درخت حوزه‌های تخصصی

مقدمه و اهداف ورزش در دوران نوجوانی نقشی اساسی در شکل گیری هویت و معنا در زندگی دارد و بروز آسیب های ورزشی می تواند این معنا را مختل کند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر مداخله هیجان مدار مبتنی بر تمرین تنظیم هیجان بر تلاش برای یافتن معنای زندگی در نوجوانان ورزشکار آسیب دیده بود مواد و روش ها روش پژوهش نیمه آزمایشی با سه مرحله اندازه گیری پیش آزمون پس آزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل 50 نوجوان ورزشکار آسیب دیده مراجعه کننده به یک مرکز درمانی ورزشی در سال ۱۴۰۳ در استان لرستان بود. از این تعداد، 45 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش پسر و دختر (۱۵ نفر) و یک گروه کنترل (۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه معنا در زندگی (MLQ) بود. گروه های آزمایش طی ۱۰ جلسه ۳۰ دقیقه ای درمان هیجان مدار دریافت کردند. داده های گردآوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی تحلیل گردید. سطح معنی داری کمتر 05/0 بود. داده ها با spss نسخه 21 مورد سنجش قرار گرفت. یافته ها نتایج تحلیل واریانس نشان داد درمان هیجان مدار موجب افزایش معنادار تلاش برای یافتن معنا شد (p<0.01). همچنین تفاوت معناداری میان دختران و پسران مشاهده نشد و نتایج بدست آمده در پیگیری نیز مشاهده شد. نتیجه گیری درمان هیجان مدار می تواند به بازسازی معنا در زندگی نوجوانان ورزشکار آسیب دیده کمک کند.

هدف: این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر سه برنامه غذایی مختلف شامل رژیم غنی از کربوهیدرات، رژیم غنی از پروتئین و رژیم کتوژنیک بر شاخص های عملکرد ورزشی، ترکیب بدن و متغیرهای سوخت و سازی در ورزشکاران ممتاز طراحی گردید. روش پژوهش: در این کارآزمایی متقاطع تصادفی شده، ۳۰ ورزشکار مرد به مدت ۱۲ هفته تحت سه مداخله غذایی مختلف قرار گرفتند. ارزیابی ها شامل سنجش ترکیب بدن با دستگاه InBody 970، اندازه گیری VO₂max با تحلیل گازهای تنفسی، آزمون وینگیت برای سنجش توان بی هوازی، و اندازه گیری شاخص های بیوشیمیایی و روان شناختی بود. یافته ها: برنامه غذایی غنی از پروتئین بیشترین کاهش را در بافت چربی بدن موجب شد، در حالی که رژیم غنی از کربوهیدرات به بهترین نتایج در آزمون حداکثر اکسیژن مصرفی منجر گردید. رژیم کتوژنیک علی رغم ایجاد کاهش وزن، باعث کاهش قابل توجه عملکرد در فعالیت های ورزشی با شدت بالا و افزایش سطح آنزیم کراتین کیناز شد. همچنین این رژیم تأثیر نامطلوبی بر حالت روانی ورزشکاران داشت. نتیجه گیری: به نظر می رسد انتخاب برنامه غذایی مناسب برای ورزشکاران باید بر پایه اهداف ویژه تمرینی و ویژگی های فردی آنان صورت پذیرد. رژیم غنی از کربوهیدرات برای ورزش های استقامتی و رژیم غنی از پروتئین برای بهبود ترکیب بدن و بازیابی توانایی مؤثرتر می باشند، در حالی که به کارگیری رژیم کتوژنیک نیازمند ملاحظات ویژه و دوره سازگاری طولانی تر است.

مقدمه و اهداف: تمرینات اینتروال پرشدت روشی کارآمد برای بهبود ظرفیت هوازی و ترکیب بدنی در ورزشکاران حرفه ای است، اما می تواند پاسخ های التهابی گذرا ایجاد کند. تاب آوری روان شناختی با پاسخ های استرسی بهتر و خطر کمتر بیش تمرینی مرتبط است. این مطالعه به بررسی ارتباط تاب آوری روان شناختی پایه با تغییرات نشانگرهای التهابی در ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از هشت هفته HIIT در ورزشکاران حرفه ای استقامتی پرداخته و دو هدف اصلی داشت: (۱) مقایسه روند تغییرات نشانگرها بین گروه های با تاب آوری بالا و پایین؛ (۲) بررسی سهم پیش بینی کننده مستقل تاب آوری پس از تعدیل متغیرهای مخدوش کننده. مواد و روش ها: در این مطالعه تجربی تصادفی شده، ۴۰ ورزشکار حرفه ای مرد(سن ۲/۳±۳/۲۵ سال؛ VO₂max ۵۸.۴ ± ۵.۱ میلی لیتر/کیلوگرم/دقیقه) بر اساس CD-RISC به دو گروه تاب آوری بالا ۲۰n= و تاب آوری پایین ۲۰ n= تقسیم شدند. هر دو گروه ۸ هفته HIIT ۳ جلسه/هفته؛ ۶-۸ ست ۳۰ ثانیه ای با ۹۰-۱۰۰% حداکثر ضربان قلب و ریکاوری فعال ۶۰-۱۲۰ ثانیه انجام دادند. نمونه های خونی در پایه، ۲۴ و ۴۸ ساعت پس از جلسه آخر جمع آوری و سطوح IL-6، CRP و TNF-α اندازه گیری شد. تحلیل با RM-ANOVA، همبستگی پیرسون و رگرسیون سلسله مراتبی بود. یافته ها: گروه تاب آوری بالا در مقادیر IL-6 (۰۰۱/۰P=) و CRP (۰۰۲/۰P=) و TNF-α (۰۱۴/۰P=) کاهش معنی داری نشان داد، گروه تاب آوری پایین، افزایش ۲۸% واریانس IL-6 و ۲۲% CRP را نشان داد. نتیجه گیری: تاب آوری روان شناختی بالاتر به طور مستقل با کاهش پاسخ های التهابی تأخیری پس از HIIT مرتبط است و ممکن است به ریکاوری سریع تر کمک کند. مطالعات آینده می توانند مداخله های تقویت تاب آوری را بررسی کنند.

