فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴٬۹۴۱ تا ۴٬۹۶۰ مورد از کل ۵٬۴۰۱ مورد.
از جنگ 1967 تا سازش 1978 (اعراب، اسرائیل، سازش)
منبع:
جهاد تیر ۱۳۶۲ شماره ۵۵
حوزههای تخصصی:
دکترین جدید نظامی روسیه و مخاطرات نانو
حوزههای تخصصی:
تحلیلی گذرا بر روند صلح آمریکائی و خیانت به آرمان فلسطین (همزیستی، آشتی، سازش و سپس تسلیم)
حوزههای تخصصی:
سیاسی: موضع واحد علیه هژمونی ایران
حوزههای تخصصی:
پناهجویان فلسطین و وضعیت نهایی: مسایل محوری
حوزههای تخصصی:
سخن فصل: دستاوردهای سیاسی، نظامی و فرهنگی جنگ اسراییل علیه لبنان
حوزههای تخصصی:
ایران و اعراب
حوزههای تخصصی:
امریکا را بشناسید 3
سکوت در برابر خطر منازعه اسراییل و فلسطین : نیویورک تایمز در برابر هاآرتص (سالهای 2006 - 2000)
ترکیه: چالش سکولارها و اسلام گرایان
حوزههای تخصصی:
قطعنامه انتقال قدرت به مردم عراق
منبع:
گزارش تیر ۱۳۸۳ شماره ۱۵۴
حوزههای تخصصی:
خاطراتی برای وحدت: پژوهشی در تنوع، وحدت تاریخی و آیندة سیاسی آمریکای جنوبی و کاراییب
ماریو سانوخا، انسان شناس، نویسنده آثار پژوهشی متعدد، عضو فرهنگستان ملی تاریخ، و استاد بازنشسته دانشگاه مرکزی ونزوئلا است که موفق به دریافت جایزه ملی علوم انسانی در سال تحصیلی ۲۰۰۳-۲۰۰۲ گردید. وی در این کتاب قصد دارد تا راهکارهایی را برای وحدت کشورهای امریکای جنوبی و حوزه دریای کارائیب ارائه نماید. در این راستا وی معتقد است که علیرغم اینکه کشورهایی با ملیتها و فرهنگهای مختلف این قاره را تشکیل می دهند، هویت تاریخی و فرهنگی هیچکدام از این کشورها نباید مورد تعرض قرار بگیرد. برای رسیدن به چنین وحدتی و تشکیل یک جامعه چندملیتی در امریکای جنوبی، او معتقد به بازخوانی و بازسازی تاریخی است که مراحل پیدایش و شکل گیری سرزمینها و قومیتهای اصلی امریکای جنوبی و کارائیب در آن نشان داده شود این کتاب شامل مقدمه و پنج فصل است
فصل اول، جوامع بدوی امریکای جنوبی
فصل دوم، دوگانگی جوامع بدوی روستانشین حواشی دریاهای آتلانتیک و آرام
فصل سوم، تمدن امریکای جنوبی و کارائیب
فصل چهارم، نظام سرمایه داری و تمدن امریکای جنوبی و کارائیب
فصل پنجم، اوضاع تاریخی و اقتران سرمایه داری جهانی عصر حاضر
دیدگاه و گزارش: امنیت ملی اسراییل (2)
حوزههای تخصصی:
55 روزدر پکن، x روز در کابل
حوزههای تخصصی:
تحولات داخلی افغانستان و تغییر در راهبرد سیاست خارجی آمریکا(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
«راهبرد ضدتروریسم» بوش، «راهبرد ضدشورش» اوباما و «راهبرد صفرپایه» ترامپ سه راهبرد جداگانه دولت آمریکا در سه دوره ریاست جمهوری در افغانستان است که سرانجام با خروج نیروهای آمریکایی، به پذیرش قدرت همان گروهی منجر شد که 20 سال پیش در سال 2011 با هدف نابودی دولت طالبان به روند حضور شکل داد. در این نوشتار ضمن تلاش برای ارائه شواهد تأییدکننده این تغییر راهبرد و تعارض آن با راهبردی کلان و با کانون بودن یکی از سطح های تحلیل نظریه روزنا که تمرکز خود را به تحولات محیط داخلی افغانستان قرار می دهد؛ به دنبال پاسخ این پرسش هستیم که شواهد تغییر در رویکرد سیاست خارجی آمریکا پیرامون افغانستان در سه دوره یادشده کدامند و چه رابطه ای میان تحولات داخلی افغانستان با این تغییرها وجود دارد؟ در پاسخ این فرضیه مطرح می شود که نقش گروه های معارض داخلی و قدرت یابی آن ها در این سه دوره مهم ترین عامل ایجاد تغییر رویکرد سیاست خارجی آمریکا در دوران بوش، اوباما و ترامپ است. یافته های این نوشتار با توجه به اسناد بالادستی آمریکا نشان می دهند که پیگیری راهبردهای متعارض با اهداف اولیه ناشی از شکست راهبردی در سیاست خارجی آمریکا در برابر اقدام های گروه های مسلح مانند طالبان ، قدرت یابی آن ها و هزینه های روزافزون بوده است. با توجه به رویکرد بررسی مقایسه ای و تمرکز بر مرحله توصیفی آن، روش مورد استفاده در این نوشتار کیفی و از نوع مقایسه ای است.
برگزاری یازدهمین نشست سران اتحادیه اروپایی و چین
حوزههای تخصصی:
مروری بر فرآیند خصوصی سازی در رژیم صهیونیستی
حوزههای تخصصی: