مطالب

خودگردانی یادگیری به عنوان یک مهارت چندبُعدی، تأثیر بسزایی در موفقیت تحصیلی داوطلبان کنکور دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل مفهوم خودگردانی یادگیری در میان دانش آموزان موفق و ناموفق در کنکور سراسری و شناسایی عوامل مؤثر بر آن انجام شد. این پژوهش از نوع کیفی و با رویکرد پدیدارشناسی توصیفی است که به بررسی تجربیات زیسته داوطلبان از فرآیند خودگردانی می پردازد. شرکت کنندگان شامل 20 دانش آموز از مدارس دولتی، غیردولتی و تیزهوشان شهر شیراز بود که به صورت هدفمند و تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته جمع آوری و با روش تحلیل مضمون (براون و کلارک، ۲۰۰۶) تحلیل شدند. طبق نتایج، برعکس دانش آموزان موفق که از راهبردهای مؤثر شناختی، فراشناختی و تنظیم هیجانی، از جمله مدیریت زمان، برنامه ریزی تحصیلی و مقابله با استرس بهره می برند، دانش آموزان ناموفق در این زمینه ها دچار نارسایی هستند. عوامل محیطی و حمایتی، شامل حمایت خانواده و نظام آموزشی، تأثیر بسزایی در گسترش خودگردانی داشتند. تفاوت های جنسیتی نیز در خودگردانی نقش بسزایی ایفا می کنند، به طوری که دختران بیشتر بر ابعاد هیجانی تمرکز دارند، در حالی که پسران بیشتر به جنبه های شناختی و رفتارهای مرتبط با یادگیری توجه می کنند. تقویت مهارت های خودگردانی از طریق آموزش مناسب، حمایت خانواده و مداخلات آموزشی هدفمند، می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی داوطلبان کنکور کمک کند.

این پژوهش با هدف شناسایی و اعتبارسنجی عوامل تسهیل کننده و بازدارنده پیاده سازی تحول دیجیتال در آموزش مداوم دانشگاه علوم پزشکی کردستان انجام شد. روش تحقیق ترکیبی (کیفی-کمی) بود؛ در مرحله کیفی، با استفاده از تحلیل تماتیک، عوامل مؤثر شناسایی شدند و در مرحله کمی، با روش دلفی اعتبارسنجی و اجماع صورت گرفت. جامعه آماری شامل ۱۵ نفر از متخصصان و ذینفعان حوزه آموزش مداوم و تحول دیجیتال بود که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که الگوی مدیریت آموزش مداوم با رویکرد تحول دیجیتال از اعتبار بالایی برخوردار است. این یافته ها بینش های مهمی برای برنامه ریزی استراتژیک و مدیریت تغییر در جهت پیاده سازی موفق تحول دیجیتال فراهم می کند و می تواند سازمان های مختلف از جمله دانشگاه های علوم پزشکی را در مواجهه با چالش ها و بهره برداری از فرصت ها یاری دهد. بدین ترتیب، این پژوهش نقش کلیدی در ارتقاء کیفیت آموزش مداوم و توسعه فناوری های نوین در حوزه سلامت ایفا می کند.

باوهاوس به مثابه رویکردی تلفیقی میان هنر، زندگی و خلاقیت، الگویی الهام بخش برای آموزش هنری در اوان کودکی ارائه می دهد؛ الگویی که در آن کودک در مرکز تجربه، کاوش و خلقِ معنا قرار دارد. هدف این مطالعه، کاوش در درک و تجربه زمینه مند مربیان پیش دبستانی شهر سنندج از یادگیری تجربی با محوریت هنر و با بهره گیری از اصول باوهاوس بود. روش پژوهش، نظریه داده بنیاد با رهیافت ساختار گرای « چارمز» بود که به شیوه نمونه گیری هدفمند 12 مربی براساس اشباع نظری دعوت به مصاحبه شدند. تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی، به استخراج هشت مقوله ی انتخابی در دو بخش چالش ها و راهبردها انجامید. یافته ها نشان داد که سه مانع اصلی شامل «برنامه درسی بروکراتیک»، «فقدان حرفه گرایی مربیان» و «محدودیت های فرهنگی و سازمانی»، امکان تحقق یادگیری تجربی را محدود می سازند. با این حال، مربیان با اتخاذ پنج راهبرد خلاقانه شامل «پروژه محوری با محوریت کودک»، «یادگیری مشارکتی»، «کنش های اندیشه محور»، «کاربست امکانات ساده» و «تعامل با خانواده»، تلاش کرده اند بر این موانع فائق آیند. این پژوهش، ضمن گشودن افق های نو در آموزش اوان کودکی، نشان می دهد که حتی در بسترهای محدود و محافظه کار، امکان بازآفرینی یادگیری از دل تجربه، تخیل و مشارکت خلاق وجود دارد.