زمینه و هدف: کربوهیدرات ها نقش مهمی در حفظ گلیکوژن، ثبات قند خون و جلوگیری از افت عملکرد در فعالیت های پرفشار فوتبال دارند. با وجود راهبردهای مختلف مصرف کربوهیدرات، میزان اثربخشی هرکدام هنوز مورد بحث است. این مطالعه با هدف مرور شواهد ده سال اخیر درباره تأثیر انواع پروتکل های مصرف کربوهیدرات بر عملکرد جسمانی، مهارت های فنی و ریکاوری فوتبالیست ها انجام شد. روش بررسی: ۲۵ مطالعه منتشرشده بین ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ که از مداخلات کربوهیدراتی استفاده کرده و پیامدهای عملکردی را گزارش کرده بودند، از طریق تحلیل کیفی سنتز شدند. یافته ها: بیشتر راهبردهای مصرف کربوهیدرات موجب بهبود دوهای تکراری، حفظ توان بی هوازی و کاهش افت عملکرد می شوند. نوشیدنی های کربوهیدراتی در حین بازی و شست وشوی دهان با محلول کربوهیدراتی به حفظ مهارت های فنی و کاهش ادراک تلاش کمک می کنند. مصرف پس از فعالیت نیز بازسازی گلیکوژن را تسریع می کند. ناهمگنی پروتکل ها و کمبود مطالعات بر زنان و رده های پایه از محدودیت هاست. نتیجه گیری: مصرف هدفمند و زمان بندی شده کربوهیدرات راهبردی مؤثر برای بهبود عملکرد و ریکاوری در فوتبال حرفه ای است؛ اما برای ارائه توصیه های دقیق تر، پژوهش های گسترده تر لازم است.

تغذیه یکی از مهم ترین فاکتورهای سبک زندگی و موثر بر سلامت عمومی بدن و نیز پیشگیری، کنترل و درمان بیماری ها می باشد. درمورد ورزشکاران تغذیه به عنوان یک عامل موثر بر عملکرد ورزشی نیز شناخته می شود. از طرفی یکی از مهم ترین دغدغه های ورزشکاران رشته های مختلف کسب وزن و ترکیب بدنی مناسب یا اصلاح آن در دوره های مختلف است. برای جستجوی مقالات مورد استفاده به زبان انگلیسی و فارسی در بازه ی زمانی سال 2020 تا 2025 کلیدواژه های "Nutrition knowledge"، "Nutrition Awareness"، "Nutrition Education"، "Body Composition"، "Body Fat Percentage"، "Body Analysis"، "Fat Free Mass" ، "Lean Body Mass"، "دانش تغذیه"، "ترکیب بدنی" و "درصد چربی" در پایگاه های Google Scholar، Scopus، PubMed، Mdpi و Isc مورد جستجو قرار گرفتند. غربالگری نظام مند از 41 مطالعه منجر به انتخاب 18 مقاله واجد شرایط شد. تحلیل این مطالعات حاکی از آن است که دانش تغذیه ای ورزشکاران و مداخله در این مورد می تواند با ترکیب بدنی ایشان مرتبط باشد. به طوری که در بیشتر موارد دانش تغذیه بهتر با درصد چربی پایین تر، توده عضلانی بالاتر و به طور کلی وزن یا شاخص توده بدنی مناسب تر مرتبط است. در مواردی دریافت آموزش یا نظارت از منابع معتبر مثل دانش آموخته ی تغذیه نیز اثر مشابهی بر شرایط ورزشکاران دارد. دانش تغذیه بهتر و یا دریافت آموزش تغذیه از منابع علمی می تواند بر بهبود شاخص های مرتبط با ترکیب بدنی از جمله درصد چربی و توده عضلانی موثر باشد.

