" هویت ملی، مجموعهای از گرایشها و نگرشهای مثبت نسبت به عوامل و عناصر و الگوهای هویتبخش و یکپارچه کننده در سطح یک کشور، بهعنوان یک واحد سیاسی، است. هویت ملی دارای عناصر سازنده گوناگونی چون ارزشهای ملی، دینی، فرهنگی، جامعهای، انسانی، و در ابعاد فرهنگی، اجتماعی، تاریخی، جغرافیایی، سیاسی، زبانی و غیره است.
هویت ملی ایرانی نیز به انحای مختلف، دارای ابعاد و عناصر فوق هستند؛ اما مهمترین مسایل آن، وجود دو عنصر اسلامیت و ایرانیت و تاثیرپذیری آن از فرهنگ غربی است. لذا، در تاریخ معاصر ایران، چالش و بحران در عناصر هویت ملی ایرانی در این دو مولفه اساسی و رابطه آن با فرهنگ غربی بود.
استاد مطهری، بهعنوان یک روشنفکر دینی و آسیبشناس مذهبی، که دردهای جامعه را از زاویه دینی مورد شناسایی و ارزیابی قرار میداد، به طرح دیدگاههایی درباره هویت ایرانی پرداخته و از میان عناصر متفاوتی که به هویت ایرانی شکل داده است، به مذهب اولویت و اصالت بخشیده و عواملی چون جغرافیا، نژاد، زبان، سنن، فرهنگ و سایر عناصر هویتی را در درجه دوم اهمیت قرار داده است.
از نظر ایشان مهمترین عامل هویتیابی ایرانیان، گرایش آنان به دین اسلام میباشد، چرا که اسلام بواسطه خصوصیات معنوی خود، توانست به ایرانیان هویت جدیدی اعطا کند و به ایرانی بودن نیز معنای جدیدی بدهد. "
"امروزه خشونت نسبت به زنان با یک سازماندهی مرموز در رسانههای گروهی نمود پیدا کرده است و رسانهها با نشر این مسائل، فرهنگ رفتار خشونتآمیز را در جامعه شکل دادهاند. خشونت انواع برخوردهای شدید فیزیکی، تیراندازی و بیحرمتیها را شامل میشود. مدارک تحقیقاتی روشنی وجود دارد که نشان میدهد زنان به نحو نامناسبی مانند قربانیان ترسیم میشوند بنابراین خشونت نسبت به زنان اغلب ماهیت جنسی دارد و مجازات مهاجم اغلب پنهان است.
بررسی CRTC از تحقیق بر روی خشونت رسانهای نشان داده است «روابطی ضعیف اما مثبت بین نمایش خشونتآمیز در تلویزیون و رفتار تجاوزگرانه وجود دارد و معمولاً از میان گروههای مختلف اجتماع، زنان بیشترین قربانیان این رفتارهای خشونتآمیز هستند.
این که آیا قوانین در مورد نمایش چهرة زنان در رسانهها و خشونت نسبت به آنان بحث کرده است جای سؤال دارد. با توجه به این که قوانین تنها برای بخشهای تلویزیونی و رادیویی به کار میروند و بینندگان و شنوندگان رادیو و تلویزیون اغلب سرگرمیهایشان را از کشورهای دیگر نیز به دست میآورند، مباحثات در مورد تنظیم این گونه برنامههای خشونتآمیز سختتر میشود.
در این راستا برای تعدیل خشونت نسبت به زنان در رسانههای جمعی راهکارهایی پیشنهاد میشود از جمله: حمایت از وزارتخانههای آموزشی برای بالا بردن سواد جنسی، ایجاد دورههای تحصیلی، آگاه کردن والدین، حمایت از طرحهای پژوهشی، تولیدات مناسب و سازنده و تنظیم قوانین ملی و بینالمللی و…
"