فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۷۰۱ تا ۷۲۰ مورد از کل ۹۶۰ مورد.
بررسی رابطه بین ویژگی های عروضی گفتار فارسی و نقش های کاربردشناختی آنها(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
نظری بکتابهای درسی بدیع و قافیه
حوزههای تخصصی:
نابیوسانیهای شاعرانه
منبع:
کیان ۱۳۷۹ شماره ۵۱
حوزههای تخصصی:
سخن دزدی
منبع:
ارمغان ۱۳۲۹ شماره ۳
حوزههای تخصصی:
بررسی تطبیقی استعاره های مفهومی مشترک رباعیّات خیّام و طلاسم ابوماضی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
مسئله اصلی این مقاله، بررسی تطبیقی استعاره هایی است که تأثیر و تأثّرها و اشتراکات فکری رباعیّات خیّام و طلاسم ابوماضی را نشان می دهند. مبانی نظری مقاله، نظریه استعاره های مفهومی است که استعاره را از شگردی بلاغی، به ابزاری برای اندیشیدن ارتقا داده است. در آغاز، مبانی نظریه یادشده را بر اساس کلیدواژه های زبان شناسان شناختی بازخوانی کرده ایم و گزارشی از استعاره های مشترک رباعیّات خیّام و طلاسم ابوماضی ارائه داده ایم. آنگاه استعاره ها را براساس مضمون به چهار گروهِ پدیده، به مثابه اسیر است، حیوان به مثابه انسان، است، جهان به مثابه بناست و جهان به مثابه دایره است، تقسیم کرده ایم. سپس، استعار ه های با ویژگی های منفی و استعاره های دو پهلو را بررسی کرده و به تحلیل شناختی هر گروه پرداختهد ایم و ارزش زیباشناسی و شگردهای هنری استعاره ها را در ذیل آن آورده ایم ومشخص کرده ایم که شگردهای مهم خیّام و ابوماضی، به عنوان مبتکر بوطیقای رباعیّات چندپهلو و قصاید فلسفی، در ساختن استعاره ها چیست. مقاله با این نتیجه به پایان می رسد که نگرش های ابوماضی در طلاسم، نشان دهنده نوعی بینامتنیّت و بازتاب گفتمان فلسفی خیام است.
سخن دزدی 4
منبع:
ارمغان ۱۳۳۰ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
علم بدیع
حوزههای تخصصی:
بررسی برخی وجوه بلاغی در نثر عرفانی شیخ احمد جام بر پایه ی دو کتاب انس التائبین و کنوزالحکمه(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
علم بدیع
منبع:
اخگر اسفند ۱۳۲۴ شماره ۵
حوزههای تخصصی:
مد جدید نویسندگی
منبع:
مهرسال اول ۱۳۱۲ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
بررسی تشبیهات هنجارگریخته در سروده های ابن فارض و مولوی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ماهیت فرامنطقی، عقلی و عرفی معانی و حقایق عرفانی از یک سو و محدودیت حوزه کارایی زبان از سوی دیگر باعث شده شاعران و عارفان، از زبان و بیان هنجارگریخته استفاده کنند. عارفان همواره برای ساخت تصاویر شاعرانه و بیان افکار خود، از تشبیه، که یکی از مهم ترین و پربسامدترین انواع هنجارگریزی معنایی در سروده های عرفانی است، بهره برده اند.\nدر این جستار، نگارندگان به روش تحلیلی، تشبیهات هنجارگریخته در دیوان ابن فارض و کلیات مولوی را نقد و بررسی می کنند. تحقیق نشان از آن دارد که بسامد استفاده از تشبیهات فشرده در سروده های این دو شاعر، بیش از تشبیهات گسترده است، چرا که به این وسیله، درنگ و چالش ذهنی مخاطبین طولانی می شود. گاه رابطه میان دو طرف تشبیه در سروده های آنان، آنچنان دور است که آشنایی زدایی در آن بیشتر به چشم می خورد. این دو شاعر با انتخاب شگرد تزاحم تشبیه سبب دیریابی معنا شده اند تا با برجسته کردن الفاظ خویش، سبب ایجاد لذت ادبی بیشتر در مخاطبین شوند. هرچند قصد ابن فارض، تفهیم مفاهیم متعالی و امر قدسی به ذهن خواننده بوده و به کاربرد تشبیه محسوس به معقول توجه نشان داده است، اما در تشبیه معقول به معقول، ترازو به سمت مولوی سنگینی می کند و تشبیهات حسی به حسی در سروده های مولوی با توجه به مشرب عرفانی و معنویش، بسامد معناداری را به خود اختصاص داده و دامنه تشبیهات گسترده در اشعار وی بیشتر از سروده های ابن فارض است.
از نوگرایی تا نوآوری
منبع:
کیان ۱۳۷۲ شماره ۱۳
حوزههای تخصصی:
با پردگیان عاطفه و خیال 4 - تکلف و تصنع و عوامل آن
حوزههای تخصصی:
فصلی از باب لغت
منبع:
مهرسال اول ۱۳۱۳ شماره ۱۱
حوزههای تخصصی:
دو گونه نویسندگی
منبع:
مهرسال اول ۱۳۱۲ شماره ۷
حوزههای تخصصی:
صنایع لفظی امیر خسرو
منبع:
ارمغان ۱۳۵۶ شماره ۴ و ۵
حوزههای تخصصی:
رساله در باب شکوه سخن (4)
حوزههای تخصصی: