ترتیب بر اساس: جدیدترینمرتبط‌ترین
فیلترهای جستجو: فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۰۶٬۰۰۱ تا ۴۰۶٬۰۲۰ مورد از کل ۵۵۵٬۷۴۸ مورد.
۴۰۶۰۰۱.

ایران سنتی داریم،اما.../ بسترهای جامعه شناختی سنت در ایران معاصر

۴۰۶۰۰۳.

عرفان ها؟ (چالش روش شناسی با «کتز» در تجربه های گوناگون عرفانی)

۴۰۶۰۰۶.

زیاد اعجم.نخستین شاعر عربی گوی ایرانی و تبیین جایگاه شعری او(مقاله علمی وزارت علوم)

نویسنده:
حوزه‌های تخصصی:
  1. حوزه‌های تخصصی علوم اسلامی ادبیات عرب شعر
  2. حوزه‌های تخصصی علوم اسلامی ادبیات عرب کلیات ادباء
تعداد بازدید : ۲۰۹۴
این مقاله به بررسی زندگی ،نسب و جایگاه ادبی زیاد اعجم،نخستین شاعر ایرانی عربی گوی می پردازدو توانایی های او را در موضوعات مختلف شعری چون مدح ، مرثیه و هجاء بیان می کند و جایگاه او را در موضوعات مذکور بین سایر شعرای معاصرش تبیین می نماید. او شاعری است که درسده اول هجری می زیست.بعد از قبول اسلام، به سال 23ه ق .به همراه ابوموسی اشعری و عثمان بن ابی العاص،دو فرمانده عرب،شاهد فتح استخر بوده است.با توجه به تعدد احزاب سیاسی آن دوره،چون حزب اموی،حزب خوارج و زبیریان،او از سلک شعرای حزب اموی به حساب آمده است زیرا اکثر اشعار او در مدح امیران و والیان عربی است که در نواحی مختلف ایران چون فارس،اصفهان و خراسان به امارت مشغول بودند.به مهلب بن ابی صفره،حاکم اموی برخراسان که به مبارزه با خوارج مشهور است،تقرب خاصی داشت و او را در مبارزاتش باخوارج ستوده است. تعابیر و مضامین و اسلوب خاص وی در موضوع هجاء سبب شده بود که بر شعرای بزرگی که به مهاجاة با وی برخاسته بودند غالب آید حتی فرزدق که از فحول فن هجاست از رویارویی باوی اظهار عجز کرده است .ناقدان ادبی ،او را در طبقه هفتم از شعرای اسلام قرار داده اند و وفات او را در حدود سال 100 ه ق . نوشته اند.
۴۰۶۰۰۷.

صحابی کیست؟ تحلیل انتقادی تعریف محمد هادی معرفت و ابن حجد از صحابه(مقاله علمی وزارت علوم)

۴۰۶۰۰۹.

بررسی تطبیقی کار کودکان در کشورهای پیشرفته و جهان رو به توسعه

۴۰۶۰۱۴.

وقت استراحت: آسیب روانی و بازی

۴۰۶۰۱۵.

ضرورت اتخاذ نگرش تعامل مدار به جای نگرش تقابل مدار در تلفیق دانش بومی و نوین

۴۰۶۰۱۶.

تشکیل تعاونی های روستایی گامی اساسی در جهت نیل به توسعه پایدار محیطی

۴۰۶۰۲۰.

تصویر سازی خاقانی از القاب و صفات و خصوصیات امام علی علیه السلام

تبلیغات

پالایش نتایج جستجو

تعداد نتایج در یک صفحه:

درجه علمی

مجله

سال

حوزه تخصصی

زبان