هدف: پژوهش حاضر از طریق ترکیب تحقیقات پیشین با هدف واکاوی موانع اشتغال در بازارکار ورزش ایران با تأکید بر محیط کلان انجام شده بود. روش شناسی: این پژوهش از نوع کیفی با رویکرد فراترکیب و به روش تحلیل محتوای کیفی اجرا شده بود. جامعه آماری کلیه مطالعات داخلی انجام شده در بازه زمانی بین سال های 1380 تا 1402 بود. در این راستا 580 پژوهش در زمینه موضوع مورد نظر ارزیابی و در نهایت 31 مقاله به صورت هدفمند انتخاب گردید و با استفاده از الگوی هفت مرحله ای سندلوسکی و باروسو، یافته های پژوهش پیشین مرتبط با اهداف پژوهش، بررسی، تجمیع، ترکیب و تفسیر شد. با استفاده از روش کدگذاری تعداد 21 مضمون فرعی و 5 مضمون اصلی شناسایی شدند. یافته ها: بر اساس یافته ها، موانع محیط کلان اشتغال در بازارکار ورزش در 5 مضمون موانع اقتصادی، موانع فرهنگی و اجتماعی، موانع سیاسی، موانع دانش و فناوری، موانع قانونی و حقوقی طبقه بندی شده است. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد که توسعه اشتغال در ورزش ایران با موانع متعددی در محیط کلان روبرو است. برای غلبه بر این چالش ها، اتخاذ رویکردی جامع و بلندمدت توسط سیاست گذاران، مدیران و فعالان اقتصادی این حوزه ضروری است. با درک عمیق تر از موانع محیط کلان، می توان سیاست ها و استراتژی های مؤثرتری برای ارتقای اشتغال در بازار کار ورزش تدوین کرد. این سیاست ها می توانند شامل اصلاحات اقتصادی، بهبود روابط سیاسی، حمایت های اجتماعی، پیشرفت فناوری و تغییرات قانونی باشند. اجرای این اقدامات، می تواند به ایجاد فرصت های شغلی جدید و پایدار در ورزش ایران منجر شود.

هدف : پژوهش حاضر به تحلیل اثرات فناوری بلاکچین بر آینده صنعت ورزش ایران پرداخته است. روش شناسی : پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با استفاده از روش آمیخته (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، از تحلیل مضمون و رویکرد گلیزر برای استخراج مفاهیم و الگوها استفاده شد و داده ها با کدگذاری باز و محوری تحلیل شد. در بخش کمی، مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار SmartPLS نسخه ۴ تحلیل شد. جامعه آماری در بخش کیفی ۲۳ نفر از متخصصان و صاحب نظران بودند که از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی استفاده شد. در بخش کمی، ۲۷۲ نفر از دست اندرکاران باشگاه های ورزشی به پرسشنامه پاسخ دادند و پایایی و روایی مدل های پیشنهادی با روش های مختلف ارزیابی شد. یافته ها : در بخش کیفی  از تحلیل مصاحبه ها، هشت مقوله اصلی شناسایی شد که شامل تسهیل در ارتباطات، کاهش هزینه ها، نوآوری در درآمدزایی، شفافیت و امنیت داده ها، و ارتقای تجربه هواداران بودند. در بخش کمی، مدل ساختاری با استفاده از تحلیل معادلات ساختاری تأیید شد و ضرایب بارهای عاملی نشان داد که مدل از برازش مناسبی برخوردار است. این پژوهش اثرات بلاکچین را در بهبود مدیریت قراردادها، توسعه اعتماد، و بهره برداری از مزایای اقتصادی در صنعت ورزش ایران تایید کرد. نتیجه گیری : بلاکچین با ویژگی هایی همچون شفافیت، امنیت و نوآوری می تواند تحولات اساسی و پایداری در صنعت ورزش ایران به وجود آورد. این پژوهش نشان می دهد، همگرایی بلاکچین و ورزش به ویژه در حوزه های مالی، مدیریتی و تعاملات با هواداران، موجب شکل گیری دورانی نوین و پر از فرصت های توسعه و نوآوری در این صنعت خواهد شد.

