درخت حوزه‌های تخصصی

هدف: هدف از این مطالعه تعیین اثر فعالیت حاد مقاومتی بر پاسخ آدیپونکتین در مردان جوان و میانسال بود. روش بررسی: بدین منظور 11 مرد جوان (30-20 سال) و 10 مرد میانسال (50-40 سال) در این تحقیق شرکت نمودند. آزمودنی ها مدت 10 دقیقه استراحت غیرفعال داشتند. پس از 10 دقیقه استراحت، نمونه ی خونی اول گرفته شده و بعد از آن، در یک جلسه آزمون فعالیت مقاومتی حاد (اجرای 4 ست در 6 ایستگاه: پرس سینه، پرس پا، پشت پا، سرشانه با هالتر، جلو بازو، زیر بغل با دستگاه با شدت 60 درصد یک تکرار بیشینه) را اجرا کردند و بلافاصله بعد از فعالیت نمونه های خونی جهت اندازه گیری میزان غلظت سرمی آدیپونکتین گرفته شد. از آزمون t مستقل و وابسته جهت مقایسه میانگین گروه ها استفاده شد. تمامی تجزیه و تحلیل های آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و در سطح معنی داری 05/0> P انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که فعالیت مقاومتی حاد اثر معناداری روی سطوح آدیپونکتین پس از فعالیت ورزشی نداشته است و بین پاسخ آدیپونکتین به فعالیت مقاومتی در دو گروه سنی مختلف تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0

این پژوهش با هدف ارائه الگوی پارادایمی توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران انجام شد. این پژوهش مبتنی بر پارادایم تفسیری-برساختی بود و از لحاظ ماهیت جزو پژوهش های اکتشافی-بنیادی بود که با استفاده از رویکرد کیفی و راهبرد گراندد تئوری یا نظریه داده بنیاد انجام شد. خبرگان دانشگاهی، صاحب نظران علمی در حوزه های کارآفرینی و به خصوص کارآفرینی زنان و کارآفرینی ورزشی، اقتصاد و مدیریت ورزشی، مدیران و مالکان کسب وکارهای ورزشی و نیز زنان کارآفرین در حوزه های گوناگون جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که 21 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان اعضای نمونه انتخاب شدند. در این مطالعه برای گردآوری داده ها از دو روش کتابخانه ای (مرور کتب، مقالات، پایان نامه ها، اسناد و گزارش های رسمی و ...) و میدانی (مصاحبه با اعضای نمونه پژوهش) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها براساس نظریه داده بنیاد و در سه گام شامل کدگذاری باز، کدگذاری محوری و مرحله نظریه پردازی یا کدگذاری انتخابی با استفاده از نرم افزار ATLAS.ti انجام شد. براساس یافته های پژوهش، این موارد شناسایی شد: شرایط علّی (شامل ویژگی ها و مهارت های شخصیتی، ویژگی های کارآفرینانه، عوامل انگیزشی، مهارت های مدیریتی، مهارت های ارتباطی، توانمندی های مالی، توانایی های بازاریابی، مهارت های فناورانه و فنی-تخصصی، عوامل حمایتی و امکانات و ظرفیت ها، تجربه)، عوامل زمینه ای (شامل زیرساخت ها و بسترها، عوامل قانونی_نهادی، عوامل اقتصادی، زمینه شخصی و عوامل فرهنگی-اجتماعی)، عوامل مداخله گر (شامل عوامل جنسیتی، شرایط خانوادگی و فردی و شرایط محیطی)، راهبردها (شامل اقدامات مالی-اقتصادی، اقدامات تشویقی-ترغیبی و حمایتی، اقدامات سیاسی-قانونی و سیاست گذاری، آموزش و پژوهش، توسعه توسعه ارتباطات و فناوری) و پیامدهای توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران (شامل پیامدهای اقتصادی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای ورزش و سلامت).

