افزایش مناسبات متقابل بین قومی (قرینگی روابط) در حوزه های تعاملی معیشتی، اقتداری، عاطفی و فکری، تعلق، همگرایی و وفاداری اقوام را به هویت های جمعی فراقومی (هویت منطقه ای و ملی) تقویت می کند. مقاله حاضر با استناد به داده های تجربی فرضیه مذکور را مورد ارزیابی قرار می دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که با افزایش این مناسبات و همکاری های بین گروهی (بین قومی) که از برآیند روابط اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حاصل می شود، تعلق و وفاداری اقوام به واحدهای جمعی بزرگ تر ـ از جمله هویت های جمعی منطقه ای و ملی ـ افزایش پیدا می کند و در مقابل، کاهش این مناسبات به تقویت واحدهای جمعی خرد و تضعیف واحدهای جمعی کلان تر منجر می گردد.
یکی از آرزوهای بشر از آغاز تاریخ تا امروز، برقراری ارتباط با همنوعان خود در مناطق دور و نزدیک بوده است و از این رو همواره در راه ایجاد این ارتباط و تکامل آن تلاشهای زیادی کرده است.
انسان هزاران سال متکی به صورتهای ارتباط بدوی اما مناسب با جامعة زمان خود بود. چهارچوب این روشهای ارتباطی که در زمان خود، هم در دسترس بود و هم نیازهای اجتماعی را پاسخ میگفت، به تناوب در اطراف راههای جنگلی، جادهها و رودخانهها پدید میآمد. با گذر از مراحل پیامرسانی از طریق آتشی که بر فراز کوهها روشن میشد و به کار گرفتن قاصدان پیاده یا سواره و ارسال پیام به وسیله کالسکه یا قایق، ارتباطات توسعه یافت.
همگام با پیدایش وسایل قویتر و مؤثرتر ارتباطی، تمدنها، امپراطوریها و نهادهایی از هر نوع ظهور کردند و از میان رفتند. از حوالی 1840، که الفبای مورس تلگراف را قابل استفاده و مرسوم کرد، جریان مداومی از اختراعات برای ارتباط دورتر و سریعتر پدید آمد. تا سال 1927، ایجاد ارتباط با فراسوی اقیانوسها فقط به عهده تلگراف بود، اما در این سال برای نخستین بار، ارسال صوت از طریق رادیو ممکن شد و به دنبال آن رادار و تلویزیون نیز یکی پس از دیگری پا به عرصه وجود گذاشتند.
با پرتاب اولین قمر مصنوعی به فضا که توسط اتحاد جماهیر شوروی و در سال 1957 صورت گرفت، عرصه جدیدی در ارتباطات بینالمللی گشوده شد و فضا به تسخیر انسان در آمد. بر همین اساس و در کنار استفادههای مختلف از ماهواره، با ارسال اولین ماهواره مخابراتی (تله استار) به مدار زمین، از سال 1363 به تدریج ماهوارهها، به ویژه ماهوارههای پخش مستقیم به یکی از مهمترین وسایل ارتباطی بینالمللی تبدیل شدند.
ماهواره یا قمر مصنوعی که به عنوان پدیدهای شگرف در قرن بیست و یکم نگریسته میشود، همچنان در حال رشد و تکامل است، به نحوی که آینده آن قابل پیشبینی نیست. این وسیله نوین با توجه به توانایی خود در کسب اخبار و ارسال پیام به نقاط دور دست در زمینههای مخابراتی، ارسال برنامههای رادیو ـ تلویزیونی، پیشبینی وضع آب و هوا و تغییرات جوی و بالاخره امور نظامی و جاسوسی بر دیگر جنبهها غلبه داشته است.
امروزه ابعاد تجاری ماهواره در امور مخابراتی یا فروش عکسهای ماهوارهای، اهمیت این محصول ساخت بشر و استفاده از آن را مضاعف کرده است.
در این گفتار بر آنیم که برخی از مسائل مربوط به این تکنولوژی نوین را از قبیل تاریخچه پیدایش، سازمانهای فعال در زمینه ماهواره و… مورد بررسی قرار دهیم.
یکی از مهمترین مسایل پیش روی مدیران امروزی ، چگونگی تامین،تخصیص و بهره برداری از منابع محدود،دستیابی به بهترین عملکرد است. سیستم های حمل و نقل شهری نیز با چنین مسایلی مواجه هستند. این سیستم ها، بنا به تاثیر عمیقی که بر سیستم های اقتصادی،اجتماعی و سیاسی دارند، باید علاوه بر درآمدزایی، رضایت مسافران و حیثیت اجتماعی خود را نیز مدنظر قرار دهند.