طراحی و تبیین مدل فرهنگ ایمنی محیط ورزش برای کودکان در ایران(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مدیریت توسعه پایدار در ورزش دوره ۶ پاییز و زمستان ۱۴۰۴ شماره ۱۵
400 - 425
حوزههای تخصصی:
هدف از این مطالعه واکاوی مبحث فرهنگ ایمن داشت محیط ورزش برای کودکان در ایران است. روش پژوهش برحسب هدف، کاربردی و برحسب گردآوری داده ها، پژوهشی کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد است. داده ها از طریق مطالعه منابع مستند و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با 19 نفر از خبرگان دانشگاهی و همچنین مدیران فعال در حوزه ورزش کودکان، از طریق نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی جمع آوری شد. در مرحله کدگذاری باز، 285 کد مقدماتی از تحلیل مصاحبه ها شناسایی شد. در دومین مرحله، کدگذاری محوری با استفاده از سازه های مدل کدگذاری محوری حول پدیده موردبررسی انجام شد. بر اساس یافته های پژوهش، مفهوم فرهنگ ایمن داشت به عنوان پدیده محوری انتخاب شد. شرایط علی در قالب پنج دسته سیستم های مدیریت ایمنی، تعهد رهبری به ایمنی، مشارکت کارکنان، نگرش ها و مربیان ورزشی جای گرفتند و پنج مقوله اصلی شامل راهبردهای زیر ساختی، راهبردهای آموزشی، راهبردهای قانونی، راهبردهای تخصصی و ارزیابی و نظارت انتخاب شدند. عوامل مداخله گر در دو دسته تقویت کننده و تضعیف کننده شناسایی شدند. عوامل فرهنگی، عوامل ساختاری، عوامل فیزیولوژیکی، کیفیت رابطه، ویژگی های فردی، عوامل اجتماعی و محیط فیزیکی به عنوان عوامل زمینه و بسترساز فرهنگ ایمن داشت محیط ورزش تعیین شدند درنهایت پیامدهای فرهنگ ایمن داشت محیط ورزش در سه سطح خرد، سطح میانی و سطح کلان تعیین شدند.