پژوهش حاضر با هدف مدل سازی رفتار خرید مشتریان فروشگاه های ورزشی  در زمان شیوع ویروس کرونا (پیش آیندها و پس آیند ها) انجام شد. پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی-پمایشی بود. در بخش اول (کیفی) برای انجام شدن مصاحبه میدانی، جامعه آماری پژوهش اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در بازاریابی ورزشی و صاحبان برجسته کسب و کارهای ورزشی بودند که این افراد در دو مرحله اولیه و ثانویه به ترتیب به صورت هدفمند و گلوله برفی برای مصاحبه های کیفی درباره موضوع پژوهش انتخاب شدند. در بخش دوم (کمّی) بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از پژوهش کیفی، به ساخت پرسشنامه اقدام شد و این پرسشنامه ( 44 گویه در قالب دو مؤلفه کلی پیش آیندها و پس آیندهای رفتار خرید مشتریان   فروشگاه های ورزشی  در زمان شیوع ویروس کرونا) در بین مشتریان فروشگاه های آنلاین ورزشی  (384 نفر) توزیع شد. نتایج نشان داد که مؤلفه های اثرگذار بر رفتار خرید (پیش آیندها) به ترتیب عبارت بودند از: علاقه به ورزش، عوامل مربوط به آمیخته بازاریابی، عوامل جمعیت شناختی، عوامل روان شناختی، شبکه های اجتماعی، عوامل محیطی، عوامل دانشی، ویژگی های شخصیتی و عوامل موقعیتی. همچنین پس آیندهای مثبت اولویت بیشتری در مقایسه با پس آیندهای منفی داشتند.

هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر تمرین با تداخل بالا، پایین و فزاینده بر دقت و ساختار بازنمایی ذهنی پرتاب آزاد بسکتبال بود. به این منظور 30 شرکت کننده مبتدی به صورت تصادفی به سه گروه تصادفی، مسدود و افزایشی تقسیم شدند. شرکت کنندگان بر اساس گروه بندی و ترتیب تمرین مشخص شده به مدت سه روز هر روز سه بلوک و هر بلوک شامل 30 کوشش-پرتاب آزاد بسکتبال را از فواصل مختلف (96/3، 57/4، و 18/5 متر) تمرین کردند. سه روز بعد از آخرین جلسه تمرین آزمون های یادداری و انتقال اجرا شد. نتایج نشان داد گروه افزایشی نسبت به دو گروه دیگر دقت بالاتری در یادداری داشت. این اثر برای مرحله انتقال نیز مشابه بود. نتایج متغیر بازنمایی ذهنی نشان داد گروه افزایشی نسبت به دو گروه دیگر بازنمایی ذهنی ساختاریافته تری دارد و این بازنمایی بیشتر با بازنمایی ذهنی شرکت کنندگان ماهر مشابه بود. این نتایج با توجه به پردازش بهتر اطلاعات و همچنین چارچوب نقطه چالش تفسیر شدند.

هدف پژوهش تعیین ارتباط خودشناسی انسجامی و تاب آوری با اضطراب ابتلا به کووید-19 و نقش واسطه ای عدم تحمل ابهام، نگرانی و فعالیت بدنی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی و جامعه آماری پژوهش شامل تمام ساکنان شهر کرج در بهار سال 1399 بود. از میان آنها 360 نفر به روش هدفمند و در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل مقیاس خودشناسی، مقیاس تاب آوری، پرسش نامه نگرانی ایالت پنسیلوانیا، مقیاس تحمل ابهام- نسخه دوم، نیم رخ ﺳﺒک زﻧﺪﮔی ارتقأ دﻫﻨﺪه ﺳﻼﻣﺘی و مقیاس اضطراب بیماری کرونا بود. برای تحلیل داده ها از روش الگویابی معادله های ساختاری استفاده شد. در پژوهش حاضر رابطه مستقیم نگرانی و عدم تحمل ابهام با اضطراب ابتلا به کووید-19 مثبت و معنادار و رابطه مستقیم فعالیت بدنی با اضطراب ابتلا به کووید-19 منفی و معنادار بود. رابطه غیرمستقیم خودشناسی انسجامی و تاب آوری با اضطراب ابتلا به کووید-19 با واسطه گری فعالیت بدنی، نگرانی و عدم تحمل ابهام معنادار بود. آموزش های همگانی جهت ارتقأ خودشناسی افراد و یادگیری رویکردهای تاب آورانه و همچنین سبک زندگی سالم که فعالیت بدنی را در بردارد، در مواجه با بیماری ها و نگرانی ها و ابهامات ناشی از گستردگی شیوع آن پیشنهاد می شود.

