنادار احساس شرم، کاهش معنادار اضطراب اجتماعی و افزایش معنادار عزت نفس در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد. اندازه اثر برای احساس شرم، اضطراب اجتماعی و عزت نفس به ترتیب ۰٫۳۹، ۰٫۴۰ و ۰٫۳۷ گزارش شد. بر این اساس، درمان متمرکز بر شفقت می تواند با کاهش خودانتقادی، تقویت خودمهربانی و افزایش پذیرش هیجانی، در بهبود مؤلفه های روان شناختی زنان دارای اضطراب اجتماعی نقش مؤثری داشته باشد.

دیابت نوع ۲ یکی از اختلالات متابولیکی شایع است که با کاهش حساسیت به انسولین و تغییر در پاسخ مولکولی عضله اسکلتی همراه می شود. محور IRS-1/PIK3R1/Akt از مسیرهای مهم مرتبط با پاسخ انسولینی عضله اسکلتی است و تغییر در بیان ژن های این محور می تواند بخشی از سازگاری یا اختلال مولکولی عضله را در شرایط دیابتی نشان دهد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر تمرینات هوازی و مقاومتی بر بیان ژن های IRS-1، PIK3R1 و Akt در عضله اسکلتی موش های مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. این مطالعه به صورت تجربی آزمایشگاهی بر روی ۴۰ سر موش نر C57BL/6 انجام شد. حیوانات به صورت تصادفی در چهار گروه کنترل سالم، کنترل دیابتی، دیابتی همراه با تمرین هوازی و دیابتی همراه با تمرین مقاومتی قرار گرفتند. دیابت نوع ۲ با رژیم پرچرب و تزریق دوز پایین استرپتوزوتوسین القا شد. برنامه های تمرینی به مدت ۸ هفته و ۵ جلسه در هفته اجرا شدند. بیان ژن های IRS-1، PIK3R1 و Akt در عضلات Soleus و EDL با روش Real-Time PCR اندازه گیری شد و داده ها با روش 2^-ΔΔCt نسبت به گروه کنترل سالم به عنوان کالیبراتور گزارش شدند. تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته دوطرفه و آزمون تعقیبی بونفرونی انجام شد. نتایج نشان داد دیابت نوع ۲ با کاهش بیان ژن های IRS-1، PIK3R1 و Akt در هر دو عضله همراه بود. هر دو مداخله تمرینی بیان این ژن ها را نسبت به گروه کنترل دیابتی افزایش دادند؛ با این حال، الگوی پاسخ ژنی در دو نوع تمرین یکسان نبود. بیان IRS-1 در گروه تمرین مقاومتی بیشتر بود، درحالی که PIK3R1 و Akt در گروه تمرین هوازی مقادیر بالاتری نشان دادند. همچنین اثر گروه، اثر عضله و اثر متقابل گروه و عضله برای هر سه ژن معنی دار بود. به طور کلی، تمرینات هوازی و مقاومتی با الگوهای متفاوتی از تغییر بیان ژن های مرتبط با محور IRS-1/PIK3R1/Akt در عضله اسکلتی دیابتی همراه بودند.

هدف: هدف پژوهش حاضر تبیین الگوی ساختاری پیش بینی نشخوار فکری بر اساس سبک های فرزند پروری ادراک شده با میانجیگری تحمل پریشانی در نوجوانان با فعالیت بدنی پایین بود. مواد و روش ها: روش پژوهش از نوع همبستگی و جامعه آماری این پژوهش را تمام دانش آموزان دختر مدارس شهرستان شهربابک تشکیل دادند که از میان نوجوانانی که واجد شرایط ورود به پژوهش بودند 280 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها از مقیاس پاسخ های نشخواری نولن- هوکسیما و همکاران (1991)؛ پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند (1991) و مقیاس تحمل پریشانی سیمونز و گاهر (2005) و برای تحلیل داده ها از الگویابی معادلات ساختاری و نرم افزارهای اس.پی.اس.اس 24 و آموس 24 و مقدار احتمال 05/0 استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد الگوی مفروض با داده های گردآوری شده برازش داشت (16/2=df/2χ، 988/0=CFI، 990/0=GFI، 893/0=AGFI و 062/0=RMSEA). ضریب مسیر غیرمستقیم بین سبک مقتدرانه (001/0>P، 104/0-=β) با نشخوار فکری منفی و معنادار با واسطه گری تحمل پریشانی و سبک مستبدانه (001/0>P، 090/0=β) و سبک سهل گیرانه (001/0>P، 100/0=β) با نشخوار فکری با واسطه گری تحمل پریشانی مثبت و معنادار بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که سبک های فرزندپروری ادراک شده نقش معناداری در پیش بینی نشخوار فکری نوجوانان با فعالیت بدنی پایین دارند و تحمل پریشانی به طور معناداری این رابطه را میانجی گری می کند. به گونه ای که سبک های فرزندپروری کارآمد با افزایش تحمل پریشانی، با کاهش نشخوار فکری همراه بودند، در حالی که سبک های ناکارآمد از طریق کاهش تحمل پریشانی، زمینه افزایش نشخوار فکری را فراهم می کردند. این یافته ها بر اهمیت توجه هم زمان به سبک های فرزندپروری، تقویت تحمل پریشانی و ارتقای فعالیت بدنی در مداخلات پیشگیرانه و برنامه های ارتقای سلامت روان نوجوانان تأکید دارد.

پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مؤلفه های معمارانه در کاهش اضطراب بیماران اسکیزوفرنی و تدوین مدلی برای طراحی فضای درمانی مبتنی بر الگوهای آشنای شناختی انجام شده است. روش تحقیق با رویکرد ترکیبی کمی–کیفی طراحی شد. در بخش کمی، با استفاده از پرسشنامه اضطراب همیلتون، سطح اضطراب ۳۰ بیمار اسکیزوفرنی قبل و بعد از مواجهه با سه تصویر معماری متفاوت A، B و C سنجیده شد و داده ها با آزمون های t زوجی و فریدمن تحلیل گردید. در بخش کیفی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با بیماران و نیز خبرگان معماری و روان شناسی محیطی انجام شد تا ابعاد عینی و تجربی به طور هم زمان مورد تفسیر قرار گیرند. یافته ها نشان داد هر سه تصویر در کاهش اضطراب مؤثر بوده اند، اما میزان اثرگذاری یکسان نیست. تصویر A با تأکید بر نور طبیعی و رنگ فیروزه ای کاهش متوسطی در اضطراب ایجاد کرد. تصویر B با فرم های منحنی و باغچه خطی، احساس امنیت نسبی فراهم ساخت، اما به دلیل فقدان عناصر نمادین، تأثیر محدودتری داشت. در مقابل، تصویر C که حیاط ایرانی، آب روان و طاق های قوسی را به عنوان الگوهای فضایی آشنا در خود جای داده بود، بیشترین کاهش اضطراب را رقم زد و از نظر آماری با سطح معناداری p<0.001 برتر بود. تحلیل کیفی نیز نشان داد مفاهیمی مانند «یادآوری خانه پدری» و «حس تعلق» در تجربه بیماران برجسته است. در جمع بندی، پژوهش تأیید می کند که معماری می تواند به مثابه عاملی فعال در فرآیند درمان عمل کند و مدل پیشنهادی، گامی در جهت بومی سازی معماری درمانی برای بیماران اسکیزوفرنی در ایران است.

هدف : مطالعه حاضر با هدف کشف آینده های پیش روی ورزش استان فارس و تدوین سناریوهای آن برای 20 سال آینده و ارائه استراتژی انجام شده است. روش شناسی : این پژوهش با رویکرد سناریونگاری و استفاده از روش تحلیل روندها و عدم قطعیت ها به طراحی سناریوهای آینده پرداخته است. مشارکت کنندگان شامل 30 نفر از ذینفعان ورزش استان فارس بودند که به وسیله نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه جمع آوری شد. در ابتدا محدوده پروژه مشخص و عوامل اصلی توسعه شناسایی شد. سپس دو عدم قطعیت کلیدی برای طراحی سناریوها تعیین و چهار سناریوی ممکن تعریف؛ و در نهایت، یک استراتژی کلی بر اساس سناریوها ارائه شد. یافته ها : 23 عامل مؤثر بر آینده ورزش استان فارس شناسایی شد. بر اساس تحلیل میزان تأثیرگذاری و عدم قطعیت این عوامل، دو بعد کلیدی «سازماندهی مجدد و خصوصی سازی با روش های نوین تعالی» و «توسعه گردشگری ورزشی با بهره گیری از فناوری های نوین و ارتباطات» شناسایی شدند. بر این اساس، ماتریس سناریو شکل گرفت و چهار سناریوی محتمل برای توسعه ورزش استان فارس تا افق 1420 تدوین شد. نتیجه گیری : چالش اصلی توسعه ورزش استان فارس، نه در فقدان منابع، بلکه در نبود انسجام نهادی، ضعف برنامه ریزی راهبردی و بهره برداری ناکافی از ظرفیت های انسانی، اقلیمی و فناورانه است. بر اساس چهار سناریوی محتمل ورزش استان تا افق 1420، استراتژی «خصوصی سازی بر مبنای دسترسی حداکثری نسبت به اهداف (ورزش همگانی و قهرمانی و گردشگری ورزشی) با رویکرد بهره ورانه» می تواند مسیر مؤثری برای هدایت توسعه ورزش استان فراهم سازد.

