مطالب

در این مقاله به دو دیدگاه فرمولبندی در آنالیز و طراحی سازه ها که در آموزش مکانیک و دینامیک سازه ها مورد استفاده است، اشاره می شود. این دو دیدگاه، یکی بر اساس مکانیک اجسام سه بعدی (که معمولاً در تجزیه و تحلیل اجسام سه بعدی یا دو بعدی تنش و کرنش صفحه ای مورد استفاده قرار می گیرد) و دیگری بر اساس مکانیک اجسام خمشی ( که در آنالیز پوسته، ورق و تیرها استفاده می شود) استوار شده است. با توجه به تعاریف و اصطلاحات در علم مکانیک، این دو دیدگاه دارای یک منشأً هستند و در واقع، دیدگاه آنالیز اجسام خمشی از دیدگاه سه بعدی جدا شده است. متغییرها، پارامترها و معیارها در دیدگاه مکانیک سه بعدی و خمشی تا اندازه ای با هم متفاوتند. مثلاً در مکانیک سه بعدی تغییر شکلها تفکیک نمی شوند، در صورتی که در دیدگاه مکانیک اجسام خمشی تغییر شکل به تغییر شکلهای خمشی، غشایی و خمشی با درجه بالا تقسیم بندی می شود. و متغیرهای دیگری همچون تغییر انحنا تعریف می شود. در واقع، دیدگاه دوم فقط به منظور تجزیه و تحلیل اجسام پوسته ای (مثلاً یک پوسته نازک تحت شرایط نیروی برون صفحه ای) یا اجسامی که تغییر شکلهای خمشی و غشایی آن قابل تفکیک باشد( مثلاً یک تیر بلند که خمش آن قابل ملاحظه می باشد)، تدوین شده است و قطعاً به جهت کاربری، تقریبهایی را باید به کار گرفت. نامگذاری دیدگاه دوم به نام مکانیک اجسام خمشی، به دلیل آن است که معمولاً در بسیاری از موارد، خمش نقش بسیار مهمتری را ایفا می کند. این تقسیم بندی، این معنی را می دهد که تئوری سه بعدی همه جا کاربرد دارد، حال آنکه تئوری اجسام خمشی فقط برای اجسامی با هندسه مخصوص و تحت شرایط نیرویی معینی کاربری دارد. تغییر انحنا به عنوان معیاری قابل مشاهده و قابل اندازه گیری در دیدگاه نوع دوم، به عنوان پارامتری مستقل مستقیماً مورد استفاده قرار می گیرد و این امر سبب توسعه و پایه ریزی دیدگاه دوم در علم مکانیک سازه ها شده است. شاید تعداد زیادی از دانشجویان و مهندسان، این دو دیدگاه را با توجه به نام سازه ها و ابعاد کابردی آنها متوجه نشوند(مثلاً در آنالیز تیرها یک مهندس بدون تأمل مستقیماً به سراغ تئوری اجسام خمشی می رود، بدون آنکه فکر کند که تئوری سه بعدی می تواند جواب بهتری داشته باشد) . حال آنکه در بسیاری از موارد، هر دو دیدگاه یا ترکیبی از آنها را می توان در آنالیز یک سازه به کار گرفت. شناخت این تمایز، در آموزش و سرانجام در تجزیه و تحلیل و طراحی سازه ها و مکانیک جامدات کمک زیادی می کند.

پیدایش هر رشته را اصولاً نمی توان به زمان خاص یا افراد مشخص نسبت داد، بلکه عمده ترین عامل، بستر مولد یا ضرورت هایی است که زمینه را برای پیدایش آن رشته فراهم می آورد. در حقیقت، هنگامی که نیازهای تخصصی به هر دلیلی اعم از دلایل سیاسی یا ضرورت های ناشی از رقابت های اقتصادی یا حتی نظامی بدان جا رسید که رشته ها یا تخصص های موجود دیگر قادر به پاسخ گویی به آن ها نباشند، زمینه ایجاد رشته جدید یا شاخه جدیدی از علوم مهندسی پدید می آید و بدیهی است که این کار توسط افرادی انجام خواهد گرفت که در کوران این ضروریات قرار داشته باشند. مهندسی شیمی نیز از این قاعده مستثنا نیست. اگر چه ذات مهندسی شیمی همواره در طول تاریخ در کنار بشر وجود داشته و آدمی ناخودآگاه از همان هنگام که ظروف سفالی را ساخت یا فلز را کشف کرد و توانست ان را از مواد معدنی جدا کرده. در ساختن ابزار از آن استفاده کند و یا در دوره های بعد که به عطر، شیشه، ابریشم و بسیاری از مواد دیگر دست یافت این علم را به کار بده است. به استثنای زندگینامه چند تن از پژوهشگران برجسته و جدا از رشته های تخصصی پراکنده ای مثل تقطیر، تاریخ نویسان تکنولوژی تا سال های 1980 به طور کلی مهندسی شیمی را به دست فراموشی سپرده بودند. فقط در آن زمان بود که تاریخ نویسان تکنولوژی مانند دانشگاه های درسدن و مرسه بورگ مطالعه سیستماتیک این رشته را شروع کردند. در دوران های مختلف یکی از مهم ترین نمودهای پیشرفت تمدن بشری عبارت بود از تغییر در مواد با فرایندهایی که اکنون آن ها را عملیات واحد می نامند. برای مثال آسیاب کردن به منظور خرد کردن دانه ها و تولید آرد، یا تبدیل مواد معدنی رنگی به رنگ، یا استخراج برای تولید عطر و دارو از مواد خام گیاهی و حیوانی. اگر چه حدود 1000 سال قبل از میلاد، ریاضیات و نجوم در بین النهرین پیشرفت کرد. گرچه هنر، معماری و هنرهای بومی در فرهنگ یونان و رم بنیان گذارده شد، گرچه شیمی تجربی در دوران تمدن اسلام شکفت، گرچه تعداد زیادی دانشکده الهیات در قرون وسطی وجود داشت، اما توسعه چندانی در تکنولوژی فرایندها و تجهیزات آن به عمل نیامد. به دلایل مختلف، مردم به روش های سنتی خود برای انجام دادن کارها پایبند بودند و هیچ گونه بررسی سیستماتیک درباره فرایند فیزیکی و فیزیک و شیمیایی به عمل نمی آمد در اموری از قبیل دارو، استخراج شکر، و بخصوص متالورژی استفاده از تکنولوژی موجود در طول هزاران سال صرفاً وسیع تر و گوناگون تر شد.

هدف اصلی این مقاله، بررسی یک دوره آموزش برای یادگیری تفکر نقادانه و خلاقانه گروهی بین رشته ای است که هر دانشجو با ساختن حیوان رباتیکی خود در این آموزش و همکاری شرکت می کند. اهداف اصلی این دوره، طرح کلی آن، مسابقه پایانی و چگونگی ارزیابی شرکت کنندگان، در این مقاله تشریح شده است.

وابستگان به مواد شیمیایی خود تنها قربانیان اعتیاد، نیستند. به نظر می رسد نزدیکان آنها که اشتغال ذهنی فروانی با مصرف مواد مخدر در عزیزان خود دارند. نیز به نوعی دچار آسیبهای روانی می شوند. یکی از این موارد حالت هم وابستگی است.، در این طریق او را دز مصرف مواد مخدر تواناتر سازد. عده ای از پژوهشگران تا آن حد پیش ر فته اند که وجود حالات هم وابستگی در بستگان را علت عمده شکل گیری و تداون اعتیاد می دانند. عده ای نیز این باور را کاملا نادرست خوانده و آن را منبعث از حالات مردسالارانه تلقی می کنند و مدعی هستند مفهوم هم وابستگی صرفا متهم ساختن قربانی است البته با توجه به آنکه مدت زیادی از تبیین این پدیده نمی گذرد. هنوز نیازمند بررسی و تفحص بیشتر بوده و ارزیابی های دقیق تری را طلب می کند.

اعتیاد به مواد مخدر، معضلی جهانی است که هرچند شکل و ابعاد آن در کشورهای مختلف، متفاوت می نمایند: ابعاد پایه ای و یکسان آن در همه جهان ما را قادر می سازد که از مطالعات علمی و تجارت بین المللی در برخورد با این مسئله سود جوئیم. اینکه اعتیاد را بزه اجتماعی تلقی کنیم یا بیماری فیزیولوژیک و یا پدیده ای پیچیده تر موضوع اصلی بحث این مقاله نیست. اجتماع در مانی نوع خاصی از برخورد با مسئله است که سابقه بیش از چهار دهه موفقتی دارد. TC در کشور ما روشی شناخته شده نیست و با اکثر تلقی های رایج ما از اعتیاد و روشهای درمانی شایع در ایران متفاوت دانست. TC اعتیاد را یک بیماری می داند که ابعاد بسیار واضح اجتماعی و روانشناختی دارد.

توزیع عادلانه تر خدمات بهداشتی و درمانی با قبول سطح معینی از کارامدی این خدمات، در مقابل پایین آوردن یا بدتر کردن درجه توزیع، آن هم در ازای بالا بردن سطح کارامدی خدمات مزبور، تعارض پیوسته دو جریان و رویکرد در «اقتصاد بهداشت و درمان» بوده است. در این مقاله، نخست، مبانی شماری از بحث های تحلیلی و ارزشی در این خصوص ارائه گردیده و آنگاه در مورد نحوه اندازه گیری، روش های مختلف مطرح شده اند و باتوجه به اعتقاد مؤلف، «یک روش مناسب» ارائه شده است. به اعتقاد نویسنده «مناسبت» روش ارائه شده در این است که می تواند بهینه سازی انتخاب بین دو جریان را از طریق روش های ارزیابی کاربردی، میسر سازد. در این زمینه، تجربه سوئد مورد توجه قرار گرفته و پس از آن، روش مذکور برای ایران به کار رفته و تبیین شده است. در پایان، نتیجه گیری شده که ضروری است برابری بیش تر در توزیع خدمات درمانی به دست آید و لو این که کارامدی متوسط تاحدی تعدیل گردد.