در عصر دیجیتال، پرورش رفتار کارآفرینانه در دانشجویان به عنوان یکی از مأموریت های اساسی نظام آموزش عالی مطرح است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر شایستگی های نوظهور یعنی یادگیری هوش مصنوعی و ارتقای سواد دیجیتال بر شکل گیری رفتار کارآفرینانه و تحلیل نقش میانجی خودکارآمدی کارآفرینانه، طراحی شد. روش کار به صورت مطالعه مقطعی و با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) دنبال گردید. جامعه آماری شامل ۳۰۰ نفر از دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته های مهندسی و علوم کامپیوتر دانشگاه ارومیه در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. گردآوری داده ها با پرسشنامه های استاندارد یادگیری هوش مصنوعی (چای و همکاران، ۲۰۲۴)، سواد دیجیتال (مارتین، ۲۰۰۸)، خودکارآمدی کارآفرینانه (دی نابل و همکاران، ۱۹۹۹) و رفتار کارآفرینانه (گیور و همکاران، ۲۰۲۰) و پس از تأیید روایی و پایایی آن ها انجام شد. تحلیل داده ها با نرم افزارهای SPSS و AMOS نسخه ۲۶ صورت گرفت. نتایج نشان داد که یادگیری هوش مصنوعی و سواد دیجیتال، به طور مستقیم و معنادار، تأثیر مثبتی بر رفتار کارآفرینانه دارند. افزون بر این، خودکارآمدی کارآفرینانه به عنوان یک عامل میانجی قوی، این رابطه مثبت را به طور معناداری تقویت می کند. بر اساس یافته ها، توصیه می شود آموزش و یادگیری مهارت های هوش مصنوعی و سواد دیجیتال همراه با تمرکز ویژه بر توسعه خودکارآمدی کارآفرینانه، در برنامه های آموزشی دانشگاهی گنجانده شود تا بستر مناسب برای رشد رفتارهای کارآفرینانه در دانشجویان تحصیلات تکمیلی فراهم گردد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی آسیب های فرایندهای یاددهی-یادگیری در دانشگاه ها انجام شد. برای این منظور، از مرور نظام-مند، برای شناسایی آسیب ها و واکاوی فرایند یاددهی ویادگیری در دانشگاه ها وارائه راهکارهایی پرداخته است. با جستجو در پایگاه های داخلی شامل:«, Civilica, SID, Ensani Portal IranDoc Noormags, »، بین سال های 1395 تا 1401 تعداد 165سند بازیابی سپس با استفاده از نشانگرهای فهرست وارسی ارزیابی پریزما(PRISMA)، 30مقاله برای مطالعه و تحلیل انتخاب شدند. همچنین با جستجو در پایگاه داده های بین المللی همچون «ERIC ،Google Scholar،Springer، ELSEVIER،science Direct ,Scopus » در بازده زمانی 2015 تا 2022 تعداد 85 سند بازیابی و مجددا با استفاده از نشانگرهای فهرست وارسی ارزیابی پریزما(PRISMA)، 6 مقاله برای مطالعه و تحلیل انتخاب شدند.در نهایت پنج عامل شامل: ویژگی های شناختی–رفتاری اساتید،آمادگی و توانمندسازی دانشجویان، اثربخشی تدریس شامل:(کیفیت طراحی تدریس،کیفیت اجرای تدریس)، محیط آموزشی و فناوری و پژوهش از عمده ترین موضوعات هستند که در دانشگاه ها آسیب هایی به دنبال دارند. از یافته های بدست آمده می توان در خلق موقعیت های یادگیری-یاددهی کارآمد و پویا ، ارتقای کیفیت خدمات آموزشی و تدریس،اصلاح یا تغییر و نوآوری در نظام آموزش عالی، چابکسازی دانشگاه،توسعه تعاملات و مشارکت دانشگاه ها در سطح ملی استفاده کرد.

