درخت حوزه‌های تخصصی

این پژوهش تاثیر تفاوت های فردی همچون مهارت زبانی، جنسیت و سن بر روی کاربردشناسی میان زبانی فراگیران(زبان آموزان) ایرانی زبان انگلیسی در گفتمان سازمانی مخصوصاً توانایی آنان در بازشناسی و ارزیابی اشکالات کاربردی و دستوری در وضعیت گفتاری «درخواست و عذرخواهی» را بررسی می کند. به این منظور، 187 دانشجوی EFL زبان انگلیسی در سه سطح دانشگاهی لیسانس، فوق لیسانس و دکتری در این پژوهش مشارکت کردند. گردآوری داده ها به صورت مقطعی برای تجزیه و تحلیل ارتباط بین متغیرها و گفتار که توسط زبان آموزان در سطوح مختلف مهارتی بازشناسی شده و مورد سنجش قرار گرفته اند، انجام شده است. سه روش تحلیل واریانس تفاوت های کمی را بین سه گروه براساس تفاوت های فردی نشان داد. علاوه براین، تحلیل عمیق آیتم های آزمون نشان داد که زبان آموزان در سه سطح مهارتی، اشکالات دستوری را به صورت جدی تر از اشکالات کاربردی تشخیص داده و ارزیابی کرده اند. نتایج، اطلاعات توسعه ای و کیفی در مورد ویژگی های شناختی و فردی را به تبع اطلاعات کاربردی آشکار کرد. یکی از الزامات قابل توجه آن است که در هر گونه توضیحی از توسعه توانش کاربردشناختی، تفاوت های فردی که بین مراحل شناخت و هدف همچون تولید، ایجاد شده باید مورد توجه قرار گیرد. علاوه براین، مهارت زبان شناختی نه تنها برای زبان آموزان ضرورت دارد، بلکه دستیابی به مهارت کاربردی نیز مهم است.

This study investigated the cross-disciplinary variations in the generic structure of Introduction sections of 52 Applied Linguistics and 52 Chemistry research articles drawing upon Swales’ (2004) framework, taking into account the new insights proposed by Bhatia (2004), Shehzad (2008), and Lim (2012, 2014). To this end, in addition to collecting quantitative data and conducting frequency and Chi-square analyses, a number of semi-structured interviews were conducted with some Chemistry scholars and Applied Linguistics (ALs) experts for triangulation purposes. The results of the quantitative data analysis indicated that the two disciplines showed significant variations in the frequency with which they used some steps and sub-steps to realize the moves. The results of the qualitative content analysis of the interviews also helped understand why authors in each discipline might use a specific move/step more than the others and why a move/step was frequently used by the authors in one discipline, but completely absent in another. Finally, based on the results, some implications were presented to postgraduate students and novice researchers in Chemistry and Applied Linguistics to help them write effective research articles in their field. The findings of the study could also provide some practical implications for the EAP teachers to help their students become better writers. In addition, some suggestions were presented to genre analysts to help them obtain more dependable results when analyzing the generic structure of various sections of research articles.

The present study investigated the possible difference between EFL teachers’ beliefs and their actual classroom practices. To this end, 210 Iranian EFL teachers (103 teachers from high schools and 107 from language institutes) participated in the study. The 45-item Likert-scale Beliefs About Language Learning Inventory (BALLI) developed originally by Horwitz, (1985) and validated by Kasraee Nejad (2014) for the context of Iran and an observation checklist, devised and validated by the researchers, comprised the data collection instruments adopted in the current study. The results of paired t-test revealed statistically significant differences between beliefs of Iranian EFL teachers and their actual classroom practices. Moreover, the results of Independent Samples t-test indicated that the two groups of high school and language institute teachers were significantly different with regard to their beliefs on language learning. In addition, the results of Chi-square analysis demonstrated 43 out of 45 teachers’ specific beliefs were significantly different from their actual classroom practices. In the light of the findings of the present study, educational policy makers and managers in both high schools and language institutes are recommended to introduce ways to raise EFL teachers’ awareness of their beliefs to enhance their efficiency in their actual classroom practices.