هدف : هدف پژوهش حاضر تعیین اثرات اجتماعی درک شده ورزش قهرمانی و میزان رابطه با تمایل به حمایت از این ورزش بود. روش شناسی : روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری دانشجویان دانشگاه های شهر رشت بودند که تعداد 456 دانشجو براساس جدول مورگان به روش تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های استاندارد اثرات اجتماعی دی ریک و دی بوسچر (2019) و تمایل به حمایت هالمن و همکاران (2016) بود. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط اساتید مدیریت ورزشی و پایایی با استفاده از آلفای کرونباخ (0/87=ɑ) تائید شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون فریدمن و رگرسیون لجستیک به وسیله نرم افزار SPSS20 استفاده شد. یافته ها : بر اساس نتایج آزمون فریدمن، بیشترین اثر اجتماعی درک شده مربوط به اعتبار بین المللی و قدرت سیاسی با میانگین رتبه (7/21) و کمترین مربوط به توانایی و کیفیت زندگی ورزشکاران با میانگین رتبه (2/52) بود. همچنین نتایج رگرسیون لجستیک نشان داد که در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی) با حمایت به صورت تمایل به صرف مالیات پرداختی در ورزش قهرمانی رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد برابری و شمول اجتماعی، احساس خوب و اشتیاق و مصرف محلی و شرایط زندگی) با حمایت به صورت تمایل به پیگیری اخبار و اطلاعات ورزشی رابطه معنی دار بود؛ همین طور در بین ابعاد اثرات اجتماعی درک شده (ابعاد برابری و شمول اجتماعی، احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی، مصرف محلی و شرایط زندگی) با حمایت به صورت تمایل به تماشای مسابقات و رویدادهای ورزشی از تلویزیون رابطه مثبت و معنی داری بود. نتیجه گیری : ابعاد احساس خوب و اشتیاق، مشارکت ورزشی و سلامتی، برابری و شمول اجتماعی، مصرف محلی و شرایط زندگی به ترتیب سبب حمایت از ورزش قهرمانی می شود. توجه به این تاثیرات در سطوح مختلف مبنایی برای توجه به ورزش قهرمانی و سرمایه گذاری دولت در ورزش قهرمانی بر مبنای اهداف موردنظر می باشد.

هدف : مطالعه حاضر با هدف کشف آینده های پیش روی ورزش استان فارس و تدوین سناریوهای آن برای 20 سال آینده و ارائه استراتژی انجام شده است. روش شناسی : این پژوهش با رویکرد سناریونگاری و استفاده از روش تحلیل روندها و عدم قطعیت ها به طراحی سناریوهای آینده پرداخته است. مشارکت کنندگان شامل 30 نفر از ذینفعان ورزش استان فارس بودند که به وسیله نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه جمع آوری شد. در ابتدا محدوده پروژه مشخص و عوامل اصلی توسعه شناسایی شد. سپس دو عدم قطعیت کلیدی برای طراحی سناریوها تعیین و چهار سناریوی ممکن تعریف؛ و در نهایت، یک استراتژی کلی بر اساس سناریوها ارائه شد. یافته ها : 23 عامل مؤثر بر آینده ورزش استان فارس شناسایی شد. بر اساس تحلیل میزان تأثیرگذاری و عدم قطعیت این عوامل، دو بعد کلیدی «سازماندهی مجدد و خصوصی سازی با روش های نوین تعالی» و «توسعه گردشگری ورزشی با بهره گیری از فناوری های نوین و ارتباطات» شناسایی شدند. بر این اساس، ماتریس سناریو شکل گرفت و چهار سناریوی محتمل برای توسعه ورزش استان فارس تا افق 1420 تدوین شد. نتیجه گیری : چالش اصلی توسعه ورزش استان فارس، نه در فقدان منابع، بلکه در نبود انسجام نهادی، ضعف برنامه ریزی راهبردی و بهره برداری ناکافی از ظرفیت های انسانی، اقلیمی و فناورانه است. بر اساس چهار سناریوی محتمل ورزش استان تا افق 1420، استراتژی «خصوصی سازی بر مبنای دسترسی حداکثری نسبت به اهداف (ورزش همگانی و قهرمانی و گردشگری ورزشی) با رویکرد بهره ورانه» می تواند مسیر مؤثری برای هدایت توسعه ورزش استان فراهم سازد.

اهداف پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی پرسشنامه استحکام روانی (MTQ-10) در نوجوانان فوتبالیست انجام شد. در این مطالعه، روایی سازه ای (شامل روایی همگرا و واگرا)، روایی همزمان، پایایی همسانی درونی و پایایی بازآزمایی این ابزار ارزیابی شد. مواد و روش ها این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر تحلیل روان سنجی ابزار بود. نمونه شامل ۲۸۵ نوجوان فوتبالیست پسر در رده سنی ۱۳ تا ۱۸ سال بود که به روش در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استحکام روانی ۱۰ سؤالی (MTQ-10) جمع آوری شد. تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) برای بررسی ساختار عاملی ابزار و تحلیل عاملی تأییدی (CFA) برای آزمون برازش مدل مفهومی استفاده شد. شاخص های روایی همگرا و واگرا بررسی شدند و پایایی از طریق ضریب آلفای کرونباخ و ضریب همبستگی درون رده ای (ICC) سنجیده شد. یافته ها نتایج تحلیل عاملی اکتشافی نشان داد که پرسشنامه MTQ-10 از یک ساختار چهار عاملی برخوردار است که 01/54 % از واریانس کل را تبیین می کند. نتایج تحلیل عاملی تأییدی حاکی از برازش مطلوب مدل بود (978/0=CFI، 965/0=TLI و 7/0=RMSEA). روایی همگرا و واگرا تأیید شد و روایی همزمان نیز از طریق همبستگی پرسشنامه MTQ-10 با یک ابزار معتبر دیگر مورد تأیید قرار گرفت. پایایی همسانی درونی پرسشنامه با مقدار آلفای کرونباخ 812/0 و پایایی ترکیبی 842/0 تأیید شد. همچنین، پایایی بازآزمایی نشان داد که ضریب همبستگی درون رده ای برای کل مقیاس برابر 76/0 است که نشان دهنده ثبات مناسب ابزار در طول زمان است. نتیجه گیری این پژوهش نشان داد که پرسشنامه MTQ-10 دارای ویژگی های روان سنجی مناسب و پایایی قابل قبولی در جمعیت نوجوانان فوتبالیست است. این ابزار می تواند به عنوان یک مقیاس معتبر برای سنجش استحکام روانی در نوجوانان ورزشکار مورد استفاده قرار گیرد. یافته های این مطالعه می تواند به روان شناسان ورزشی و مربیان در طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی جهت بهبود استحکام روانی در ورزشکاران نوجوان کمک کند.