هدف پژوهش حاضر مقایسه علائم روانی و جسمانی اضطراب کروناویروس (اضطراب مرتبط با کوید-19) در افراد با سطوح بالا و پایین تعهد به فعالیت بدنی بود. روش پژوهش توصیفی با طرح علی-مقایسه ای بود. جامعه آماری شامل افراد نوجوان و جوان 14 تا 35 سال شهر اراک در سال 1399 بود. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس و بر اساس نمره آنها در پرسش نامه تعهد به فعالیت بدنی، دو گروه 30 نفره دارای تعهد بالا و پایین به فعالیت بدنی شناسایی شدند. سپس از لحاظ نمرات مقیاس اضطراب بیماری کرونا (با خرده مقیاس های علائم جسمای و روانی اضطراب) مقایسه شدند. نتایج مانووا تفاوت معناداری را در ترکیب خطی متغیرهای وابسته دو گروه نشان داد. نتایج آنووا نیز تنها در علائم روانی و نه در علائم جسمانی اضطراب کروناویروس تفاوت معناداری را بین آنها نشان داد. بر مبنای نتایج مقایسه های زوجی میزان این اضطراب در گروه دارای تعهد پایین به فعالیت بدنی بالاتر بود. در نتیجه، انجام و تعهد به فعالیت های بدنی، می تواند در کاهش اضطراب کروناویروس، به ویژه علائم روانی آن مؤثر باشد.

پژوهش حاضر با هدف ایجاد یک سیستم توصیه گر ارزیاب برای تعیین میزان رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه ای با استفاده از تکنیک داده کاوی انجام شد. رو ش پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی بود که به لحاظ هدف، کاربردی و از حیث روش جمع آوری اطلاعات، میدانی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر ورزشکارانی بودند که به صورت منظم در رشته های گوناگون ورزشی در سال 1397 به ورزش می پرداختند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان (1970) 384 نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات پرسش نامه پژوهشگرساخته بود که روایی آن به تأیید 12 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی و بیمه رسید و پایایی آن 86/0 = α به دست آمد. از آزمون کلموگروف-اسمیرنوف برای بررسی چگونگی توزیع داده ها و از قواعد انجمنی و الگوریتم اپریوری برای طبقه بندی و خوشه بندی الگوریتم استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده های پژوهش با استفاده از نرم افزارهای اس.پی.اس.اس. نسخه 23 و وکا نسخه 2. 9. 3 انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که بیشترین آسیب دیدگی در بین ورزشکاران در اندام فوقانی و از نوع دررفتگی بود. همچنین، میزان آسیب دیدگی در رشته های تیمی بیشتر بود. نتایج مربوط به رضایتمندی و میزان سهولت از بازپرداخت خسارات به ورزشکاران بیمه شده نشان داد که ورزشکاران رضایت متوسط از خدمات بیمه ورزشی داشتند. همچنین، تضمین، مهم ترین مؤلفه و پاسخ گویی، کم اهمیت ترین مؤلفه در بهبود رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه بود. نتایج پژوهش بیانگر این است که تعداد مراجعه ورزشکاران برای استفاده از بیمه ورزشی نقش مهمی در رضایتمندی ورزشکاران از خدمات بیمه فدراسیون پزشکی ورزشی دارد.