هدف: هدف از این پژوهش، تحلیل محتوای کتاب های درسی ریاضی ایران جهت بررسی چگونگی ارائه مفهوم مشتق در طول یک دوره 45 ساله(1402-1358) می باشد. روش: روش پژوهش تحلیل محتوای کیفی از نوع قیاسی است. واحد تحلیل تمام محتوای مربوط به فصل مشتق کتاب های درسی دوره دوم متوسطه نظری در دو رشته ریاضی و تجربی (پایه های یازدهم و دوازدهم یا پیش دانشگاهی) می باشد. برای این منظور از چارچوب نشانه شناسی پیرس استفاده شده، و به طور خاص به طبقه بندی او از ابزار علامت ها پرداخته می شود. ابزار علامت ها در ارتباط با مفهوم مشتق ممکن است شمایلی، نمایه ای یا نمادین باشند. مفهوم مشتق در یک نقطه در 8 کتاب رشته ریاضی و 6 کتاب رشته تجربی که در چرخه تدریس قرار داشته اند، تحلیل شده است. نویسندگان دسته بندی خاصی از شمایل و نمایه چارچوب پیرس به کار برده اند. روایی ابزار اندازه گیری توسط سه متخصص آموزش ریاضی تأیید شده و پایایی آن با بررسی دو ارزیاب و توافق 100% صورت گرفته است. یافته ها: نتایج نشان می دهد که از 14 کتاب مورد بررسی فقط 3 کتاب هر دو شمایل نموداری یا تصویری و استعاره ای را با هم داشتند؛ همچنین فقط 4 کتاب هر سه نمایه های عددی، ضابطه ای و نموداری را توأمان داشتند. کتاب حسابان 2 و ریاضی 3 در مفهوم سازی مشتق در یک نقطه با چارچوب نظری نشانه شناسی پیرس در ارائه مشتق در یک نقطه نسبت به سایر کتاب ها سازگارتر شناخته شده است. کتاب های درسی جدید در مبحث مشتق در یک نقطه فرصت های یاددهی و یادگیری مناسبی را برای شاگردان جهت یادگیری معنادار به کمک بسته نشانه شناسی فراهم کرده اند.  

هدف اصلی مطالعه حاضر بررسی این موضوع بود که آیا قدردانی دریافتی از سوی دانش آموزان می تواند از طریق افزایش خودکارآمدی معلمان، رضایت آن ها از تدریس را ارتقا دهد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش شامل معلمان دوره ابتدایی استان گلستان به تعداد 7026 نفر و بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه، تعداد 364 نفر انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسش نامه های قدردانی از معلم ویسواناث و کومار (2025)، خودکارآمدی اسچانن موران و ولفورک (2001) و رضایت از تدریس هو و آئو (2006)، بود. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که قدردانی دانش آموزان به طور معناداری رضایت معلمان از تدریس را پیش بینی می کند و خودکارآمدی نقش میانجی قابل توجهی در این رابطه ایفا می کند. به بیان دیگر، زمانی که معلمان احساس می کنند تلاش هایشان توسط دانش آموزان ارزش گذاری می شود، باور به توانمندی های حرفه ای شان افزایش یافته و این امر به افزایش رضایت شغلی آن ها از فرآیند تدریس منجر می شود. این یافته ها بر اهمیت روابط مثبت بین معلمان و دانش آموزان و اثرات روان شناختی آن در محیط آموزشی تأکید دارند.

مقدمه: یکی از مهم ترین نگرانی های مربوط به عملکرد ورزشی، خستگی ذهنی است. خستگی به طور خاص، به عنوان عدم تمایل به تلاش، کاهش هوشیاری و کارایی و نقص عملکرد شناختی ظاهر می شود. این نوع خستگی نشان دهنده کاهش عملکرد، کاهش انگیزه برای ادامه کار و افزایش فراوانی و شدت خطاها است. هدف اصلی این پژوهش بررسی تأثیر خستگی ذهنی حاد بر عملکرد مربیان ورزشی بود. روش: این پژوهش با توجه به اهداف عملی و رویکرد روش شناختی به عنوان یک پژوهش نیمه تجربی طبقه بندی شده است. پژوهش حاضر به صورت پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. جامعه آماری شامل تمام مربیان ورزشی مرد استان اصفهان با رده سنی 25 تا 45 سال بود و از بین آن ها 20 نفر که دارای شرایط مناسب و در دسترس بودند، انتخاب شدند. در پژوهش حاضر از آمار توصیفی و استنباطی بهره گرفته شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و برای بررسی نرمال بودن توزیع داده ها از آزمون شاپیروویلک استفاده گردید. یافته: یافته های این تحقیق نشان داد که تأثیر خستگی ذهنی در هشت زیر مقیاس پرسشنامه عملکرد مربیان مک لین و لاکراجسک به غیر از عامل امور مالی در بقیه خرده مقیاس ها، خستگی ذهنی به شکل معناداری تأثیرگذار بود. نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که یک جلسه تمرین تکلیف شناختی باعث خستگی ذهنی شده و می تواند تأثیر منفی بر عملکرد مربیان ورزشی داشته باشد، ولی تأثیر میزان آن بر جنسیت و مربیان با سطوح مختلف تخصص، مبهم باقی مانده و مستلزم بررسی بیشتر در پژوهش های آینده است.

