در مقاله حاضر،نگارنده کوشیده است تاجلوه های متنوع اغراق را در مثنوی جلال الدین مولوی مورد بررسی قرار دهد.اغراق یکی از مهمترین ابزارهای بلاغی است که برای آشنایی زدایی در متون هنری و ادبی،بسیار مورداستفاده قرار می گیرد،بدین ترتیب که شاعر یا نویسنده برای تاکید توصیف خود با تصرف در انواع صور خیال مانند کنایه، تشبیه، تمثیل، تشخیص و پارادوکس و ... با استفاده از شگردهای مختلف زبانی سعی دارد تاموضوع توصیف خودرابه شیوه ای مبالغه آمیز بیان کندو آن را از موقعیت عادی و طبیعی اش خارج نماید.در این مقاله انواع اغراقهای به کار رفته در دودفتر اول و دوم مثنوی بر اساس عنصر اصلی ساختار آنها طبقه بندی شده و بسامد هر گروه به ترتیب درجه اهمیت و کاربردشان ارائه شده است.
رویکرد و هدف اصلی این تحقیق نشان دادن تفاوت ویژگی های اجتماعی- اقتصادی خانوارهای فقیر و غیر فقیر می باشد، در این تحقیق خانوارهای فقیر براساس مصرف روزانه هر عضو خانوار به میزان کمتر از 2300 کالری در نظر گرفته شده است، سواد و سطح تحصیلی سرپرستان خانوارها از متغیرهای موثر در تمایز خانوارهای فقیر و غیر فقیر بوده است. از تفاوت های بارز خانوارهای فقیر در مقایسه...