هدف سواد بدنی به عنوان یک مفهوم محوری در تربیت بدنی، فعالیت بدنی و ترویج ورزش در سراسر جهان شناخته شده است. با وجود نقش کلیدی سواد بدنی در شکل دهی رفتارهای سالم و ترویج مشارکت مادام العمر در فعالیت های بدنی، فقدان ابزارهای معتبر سنجش برای جمعیت بزرگسال و سالمند، درک این سازه را با چالش مواجه ساخته است. این مطالعه با هدف روانسنجی نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده برای بزرگسالان و سالمندان (PLAS) انجام شد. روش پژوهش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. بدین منظور 358 زن و مرد بزرگسال و سالمند 18 تا 75 سال، نسخه فارسی مقیاس سواد بدنی ادراک شده بزرگسالان و سالمندان را تکمیل کردند. ابتدا با استفاده از روش باز ترجمه، صحت ترجمه نسخه فارسی پرسشنامه تأیید شد و در ادامه برای تعیین روایی سازه پرسشنامه از تحلیل عامل تأییدی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری و برای تعیین همسانی درونی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. همچنین برای پایایی زمانی سؤالات، از همبستگی درون طبقه ای با روش آزمون- آزمون مجدد استفاده شد. یافته ها یافته ها نشان داد که شاخص های برازش مدل(شاخص نیکویی برازش و شاخص برازش تطبیقی) در سطح مطلوبی قرار دارند. پایایی زمانی و ضریب آلفای کرونباخ برای سواد بدنی و ابعاد آن بالاتر از 7/0 (حداقل مقدار قابل قبول) به دست آمد. نتیجه گیری نسخه فارسی مقیاس PLAS از روایی و پایایی مطلوبی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش سواد بدنی ادراک شده در جمعیت بزرگسال و سالمند ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.

هدف: در حیطه روانشناسی ورزش، فراشناخت به عنوان دانش و نظارت بر فرآیندهای شناختی نقش تعیین کننده ای در عملکرد ورزشی دارد. پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا(MPPQ) توسط لاو و همکاران(2019) برای سنجش سه بعد هماهنگی شناختی، ارزیابی شناختی و کنترل افکار طراحی شده است. با این حال، با توجه به تأثیرپذیری سازه های روان شناختی از عوامل فرهنگی و نبود ابزار معتبر بومی برای سنجش این فرآیندها در ورزشکاران ایرانی، پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی های روان سنجی نسخه فارسی پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا (MPPQ) در جامعه ورزشکاران ایرانی انجام شد. روش: این مطالعه از نوع توصیفی-همبستگی بود که بر روی 244 ورزشکار زن و مرد حرفه ای و نیمه حرفه ای استان تهران از رشته های ورزشی مختلف انجام گرفت. برای ترجمه پرسشنامه از پروژه بین المللی IQOLA استفاده شد. روایی پرسشنامه (محتوایی، سازه، همگرا، تشخیصی و پیش بین) و پایایی آن (همسانی درونی با آلفای کرونباخ و پایایی زمانی با ضریب همبستگی درون طبقه ای) مورد ارزیابی قرار گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزارهای SPSS-24 و Lisrel-8 تحلیل شدند. یافته ها: شاخص روایی محتوایی(CVR=0.81) و شاخص روایی محتوا (CVI>0.79) برای تمامی گویه ها مطلوب بود. تحلیل عاملی تأییدی، برازش مطلوب مدل سه عاملی اصلی (شامل هماهنگی شناختی، ارزیابی شناختی و کنترل افکار) را تأیید کرد (شاخص های برازش مانند CFI=0.97, RMSEA=0.045). همبستگی معنادار نمرات MPPQ با پرسشنامه های معیار (مانند MCQ، MAI، FFMQ ، CFS , OMSAT-3) روایی همگرا، تشخیصی و پیش بین را تأیید نمود. پایایی با ضریب آلفای کرونباخ برای کل پرسشنامه 0.89 و برای خرده مقیاس ها بین 0.77 تا 0.89 و پایایی زمانی با ضریب ICC بین 0.76 تا 0.89 به دست آمد. نتیجه گیری: نتایج نشان داد که نسخه فارسی پرسشنامه فرآیندهای فراشناختی در طول اجرا(MPPQ) از روایی و پایایی مطلوبی در جامعه ورزشکاران ایرانی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر برای سنجش فرآیندهای فراشناختی در حین عملکرد ورزشی مورد استفاده محققان و متخصصان روانشناسی ورزش قرار گیرد.

