ضمیمه ی ادبی: فرخنده آن که راه به هنجار می برد (سیاوش کسرایی و دومین سال خاموشی کلامش)
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۰٬۴۲۱ تا ۴۰٬۴۴۰ مورد از کل ۵۴٬۴۱۰ مورد.
ضمیمه ی ادبی: اگر هدایت مهندس شده بود
منبع:
گزارش آذر ۱۳۷۷ شماره ۹۴
حوزههای تخصصی:
ضمیمه ی ادبی: درباره ماهیت و جوهره ی شعر حافظ
حوزههای تخصصی:
ضمیمه ی ادبی: بر صدف نگاه فردوسی
منبع:
گزارش بهمن ۱۳۷۷ شماره ۹۶
حوزههای تخصصی:
ترجمه های متون فارسی به زبان پنجابی
حوزههای تخصصی:
زبان پنجابی یکی از بزرگ ترین و کهن ترین زبان های شبه قاره است که در تمام هند(غربی)و پاکستان تکلم می شود و چندین لهجه دارد.این زبان از دیرباز با زبان فارسی رابطه ی نزدیک داشته است و تا همین اواخر، آن را «هندی»می گفته اند.در دوران اسلامی این زبان به مرحله جدیدی وارد شد. از 392 ه ق به بعد، با حملات سلطان محمود غزنوی، به شبه قاره، به تدریج زبان فارسی وارد آن سرزمین و زبان پنجابی شد، تا آنجا که موجب تغییر خط و جمله بندی و وام گیری واژگانی گردید.چون تا پایان دوره ی بابریان یا تیموریان گورکانی همه ی سلسله های حکومتی فارسی زبان بودند، تأثیر فارسی در پنجابی به حدی رسید که شاعر و نویسنده در آن مرز و بوم این زبان را گسترش دادند.
از آغاز ورود زبان فارسی به پنجاب و سپس به همه ی شبه قاره، پنجابی در پیروی از فارسی رشد و نمو می کند و دهها اثر فارسی به آن زبان ترجمه می شود که موضوع اصلی این مقاله همین ترجمه ها است.
قلم انداز (ابوطیب متنبی)
حوزههای تخصصی:
کادول: شیفته کردار
حوزههای تخصصی:
قلم انداز
حوزههای تخصصی:
عندلیب فصاحت
منبع:
گلچرخ مهر ۱۳۷۷ شماره ۲۰
حوزههای تخصصی:
آموزش آهنگ فارسی به فارسی
منبع:
گلچرخ مهر ۱۳۷۷ شماره ۲۰
حوزههای تخصصی:
فهرست گزیده مقالات سعدی شناسی
حوزههای تخصصی:
این مقاله نوعی کتابشناسی محسوب می شود که فهرستی گزیده از مقالات سعدی شناسی از ابتدا تاکنون را ارائه می دهد.
ممدوحین شیخ سعدی
حوزههای تخصصی:
نویسنده در این مقاله به بررسی و معرفی افرادی می پردازد که شیخ سعدی آنها را در اشعار به ویژه قصاید خود مدح کرده است و آنها را به سه دسته تقسیم کرده است: 1- ممدوحین شیخ از ملوک سلغریان فارس و وزراء ایشان. 2- ممدوحین شیخ سعدی از حکام و ولات فارس از جانب دولت مغول. 3-ممدوحین شیخ سعدی از ملوک و اعیان خارج از مملکت فارس.
بررسی اجمالی طنز در متون ادبی
حوزههای تخصصی:
طنز و شوخی تقریبا همپای تکوین شعر و ادب در زبان فارسی سابقه دارد . از اخوانیات که طنزهای دوستانه بین ادیبان و شاعران محسوب می شود ، تا زمانی هزار ساله ای است که تجلی های گوناگون طنز فارسی را در خود جای داده است . طنزهای نخستین زبان فارسی به شوخی هایی که برخی از شاعران با بزرگان دربار کرده و در خلال آنها پاره ای درد دل ها را مطرح نموده اند ، باز می گردد. بدیهی است که به علت تعلق داشتن این طنز به قرون وسطای فکر و اندیشه ، نمی توان امروزین می رود ، از آنها داشت ولی در هر صورت در عین ابتدایی بودن و ناپختگی از نوعی گزندگی خالی نیستند . نکته جالب در همین نمونه ها این است که به علت فضای باز فرهنگی که در قرن چهارم ، هنرمند می توانست درباره بزرگان کشور این گونه طنز آمیز سخن بگوید.
درباره آروند هاتی روی برنده ی جایزه ی ادبی بوکر: در سوگ دنیای مرده ام می نویسم
منبع:
گلستانه ۱۳۷۷ شماره ۲
حوزههای تخصصی:
تشبیه های تصویری در شاهنامه
حوزههای تخصصی:
وجوه اشتراک و افتراق در عرایس شعری
حوزههای تخصصی:
مکثی بر عکسی از صادق چوبک
منبع:
بخارا مرداد ۱۳۷۷ شماره ۱
حوزههای تخصصی:
خانه ای برای آقای بیسواس
منبع:
بخارا مهر ۱۳۷۷ شماره ۲
حوزههای تخصصی:
مدارا در شعر و شخصیت حافظ
منبع:
کیان ۱۳۷۷ شماره ۴۵
حوزههای تخصصی: