زهرا سرجویی

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخلات روان درمانی خانواده محور بر بهبود مؤلفه های عملکرد یادگیری ذهنی (اختلال در خواندن، مشکلات فضایی و مشکل در حساب کردن) و کاهش آشفتگی روانی کودکان مبتلا به اختلالات روانی بستری در بیمارستان بود. روش پژوهش، نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کودکان زیر ۱۰ سال مبتلا به اختلالات یادگیری و دارای آشفتگی روانی بود که در سال ۱۴۰۴ در بیمارستان های دولتی شهر تهران بستری بودند. از میان افراد غربال شده، ۳۰ کودک واجد ملاک های ورود انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل، هر گروه ۱۵ نفر، جایگزین شدند. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۴۵ دقیقه ای در برنامه روان درمانی خانواده محور شرکت کرد و گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اختلالات یادگیری کلورادو و مقیاس اثر رویداد بازنگری شده بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تک متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پس از کنترل اثر پیش آزمون، مداخله خانواده محور اثر معناداری بر کاهش آشفتگی روانی داشت (۵۳٫۶۳F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫۹۸ η² =). همچنین اثر مداخله بر کاهش اختلال در خواندن معنادار بود(10٫82F =؛ ۰٫۰۱ p < ؛۰٫29 η² =). در مؤلفه مشکلات فضایی نیز تفاوت دو گروه معنادار گزارش شد (16٫۶4F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫38 η² =). افزون بر این، مداخله بر کاهش مشکل در حساب کردن اثر معنادار داشت. (17٫78F =؛ ۰٫۰۰۱ p < ؛۰٫39 η² =). بر اساس یافته ها، روان درمانی خانواده محور می تواند به عنوان رویکردی مکمل برای کاهش آشفتگی روانی و بهبود برخی مؤلفه های یادگیری ذهنی در کودکان بستری مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: هدف از این مطالعه، ترجمه و بررسی روایی و پایایی پرسش نامه سواد بدنی کودکان 10 تا 12 سال بود. مواد و روش ها: این پژوهش از نوع پژوهش های توسعه ای با هدف کاربردی در حوزه روان شناسی ورزشی است. جامعه اماری شامل دانش اموزان پایه چهارم، پنجم و ششم 5 مدرسه ابتدایی شهرستان اشکذر بود که از میان ان ها 270 دانش اموز دختر و پسر (135پسر و 135 دختر) در رده سنی 10-12 به صورت در دسترس انتخاب شدند. جهت بررسی روایی سازه از تحلیل عامل اکتشافی و تأییدی و روایی همگرا از ضریب همبستگی پیرسون و جهت بررسی پایایی، از ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی استفاده شد. جهت بررسی روایی همگرا از معیار میانگین واریانس استخراج شده استفاده شد. یافته ها: شاخص KMO برابر ۰٫۹۴۸ و آزمون کرویت بارتلت معنی دار بود (۰٫۰۰۱>p). تحلیل عاملی اکتشافی چهار عامل با مقادیر ویژه بالاتر از یک استخراج کرد که با ابعاد بدنی، روانی، اجتماعی و شناختی مطابقت داشت. بارهای عاملی همه گویه ها بالاتر از ۰٫۴ بود. تحلیل عاملی تأییدی نیز مدل چهاربعدی را تأیید کرد (۹۲۶/۰=CFI، ۹۲/۰=TLI، ۰۵۶/۰=RMSEA). ضرایب آلفای کرونباخ برای ابعاد بدنی (۹۲۹/۰)، روانی (۸۹۶/۰)، اجتماعی (۸۴۷/۰)، شناختی (۸۴۹/۰) و نمره کل (۹۵۲/۰) به دست آمد که همگی بالاتر از ۰٫۷ مطلوب بودند. پایایی ترکیبی نیز در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۷ بود. شاخص AVE در همه ابعاد بالاتر از ۰٫۵ به دست آمد که حاکی از روایی همگرای قابل قبول است. همبستگی بین نمره کل سواد بدنی با ابعاد آن بین ۰٫۳۴۹ تا ۰٫۸۸۱ و در سطح ۰٫۰۰۱ معنی دار بود. نتیجه گیری: نسخه فارسی پرسشنامه سواد بدنی کودکان (PL-C Quest) برای سنجش سواد بدنی کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال ایرانی ابزاری روا، پایا و مناسب است و می تواند در پژوهش ها، برنامه ریزی های آموزشی و مداخلات تربیت بدنی مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه و هدفتمرینات ادراکی - حرکتی شامل فعالیت های حرکتی می باشد که هدف عمده آن بهبود مهارت های شناختی یا تحصیلی است و بر برنامه رشدی کودکان دلالت دارد. هدف از مطالعه حاضر، تأثیر تمرینات ادراکی حرکتی بر آگاهی بدنی کودکان دارای اختلال سندروم داون بود. روش:روش اجرای این تحقیق از نوع نیمه تجربی می باشد. 24 کودک دارای اختلال سندروم داون با دامنه سنی 4 تا 7 سال از شهرستان شهرضا به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به طور مساوی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. مطالعه شامل مراحل پیش آزمون، تمرین و پس آزمون بود. در مرحله پیش آزمون، از شرکت کنندگان هر دو گروه آزمون پردو به عمل آمد. گروه آزمایشی 24 جلسه برنامه تمرینی را هفته ای سه جلسه (در 8 هفته) و هر جلسه به مدت 45 تا 60 دقیقه انجام دادند. پس از پایان دوره تمرینات از هر دو گروه پس آزمون به عمل آمد. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون های ویلکاکسون و یومن ویتنی تحلیل شدند. یافته هانتایج نشان داد که یک دوره برنامه تمرینی ادراکی- حرکتی بر آگاهی بدنی و تمامی خرده مقیاس های آن تاثیر معناداری داشت. نتیجه گیریبنابراین می توان نتیجه گرفت که برنامه تمرینی ادراکی- حرکتی می تواند روش موثری در افزایش آگاهی بدنی کودکان دارای اختلال سندروم داون باشد.