تحقیق حاضر با هدف بررسی نوآوری های مرتبط با فعالیت بدنی اوقات فراغت در کشورهای موفق (سوئیس، استرالیا، آلمان، ژاپن، کانادا، انگلستان و قطر) به منظور تطبیق و پیاده سازی در ایران انجام شد. با استفاده از روش کیفی-کاربردی و رویکرد تطبیقی، نوآوری ها در چهار بخش محصول/خدمات، فرآیندها، مدیریت و حکمرانی تحلیل شدند. یافته ها نشان دهنده ده نوآوری محصول/خدمات از جمله خدمات مربیگری شخصی سازی شده، پارک های ماجراجویانه و باشگاه های اشتراکی است که به افزایش مشارکت شهروندان در فعالیت بدنی کمک می کنند؛ شش نوآوری فرآیندی از جمله پلتفرم های دیجیتال مشارکتی و سیستم های رزرواسیون هوشمند مشارکت شهروندان در فعالیت بدنی را تسهیل می کنند؛ هفت نوآوری مدیریتی از جمله مدیریت یکپارچه امکانات ورزشی و مدیریت مبتنی بر داده می توانند تحول اساسی در کیفیت و کمیت ارائه برنامه های فعالیت بدنی ایجاد نمایند؛ شش نوآوری حکمرانی از جمله تشکیل شورای عالی فعالیت بدنی (حکمرانی یکپارچه)، قانون الزامات فضای ورزشی و برنامه های فراگیر و متنوع نیز اثربخشی سیاست گذاری را بهبود می بخشند. این پژوهش با ارائه الگوهای قابل تطبیق، زمینه را برای افزایش مشارکت شهروندان در فعالیت های بدنی و بهبود سلامت عمومی فراهم می کند.

مقدمه و هدف: روند رو به رشد چاقی با ابتلا به انواع بیماری ها از جمله دیابت نوع دو رابطه مستقیم دارد. فعالیت بدنی نقش به سزایی در کنترل وزن و پیشگیری از بیماری های متابولیک دارد. هدف این مطالعه بررسی اثر هشت هفته تمرینات TRX بر شاخص های حساسیت انسولینی، کیفیت زندگی، سلامت عمومی و ترکیب بدنی در مردان دارای اضافه وزن یا چاق بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی 30 آزمودنی مرد دارای اضافه وزن یا چاق با دامنه سنی 20 تا 30 سال به صورت آزمودنی های در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در گروه های تمرین (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرینات TRX شامل 8 هفته، 3 روز در هفته، 40 - 45 دقیقه بود. نمونه های خونی در دو مرحله پیش و پس آزمون برای ارزیابی متغیرهای خونی گرفته شد. تحلیل آماری داده ها از طریق آزمون های آماری تی همبسته و تحلیل کوواریانس در سطح آماری 05/0P≤ با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 23 انجام شد. یافته ها: در اثر مداخله تمرین TRX میانگین سطوح شاخص های ارزیابی مدل هموستاتیک برای مقاومت به انسولین (HOMA-IR)، مک آلیس (McAuley’s)، کیفیت زندگی، سلامت عمومی، وزن، شاخص توده بدنی، نسبت دور کمر به دور لگن در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل کاهش معنی داری داشت (05/0P≤)؛ اما تفاوت میانگین های دو گروه در شاخص بررسی کمی حساسیت به انسولین (QUICKI) معنی دار نبود (170/0=P). نتیجه گیری: با توجه به یافته ها به نظر می رسد انجام تمرینات TRX را می توان به عنوان یک راهکار غیردارویی برای کاهش عوامل خطر (کاهش مقاومت به انسولین و افزایش حساسیت انسولینی)، بهبود کیفیت زندگی و سلامت عمومی در افراد دارای اضافه وزن و چاق پیشنهاد نمود.

