درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، مدلسازی معادلات ساختاری تأثیر محدودیت ها بر میزان رضایت مندی با نقش میانجی انگیزه های گردشگران ورزشی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه گردشگران پیست های اسکی استان تهران (دیزین، شمشک، توچال و آبعلی) بودند که با توجه نامشخص بودن تعداد دقیق جامعه (10000=N) با استفاده از جدول نمونه گیری مورگان، 370 نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نامتناسب (به علت عدم دسترسی به تعداد مراجعه به هر کدام از پیست های اسکی) به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محدودیت ها، انگیزه ها و رضایت مندی گردشگران ورزشی وی (2008) بود که پس از ترجمه و بومی سازی، روایی صوری و محتوایی آن توسط 11 تن از استادان متخصص در حوزه توریسم ورزشی تأیید و روایی سازه هم با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی (CFA) بررسی شد. پایایی ابزارها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب برای متغیرها 84/0، 87/0 و 79/0 به دست آمد. داده ها جهت مدل یابی به روش مدلسازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار Lisrel تحلیل شدند. نتایج پژوهش تأییدکننده روابط ساختاری مفروض بود. به طوری که متغیر محدودیت ها هم به طور مستقیم (19/0-) و هم غیرمستقیم از طریق میانجی انگیزه ها (44/0-) در جهت معکوس بر میزان رضایت مندی گردشگران تأثیرگذار بودند. همچنین انگیزه ها نیز به طور مستقیم بر رضایت مندی گردشگران تأثیر معنادار و مثبت داشت (14/1)؛ بنابراین نتایج و مدل ساختاری بیان کننده این است که با کاهش و رفع محدودیت ها هم بر میزان انگیزه ها و هم بر میزان رضایت مندی گردشگران ورزشی برای حضور در پیست های اسکی افزوده می شود.

هدف از مطالعه حاضر بررسی نقش تمرین کم خطا، پرخطا و تصادفی بر اکتساب و یادگیری زمان بندی نسبی یک تکلیف حرکتی بود. بدین منظور 51 دانشجوی پسر (4 ± 22) دانشگاه بوعلی سینا همدان انتخاب شدند و به صورت تصادفی در چهار گروه (کنترل، کم خطا، پرخطا و تصادفی) قرار گرفتند. این پژوهش در پنج مرحله شامل پیش آزمون، اکتساب، یادداری/انتقال 10 دقیقه و یادداری/انتقال 24 ساعته انجام گرفت. در مرحله اکتساب، تکلیف زمان بندی با سه درجه دشواری متفاوت (ساده، متوسط و دشوار) در سه جلسه 45 کوششی با دریافت بازخورد توسط گروه های آزمایشی، تمرین شد. به منظور تحلیل داده ها از تحلیل واریانس مرکب (دوعاملی) با اندازه های تکراری بر روی هر کدام از متغیرها در مراحل اکتساب و یادداری استفاده شد. همچنین از آزمون تحلیل واریانس یکراهه (آنوا) در سایر مراحل استفاده شد. نتایج در عامل زمان بندی نسبی نشان داد که در پیش آزمون تفاوت معناداری بین گروه ها وجود ندارد (5 0/0<P)، و در آزمون های یادداری و انتقال، گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به سه گروه پرخطا، تصادفی و کنترل داشت (5 0/0≥P). در آزمون انتقال تکلیف ثانویه (24 ساعته) گروه کم خطا عملکرد بهتری نسبت به گروه تصادفی و پرخطا داشت (5 0/0≥P). این نتایج نشان می دهد که تمرین در شرایط کم خطا به یادگیری بهتر تکلیف و تعمیم آن به شرایط جدید منجر می شود که مطابق با نظریه های یادگیری ضمنی و بازپردازش آگاهانه است.

استادیوم های فوتبال زیرساخت های اصلی این رشته ی ورزشی پرطرفدار در جامعه به شمار می رود. رعایت استانداردهای لازم در این استادیوم ها از جنبه های مختلفی نظیر ایمنی حائز اهمیت است. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت ایمنی ساخت و سازها و تأسیسات استادیوم های فوتبال لیگ برتر کشور در لیگ نهم بود. نمونه تحقیق برابر جامعه بوده و شامل تمامی 16 استادیوم میزبان لیگ برتر کشور در فصل مسابقات 89-88 بود. ابزار تحقیق چک لیست محقق ساخته با استفاده از استانداردهای کنفدراسیون فوتبال آسیا بود. پایایی چک لیست توسط آلفای کرونباخ (93/0 α =) تعیین شد. داده ها به صورت حضوری در استادیوم ها جمع آوری و برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین، نمودار، درصد فراوانی) و استنباطی (تی یک گروهی) استفاده شد. یافته ها نشان داد که استادیوم های میزبان لیگ نهم برتر کشور در شاخص ساخت و سازها و تأسیسات استادیوم ها دارای 65% ایمنی بودند و استادیوم های فولادشهر اصفهان با میانگین 92% ایمنی دارای بیش ترین و تختی بندر انزلی با میانگین 36% ایمنی دارای کمترین ایمنی نسبت به سایر استادیوم ها بودند. همچنین به نظر می رسد بین میانگین ایمنی شاخص با میانگین جامعه، اختلاف معنی دار مثبتی وجود دارد. بر اساس نتایج مطالعه پیشنهاد می شود اولاً استادیوم های تخصصی فوتبال با توجه به استانداردهای بین المللی ساخته شود، ثانیاً به حداقل نیازهای سرمایه های اصلی فوتبال کشور یعنی تماشاچیان توجه خاص عنایت شود. همچنین، در بازسازی استادیوم-های موجود، برای احترام بیشتر به شخصیت تماشاچیان و همچنین دید مناسب آنان فنس های اطراف زمین های فوتبال، برداشته شوند.

 پژوهش حاضر تحلیل عوامل روان شناختی پدیده طرد شدگی از ورزش (مطالعه موردی: ادارات ورزش و جوانان غرب کشور) بود. این پژوهش بر اساس هدف، کاربردی و از حیث شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را کارکنان ادارات ورزش و جوانان شهرهای کرمانشاه، ایلام، سنندج و همدان (n=250) تشکیل دادند. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران برابر با 152 نفر محاسبه و به منظور جلوگیری از افت نمونه ، 200 پرسش نامه به صورت تصادفی طبقه ای توزیع شد. در این پژوهش از پرسش نامه های محقق ساخته استفاده شد. پرسش نامه بر اساس مقیاس 5 ارزشی لیکرت تنظیم شده بود. برای بررسی روایی صوری از نظر ده تن از اساتید مدیریت ورزشی بهره گرفته شد و برای روایی محتوایی سئوال های پرسش نامه از مدل لاشه استفاده شد. همچنین پایایی پرسش نامه به وسیله آزمون آلفای کرونباخ بررسی شد. نتایج نشان داد بین طردشدگی و عوامل روان شناختی (610/0-) همبستگی وجود دارد. همچنین بیشترین تأثیر مستقیم مربوط به عوامل روان شناختی–طرد شدگی و کمترین تأثیر مستقیم مربوط به عوامل اجتماعی–عوامل روان شناختی است. لذا مدیران وزارت ورزش و جوانان بایستی جهت جلوگیری از طردشدگی بیشترین تلاش را برای ایجاد جو صمیمیت و همدلی در بین کارکنان به کار ببندند تا با کاهش ادراک طردشدگی در کارکنان بی نزاکتی و عواقب مرتبط بر آن در محیط کار کاهش یابد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر گرایش به مُدگرایی ورزشکاران حرفه ای طراحی و اجرا شد. پژوهش حاضر از نوع، پژوهش های توصیفی تحلیل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی افراد خبره و آگاه در حوزه مُدگرایی و رفتارشناسی ورزشکاران بودند. این افراد شامل برخی اساتید دانشگاهی، مربیان تیم های ملی ایران و باشگاه های ورزشی و ورزشکاران باتجربه و سابقه دار تیم های ملی و باشگاه های کشور بودند.  ابزار پژوهش حاضر پرسش نامه محقق ساخته ای بود که در راستای اهداف تحقیق طراحی گردید. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که عوامل موُثر بر گرایش به مُدگرایی ورزشکاران حرفه ای در چهار سطح تقسیم بندی گردید. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که عوامل فرهنگی و عوامل شخصی به عنوان عوامل کلیدی در شکل گیری مُدگرایی می باشد.