امروزه تولید، توزیع و مصرف کالاهای مقلد و جعلی در ورزش یکی از روندهای جهانی است که به صورت هشداردهنده ای درحال افزایش است و به صنعتی درآمدزا تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف شناسایی الگوهای ذهنی خبرگان درباره مصرف کنندگان برندهای مقلد و جعلی محصولات ورزشی انجام شد. روش پژوهش از نظر پارادایم، تفسیری و از حیث روش شناسی، کیو بود و همچنین به لحاظ قطعیت داده ها، آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) بود. متخصصان بازاریابی ورزشی، اساتید دانشگاهی رشته مدیریت و بازاریابی ورزشی و فروشندگان کالاهای ورزشی به تعداد 25 نفر، جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که به روش هدفمند انتخاب شدند. از بین مصاحبه های عمیق با خبرگان و پیشینه پژوهش، مجموعه عبارات کیو در 29 عبارت شناسایی و تأیید شد. روایی صوری و محتوایی عبارات و نمودار کیو به تأیید خبرگان رسید. با تحلیل عوامل کیو شش الگوی ذهنی خبرگان شامل قیمت گرایان، خدمات گرایان، ظاهرگرایان، ارزش گرایان، تجربه گرایان و چالش گرایان، شناسایی، اولویت بندی و تفسیر شد. درنهایت، درباره الگوهای شناسایی شده بحث شد و تولید محصولات اصلی با کیفیت و قیمت مناسب و همچنین طراحی حرفه ای در سایه حمایت دستگاه های اجرایی، به عنوان پیشنهادهای کاربردی برای برون رفت از آسیب هایی که برندهای مقلد و جعلی بر بازار داخلی وارد می کنند، ارائه شدند.

هدف از این تحقیق ارائه مدل راهکارهای بهبود اثربخشی روش تدریس ورزش در مدارس ابتدایی ایران با رویکرد گراندد تئوری است. این پژوهش دارای رویکردی کیفی بوده و از روش نظریه داده بنیاد (گراندد تئوری) به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. روش گردآوری داده ها، مطالعه مبانی نظری و مصاحبه های عمیق و باز با 13 نفر از اساتید برجسته حوزه مدیریت ورزشی متخصص در حوزه ورزش مدارس و همچنین معلمان ورزش نخبه کشوری است. روش نمونه گیری به صورت هدفمند و تا حد اشباع نظری ادامه یافت. روایی این پژوهش توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص مورد بررسی قرار گرفت و تأیید شد. پایایی نیز با استفاه از روش مطالعه حسابرسی فرآیند نتایج 9/77% به دست آمد. برای تحلیل داده ها از روش مقایسه مداوم در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شده است. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که داد که 23 کد مفهومی و 13 مقوله اصلی، از مهم ترین راهکارهای بهبود اثربخشی روش تدریس ورزش در مدارس ابتدایی کشور می باشد.