این پژوهش باهدف شناسایی پیامدهای خصوصی سازی در ورزش کشور اجرا شد. روش پژوهش کیفی و تحلیل اکتشافی می باشد که با روش تحلیل تم انجام شده است. جهت گردآوری اطلاعات، از مصاحبه عمیق و نیمه ساختاریافته با 19 تن از کارشناسان و متخصصان حوزه ورزش، افراد دارای تحصیلات دانشگاهی (اعضای هیئت علمی) و افراد دارای تجربیات مدیریتی در سازمان ها و نهادهای ورزشی، مربیان و نخبگان ورزشی استفاده شده است. تحلیل داده ها در فرایند کدگذاری با کمک نرم افزار MAXQDA منجر به شناسایی 30 مقوله در قالب دو کد محوری پیامدهای مثبت و منفی خصوصی سازی ورزش شد. تفسیر و تحلیل یافته های پژوهش نشان داد که پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح ورزش کشور بیش از پیامدهای مثبت بوده و گسترده ترین پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح مدیریتی و باشگاهی وجود دارد.تفسیر و تحلیل یافته های پژوهش نشان داد که پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح ورزش کشور بیش از پیامدهای مثبت بوده و گسترده ترین پیامدهای منفی خصوصی سازی در سطح مدیریتی و باشگاهی وجود دارد.

موفقیتها و شکست های تیم های ملی فوتبال هر کشور در جام جهانی فوتبال می تواند بر زندگی روانی- اجتماعی شهروندان تاثیر بگذارد. پژوهش حاضر تلاش کرده است اثر نتایج تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی 2022 را بر«امید» در بین شهروندان ایرانی مورد بررسی قرار دهد. این تحقیق به روش آزمایش طبیعی با یک گروه آزمودنی، با پیش آزمون و سه پس آزمون، بعد از هریک از بازی های ایران در برابر انگلیس، ولز، و آمریکا برروی 254 نفر از شهروندان در شهر یاسوج انجام شد. جهت سنجش امید از مقیاس«امید» اشنایدر (1991) استفاده گردید. نتایج تحقیق نشان داد،«امید»به طور کلی، در مرحله پیش آزمون، شکست در برابر انگلستان، پیروزی در برابر ولز و شکست در برابر آمریکا کاهش یافته است اما این کاهش معنادار نیست. اما بررسی خرده مقیاس های «امید» نشان داد، «امید» در بعد «مسیر» پس از شکست ایران و حذف از جام جهانی، به طور معناداری کاهش یافته است. با توجه به اثر نتایج تیم های ملی ورزشی بر «امید»، نتیجه گیری پژوهش حاضر این است که با برنامه ریزی دقیق و کسب نتایج موفق توسط تیم های ملی در مسابقات معتبر بین المللی، می توان «امید» به عنوان نیاز ضروری کشور را در بین مردم ارتقا داد و از این رهگذر بر برخی از مهمترین مشکلات کشور فائق آمد.

هدف این تحقیق بررسی اثر و ماندگاری هشت هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا بر درد و حرکات عملکردی پایه افراد 30 تا 50 ساله دارای کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود. پس از انتخاب هدفمند و گروه بندی به صورت تصادفی، 29 نفر (13 نفر گروه تمرینی و 16 نفر گروه کنترل) تا پایان تحقیق باقی ماندند. از شاخص بصری درد و آزمون های غربالگری حرکتی عملکردی برای ارزیابی بیماران در پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری دوماهه استفاده شد. گروه تمرینی سه جلسه 50 تا 60 دقیقه ای و به مدت هشت هفته تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا را انجام دادند و گروه کنترل فعالیت روتین روزانه خود را دنبال کردند. داده ها با روش آماری تحلیل واریانس آمیخته، تی مستقل و تعقیبی بونفرونی در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند. نتایج نشان داد، شاخص درد )001/0≥P) و نمرات حرکات عملکردی بیماران گروه تمرینی )001/0≥P) در پس آزمون بهبود پیدا کرد. اثر مثبت تمرینات پس از یک دوره دوماهه بی تمرینی نسبت به پس آزمون کمی کاهش پیدا کرد، ولی این کاهش از لحاظ آماری معنادار نبود )05/0˃P). تغییرات پیگیری نسبت به پیش آزمون گروه تمرینی و تغییرات در نوبت های اندازه گیری گروه کنترل معنادار نبود )05/0˃P). می توان نتیجه گرفت، تمرینات پایداری عصبی عضلانی پویا به مدت هشت هفته باعث بهبودی درد و حرکات عملکردی در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شد و این بهبودی تا دو ماه پس از پایان تمرینات نیز پایدار بود