مهم ترین تغییراتی که متناسب با افزایش سن و پیری در بدن به وجود می آید، تحلیل و تخریب توده عضلانی و کاهش چشمگیر حجم و اندازه عضله اسکلتی است که ناشی از اف زایش بیان ژن و ترشح پروتئین میوستاتین است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی الاستیک باند بر میوستاتین سرمی و ترکیب بدن زنان سالمند است. در این پژوهش نیمه تجربی، 26 زن سالمند با میانگین سنی 69/0 ± 81/65 سال به صورت داوطلبانه به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. آزمودنی ها به طور تصادفی به دو گروه تجربی (13=n) و گروه کنترل (13=n) تقسیم شدند. گروه تجربی پروتکل تمرین مقاومتی الاستیک را به مدت هشت هفته، هر هفته سه جلسه 60 دقیقه ای اجرا کردند. نمونه خون آزمودنی ها پیش از اولین جلسه تمرین و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین جمع آوری شد. برای اندازه گیری متغیرهای بیوشیمیایی از روش الایزا و برای تجزیه وتحلیل داده ها از آزمون تحلیل کوواریانس در سطح معناداری 05/0>P استفاده شد. نتایج نشان داد که تمرین مقاومتی الاستیک، سبب کاهش معنا دار درصد چربی (014/0=P) و میزان میوستاتین (002/0=P) گروه مداخله نسبت به گروه کنترل شد، اما کاهش BMI و TG و افزایش HDL معنادار نبود. براساس یافته های پژوهش، تمرین مقاومتی الاستیک باند ضمن کاهش میوستاتین و تغییر در نیمرخ لیپیدی و با توجه به سادگی و قابلیت اجرا، می تواند شیوه تمرینی مناسبی برای سالمندان باشد.

پژوهش حاضر با هدف مطالعه تحلیل موانع تأمین مالی کارآفرینان ورزشی به روش کیو انجام گرفت. روش پژوهش برحسب هدف کاربردی، به لحاظ ماهیت اکتشافی و از نوع تحقیقات آمیخته (کیفی-کمی) بود. در این پژوهش 30 نفر از کارآفرینان ورزشی که بین 15 تا 40 سال تجربه فعالیت در عرصه کسب وکارهای ورزشی را داشتند، به عنوان جامعه هدف انتخاب شدند و با آنها مصاحبه مبتنی بر روش کیو انجام گرفت و کارت های مبتنی بر گزاره های کیو در بین آنان توزیع شد. براساس کارت های توزیع شده 38 گزاره نهایی شناسایی و در مرحله بعد توسط مشارکت کنندگان اولویت بندی شدند. در نهایت با توجه به یافته ها و نتایج تحلیل عاملی کیو، مشخص شد نه الگوی ذهنی در زمینه موانع تأمین مالی کارآفرینان ورزشی وجود دارد که با توجه به این نه الگو می توان نتیجه گرفت که منابع مالی موتور محرکه کسب وکارهای ورزشی است و درصورتی که کارآفرینان برای رشد و توسعه کسب وکار با مواردی مانند بروکراسی های شدید اداری، فقدان دانش کارآفرینی و ارتباطات در جامعه و تسهیلات بانکی با سود بالا مواجه باشند، رونق به محیط کسب وکارهای ورزشی بازنمی گردد.