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل رابطه سبک رهبری و نگرش نسبت به تغییر با میانجی گری هوش اخلاقی در مربیان فوتبال کشور عراق بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی بود که با رویکرد پیمایشی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش، مربیان فوتبال کشور عراق و اعضای مرتبط با مجمع مربیان فوتبال بود که تعداد آنان ۳۳۶ نفر گزارش شد. بر اساس جدول کرجسی و مورگان، ۱۷۹ نفر به روش تصادفی ساده به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سبک رهبری بر مبنای الگوی رهبری موقعیتی هرسی، بلانچارد و ناتمایر، پرسشنامه نگرش نسبت به تغییر و پرسشنامه هوش اخلاقی استفاده شد. روایی ابزارها از طریق روایی محتوایی، روایی همگرا و واگرا و پایایی آنها با آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید گردید. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS و Smart PLS تحلیل شدند. یافته ها نشان داد سبک رهبری با هوش اخلاقی مربیان فوتبال عراق رابطه مثبت و معنادار دارد. همچنین هوش اخلاقی با نگرش نسبت به تغییر رابطه مثبت و معناداری نشان داد. نتایج آزمون میانجی گری نیز نقش میانجی هوش اخلاقی را در رابطه میان سبک رهبری و نگرش نسبت به تغییر تأیید کرد. شاخص های برازش مدل، از جمله مقدار GOF برابر با 0.۶۶۰، بیانگر برازش مطلوب مدل بود. در نتیجه، تقویت سبک های رهبری کارآمد همراه با ارتقای هوش اخلاقی می تواند با نگرش مثبت تر مربیان فوتبال نسبت به تغییر همراه باشد.

هدف از این تحقیق، تعیین ارتباط بین کانون کنترل درونی با سلامت سازمانی و اعتماد سازمانی معلمان تربیت بدنی شهرستان ممسنی بود. این تحقیق کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق، تمامی معلمان مقطع تربیت بدنی شهرستان ممسنی به تعداد 303 نفر بود، که از این تعداد 170 نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای با محقق همکاری کردند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد اعتماد سازمانی آلونن و همکاران (2008)، سلامت سازمانی هوی و فیلدمن (1996) و کانون کنترل درونی راتر (1966) بود. برای توصیف داده ها از روش های آمار توصیفی و برای تجزیه استنباطی داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که بین کانون کنترل درونی با سلامت سازمانی و اعتماد سازمانی معلمان رابطه ی مثبت و معناداری وجود داشت و کانون کنترل درونی پیش بین مناسب سلامت سازمانی و اعتماد سازمانی معلمان می باشد(01/0P ≥).

گردشگری ورزشی به عنوان یکی از سریع ترین بخش های در حال رشد صنعت گردشگری، نقش مهمی در توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع ایفا می کند. در این میان، تورهای ورزشی به عنوان یکی از مهم ترین اشکال گردشگری ورزشی، نیازمند بهره گیری از منابع انسانی متخصص و کارآمد هستند. یکی از مؤلفه های کلیدی موفقیت تورهای ورزشی، حضور لیدرهای تخصصی است که مسئولیت هدایت، سازماندهی، مدیریت تجربه گردشگران و تضمین کیفیت خدمات را بر عهده دارند. با وجود اهمیت این نقش، مطالعات موجود عمدتاً بر زیرساخت ها، بازاریابی، فناوری و حمایت های نهادی متمرکز بوده اند و نقش لیدرهای تخصصی کمتر به عنوان یک حوزه مستقل مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش شایستگی های حرفه ای لیدرهای تخصصی در توسعه تورهای ورزشی تدوین شده است. این مطالعه از نوع نظری–مفهومی بوده و با بهره گیری از یافته های مدل توسعه تورهای ورزشی و ادبیات گردشگری ورزشی، چارچوبی مفهومی برای تبیین ابعاد شایستگی های لیدرهای تخصصی ارائه می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که شایستگی های لیدرهای تخصصی را می توان در چهار بعد اصلی شامل شایستگی های دانشی، شایستگی های مدیریتی، شایستگی های ارتباطی و شایستگی های عملیاتی طبقه بندی کرد. این شایستگی ها از طریق ارتقای کیفیت خدمات، بهبود تجربه گردشگر، افزایش رضایت و تقویت وفاداری گردشگران، نقش مهمی در توسعه پایدار تورهای ورزشی ایفا می کنند. نتایج پژوهش می تواند مبنایی برای طراحی استانداردهای حرفه ای، برنامه های آموزشی و سیاست های توسعه منابع انسانی در صنعت گردشگری ورزشی باشد.

هدف : هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوبی مفهومی برای شناسایی و تبیین عوامل کلیدی تعیین کننده مهاجرت ورزشکاران نخبه در ایران است. روش شناسی : پژوهش حاضر توصیفی و به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر نوع پژوهش نیز جزو مطالعات کیفی بود که با استفاده از نظریه داده بنیاد به انجام رسید. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل صاحب نظران، خبرگان، اساتید و مربیان در زمینه موضوع این پژوهش می باشند. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه های عمیق از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. ابزار پژوهش مصاحبه بود که از 15 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص، مورد بررسی قرار گرفت و تأیید شد و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد که مطابق این روش مقدار پایایی برابر با 0/81 بود. در راستای تجزیه و تحلیل داده ها از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. یافته ها : بر اساس یافته های پژوهش حاضر عوامل تعیین کننده در مهاجرت نخبگان ورزشی کشور شامل عوامل علی (جایگاه شغلی ضعیف در جامعه و سیستم مدیریتی ناکارآمد)، عوامل زمینه ای (اقتصادی، سیاسی، فرهنگی- اجتماعی)، عوامل مداخله گر (ویژگی های فردی و محیطی)، راهبردها (بهبود ساختار ورزش کشور و بهبود وضعیت اجتماعی جامعه) و در نهایت پیامدهای این پژوهش (افت کیفیت ورزش قهرمانی و کمبود الگوی ورزشی مناسب در جامعه) می باشد که این مقوله ها خود شامل 20 مفهوم و چندین عامل یا کد باز هستند. نتیجه گیری : بر اساس یافته های پژوهش، باید سیاست گذاری های کلان و اقدامات موثری جهت ارتقای سطح کیفیت زندگی اجتماعی و حرفه ای ورزشکاران نخبه صورت پذیرد تا روند مهاجرت نخبگان، کنترل و از خسارت های مادی و معنوی این پدیده جلوگیری به عمل آید.

در طول چند دهه اخیر، حرکت در مسیر رشد و توسعه پایدار از اهداف کشورهای در حال توسعه می باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی عوامل موثر بر توسعه پایدار ورزش کشور بود. در پژوهش حاضر از پارادایم پژوهش کیفی و از بین روش های مختلف کیفی از روش شبکه مضامین استفاده شد. جمع آوری داده ها از نوع مصاحبه نیمه ساختارمند در سال 1402 بود. جامعه آماری کلیه صاحب نظران و خبرگان ورزش کشور بودند که از این بین 13 نفر صاحب نظر در حوزه تربیت بدنی به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. داده ها بوسیله نرم افزار مکس کیودا تجزیه و تحلیل شد و نتایج مشخص کرد که 9 مضمون به عنوان مضامین فراگیر، شامل بسترهای فنی و بسترهای مدیریتی (ساز و کار پیشایندی)، مدیریت ارتباطات، مدیریت اکوسیستم ها و مدیریت رویدادهای ورزشی (فرایندهای ایجاد پایداری)،عوامل اجتماعی، عوامل اقتصادی، عوامل فرهنگی و عوامل زیست محیطی (پیامدهای پایداری در ورزش) می باشند، بعنوان عوامل موثر بر توسعه پایدار ورزش در ایران وجود دارد. درنتیجه از آنجایی که نمونه پژوهش شامل متخصصان و نخبگان ورزشی در تخصص های مختلف بود، می توان نتایج بدست آمده را بسیار مفید و کاربردی دانست و آن را سرلوحه فعالیت های توسعه پایدار در ورزش کشور قرار داد.

هدف: با وجود محرز بودن ضرورت برنامه ریزی برای حوزه ورزش تربیتی و همچنین تعیین اهداف و برنامه در امر توسعه ورزش تربیتی کشور آن چنان که در برنامه های بلند مدت و کوتاه مدت کشور مد نظر است، رشد و شکوفایی شکل نگرفته است که این ضرورت بررسی سیاست گذاری گذشته و اصلاح سیاست گذاری آینده را می طلبد که در همین راستا پژوهش حاضر با هدف مدل سازی سیاست گذاری توسعه ورزش تربیتی در ایران انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی، از نظر زمان مقطعی و از نظر نوع داده ها، کمی است که در آن از روش پیمایشی استفاده شده و به بررسی اعتبار مدل پرداخته شده است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه مدیران، رؤسا و نائب رئیسان وزارت ورزش و جوانان، ادارات ورزش و جوانان و هیأت های ورزشی استان ها، تربیت بدنی دانشگاه های کشور و وزارت آموزش و پرورش هستند که تعداد آن ها بسیار گسترده بود و بر اساس نرم افزار جی پاور و با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، 136 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. از آنجایی که پژوهش حاضر مستخرج از رساله دکتری می باشد، ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته مستخرج از بخش کیفی رساله بود. برای توصیف، جمع آوری و طبقه بندی اطلاعات به دست آمده از نمونه، از آمار توصیفی در نرم افزار spss23 و جهت برازش مدل پژوهش از آزمون مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار smartpls3.1.1 استفاده شد. تمامی تجزیه و تحلیل ها در سطح معنی داری 05/0 انجام شد. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که مدل پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. همچنین نتایج تحقیق نشان داد که شرایط علی تأثیر معنی داری بر پدیده محوری (001/0=p؛ 620/13=t) و پدیده محوری نیز تأثیر معنی داری بر راهبردها (001/0=p؛ 580/4=t) دارد. همچنین شرایط زمینه ای (004/0=p؛ 691/2=t) و شرایط مداخله گر (004/0=p؛ 923/2=t) تأثیر معنی داری بر راهبردها دارند و راهبردها نیز تأثیر معنی داری بر پیامدها دارد (001/0=p؛ 542/20=t). نتیجه گیری: توسعه ورزش تربیتی تنها با تمرکز بر یک عامل مانند منابع مالی یا آموزش محقق نمی شود، بلکه نیازمند تعامل و هم افزایی میان عوامل مختلف مدیریتی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی است.

هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی پارادایمی توسعه فوتبال خیابانی ایران با کمک نظریه داده بنیاد انجام شد.روش شناسی: پژوهش از نوع کیفی و با هدف، کاربردی- توسعه ای بود. مشارکت کنندگان در پژوهش شامل 21 تن از صاحب نظران علمی دانشگاهی مدیریت ورزش، مدیران ستادی و اجرایی فوتبال کشور و 34 مقاله علمی مرتبط، بودند که با نمونه گیری نظری جهت مصاحبه انتخاب شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با کدگذاری های باز، محوری و انتخابی اسناد و مصاحبه ها با سه دور مصاحبه تا رسیدن به اشباع و اجماع نظری انجام شد. ضریب توافق بین کدگذاران 90/0 محاسبه شد.یافته ها: نتایج کیفی در قالب 44 مقوله، 179 کد مفهومی و 226 گویه در  6 سازه الگوی پارادایمی شرایط علّی (6 مقوله، 32 مفهوم و 39 گویه)، پدیده اصلی (7 مقوله، 18 مفهوم و 22 گویه)، راهبردها (10 مقوله، 37 مفهوم و 77 گویه)، شرایط زمینه ای (7 مقوله، 31 مفهوم و 39 گویه)، شرایط مداخله گر (6 مقوله، 24 مفهوم و 30 گویه) و پیامدها (8 مقوله، 35 مفهوم و 59 گویه) در 4 محور (پیشران ها، موانع، محرک ها و ملزومات) جای گرفتند.نتیجه گیری: توسعه مطلوب فوتبال خیابانی و دستیابی به پیامدهای اثرگذار ملی و فراملی نیازمند اجرای اصلاحات و راهبردهای مدیریتی، رشد و توسعه قوانین است.