اختلال در عملکرد اندوتلیال، نشانگر اولیه بیماری های قلبی و کاهش عملکرد طبیعی عروق خونی است. هدف کلی این مطالعه مقایسه اثر تمرینات مدرسه محور و تناوبی شدید رویmiR125a-5p، پروتئین واکنشگرC و نیمرخ لیپیدی نوجوانان دارای اضافه وزن و چاق بود. 45 دانش آموز پسر دارای اضافه وزن و چاق با میانگین سنی  1 ± 14 سال و شاخص توده بدن (kg/m2 17/2±43/26) به شکل داوطلبانه و مساوی به گروه های مدرسه محور، تناوبی شدید و کنترل تقسیم شدند و به مدت 12هفته، هفته ای سه جلسه در تمرینات شرکت داشتند. تغییرات در سطوح miR125a، گردش خون، پروتئین واکنشگرC و نیمرخ لیپیدی قبل و بعد از مداخلات ورزشی اندازه گیری شد. نتایج نشان داد که مقادیر پروتئین واکنشگرC، شاخص توده بدن، WHR، درصد چربی بدن، لیپوپروتئین کم چگال و سطوح تری گلیسرید در گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل کاهش وجود داشت (05/0P≤). از سوی دیگر افزایش معنا داری در اوج اکسیژن مصرفی و مقادیر لیپوپروتئین پرچگال آزمودنی ها مشاهده شد (001/0P=)، اما تفاوت بین میانگین های گروه های تجربی در هر دو متغیر معنا دار نبود (15/0P=). همچنین افزایش معنا داری در سطوحmiR-125a-5p  گروه ها وجود داشت و تفاوت بین گروه های تجربی نیز معنا دار بود (001/0P=). در مجموع به نظر می رسد هر دو شیوه تمرینی سبب بهبود عملکرد اندوتلیال و  نیمرخ لیپیدی می شوند، اما تمرینات مدرسه محور در سنین نوجوانی اثربخشی نسبتاً بیشتری دارند. بنابراین، با توجه به ماهیت دشوار اجرای تمرینات تناوبی شدید در کودکان چاق، بهره گیری بیشتر از تمرینات مدرسه محور پیشنهاد می شود.

برنامه های حرکتی طراحی شده برای کودکان دچار بیش فعالی، به بهبود قابل مشاهده در مشکلات رفتاری آن ها منجر می شود؛ بنابراین، این پژوهش با هدف مقایسه تأثیر تمرینات ادراکی-حرکتی و تمرینات مقاومتی-تعادلی بر اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص توجه-بیش فعالی انجام شد. در پژوهش حاضر از روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح دو گروهی با گروه کنترل استفاده شد. 36 کودک پسر پنج تا 12 ساله (18 کودک پیش دبستانی و 18 کودک دبستانی) با اختلال نقص توجه-بیش فعالی که به کلینیک توان بخشی ذهن آرا در شهر تهران مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایشی (تمرینات ادراکی-حرکتی) و (تمرینات مقاومتی-تعادلی) و گروه کنترل جایگزین شدند. برای غربالگری و جمع آوری داده ها از پرسش نامه کانرز والدین (1998) و سیاهه رفتاری کودکان (CBCL) (2001) استفاده شد و نتایج با روش تحلیل کوواریانس و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. نتایج نشان داد که تأثیر تمرینات ادراکی–حرکتی و مقاومتی-تعادلی بر کاهش اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص توجه-بیش فعالی معنادار بود (0.001> P)، اما براساس نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی، بین دو گروه آزمایشی در کاهش اختلالات رفتاری تفاوت معنادار وجود نداشت ( 0.005<P). براساس نتایج پژوهش می توان گفت که فعالیت های حرکتی با تأکید بر تمرینات ادراکی-حرکتی و مقاومتی-تعادلی می توانند باعث کاهش اختلالات رفتاری کودکان دچار نقص توجه- بیش فعالی شوند و استفاده از این برنامه ها در درمان این کودکان پیشنهاد می شود.

رشد همه ابعاد وجودی کودک از حرکت سرچشمه می گیرد. فراهم سازهای محیطی به عنوان یک عامل تحریک کننده برای استفاده بیشتر از فرصت ها مطرح هستند و باعث گسترش تغییرات رشدی می شوند.پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر بازی در دو فضای باز طبیعی و سرپوشیده بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان پیش دبستانی انجام شد. در این مطالعه از روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون، با روش نمونه گیری هدفمند استفاده شد. نمونه آماری پژوهش 30 نفر از کودکان پیش دبستانی 5/4 تا 5/6 ساله بودند که 15 نفر از آن ها در مدرسه طبیعت (فضای باز طبیعی) و 15 نفر دیگر در مهدکودک (فضای سرپوشیده) ثبت نام کرده بودند. برای سنجش رشد اجتماعی از مقیاس بلوغ اجتماعی واینلند(1953) و برای ارزیابی رشد ادراکی از آزمون یکپارچگی بینایی-حرکتی بیری-بوکتنیکا(1961) استفاده شد. نتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که فعالیت در فضای باز و سرپوشیده بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان تأثیر مثبت و معنا داری داشت، اما بازی در طبیعت اثر بیشتری بر رشد اجتماعی و ادراکی کودکان نسبت به فضای سرپوشیده داشت؛به طوری که 84 درصد از تغییرات در بهره اجتماعی کودکان و 88 درصد از تغییرات در یکپارچگی بینایی-حرکتی آن ها ناشی از فعالیت در فضای باز و طبیعت بود؛ بنابراین، می توان نتیجه گرفت محیط طبیعی نسبت به محیط سرپوشیده بهبود بیشتری در رشد اجتماعی و ادراکی کودکان دارد؛ براین اساس، پیشنهاد می شود در دوران حساس کودکی، کودکان در فضاهای طبیعی فعالیت بیشتری داشته باشند.