مقدمه و هدف: . با توجه به اهمیت نوآوری در ارتقای کیفیت خدمات سلامت و ضرورت مدیریت اثربخش منابع مالی، این پرسش اساسی مطرح می شود که عملکرد مالی دانشگاه علوم پزشکی ایران تا چه اندازه می تواند بر نوآوری سازمانی تأثیرگذار باشد، بنابراین هدف مطالعه تعیین تأثیر عملکرد مالی بر نوآوری سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران بود. روش کار: روش مطالعه توصیفی- همبستگی می باشد و جامعه آماری آن شامل مدیران و کارمندان دانشگاه علوم پزشکی ایران بود که تعداد 140 نفر بودند و حجم نمونه طبق جدول کرجسی مورگان 103 نفر برآورد گردید. روش نمونه برداری به صورت تصادفی ساده بود. در این مطالعه از پرسشنامه عملکرد مالی مبتنی بر مدل کارت امتیازی متوازن کاپلان و نورتون (1992) و پرسشنامه استاندارد نوآوری سازمانی وانگ و احمد (2004) برای گردآوری داده ها استفاده شد. روش آماری رگرسیون با استفاده از نرم افزار spss در سطح معناداری 05/0 جهت تجزیه و تحلیل داده ها بکار گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد که عملکرد مالی تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران دارد. نتایج تحلیل رگرسیون بیانگر آن بود که بین عملکرد مالی و نوآوری سازمانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (01/0= p، 502/0= r) و عملکرد مالی توانسته است 2/25 درصد از واریانس نوآوری سازمانی را تبیین کند. همچنین ضریب بتای مثبت (770/0 =β) نشان داد که با افزایش عملکرد مالی، میزان نوآوری سازمانی نیز افزایش می یابد. نتیجه گیری: در مجموع، نتایج پژوهش حاضر نشان می دهد که عملکرد مالی یکی از عوامل مهم و اثرگذار بر نوآوری سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی ایران است. هرگونه بهبود در شاخص های عملکرد مالی می تواند از طریق افزایش دسترسی به منابع، تقویت زیرساخت های نوآوری، ارتقای انگیزش کارکنان، توسعه فعالیت های پژوهشی و افزایش توان سرمایه گذاری در فناوری های نوین، زمینه رشد و گسترش نوآوری سازمانی را فراهم کند.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تبیین عوامل افزایش تعهد نو معلمان به تدریس در نظام آموزشی بعد از فراغت از تحصیل و ارتباط آن با بهروزی روان شناختی انجام شد. رویکرد تحقیق کیفی از نوع تحلیل محتوا با تاکید بر ماهیت استقرایی آن بود. مشارکت کنندگان دانشجو معلمان فارغ التحصیل شده بوده است که 16 نفر از آنان به صورت نمونه گیری هدفمند از نوع مطلوب مورد مطالعه قرار گرفتند. در ادامه مفهوم بهروزی روان شناختی با روش اسنادپژوهی مورد بررسی قرار گرفته و داده های مربوط به آن از طریق فیش برداری جمع آوری شد. برای روایی داده ها از روش خود بازبینی محقق، توصیف غنی و تحلیل های میان موردی و برای تعیین پایایی داده ها از روش تحلیل موازی و روندهای منظم در ثبت و نوشتن داده ها استفاده شد. یافته های این تحقیق با 137 کد اولیه و 21 کد محوری شامل 7 کد انتخابی آینده پژوهی، خود انگیختگی شغلی، فلسفه معلمی، عمل گرایی، همزیستی آموزشی، الگوشناسی تدریس و سنجش پذیری می شود که با توسعه یکپارچه این مولفه ها در چارچوب فرهنگ تعهدپذیری، زمینه برای خود فهمی و تنظیم رفتار از طریق بهروزی روان شناختی فراهم شده و شرایط برای شکل گیری تعامل متقابل بین تعهدپذیری و بهروزی روان شناختی در یک چرخه تکاملی رفتار در راستای فعالیت های تدریس ایجاد می شود. نتایج نشان می دهد که وزارت آموش و پرورش باید برای کارآمد ساختن فعالیت های آموزشی و رقابت در عرصه جهانی به کیفیت سنجی سیاست های آموزشی دانشگاه فرهنگیان بپردازد تا با فراهم کردن بسترهای توسعه مهارت های معلمی در تدریس، زمینه را برای فرایند تعهدپذیری معلمان آماده سازد.

مقدمه و هدف : این پژوهش با هدف بررسی نقش میانجی درهم تنیدگی شغلی در رابطه بین رهبری خدمتگزار و مدیریت استعداد با مشارکت کاری کارکنان انجام گرفت. روش شناسی پژوهش : این پژوهش از لحاظ هدف بنیادی و از لحاظ روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی به روش معادلات ساختاری بود. جامعه پژوهش، شامل کلیه معلمان مقطع ابتدایی شهر کاشان در سال تحصیلی 1403 به تعداد 600 نفر بودند که با توجه به جدول مورگان و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد 230 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها پرسش نامه مشارکت کاری کانگو (1982)، پرسشنامه رهبری خدمتگزار قلی پور و همکاران (1388)، مدیریت استعداد احمدی و همکاران (1391) و در هم تنیدگی شغلی هولتوم، میچل، لی و تید (2006) استفاده شد. روایی محتوایی پرسنامه مورد تایید استاد راهنما قرار گرفته و پایایی آنها به ترتیب 88/0، 86/، 84/0 و 86/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS نسخه 28 و نرم افزار SMART PLS نسخه 3 استفاده شد. یافته ها : یافته های پژوهش نشان دادرهبری خدمتگزار بر مشارکت کاری کارکنان تاثیر مثبت و مستقیم دارد، درهم تنیدگی شغلی بر مشارکت کاری کارکنان تاثیر مثبت و مستقیم دارد، درهم تنیدگی شغلی بر مشارکت کاری کارکنان تاثیر مثبت و مستقیم دارد، رهبری خدمتگزار با نقش میانجی درهم تنیدگی شغلی بر مشارکت کاری کارکنان اثر غیرمستقیم دارد. مدیریت استعداد با نقش میانجی درهم تنیدگی شغلی بر مشارکت کاری کارکنان اثر غیرمستقیم دارد . بحث و نتیجه گیری: بنابراین می توان گفت که رهبری خدمتگزار، مدیریت استعداد و درهم تنیدگی شغلی از متغیرهای مهم و مؤثر بر مشارکت کاری کارکنان است.

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش برنامه فرزندپروری محیط امن بر سبک فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی انجام شد. روش : این پژوهش، یک مطالعه شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان با آسیب شنوایی 4 تا 6 ساله شهر شیراز در سال 1403-1402 بود که با نمونه گیری در دسترس 30 نفر انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (15 نفره) گمارده شدند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سبک های فرزندپروری بامریند استفاده شد. برای گروه آزمایش برنامه فرزندپروری محیط امن به صورت هفتگی در 10جلسه ی120-90 دقیقه ای اجرا و داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه های مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها :  یافته ها نشان داد که آموزش فرزندپروری محیط امن منجر به افزایش سبک فرزندپروری مقتدرانه (F=10/28, P<0/05) و کاهش سبک فرزندپروری سهل گیرانه در مرحله پس آزمون شد (F=19.916, P<0.01) و این تاثیر در مرحله پیگیری معنادار بود. همچنین این برنامه بر سبک فرزندپروری مستبدانه تأثیر معنا داری نداشت (F=1/832, P>0/05). نتیجه گیری : آموزش فرزندپروری محیط امن می تواند باعث بهبود سبک های فرزندپروری مادران کودکان با آسیب شنوایی شود.

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش تربیت مخچه بر تنظیم هیجان و حفظ توجه در کودکان دارای نقص توجه-بیش فعالی بود. پژوهش حاضر نیمه-آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان 9 تا 12 سال شهر تهران بود که از بین آن ها، تعداد 40 نفر که دارای نشانه های اختلال نقص توجه-بیش فعالی بودند، به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 20 نفره آزمایش و کنترل جایگزین شدند. ابزارهای مورداستفاده شامل پرسشنامه تنظیم هیجان توسط شیلدز و سیچتی (1997)، آزمون نگهداری توجه/عملکرد پیوسته رازولد و همکاران (1956) و رویکرد آموزش تربیت مخچه آیرس (1974) بود. گروه آزمایش طی 20 جلسه تحت آموزش تربیت مخچه قرار گرفت و سپس از آن ها پس آزمون گرفته شد. نتایج تحلیل کوواریانس چند متغیره نشان داد تفاوت میانگین نمرات تنظیم هیجان و حفظ توجه بعد از آموزش تربیت مخچه در مقایسه با گروه کنترل معنادار است (01/0P<)؛ به طوری که آموزش تربیت مخچه موجب بهبود تنظیم هیجان و حفظ در کودکان دارای نقص توجه-بیش فعالی توجه شد. بر این اساس می توان گفت برنامه آموزش تربیت مخچه به دلیل تکیه بر تجربیات مستقیم حسی، بدنی و حرکتی، بر مخچه تأثیر گذاشته و باعث بهبود عملکرد آن و در ادامه بهبود عملکرد سیستم های حسی، هیجانی و توجه می شود.