فعالیت های فیزیکی مداوم، بدن را در سطوح مختلف خستگی قرار می دهد. خستگی یکی از پیامدهای جدایی ناپذیر اکثر فعالیت های ورزشی بوده که ممکن است منجر به تغییراتی در عملکرد تولید و جذب نیرو در عضلات شود. هدف از پژوهش حاضر، تاثیر دویدن در حالت واماندگی بر توان جذبی و کار عضلات زانو طی مرحله اتکای دویدن بود. 16دانشجوی مرد با میانگین سن 2/27 ± 22سال، قد 5/47 ± 177سانتی متر و جرم 8/4 ± 72/6 کیلوگرم به صورت داوطلبی شرکت داشتند. داده های سینماتیکی و سینتیکی با استفاده از دوربین ویدئویی و صفحه نیروسنج ثبت شد. توان و کار منفی و مثبت عضلات عمل کننده بر زانو، با استفاده از معادلات دینامیک معکوس در نرم افزار MATLAB 2010 محاسبه شد. آزمون فرضیات با استفاده از آزمون T زوجی(تی همبسته) انجام شد 0/05 ≥p. نتایج نشان داد، اوج توان منفی و کار منفی پس از خستگی به طور معناداری به ترتیب 33/78 % و 22/6% کاهش یافت. با وجود اینکه اوج توان مثبت به طور معناداری کاهش یافت 0/05 ≥p اما کار مثبت تغییر معناداری نداشت 0/644 =p. نتایج این پژوهش نشان داد که پس از خستگی، عملکرد جذب ضربه برخوردی در مرحله اتکای دویدن از سوی عضلات کاهش یافته، که این کاهش ممکن است منجر به افزایش خطر آسیب های دویدن شود.

تحقیق حاضر به منظور تدوین الگوی توسعه ورزش تربیتی درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران های بهداشتی همچون پاندمی کووید ۱۹ انجام گرفت. از نظر روش شناسی، از نوع مطالعات آمیخته (کمی و کیفی) است. جامعه آماری شامل خبرگان و متخصصین مدیریت ورزشی آشنا به موضوع ورزش تربیتی در آموزش و پرورش با سابقه شغلی بیش از 10 سال بودند. از روش های نمونه گیری هدفمند و شاخص اشباع نظری نسبت به نمونه گیری اقدام شد و با 18 نفر از کارشناسان و خبرگان به صورت آنلاین و توسط نرم افزاهای ارتباطی مصاحبه انجام گرفت. ﺑﺮای ﺑﺮرﺳی روایی در بخش کیفی، تکنیک دلفی سه مرحله ای بکار گرفته شد، بدین صورت که یافته های ﭘﮋوﻫﺶ ﺑﺮای ﻣﺸﺎرکﺖ کﻨﻨﺪﮔﺎن اراﺋﻪ و ﻣﺘﻦ ﻧﻈﺮیﻪ ﺗﻮﺳﻂ آن ها و طی سه مرحله ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ و ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮات آن ها اﻋﻤﺎل ﺷﺪ. برای تائید ﭘﺎیﺎیی از روش بازآزمایی استفاده و نتایج نشان داد رابطه درصد توافق درون موضوعی برابر است با 91/0 که مناسب می باشد. پس از شناسایی عوامل موثر بر توسعه ورزش تربیتی عوامل در جدولی ماتریسی به صورت پرسشنامه تنظیم و در اختیار نمونه تحقیق قرار گرفت و از آنان درخواست شد بر اساس روش آی.اس.ام پرسشنامه ها را تکمیل نمایند. برای تعیین روابط علی- معلولی شاخص ها، از روش مدل سازی ساختاری- تفسیری و از نرم افزار میک مک برای ترسیم مدل استفاده شد. در نهایت 7 مقوله عمده شامل نیازسنجی مجدد، تدوین راهبردها، ارتباطات دوسویه، اصلاح فرآیندهای آموزش مجازی، برنامه های عملیاتی، استفاده از الگوهای جهانی و عوامل موثر بر توسعه به عنوان شاخص های الگوی توسعه ورزش تربیتی درآموزش و پرورش در زمان بروز بحران های بهداشتی شناسایی شدند.

تمرینات تناوبی سرعتی (SIE) شامل تکرارهایی با حداکثر شدت در مدت کمتر از ۳۰ ثانیه است که موجب بهبود میزان اکسیداسیون چربی در زمان بازیافت پس از تمرین می شود. هدف پژوهش حاضر، مقایسه تأثیر دو برنامه تمرین تناوبی سرعتی بر میزان اکسیداسیون چربی زمان بازیافت در زنان فعال بود. بدین منظور ۱۰ زن فعال به صورت داوطلبانه (میانگین سن 82/2 ± 8/23 سال، وزن 97/6 ± 2/57 کیلوگرم) در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها به صورت متقاطعبا فاصله زمانی ۶ روز، برنامه تمرینی اول (۲۴ تناوب ۵ ثانیه ای با استراحت ۴۰ ثانیه) و برنامه تمرینی دوم ( ۴ تناوب ۳۰ ثانیه ای با استراحت ۲۴۰ثانیه) را اجرا کردند. مدت زمان کار (۲ دقیقه) و استراحت (۱۶ دقیقه) و نسبت کار به استراحت (۱: ۸) در هر دو برنامه تمرینی یکسان بود. هزینه انرژی و میزان اکسیداسیون چربی بازیافت در مدت ۹۰ دقیقه، با اندازه گیری گازهای تنفسی محاسبه شد. میزان اکسیداسیون چربی در زمان بازیافت ۵:۴۰ (۰۸۲/۰ گرم در دقیقه) در مقایسه با تمرین ۳۰:۲۴۰ (۰۹۸/۰ گرم در دقیقه) به طور معناداری کمتر بود (0۰۵/۰P

