فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۷۰٬۷۲۱ تا ۳۷۰٬۷۴۰ مورد از کل ۵۳۱٬۱۲۴ مورد.
نقد فصل: پیوندهای آوایی و شعر عباس یمینی شریف
حوزههای تخصصی:
ادبیات کودک و نوجوان باسک
حوزههای تخصصی:
حدیث یوم الدار : پژوهش و بررسی
سخن نخست
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۵
حوزههای تخصصی:
موسیقی در رادیو و فلسفه شنیدن
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۵
حوزههای تخصصی:
رادیو و مخاطب در دو سوی یک محور
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۶
حوزههای تخصصی:
مقدمه ای بر رادیو اجتماعی
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۶
حوزههای تخصصی:
دیدگاه های تولید در جامعه شناسی موسیقی
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۵
حوزههای تخصصی:
قوم نگاری در حوزه جامعه شناسی موسیقی
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۵
حوزههای تخصصی:
آگهی های بازرگانی در صدا و سیما و چالش های پیش رو
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۶
حوزههای تخصصی:
رادیو رسانه دیروز، امروز یا همیشه
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۷
حوزههای تخصصی:
تولید فرهنگی، رسانه و معنا
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۷
حوزههای تخصصی:
تئاتر نامرئی در نمایش های رادیویی
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۹
حوزههای تخصصی:
آشنایی با رادیو و تلویزیون کره جنوبی ( KBS )
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۹
حوزههای تخصصی:
مقدمه ای بر کاربرد نمایش رادیویی به منظور توسعه اجتماعی
منبع:
رادیو ۱۳۸۶ شماره ۳۹
حوزههای تخصصی:
چهار روایت از عشق مجنون(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
سوگنامه لیلی و مجنون رمانی است با عشقی شورانگیز که راه به مرزهای عشق مطلق می برد. «مجنون لیلی» مردی پاکباخته و صادق است که عشق را هم به طفیل غم عشق می خواهد. هر چند در دیوان او آثاری از کامیابی دو دلداده وجود دارد، عشق او معروف به عشق عذری است که عفت، کتمان و غمخوارگی و ناکامی از لوازم آن است. مجنون، متزلزل و ناشکیبا و خود کم بین است و لیلی، محکوم محیط حرمسرایی تازیان است که بر موقعیت مجنون فلک زده غبطه می خورد. این داستان بر اساس نوعی جبر است که قهرمان، تسلیم آن است. ابن سلام قربانی سوم، تلخکام به دیار عدم می رود. پدر مجنون در طلبش آواره بیابانهاست و پدر لیلی طیاره سوار راه غفلت و بر همزن روزگار لیلی. در این مقاله تراژدی لیلی و مجنون از دیدگاه سه شاعر بزرگ فارسی: نظامی، امیر خسرو دهلوی و جامی با توجه به دیوان مجنون و منابع عربی بررسی می شود در عین حال که در عشق عذری و حتی وجود مجنون به دیده شک نگریسته می شود.
درباره سه اصطلاح طبی در قصاید خاقانی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
زبان پر رمز و راز خاقانی، تصاویر شعرش را چنان در لایه های خیال می پیچد که جز به یاری ذهن نافذ و زیباشناس نمی توان به زیر ساختهای آن نفوذ کرد. اندیشه حکیمانه او مضامین شعرش را به قدری از آبشخورهای علمی و کلامی آبیاری می گرداند که جز با اندیشه دقیقا آشنا به علوم و فنون مختلف نمی توان به درک و وصف آن پرداخت. این شاعر بلند آوازه گاه پرچم پزشکی بر می افرازد و گاه تاج نجوم بر سر می نهد. زمانی درع حکمت می پوشد و زمانی خوان فکرت می گسترد و بدین ترتیب به اشعارش صبغه علمی می بخشد. باری، طب سنتی یکی از آشکارترین و پر کاربردترین موضوعات علمی قصاید خاقانی است. او با توصیف اندیشه ها و تجربه هایش با مضامین طبی، اگرچه زمینه های زیبایی شعرش را فراهم آورده به پیچیدگیها و دشواریهای معنایی و محتوایی آن نیز دامن زده است. نگارنده در این مقاله تنها به شرح و توضیح سه بیماری آبله، استسقا و سرسام پرداخته و کوشیده است معانی اصطلاحی و جایگاه ادبی آنها را در محور همنشینی کلام بررسی کند و درباره تصاویر هنری خلق شده به کمک اصطلاحات طبی و انگیزه های آنها سخن گوید و مشکلات و احیانا ابهامات ادبی پدید آمده با تصاویر طبی را در حد میسور حل کند.