پژوهش حاضر با هدف تدوین الگوی راهبری ورزشکاران با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی - ورزشی انجام پذیرفت. طرح ﭘﮋوﻫﺶ از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی–کمی) بود. در بخش کیفی روش جمع آوری داده ها هدفمند و گلوله برفی بوده است. بدین منظور پس از مصاحبه با اولین خبره، متخصص بعدی توسط ایشان معرفی و مصاحبه تا رسیدن به درجه اشباع نظری ادامه یافت. تعداد خبرگان تا رسیدن به درجه اشباع نظری با 17 نفر خبره مصاحبه انجام شد. رویکرد مورد استفاده در بخش کیفی ساخت گرا استفاده شد. نهایتا پس از پیاده سازی مصاحبه ها 102 مفهوم باز، 16 مقوله (کدگذاری محوری) و 7 مولفه (کدگذاری گزینشی) کشف شد. براساس اطلاعات بدست آمده در بخش کمی و کیفی، الگوی مدیریت راهبردی با رویکرد انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی طراحی گردید. داده ها از طریق مدل ساختاری با استفاده از SmartPLS، تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد که الگوی مدیریت راهبردی از شاخص های برازش خوبی برخوردار است و با استفاده از ضریب CVR و CVI، روایی محتوایی بررسی شد که برای الگوی مدیریت راهبردی؛ به ترتیب 0/79 و 0/82 به دست آمد. به طور کلی به نظر می رسد الگوی مدیریت راهبردی ضمن پایایی و روایی محتوایی مناسب، کاربردهای آموزشی، اجرایی و پژوهشی داشته و در ارتقا انطباق پذیری مسیر شغلی- ورزشی ورزشکاران موثر می باشد. در نهایت خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی با سه بعد دغدغه، کنترل و اعتماد قابل پیش بینی است. با در نظر گرفتن خودکارآمدی تصمیم گیری مسیر شغلی در مرحله ایجاد رشد مسیر شغلی و با توجه به پنج حیطه ارزیابی مناسب خود، جمع آوری اطلاعات مسیر شغلی، انتخاب هدف، طرح ریزی برای آینده و حل مساله، می توان گفت هر چه میزان دغدغه مدیران و ورزشکاران بالاتر باشد، آنها آینده نگرتر، هدفمندتر و بابرنامه تر هستند، وجود کنترل نیز منجر می شود.

مقدمه: جنگ روانی، پدیده ای است که بسیاری از سازمان های ورزشی با آن روبه رو هستند و آثار زیانبار آن بسیار است؛ ازاین رو هدف از این پژوهش، طراحی مدل مدیریت جنگ روانی در سازمان های ورزشی است.روش پژوهش: این پژوهش دارای رویکردی کیفی بوده و از روش تحلیل محتوا و رویکرد گلیزری به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. روش گردآوری داده ها، مطالعه مبانی نظری و مصاحبه های عمیق و باز با 18 نفر از متخصصان و صاحب نظران حوزه آموزش مجازی شامل اعضای هیأت علمی رشته مدیریت ورزشی، تمامی مدیران در حوزه سازمان های ورزشی است. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی با بهره گیری از نرم افزار مکس کیودی ای نسخه پرو استفاده شد.یافته ها: تجزیه وتحلیل داده ها نشان داد که 118 مفهوم، 23 مقوله فرعی و 12 مقوله اصلی، از مؤلفه های مدل مدیریت جنگ روانی در قالب چهار کد محوری (عوامل مؤثر، ماهیت، آثار و راهبردها) است. از عوامل مؤثر می توان به عوامل فردی، شغلی، ارتباطی و سازمانی اشاره کرد. از مؤلفه های تشکیل دهنده جنگ نرم در سازمان، می توان از اعمال و رفتار مربوط به کارکنان، هدف جنگ روانی، تکنیک های جنگ روانی و سطوح جنگ روانی نام برد.نتیجه گیری: آثار جنگ روانی در دو سطح فردی و سازمانی بررسی و در انتها راهکارهایی پیشنهاد شد.

مقدمه: طی سالیان متمادی، محققان در جست وجوی راه های مختلفی برای بهبود فعالیت ورزشی سالمندان بوده اند. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر محرک های موسیقی و ویدئوی انگیزشی بر پاسخ های قلبی-تنفسی در سالمندان هنگام راه رفتن بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه تجربی با طرح درون گروهی بود. شرکت کنندگان این پژوهش 24 سالمند 65 تا 75 ساله بودند. سپس شرکت کنندگان با سرعت 3 تا 5 کیلومتر بر ساعت به مدت 5 تا 8 دقیقه شروع به راه رفتن روی تردمیل کردند. افراد در سه شرایط مختلف (موسیقی انگیزشی، ویدئوی انگیزشی و بدون مداخله) از طریق دستگاه تحلیل گازهای تنفسی (مصرف کالری به حالت استراحت، سرعت مصرف انرژی بر سطح کل بدن، نسبت تهویه بر اکسیژن دریافتی، نسبت تهویه بر دی اکسید کربن) و مقیاس درک فشار بورگ برای ثبت میزان ادراک هر فرد از تلاش و فعالیت خود، ارزیابی شدند. یافته ها: نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری و آزمون تعقیبی بنفرونی نشان داد در شرکت کنندگان در وضعیت موسیقی انگیزشی، تفاوت معناداری در متغیرهای مصرف کالری به حالت استراحت، فشار درک شده، سرعت مصرف انرژی بر سطح کل بدن، نسبت تهویه بر اکسیژن دریافتی، نسبت به شرایط ویدئوی انگیزشی و شرایط بدون مداخله وجود داشت، ولی در متغیر نسبت تهویه بر دی اکسید کربن تفاوت معنا داری وجود نداشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد راه رفتن همراه با موسیقی انگیزشی سبب بهبود پاسخ های قلبی-تنفسی در سالمندان می شود.

هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارها و پیامدهای بخش بندی بازار رویدادهای ورزشی ایران بر مبنای انگیزه تماشاگران بود. پژوهش کیفی حاضر با روش تحلیل تماتیک انجام گرفت و جامعه آماری کلیه استادان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های سطح کشور (به طور خاص مدیریت ورزشی و بازاریابی ورزش)، مدیران رویدادهای ورزشی، متخصصان و شاغلین حوزه بازاریابی و گردشگری ورزشی، تماشاگران و شرکت کنندگان رویدادهای ورزشی بود. از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته استفاده و روش نمونه گیری به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. طی یک پروسه و مصاحبه با 19 نفر، مصاحبه ها به نقطه اشباع نظری رسید. براساس تحلیل تماتیک، داده ها کدگذاری و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در تحلیل تماتیک داده های حاصل از مصاحبه با خبرگان براساس موضوع پژوهش کدگذاری شدند. بر پایه یافته های حاصل از نتایج کیفی، 37 مفهوم، 7 تم فرعی و 3 تم اصلی در بخش راهبردها (راهبردهای انگیزشی، راهبردهای تخصصی و راهبردهای کلان) و 32 مفهوم، 7 تم فرعی و 3 تم اصلی در بخش پیامدها (رشد و توسعه هواداری ورزشی، بهبود وضعیت تماشاگران ورزشی و توسعه رویدادهای ورزشی) شناسایی شدند. در نهایت، می توان گفت که با بخش بندی رویدادهای ورزشی کشور براساس انگیزه های تماشاگران، می توان خدمات و امکاناتی متناسب با انگیزه های آنان فراهم آورد و به رویدادهای ورزشی تنوع بخشید و در نهایت، به رشد و توسعه گردشگری رویداد و صنعت ورزشی کشور کمک نمود و سیاست گذاران به برنامه ریزی سیاست های فرهنگی، حمایتی و کنترلی پرداخته و باعث جلب اعتماد مشتریان بالقوه خود بشوند.