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرین تناوبی هوازی بر سطوح پلاسمایی گرلین آسیل دار، پپتید تیروزین تیروزین ( PYY ) و پپتید شبه گلوکاگون-1 ( GLP-1 ) در مردان جوان سالم بود. تعداد 20 دانشجوی مرد جوان 25/1 ± 26/22 سال با شاخص توده بدنی 4/1 ± 2/23 کیلوگرم بر مربع متر به طور تصادفی به دو گروه کنترل و تمرین تقسیم شدند. گروه تمرینی به مدت 12 هفته تمرین تناوبی هوازی را انجام دادند. این تمرین شامل دویدن روی نوارگردان با دوره های چهار دقیقه فعالیت شدت 85 تا 95 درصد ضربان قلب بیشینه و سه دقیقه استراحت فعال با شدت 65 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه بود. سطوح پلاسمایی گرلین آسیل دار، PYY و GLP-1  در مراحل قبل از تمرین، هشت و 12 هفته بعد از تمرین به روش الایزا سنجیده شدند. در تجزیه وتحلیل داده ها، آزمون یومن ویتنی برای مقایسه داده های دو گروه تمرین و کنترل و برای مقایسه دوره های زمانی مختلف تمرین از ویلکاکسون استفاده شد. یافته ها نشان داد که در هفته دوازدهم در مقایسه با هفته هشتم، سطوح گرلین آسیل دار در گروه تمرین کاهش معنادار ( P = 0.008 ) داشتند؛ باوجوداین، سطوح گرلین آسیل دار، PYY و GLP-1 بعد از هشت و 12 هفته تمرین، در گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل بدون تغییر مانده بودند. درمجموع، به نظر می رسد که تغییرات هورمون های درگیر در اشتهای مردان جوان با وزن طبیعی در پاسخ به تمرین های تناوبی هوازی چشمگیر نیستند؛ اما یک دوره تمرین تناوبی 12 هفته ای در مقایسه با هشت هفته ممکن است اشتها را کاهش دهد.

خودگفتاری، از عوامل روان شناختی مؤثر بر بهبود و موفقیت اجرای حرکتی فرد است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر خودگفتاری انگیزشی بر هماهنگی دودستی دانشجویان بود. به این منظور 24 دانشجوی رشته تربیت بدنی (12 دختر و 12 پسر با میانگین سنی 62/22 سال و انحراف استاندارد 081/2) به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون با دستگاه هماهنگی دودستی به صورت انتخابی به دو گروه همگن خودگفتاری انگیزشی و گروه بدون خودگفتاری تقسیم شدند. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون تی مستقل و تی وابسته در سطح معناداری 05/0 استفاده شد. نتایج نشان داد خودگفتاری موجب بهبود معنادار عملکرد هماهنگی می شود (05/0>P). همچنین گروه دختران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری دقت بهتری داشتند (05/0>P). گروه پسران در هماهنگی دودستی، به طور معناداری سرعت بهتری داشتند (05/0>P). اما در پس آزمون در گروه خودگفتاری بین دختران و پسران تفاوت معناداری وجود داشت (05/0p <). با توجه به یافته های تحقیق حاضر پیشنهاد می شود که از خودگفتاری انگیزشی برای بهبود و ارتقای عملکرد هماهنگی دودستی استفاده شود.