آسیب های ورزشی یکی از خطراتی است که کوهنوردان همواره با آن مواجه می شوند و با شناسایی آن ها می توان راهکار مناسب برای پیشگیری و کاهش خطر بروز این آسیب ها را فراهم کرد. هدف این مطالعه بررسی آسیب های ورزش کوهنوردی به صورت آینده نگر در زنان و مردان بود. در این پژوهش 200 ورزشکار در یک دوره 12 هفته ای با استفاده از پرسشنامه آینده نگر مشکلات سلامت اسلو به صورت هفتگی بررسی شدند. در این تحقیق توصیفی-تحلیلی، بیشترین میزان شیوع آسیب به ترتیب در زنان و مردان کوهنورد 19 درصد و 10 درصد به ترتیب در زانو، مچ پا و ستون مهره کمری در زنان و شانه در مردان بود. شدت آسیب با توجه به تعداد روزهای از دست رفته در زنان به 45 نفر و در مردان به 38 نفر رسید. در بررسی علل آسیب ها در زنان و مردان 27 و 26 آسیب حاد و 13 و 11 آسیب استفاده بیش از حد بود. با توجه به یافته ها و مخاطرات احتمالی آسیب های ورزشی برای کوهنوردان، باید تمرکز ویژه ای داشت برای جلوگیری از کاهش این آسیب ها و شکایات، قبل از مزمن شدن آسیب ها به خصوص در زنان کوهنوردی که هر هفته به این ورزش می پردازند و احتمال آسیب دیدگی آن ها زیاد است. همچنین نیاز به انجام تحقیقات بیشتری به صورت آینده نگر برای شناسایی هر چه بیشتر آسیب های کوهنوردان در رشته های مختلف این ورزش درحال توسعه، ضروری است

یکی از شایع ترین چالش های ورزش، آسیب های ورزشی و بازگشت ورزشکار در کوتاه ترین زمان ممکن به ورزش و سطح ایده آل قبلی است. شناخت عوامل خطرزا و پیشگیری از آن نیز بسیار حائز اهمیت و کاربردی است. تحقیقات گذشته تأثیر انواع عوامل آسیب زای ACL را بررسی کرده اند، اما مطالعات کمی به نقش کیفیت خواب در بروز آسیب ACL و به طور ویژه آسیب ثانویه ACLR پرداخته اند؛ ازاین رو هدف این پژوهش بررسی، رابطه اختلال خواب با کینماتیک فرود، تعادل و حس عمقی اندام تحتانی در مردان با سابقه جراحی بازسازی ACL و ولگوس پویای زانو بود. تعداد 44 مرد که سابقه جراحی ACL و ولگوس پویای زانو داشتند، به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. برای تشخیص اختلال خواب از پرسشنامه پیتزبورگ استفاده شد. برای بررسی شاخص های کینماتیکی فرود از آزمون LESS، تعادل از آزمون تعادل وای و حس عمقی از آزمون خطای بازسازی زاویه مفصل زانو در 30 و 60 درجه فلکشن استفاده شد. برای بررسی آمار استنباطی، آزمون رگرسیون خطی ساده با سطح معناداری (05/0P≤) به کار رفت. نتایج نشان داد، اختلال خواب در مردان با سابقه بازسازی ACL و ولگوس پویای زانو می تواند پیش بین افزایش خطای کینماتیکی فرود 59 درصد، افزایش خطای حس عمقی 30 درجه مفصل زانو 65 درصد و 60 درجه مفصل زانو 78 درصد باشد. همچنین اختلال خواب می تواند پیش بین بسیار قوی کاهش تعادل 92 درصد باشد؛ بنابراین با توجه به نتایج پژوهش که اختلال خواب را به عنوان عامل خطرزا در افراد با سابقه بازسازی ACL بیان می کند، به مربیان پیشنهاد می شود الگوهای خواب ورزشکاران را ارزیابی و کنترل کنند تا میزان آسیب احتمالی ناشی از اختلال یا کمبود خواب کاسته شود

سارکوپنی کاهش توده عضلانی است که بر بسیاری از سالمندان تأثیر می گذارد؛ ازاین رو هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر هشت هفته تمرینات عصبی عضلانی واکنشی (RNT) بر تعادل، جنبش پذیری، ترس از سقوط و قدرت اندام فوقانی و تحتانی سالمندان مبتلا به سارکوپنی بود. تعداد 30 سالمند مبتلا به سارکوپنی به صورت هدفمند به عنوان نمونه تحقیق حاضر انتخاب شدند. آزمودنی ها به صورت تصادفی در دو گروه تمرین (15=N) و کنترل (15=N) قرار گرفتند. گروه تمرینی سه بار در هفته و به مدت هشت هفته RNT را انجام دادند. مقیاس تعادل برگ، آزمون زمانی برخاستن و راه رفتن، مقیاس بین المللی کارآمدی سقوط، آزمون 30 ثانیه ای جلو بازو و آزمون 30 ثانیه ای نشستن و برخاستن، قبل و بعد از پروتکل تمرین ارزیابی شدند. برای تحلیل داده ها از آزمون آنکووا استفاده شد. تمام تحلیل های آماری در نرم افزار SPSS نسخه 26 انجام شد. نتایج نشان داد،RNT به طور معناداری تعادل (001/0P= )، تحرک عملکردی (001/0P= )، قدرت اندام فوقانی (001/0P= ) و اندام تحتانی (001/0P= ) را در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش داد؛ با وجود این، تفاوت معناداری در متغیر ترس از سقوط بین دو گروه وجود نداشت (102/0P= ). براساس نتایج، RNT را می توان به عنوان یک مدالیته تمرینی برای بهبود تعادل، تحرک و قدرت اندم فوقانی و تحتانی در سالمندان مدنظر قرار داد.