وام گیری لغات یکی از مهم ترین منابع غنی سازی مجموعه واژگان هر زبان است که ماحصل تماس با دیگر زبان ها است. در این مقاله وام واژه های مربوط به حوزه معنایی «خوراک» از لحاظ آوایی و معنایی در زبان های روسی و فارسی بررسی شده است. مؤلفان سعی کرده اند تا ورود مستقیم و یا غیرمستقیم وام واژه ها را از یک زبان به زبان دیگر معین کنند. بیش از دویست واحد واژگانی از منابع و فرهنگ های گوناگون جمع آوری و تحلیل شده است. در نتایج به دست آمده، گذشته از وام گیری های رایج و استاندارد، شاهد وام گیری های غیرمتعارف و ترکیبی نیز هستیم که در آن ها تک واژهایی از زبان های گوناگون با هم تلفیق شده اند. همچنین معلوم شد بیشترین شمار وام واژه ها از زبان فرانسوی و سپس انگلیسی گرفته شده اند و زبان های دیگر در رده های بعدی قرار دارند.

The present study, following Vygotskyan Sociocultural theory in education, and inspired by Rogoff’s conceptualization (1995, 2003) of development, aimed at conceptual development of in-service EFL teachers. To this end, two Iranian EFL teachers with pseudonyms (Tara and Sara) were selected as participants of the study. The participating teachers were first taught the sociocultural concepts related to language, teaching, and learning taken from Johnson (2009) and Rogoff’s (2003) mediatory model of development in six workshops through dialogic mediation. The data for the study comprised two semi-structured interviews, and three video-recording of critical reflection of each teacher on their video-taped classroom behavior. The recordings and transcripts were analyzed using Hatch’s (2002) procedure for interpretive analysis. The results of the study showed that participating teachers, over a process of struggle with their past experiences, gradually replaced their old everyday concepts such as grammatical accuracy, correct samples, and teacher interruption with new scientific concepts such as grammatical apprenticeship, guided grammatical participation, and grammatical appropriation through assisted participation. The results of present study can be illuminating for teacher educators and teacher education programs which have aimed at changing the classroom practice of in-service teachers

The studies on the merits of processing instruction (PI) and output-based instruction (OI) have mostly treated the two approaches as mutually exclusive. To address the potentials of combining interpretation and production activities, this research compared the two isolated approaches of PI and OI with two combined approaches in which processing and output tasks were used in two opposite orders suggested by the researcher, i.e. processing-output-based instruction (POI) and output-processing-based instruction (OPI). The target structure was English passives. Participants included 185 Iranian EFL students from five intact classes, with four assigned to each treatment and one comprising a control group. Results on sentence-level interpretation and production tests administered before, immediately after, and one month following instruction indicated similar improvement for the treatment groups on the first interpretation posttest, and the superiority of POI over OPI and PI over the delayed posttest. On the first production test, POI, OPI, and OI performed equally well and better than PI, while more accurate uses of the target form were observed by POI and OPI on the delayed posttest. It was concluded that the combined approaches, particularly POI, could produce more persistent outcomes by giving learners the opportunity to both process a form and produce it.

This paper examined impoliteness strategies used by characters and their resulting reactions in five American comedy series. Drawing on Culpeper’s models (1996 & 2003), the comedy series were watched several times with one month interval to make sure that the impolite utterances and their reactions were put in the correct categories. The results of the study revealed that sarcasm was the most frequently used strategy among other strategies, and male and female characters were not distinct in using this strategy. However, male characters exploited the bald on record strategy more than their female counterparts. One striking result was the frequent use of offensive reactions by male actors. The reasons behind the variable use of these strategies are twofold. First, impoliteness is used as a tool to show off the power of the male characters. Second, using impoliteness strategies in comedy series reflect the entertaining role of sarcasm used by the actors.

To date, controversy among scholars exists on whether or not teachers should react to EFL learners' written grammar errors. This study investigated the effect of three feedback types (i.e., selective, comprehensive, and the one recommended by Truscott (1999), that is, no correction) with regard to possible improvements in accuracy in the writings of a total of 66 elementary EFL learners. It, further, sought whether such an effect would last in the long run. During 11 weeks, selected global (e.g., past tense, countable/uncountable, and comparative adjectives) and all grammar errors in the written pieces of the subjects in two treatment groups ( n= 22 in each) were reacted through coded underlining. However, in line with Truscott, the only reaction participants in the third group ( n= 22) received were comments such as great, good, ok, etc.. Analysis of the written pieces in the immediate and delayed post tests  revealed that selective feedback had a significantly more positive influence on learners' accurate use of selected grammatical structures  both in the short and in the long run. The implications are discussed in terms of effective guidelines for teaching writing in EFL contexts. Keywords: Comprehensive feedback; Selective feedback; No correction; Writing accuracy   تصحیح گرامر از نوع بازخورد انتخابی در مقایسه با بازخورد جامع در آموزش نگارش: شواهد متقابل بر دیدگاه تروسکات امروزه در خصوص اینکه آیا  معلم باید به اشتباهات دستوری زبان آموزان  در نگارش باخورد اصلاحی داشته باشد یا نه، در میان پژوهشگران اختلاف نظر وجود دارد. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر سه نوع بازخورد اصلاحی( انتخابی، جامع، و نوع توصیه شده توسط تروسکات (1999)،  که بازخورد بدون اصلاح میباشد) بر امکان بهبود  در دقت در نگارش 66  زبان آموز مبتدی انجام شده است. علاوه بر این، این پژوهش به بررسی این تاثیر احتمالی دردراز مدت نیز پرداخته است. در طول 11 هفته،  ساختار های انتخاب شده ( صفات مقایسه ای، اسامی قابل شمارش / غیر قابل شمارش، و زمان گذشته) و تمامی اشتباهات دستور زبان در متن های نوشته شده توسط زبان آموزان در دو گروه تحت بررسی (22 نفر در هر گروه)، از طریق خط تاکید کدگذاری شده مورد بازخورد قرار گرفت. با وجود اینکه، مطابق با نظر تروسکات، تنها عکس العملی که زبان آموزان در گروه سوم (22 نفر) دریافت کردند، نظراتی مانند عالی،  خیلی خوب، خوب، و غیره بود. تجزیه و تحلیل متن های نوشته شده درپس آزمون فوری و تاخیری نشان داد که بازخورد از نوع انتخابی تاثیر مثبت تری در استفاده دقیقتر زبان آموزان از ساختارهای دستوری، هم در کوتاه مدت و هم در دراز مدت بوده داشت. کاربردهای این تحقیق در قالب دستورالعمل های موثر برای آموزش نگارش  زبان خارجی مورد بحث قرار گرفته است. واژگان کلیدی:  بازخورد انتخابی،  بازخورد جامع، عدم بازخورد ، دقت در نگارش

بی شک کارآمد بودن آگاهی فرا زبانشناختی در بهبود کیفیت نگارش و دانش دستوری یادگیرندگانی که زبان انگلیسى را به عنوان زبان خارجی می آموزند از دیرباز حوزه جذابی در زبانشناسی کاربردی بوده است(براون، ٢٠٠١ ). از این رو، هدف اصلى مطالعه ى حاضر بررسى اثر تدریس بصورت تاکید بر صورت به طور برنامه ریزی شده و برنامه ریزى نشده بر توانایى دانش آموزان برای یادگیری دستور و کاربرد صحیح آن در نگارش است. به همین منظور سه کلاس فشرده در دانشگاه اصفهان ایران که دوره های دستور و نگارش برگزار می کند برای تدریس ساختار مورد نظر (یعنی کلمات پیوند دهنده) از طریق روش های متفاوت تدریس تاکید بر صورت انتخاب شدند. نمونه های انتخاب شده شامل دانشجویان سال دوم و (٣٠ نفر در هر گروه) در رده ى سنی ١٩ تا ٢٤ بودند که در دانشگاه اصفهان مترجمی انگلیسی مطالعه می کردند. نمونه ها به ترتیب آموزش با تاکید بر صورت بطور برنامه ریزی شده و برنامه ریزى نشده و تاکید صفر بر صورت دیدند. نتایج پس آزمون پارگراف نویسی و پس آزمون متعاقب آن که با تاخیر گرفته شد نشان داد که شرکت کنندگانی که در گروهی قرار داشتند که تدریس برنامه شده می دیدند عملکردشان بطور قابل ملاحظه ای بهتر از آن دسته ای بود که در به کارگیری کلمات پیوند دهنده در نوشتن پارگراف هایشان آموزش برنامه ریزی نشده و صفر دیده بودند.