هدف از این پژوهش بررسی اثر بودجه ورزشی بر مشارکت ورزشی در ایران بود. داده های پانل برای استان های ایران بین سال های 1383 تا 1396 از مرکز آمار، وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک ایران گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از رگرسیون کوانتایل در دهک های چندگانه استفاده شد و نتایج نهایی با روش بوت استرپ تأیید شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ایویوز نسخه 10 انجام پذیرفت. نتایج نشان داد که بودجه جاری ورزش اثر مثبت و معناداری بر مشارکت ورزشی در دهک های 1/0، 3/0 ، 4/0، 5/0، 6/0، 7/0، 8/0 دارد و پس از اجرای بوت استرپ در تمامی دهک ها اثر بودجه جاری ورزش بر مشارکت ورزشی معنادار نشان داده شد، اما اثر بودجه عمرانی ورزش بر مشارکت ورزشی فقط در دهک 9/0 معنادار و منفی بود و پس از اجرای بوت استرپ اثر بودجه عمرانی ورزش بر مشارکت ورزشی در هیچ دهکی معنادار نبود. مسئولان ذی ربط، باید بودجه جاری و عمرانی ورزش را متناسب با برنامه های اجرایی و وضعیت استان و رعایت عدالت توزیعی به منظور ارتقای مشارکت ورزشی و با توجه به شرایط خاص کشور در مواجهه با تحریم های بین المللی تخصیص دهند.

هدف از انجام این پژوهش، طراحی مدل رهبری معنوی برای توسعه اشتیاق شغلی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب کشور بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان شمال غرب کشور به تعداد 372 نفر بود که طبق جدول مورگان 180 نفر به صورت تصادفی طبقه ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند.روش پژوهش توصیفی - همبستگی بود . ابزار اندازه گیری پژوهش شامل ؛ پرسشنامه رهبری معنوی فرای و همکاران (2005) و پرسشنامه اشتیاق شغلی سالواناوا و شوفلی (2001) بود. روایی پرسشنامه ها با نظر 4 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی تایید و پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب رهبری معنوی با 810/0 واشتیاق شغلی 848/0 به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده در بخش آمار استنباطی از مدل سازی معادلات ساختاری بوسیله نرم افزارهای SPSS22 و AMOS22 استفاده شد. نتایج برازش مدل(GFI=0/94، CFI=0/91،NFI=0/94) نشان از مناسب بودن مدل داشت همچنین نتایج تحلیل مسیر پژوهش نشان داد که رهبری معنوی و ابعاد آن بر توسعه اشتیاق شغلی کارکنان تاثیر مستقیم مثبت و معناداری دارد.در نتیجه، برای توسعه و بالا بردن اشتیاق شغلی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان مدیران سازمان می بایست از سبک رهبری معنوی بهره ببرند.

تحقیق حاضر با هدف طراحی مدل شایستگی های بازاریابان ورزشی ایران انجام شد. روش تحقیق توصیفی و از نوع کاربردی بوده که به صورت میدانی و با استفاده از معادلات ساختاری انجام گرفت. جامعه آماری شامل بازاریابان شرکت های تولیدی ورزشی شهر تهران (245N=) بود که با استفاده از فرمول کوکران (150n=) نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری پرسشنامه محقق ساخته مدیریت شایستگی بازایابان با مقیاس 5 ارزشی لیکرت بود که پس از بررسی توسط 10 نفر از اساتید مدیریت ورزشی مورد استفاده قرار گرفت. جهت بررسی سوالات و استخراج مولفه ها از تحلیل عاملی اکتشافی استفاده شد. درنهایت 6 مولفه با 30 سوال قابل قبول پس از چرخش واریماکس استخراج شد. از روایی همگرایی و واگرایی برای بررسی روایی و پایایی سازه ای استفاده شد. نتایج نشان داد روایی سازه ای پرسشنامه مناسب است. برای تحلیل داده ها و طراحی مدل از نرم افزارهای SPSS24 و SmartPLS2 استفاده شد. نتایج نشان داد که مهارت های سخت و نرم 62/0، فن بیان62/0، هنر ابراز وجود با50/0، اصول آداب و معاشرت 44/0، آشنایی با اصول مذاکره 37/0 و مدیریت دانش بازاریاب با 47/0، مدیریت تشریفات بازاریابان ورزشی را تبیین نمودند. مدیریت تشریفات عامل مهمی در ارتباط با مشتریان بوده و بازاریابان ورزشی با بکارگیری و بهبود مولفه های تحقیق در فرآیند بازاریابی، می توانند به توفیقات بیشتری نائل شوند.

