حافظ با یادداشت ها و حواشی دکتر قاسم غنی
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۰٬۳۲۱ تا ۳۰٬۳۴۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
متن ریشه کن شده
حوزههای تخصصی:
گنج بی ویرانه
حوزههای تخصصی:
طنز حافظ: تأملی انتقادی بر مقاله ی استاد شفیعی کدکنی (بخش دوم)
منبع:
حافظ دی ۱۳۸۴ شماره ۲۲
حوزههای تخصصی:
طنز حافظ: تأملی انتقادی بر مقاله ی استاد شفیعی کدکنی (بخش سوم)
حوزههای تخصصی:
بررسی و نقد دیدگاه نظریه پرداز ادبیات مهجر شمالی / میخائیل نعیمه؛ تفاوت های شرق و غرب
حوزههای تخصصی:
متن باز - متن بسته(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
هرمنوتیک ، بخشهایی از دانش بشری را به بازنگری واداشته و موجب دگرگونی چشمگیری در نظریه پردازی ادبی شده است . عرصه هرمنوتیک گسترده است است ؛ چرا که از یک سو به مثابه سخنی فلسفی ، در چارچوب هستی شناسی جای می گیرد و از سوی دیگر ، به عنوان روشی خاص در برخورد با متن ، به مباحثی مانند ماهیت متن و تفسیر و تاویل متن از افق نگاه مخاطبان با موضوعی در خور توجه ، یعنی فهم متن می پردازد . تمایز رولان بارث بین « متن خواندنی » و « متن نوشتنی » ، از مباحثی است که در بررسی مساله معنا ، می تواند جایگاه بارزی داشته باشد ...
تأثیرپذیری حافظ از اسلوب هنری قرآن
حوزههای تخصصی:
مرا دادند به یک بزغاله شیر
حوزههای تخصصی:
رابطه دین و ادبیات
نسبت حقیقت و باز گفت آن
مدل های شعر نیمایی
جان بنویل برنده ی بوکر 2005
حوزههای تخصصی:
در حسرت آزادی (درباره چهار نویسنده فراموش شده ی آلمان شرقی
حوزههای تخصصی:
یک نسخه ی خطی پر ارزش دیوان نظیری نیشابوری
حوزههای تخصصی:
فرا آگاهى عرفانى در آثار مولوى(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
ظرفیتهاى ویژه اى در ادبیات عرفانى فارسى مى توان یافت که پاسخگوى دلمشغولیهاى انسان سرگشته در دنیاى پرشتاب امروز و دوران غلبه فناوریها باشد. از مهمترین جنبه هاى ادبیات عرفانى فارسى "فرا آگاهی " و اگر به ذهن و زبان مولوى نزدیکتر شویم "خدا آگاهى " است و آن اگاهى ویژه اى است که فقط سالکان حقیقى پس از طى مراحل سلوک در طریق عرفانى و نایل شدن به مقامات ربانى به آن دست مى یابند. رسیدن به این خدا اگاهى که در حقیقت نوعى "شهود عرفانى " است. قسمى "درون آگاهى " است که حاصل پشت سرگذاشتن مراتب سلوک و نیل به "حیرت عرفانى " و تبدیل شدن "من " سالک به "فرامن " یا "من " جدید گسترده و متصل به ملکوت، به شمار مى آید. در این مقاله نخست به مدعاى فوق پرداخته سپس جلوه هاى این آگاهى در مثنوى معنوى و غزلیات شمس کاویده شده است.