هدف: این پژوهش با هدف طراحی الگویی بومی سازی شده برای توسعه مراکز مدیریت مهارت آموزی، مشاوره شغلی و کاریابی تخصصی در دانشگاه های ایران، با تأکید بر رفع شکاف های ساختاری بین آموزش عالی و بازار کار، انجام شد. روش: با استفاده از روش کیفی نظریه داده بنیاد، داده های لازم از ۱۸ مصاحبه نیمه ساختاریافته با مدیران مراکز، خبرگان دانشگاهی، کارآفرینان و مشاوران شغلی، تا دستیابی به اشباع نظری جمع آوری و در سه مرحله کدگذاری باز (۶۳ کد)، محوری (۱۱ مقوله) و گزینشی با نرم افزار MAXQDA تحلیل شد. یافته ها: الگوی نهایی، توسعه مراکز مدیریت مهارت آموزی، مشاوره شغلی و کاریابی تخصصی را به عنوان پدیده مرکزی معرفی کرد که در قالب عوامل علی (نیاز به آموزش های عملی و تخصصی، توسعه مهارت های نرم و کارآفرینی)، عوامل زمینه ای (زیرساخت های ناکافی، موانع فرهنگی و سازمانی، ناهماهنگی با بازار کار)، عوامل مداخله گر (محدودیت های مالی، سیاست گذاری های ناکارآمد، کمبود نیروی متخصص)، راهبردها (نیاز به فناوری و نوآوری، برنامه ریزی و ارزیابی) و پیامدها (توسعه مهارت های نرم و کارآفرینی، همکاری با صنعت و کارفرمایان) تبیین می شود. این الگو روابط پارادایمی بین عوامل علی و مداخله گر را تبیین می کند که توسعه مراکز را از طریق راهبردهای نوآورانه به پیامدهای اشتغال زایی هدایت می نماید. نتیجه گیری: الگوی پیشنهادی، با وجود هم خوانی با ادبیات جهانی و بومی سازی برای ایران، موفقیت این الگو مستلزم ارزیابی تجربی و حمایت سیاست گذاران است تا به عنوان نقشه راهی عملی برای تسهیل انتقال دانشجویان به بازار کار عمل کند.

چکیده هدف این پژوهش، تحلیل موانع پرورش خلاقیت در آموزش هنر پایه نهم و طراحی راهبردهای آموزشی مبتنی بر دیدگاه معلمان و دانش آموزان بود. این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در استان مرکزی انجام شد. داده های کیفی از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۱۸ معلم هنر و داده های کمی با پرسشنامه محقق ساخته از ۲۲۰ دانش آموز پایه نهم گردآوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از کدگذاری سه مرحله ای و آمار توصیفی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که اکثریت قریب به اتفاق دانش آموزان (۷۱٪) به خلاقیت و آزادی در فرآیند هنری تمایل دارند، در حالی که تنها عده ی محدودی (1۹٪) رویکرد تکنیک محور را ترجیح می دهند. از دیدگاه معلمان، مهم ترین موانع خلاقیت به ترتیب عبارت بودند از: عادت دانش آموزان به طرح های آماده، بی انگیزگی، نظام ارزشیابی نامناسب، کمبود زمان تدریس و محدودیت منابع آموزشی. در زمینه راهبردها، مهم ترین پیشنهادهای معلمان شامل تأکید بر انجام فعالیت ها در کلاس تحت نظارت معلم، استفاده از پروژه های گروهی، افزایش تسلط حرفه ای معلمان، بازنگری در شیوه های ارزشیابی و ادغام فناوری در آموزش بود. نتایج پژوهش نشان می دهد شکاف عمیقی بین تمایل ذاتی دانش آموزان به خلاقیت و موانع ساختاری موجود وجود دارد. این مسئله بازنگری اساسی در سه حوزه را ضروری می سازد: اصلاح نظام ارزشیابی از محصول محوری به فرآیندمحوری، بازنگری در برنامه درسی تربیت معلم با تأکید بر روانشناسی خلاقیت، و توانمندسازی معلمان در زمینه روش های فعال تدریس. اجرای این راهبردها می تواند آموزش هنر را از حافظه محوری به سمت پرورش تفکر خلاق سوق دهد و زمینه ساز تربیت نسلی خلاق و نوآور باشد.