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر نوع، صحت و زمان ارائه پیش نشانه بر زمان واکنش انتخابی کل بدن برمبنای نظریه بازداری بازگشت بود. تعداد 16 نفر از دانشجویان دختر رشته تربیت بدنی به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند. در این مطالعه، از دستگاه زمان واکنش هشت جهته با قابلیت ارائه پیش نشانه استفاده شد و از پیش نشانه دیداری و شنیداری معتبر و نامعتبر با پیش دوره های 1000 و 500 ، 100 و 200 میلی ثانیه بین پیش نشانه و محرک با ترتیب تصادفی استفاده شد. تکلیف موردبررسی زمان واکنش انتخابی کل بدن در چهار جهت بود. شرکت کنندگان یک دسته پنج کوششی آشنایی و 18 دسته پنج کوششی آزمون را با ترتیب تصادفی انجام دادند. برای آزمون فرضیه ها از آمار استنباطی تحلیل واریانس با اندازه گیری تکراری استفاده شد ( P < 0.05 ). مطابق نتایج، زمان واکنش در شرایط پیش نشانه معتبر بهتر از شرایط نامعتبر و بدون پیش نشانه بود. زمان واکنش بین ناهم زمانی محرک و پاسخ ( SOA ) 100 و 200 میلی ثانیه، در شرایط پیش نشانه دیداری معتبر، دیداری نامعتبر، شنیداری معتبر و شنیداری نامعتبر تفاوت معناداری مشاهده نشد؛ اما بین سایر سطوح SOA تفاوت معنادار بود. افزون براین، زمان واکنش در شرایط پیش نشانه دیداری بهتر از شرایط شنیداری بود، زمان واکنش در شرایط دیداری نامعتبر بهتر از شنیداری نامعتبر بود و در شرایط دیداری معتبر بهتر از شرایط شنیداری معتبر بود. مطابق نتایج به دست آمده در شرایط دیداری و شنیداری معتبر این پژوهش تأییدکننده نظریه بازداری بازگشت است؛ اما در شرایط نامعتبر در SOA های مختلف هیچ اثر تسهیلی مشاهده نمی شود و فقط اثر بازداری در زمان واکنش مشاهده می شود.

هدف پژوهش حاضر، تعیین روایی و پایایی نسخه فارسی پرسشنامه شایستگی حرکتی ادراک شده در دوره کودکی بود. این پرسشنامه شامل دو بعد شایستگی ادراک شده مهارت های جا به جایی (شامل دویدن، پرش جفت، لی لی کردن و جهیدن) و شایستگی ادراک شده مهارت های کنترل شیء (شامل پرتاب کردن، دریافت کردن، شوت کردن و دریبل درجا) است. بدین منظور 184 دانش آموز 7 تا 13 ساله (95 دختر و 89 پسر) به روش خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند و در شرایط استاندارد و مشابه پرسشنامه 24 سوالی شایستگی حرکتی ادراک شده را تکمیل نمودند. برای تعیین پایایی پرسشنامه از ضریب آلفای کرونباخ و برای تعیین روایی ابزار از روایی سازه به روش تحلیل عاملی تاییدی، روایی همگرا، تفاوت های گروهی و تفاوت های سنی استفاده شد. ضریب آلفای کرونباخ و نتایج تحلیل عاملی تاییدی نشان داد، نسخه فارسی این پرسشنامه از ساختار دو عاملی (24 سوالی) پرسشنامه اصلی حمایت کرده و دارای همسانی درونی مطلوبی است. همچنین روایی سازه ابزار به روش روایی همگرا (ارتباط مثبت و معنی دار شایستگی حرکتی ادراک شده و شایستگی حرکتی واقعی)، تفاوت های سنی (شایستگی حرکتی ادراک شده بالاتر کودکان خردسال تر) و تفاوت های گروهی (شایستگی حرکتی ادراک شده بالاتر پسران نسبت به دختران) مورد بررسی و تایید قرار گرفت. نتایج این پژوهش نشان می دهد نسخه فارسی پرسشنامه شایستگی حرکتی ادراک شده در دوره کودکی دارای روایی و پایایی قابل قبولی است و به معلمین ورزش و مربیان توصیه می شود برای کودکان در دوره کودکی میانی و پایانی (7 تا 13 سال)، از این ابزار برای ارزیابی شایستگی حرکتی ادراک شده استفاده نمایند.

