مطالب
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۰۲٬۲۸۱ تا ۴۰۲٬۳۰۰ مورد از کل ۵۵۵٬۸۱۰ مورد.
نقد و بررسی چهار جریان عمده مخالف « اصالت وجود صدرایی»
جایگاه حدوث دهری در حل مسئله ربط حادث به قدیم
نقش تزئینات هنر ساسانی در شکل گیری هنر اسلامی در سده های سوم تا پنجم هجری
معرفی اثر-زندگی من در گذر زمان
حوزههای تخصصی:
نقش هنرمند در ارتقای سطح سواد بصری جامعه
حوزههای تخصصی:
معرفی اثر-اولین دوسالانهی تایپوگرافی پوستر ایران
حوزههای تخصصی:
معرفی اثر-پنج فیلمنامه (آندری تارکوفسکی)
حوزههای تخصصی:
فرش چینی، اهمیت و خاستگاه آن
حوزههای تخصصی:
نگاهی کوتاه بر کتاب هنر و معماری اسلامی
حوزههای تخصصی:
معرفی کتاب
حوزههای تخصصی:
معرفی اثر-اسطورههای یونان و روم
حوزههای تخصصی:
جمهوری اسلامی: مشروعیت یکپارچه یا دوگانه
حوزههای تخصصی:
مسئله یهود مسئله ما نیست
هویت ایستا و هویت پویا
حوزههای تخصصی:
تصور دانش آموزان سطح پیش از دانشگاه از کار گروهی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هم آیی و پیامد های آموزشی آن(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ناتو و منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا
حوزههای تخصصی:
چشم انداز مناسبات چین و آفریقا در قرن بیست و یکم
حوزههای تخصصی:
دولت و سرمایه اجتماعی
حوزههای تخصصی:
این مقاله در پی آن است تا اهمیت سرمایه اجتماعی در حکمرانی خوب و شکنندگی و آسیب پذیری آن در برابر رفتار و اقدامات دولت را برجسته کند. سرمایه اجتماعی سنگ بنای جامعه مرفه و دولت کارآمد است و در سایه حفظ، تقویت و انباشت این منبع ارزشمند است که جامعه می تواند از دستاوردهای توسعه و حکمرانی خوب بهره مند شود. از این رو، دولت نه فقط باید پیامدهای اقداماتش بر سرمایه اجتماعی را ارزیابی کند، بلکه لازم است همواره محیط اجتماعی اعتمادآوری را فراهم آورد که اعتمادپذیری، تمایل به حفظ قول و قرارها، تمایل به همکاری و همیاری و واردشدن در شبکه های اجتماعی را برای اعضای جامعه سودمند و معنادار سازد. نگارنده معتقد است که سرمایه اجتماعی با تعدیل یا از مطلوبیت انداختن نارسایی هایی چون ناکارایی تخصیصی، کسادی سازمانی، مشکل کارگزاری و فساد در بخش عمومی و نیز تنش و تعارض های احتمالی بین سیاستمداران و بوروکرات ها، و در عین حال تقویت نظارت درونی، امکان عرضه کالای مدیریت عمومی بهتری را فراهم می کند. دولت از یک سو می تواند از طریق بهسازی فردی، اجتماعی و نهادی و نیز تدارک محیط اجتماعی اعتمادزا، زمینه تولید سرمایه اجتماعی را فراهم آورد و از سوی دیگر، با تضعیف منابع سازنده سرمایه اجتماعی به تخریب آن کمک کند.







