در جستجوی هدف گمشده
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۷٬۸۰۱ تا ۳۷٬۸۲۰ مورد از کل ۵۴٬۴۱۰ مورد.
شوتا روستاوه لی
حوزههای تخصصی:
مردم دنیا به سه هزار زبان حرف می زنند
حوزههای تخصصی:
بندرعباس
حوزههای تخصصی:
پیکره شیخ سعدی
حوزههای تخصصی:
بررسی جایگاه صحبت در انسان الکامل عزیز نسفی و مصباح الهدایه و مفتاح الکفایه عزّالدین کاشانی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
در ادبیات عرفانی، مسائل، آراء و راه و روش های گوناگونی برای سالکان راه حق در وصول به درجات والای عرفان به چشم می خورد که قسمتی از آن برگرفته از آموزه های اسلامی، قرآن و سنت می باشد و قسمتی از آن نیز به مرور زمان و با شکل گرفتن فرقه ها و گروه های مختلف عرفان و تصوف اسلامی توسط بزرگان آن ها بیان گردیده است. از جمله ی این موضوعات، موضوع مهم «صحبت» در بین عرفا می باشد که آداب مختلفی برای صحبت و هم نشینی، برخورد با دوستان، نشست و برخاست و چگونگی معاشرت با دیگران در کتب مختلف عرفانی ذکر شده است. در پژوهش حاضر، بعد از ذکر آداب تصوف به صورت اجمالی، جایگاه صحبت در دو اثر مهم نثر صوفیه انسان کامل عزیز نسفی و مصباح الهدایه عزالدین محمود کاشانی، به شیوه توصیفی مقایسه-ای بررسی گردیده است. نویسندگان این دو اثر، صحبت را یکی از آداب تصوف دانسته اند؛ آنها در آثار خود به آیات قرآن، سنت، روایات و اقوال بزرگان استناد کرده اند. هردو نویسنده، صحبت با حق را بر صحبت با خلق ترجیح داده اند. در مواردی نیز تفاوت هایی دیده می شود.
لغت فارسی
منبع:
اخگر مرداد ۱۳۲۵ شماره ۱۰
حوزههای تخصصی:
مذهب ارامنه در عهد باستان
حوزههای تخصصی:
نامه های قصه گوی پیر
کتب درسی و لغت سازی
نظری درباره مثلثات سعدی
حوزههای تخصصی:
کارگاه ترجمه و ویرایش (2) ؛ نقدی بر ترجمه کاربردهای افسون
حوزههای تخصصی:
تن آدمی شریف است ... (6)
حوزههای تخصصی:
رویا در مه
حوزههای تخصصی:
Fitz Geralds Rubaiyat of Omar Khayyam: Avictorian Product(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
پرداختی بسیار نو، از موضوعی بسیار کهنه و تکراری
حوزههای تخصصی:
از حافظ گفتن
حوزههای تخصصی:
درباره خواجه شمس الدین محمد حافظ شیرازی از زمان تولد شعرش و شکوفایی نامش تاکنون بسیار گفته اند و نوشته اند و بسیار تر هم خواهند گفت و نوشت و به قول خودش: «پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت.». حافظ «شاعر روز» نیست، «شاعر همیشه» است و شعرش به قول امروزی ما «تاریخ مصرف» ندارد. تا واژه آشنا و مهربان عشق و شعر و مهربانی و ادب و فرهنگ و زیبایی وجود دارد، شعر حافظ بر سر زبان ها جاری و بر خامه ها و قلم ها ساری خواهد بود. شعر حافظ از زمان خودش تاکنون همیشه و همواره با دل و جان و عصب و رگ و پی و لحم و شحم و خون و ورید این ملت- و همه فارسی زبانان – پیوستگی و آمیختگی داشته و خواهد داشت.