هدف این پژوهش، تحلیل وضعیت باشگاه های بدن سازی ایران بود. نوع پژوهش، اکتشافی و کیفی با رویکرد ساخت گرایانه بود که از روش نظریه داده بنیاد استفاده شد. کارشناسان و صاحب نظران فدراسیون و هیئت های بدن سازی، وزارت و ادارات کل ورزش وجوانان، مدیران، مربیان و مشتریان باشگاه های بدنسازی و برخی اساتید دانشگاهی درمجموع به تعداد 38 نفر، جامعه آماری پژوهش حاضر را تشکیل دادند. نمونه گیری با روش هدفمند و با تکنیک گلوله برفی از پنج استان و تا رسیدن به اشباع نظری انجام شد. برای جمع آوری داده ها، در مرحله اول از مطالعات کتابخانه ای و نیز بررسی آیین نامه ها، اسناد، کتب و سایت های اینترنتی و در مرحله دوم از مصاحبه نیمه ساختاریافته با شرکت کنندگان در پژوهش به شکل سؤال های باز استفاده شد. برای تحلیل داده ها از کدگذاری سه مرحله ای باز، محوری و گزینشی با نرم افزار مکس کیودای نسخه 10 استفاده شد. در مرحله اول، 427 کد استخراج شدند که در 34 مفهوم تقسیم بندی شدند. در مرحله دوم، مفاهیم تلخیص شدند و درقالب سه مقوله اصلی درون باشگاهی، برون باشگاهی و واسطه ای تقسیم بندی شدند و در مرحله آخر، براساس ارتباط مقوله ها با یکدیگر مدل پژوهش استخراج شد. مدل مستخرج با روش گروه کانونی تأیید مجدد شد. این مدل می تواند در ایجاد فضای سالم در باشگاه های بدن سازی، ایجاد درآمد پایدار و مناسب، کمک به تولید اشتغال در باشگاه ها، توسعه فرهنگ و اخلاق، افزایش رضایت مشتری و بهبود نگرش مثبت جامعه به این رشته ورزشی کمک کند.

هدف این پژوهش اثر بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مشتریان محصولات برندهای ورزشی با نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بود. این پژوهش برحسب هدف کاربردی و به لحاظ روش از نوع توصیفی- همبستگی است. در پژوهش حاضر جامعه آماری مشتریان برندهای ورزشی معتبر خارجی (آدیداس، نایکی، پوما و ...) بودند، که تعداد 360 نفر به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردیدند و از روش نمونه گیری در دسترس و به صورت داوطلبانه انتخاب شدند. بدین منظور به جهت ارزیابی بازاریابی شبکه های اجتماعی از پرسشنامه سئوو پارک (2018)، که شامل 12 سوال می باشد، استفاده شد، برای سنجش قصد خرید از پرسشنامه هو و همکاران (2009)، که از 4 سوال تشکیل شده، استفاده شد. برای اندازه گیری متغیر میانجی تصویر ذهنی برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی(2012)، که از 6 سوال تشکیل شده و سنجش متغیر میانجی شیفتگی به برند از پرسشنامه ایسمعیل و اسپینلی (2012)، متشکل از 7 سوال می باشد، استفاده شد. تحلیل عاملی تاییدی و بررسی اثرات و نقش میانجی تحقیق در سطح خطاء 5% و با استفاده از نرم افزارهای 25 SPSS و Smart PLS 3.2.9 تجزیه و تحلیل گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید، تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند اثرگذار بوده است، همچنین تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند بر قصدخرید تاثیر گذار بوده و نقش میانجی تصویر ذهنی برند و شیفتگی به برند در رابطه با بازاریابی مبتنی بر شبکه های اجتماعی بر قصدخرید مورد تایید قرار گرفت.