هدف از تحقیق تحلیل ویﮋﮔی ﻫﺎی حرفه ای ﻣﻌﻠﻤﺎن ازنظرداﻧﺶ آﻣﻮزان بود. تحقیق از نوع ترکیبی و با استفاده از طرح اکتشافی متوالی در دو مرحله کیفی-کمی اجرا گردید.جامعه مورد مطالعه کیفی ، دانش آموزان متوسطه دوره دوم استان تهران ، روش نمونه گیری هدفمند و حجم نمونه بر اساس اشباع نظری داده ها بر این اساس 67 نفر از دانش آموزان دختر و 60 نفر از دانش آموزان پسر درمصاحبه مشارکت داشتند. با استفاده از مقوله های توافق شده از تحلیل داده های کیفی، پرسشنامه محقق ساخته دارای 95 سوال تهیه گردید.روایی محتوایی پرسشنامه را صاحبنظران تایید کردند و پایایی آن پس از اجرای مقدماتی از طریق محاسبه ضریب آلفای کرانباخ 79/0 محاسبه گردید. جامعه آماری کمی ، دانش آموزان دوره دوم متوسطه کشور و روش نمونه گیری مرحله ای تصادفی و نمونه آماری دانش آموزان منتخب در 3 منطقه کشور وشامل 10 استان بود.در تحلیل داده های کیفی تحلیل مضمون و در کمّی از آزمون تی تک نمونه ای، آزمون تی دو گروه مستقل و آزمون تحلیل واریانس یکراهه استفاده شد. یافته ها نشان دادکه ویژگی های معلمان از نظر دانش آموزان در 3 بعد صلاحیت عمومی، حرفه ای و تخصصی و 13طبقه بدست آمد. عناوین ویژگی های حاصل: شخصیتی، اخلاقی و ارزشی، توصیه می شود، نسبت به طراحی و اجرای دوره های آموزشی برای بهبود ویژگی ها و ارتقاء سطح توانمندی معلمان در زمینه ویژگی های ضعیف ویا نامناسبی که به نظر دانش آموزان در برخی از معلمان وجود دارد، اقدام گردد.

پیشینه و اهداف: در محیط های آموزشی، شناخت عوامل روان شناختی مؤثر بر تصمیم گیری معلمان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه نظریه ذهن و ترس از موفقیت با میانجی گری سبک های تصمیم گیری در معلمان انجام گرفت. روش ها : روش پژوهش حاضر، توصیفی از نوع همبستگی با مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه معلمان اداره آموزش و پرورش شهر گرگان در سال 1404 بود که از این میان تعداد 302 نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه وارد پژوهش شدند. ابزار پژوهش شامل آزمون تجدید نظر شده ذهن خوانی از طریق چشم ها (بارون-کوهن و همکاران، 2001) و پرسشنامه های ترس از موفقیت (زاکرمن و آلیسون، 1979) و سبک های تصمیم گیری عمومی (اسکات و بروس، 1995) بود.یافته ها: نتایج نشان داد که ذهن خوانی از طریق سبک های تصمیم گیری منطقی (13/0- =β)،شهودی (08/0- =β) و وابستگی (22/0 =β) به طور غیرمستقیم بر ترس از موفقیت تأثیر معنادار دارد. همچنین نظریه ذهن با ترس از موفقت و همه ی سبک های تصمیم گیری بجز سبک تصمیم گیری اجتنابی رابطه معناداری دارد. ترس از موفقیت نیز با تمامی سبک های تصمیم گیری رابطه معناداری دارد. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که تقویت توانایی های نظریه ذهن در معلمان می تواند به کاهش ترس از موفقیت و بهبود سبک های تصمیم گیری آنان منجر شود. نتایج حاکی از آن است که آموزش مهارت های شناخت اجتماعی و تصمیم گیری منطقی می تواند به عنوان راهکاری مؤثر در کاهش موانع روان شناختی موفقیت در محیط های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد. این مطالعه بر ضرورت توجه به عوامل شناختی-اجتماعی در برنامه ریزی های آموزشی و توسعه حرفه ای معلمان تأکید می کند.

هدف پژوهش حاضر تحلیل و بررسی عوامل موثر درراستای توسعه و ترویج فرهنگ نماز (مطالعه موردی دانشگاه فرهنگیان)و شناسایی عوامل این وضعیت با هدف تنظیم سند جامع اقامه نماز دانشگاه بود.براین اساس جامعه آماری پژوهش، دانشجویان دانشگاه فرهنگیان،مدیران سطح بالای دانشگاه،روحانیون در دانشگاه فرهنگیان بوده که تعداد 725 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. روش پژوهش حاضر توصیفی از نوع پیمایشی است و برای گردآوری داده ها ازپرسشنامه خودساخته محققین با الهام از الگوی دینداری کلارک استارک بهره برده شد.روایی پرسشنامه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدمیزان پایایی آن با استفاده از آلفای کرنباخ 0/76 ،گزارش شده است.یافته های پژوهش نشان داد ازمنظر وضعیت سنجی اقامه نماز،مناسک دینی،پیامد دینی،باور ودانش دینی به ترتیب در اولویت های اول تا چهارم قراردارد و در بین عوامل موثر براقامه نماز،عوامل اجتماعی-فرهنگی دارای بیشترین تاثیر و عوامل خانوادگی،سیاسی –اقتصادی و عوامل فردی درمراحل بعدی قرار دارند برای گردآوری داده ها ازپرسشنامه خودساخته محققین با الهام از الگوی دینداری کلارک استارک بهره برده شد.روایی پرسشنامه با استفاده از تحلیل عاملی تاییدمیزان پایایی آن با استفاده از آلفای کرنباخ 0/76 ،گزارش شده است.یافته های پژوهش نشان داد ازمنظر وضعیت سنجی اقامه نماز،مناسک دینی،پیامد دینی،باور ودانش دینی به ترتیب در اولویت های اول تا چهارم قراردارد و در بین عوامل موثر براقامه نماز،عوامل اجتماعی-فرهنگی دارای بیشترین تاثیر و عوامل خانوادگی،سیاسی –اقتصادی و عوامل فردی درمراحل بعدی قرار دارند.

هدف پژوهش حاضر تبیین انگاره و شایستگی های معلم مطلوب از منظر آیت الله خامنه ای و تحلیل نسبت آن با انگاره های رایج از معلمی، در حوزه برنامه ریزی درسی است. رویکرد پژوهش، کیفی و روش تحلیل مضمون، برای تحلیل بیانات ایشان از سال ۱۳۶۸ تا ۱۴۰۳ در جمع معلمان مورد استفاده قرار گرفته است. یافته های این پژوهش نشان می دهد مدل شایستگی های معلم مطلوب در نگاه آیت الله خامنه ای با انگاره معلم به مثابه نبی، در پنج بعد تبحر در دانش تخصصی، تبحر در ایفای نقش تعلیمی، تبحر در ایفای نقش تربیتی، تبحر در ایفای نقش فرهنگی-اجتماعی و نهایتا شخصیت و منش معلمی مورد تاکید است حال آن که دیدگاههای رایج، عموما متاثر از ایفای نقش تعلیمی، انگاره معلم به مثابه مدرس را مورد توجه قرار داده و نتیجتا از میان پنج بعد پیش گفته دو بعد اول را مورد عنایت ویژه قرار داده اند هرچند در این دیدگاهها نیز بعضا و تدریجا شایستگیهای ایفای نقش تربیتی و اجتماعی و البته با مبانی متفاوت در حال مورد توجه قرار گرفتن است. بر این مبنا ضرورت پرداختن به سه شایستگی عمدتا مغفول در سیاستگذاری و برنامه ریزی حوزه تربیت معلم اعم از برنامه درسی تربیت معلم، نظام نامه جامع فرهنگی تربیت معلم، آموزشهای ضمن خدمت و مسیر رشد معلمی و نیز رتبه بندی معلمان بیش از پیش مورد تاکید است.

پیشینه و اهداف: با توجه به اهمیت خلاقیت و تعامل انسانی در فرآیند یاددهی-یادگیری، بازیگوشی به عنوان یک ویژگی مثبت و سازنده در رفتار حرفه ای معلمان مورد توجه قرار گرفته است. هدف از پژوهش حاضر، تبیین تجربه زیسته معلمان دوره ابتدایی استان البرز از مفهوم «بازیگوشی» در محیط آموزشی در سال تحصیلی 1404-1403 بود. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پدیدارشناسی انجام شد. مشارکت کنندگان شامل 15 معلم ابتدایی از استان البرز بودند که به شیوه نمونه گیری هدفمند و با استفاده از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با استفاده از روش کلایزی تحلیل شدند. یافته ها: یافته های پژوهش نشان داد که بازیگوشی معلمان در قالب (11 مقوله اصلی، 53 مقوله فرعی، 241 کدباز) قابل تحلیل است؛ مقوله های اصلی عبارتنداز: 1)انعطاف پذیری در فرایند آموزش 2)خلق موقعیت های غیررسمی3)استفاده خلاقانه از ابزارها4 )مدیریت کلاس با رویکرد طنز و شاد 5)جلب اعتماد ذی نفعان با نتایج اثربخش 6)بازآفرینی رابطه معلم و شاگرد 7)چالش با هنجارهای رسمی نظام آموزشی 8)برقراری ارتباط صمیمی و غیررسمی با دانش آموزان9)تأثیر عوامل شخصی؛ سازمانی 10)تأثیر بازیگوشی بر شخصیت و جسم روان معلم 11)پویایی محیط یادگیری. این مضامین نشان می دهند که بازیگوشی نه تنها به منزله ی بی نظمی یا عدم جدیت نیست، بلکه نوعی راهبرد خلاقانه برای افزایش انگیزش، مشارکت و یادگیری مؤثرتر در کلاس درس محسوب می شود. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش می تواند در طراحی دوره های توانمندسازی معلمان و بازنگری در سیاست های آموزشی با تأکید بر اهمیت مهارت های نرم و خلاقانه مورد استفاده قرار گیرد.