هدف از این پژوهش شناسایی راهکارهای توسعه فعالیت بدنی در سالمندان شهر قم با رویکرد بازاریابی اجتماعی بود. روش پژوهش ترکیبی از روش کمی و کیفی بود و با توجه به جمع آوری داده های به شیوه کیفی در مرحله اول و اعتبار سنجی آن در مرحله بعد از نوع آمیخته اکتشافی بود. جامعه آماری در این پژوهش کلیه افراد بالای 50 سال استان قم بودند. روش نمونه گیری در بخش کیفی در این پژوهش در ابتدا به شکل هدفمند و قضاوتی بود و در ادامه به منظور جمع آوری اطلاعات از روش نمونه گیری گلوله برفی استفاده شد. در این پژوهش با مصاحبه از 13 نفر از نمونه های موردنظر به اشباع نظری رسیده شد. ابزار گردآوری داده ها در مرحله اول مصاحبه بود و بعد از کدگذاری و شناسایی مضمون ها و شاخص ها، پرسش نامه تدوین و برای طراحی و اعتباربخشی مدل استفاده گردید. روش نمونه گیری در بخش کمی تصادفی ساده بود . تجزیه وتحلیل داده در قسمت کیفی با استفاده از تحلیل مضمون و در قسمت کمی با استفاده از نرم افزارهای SPSS و LISREL انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل مضمون نشان داد که دو مفهوم آمیخته بازاریابی اجتماعی شامل (مکان، قیمت، ترویج، افراد، شرکا، سیاست و خط و مش، سند، لذت و حفاظت) و استراتژی های بخش بندی، هدف گذاری و موقعیت سازی به عنوان راهبرد های توسعه فعالیت بدنی در سالمندان شناسایی شدند . نتایج حاصل از تحلیل عاملی تأییدی نیز برازش مناسب مدل را در این پژوهش نشان داد.

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی تمرینات ادراکی حرکتی منتخب بر تبحر حرکتی کودکان با اختلال یادگیری انجام شد. بدین منظور، 24 نفر از کودکان پسر هفت تا نه سال با اختلال یادگیری شهر مشهد انتخاب شدند و به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی به مدت 20 جلسه، هر جلسه 30 دقیقه و با تکرار پنج روز در هفته تمرینات ادراکی حرکتی منتخب را انجام دادند. گروه کنترل نیز درطی این دوره به فعالیت های عادی روزمره خود پرداختند. تغییرات در تبحر حرکتی آزمودنی ها قبل و بعد از دوره تمرین به وسیله آزمون برونینکس اوزرتسکی سنجیده شد. برای تجزیه وتحلیل آماری داده ها از نرم افزار اس.پی.اس.اس. نسخه 21 و آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری استفاده شد. نتایج داد که عملکرد گروه تجربی در خرده مقیاس های تعادل، قدرت، سرعت پاسخ، کنترل بینایی حرکتی، هماهنگی اندام فوقانی، سرعت و چالاکی اندام فوقانی، هماهنگی دوسویه، سرعت دویدن و چابکی تفاوت معناداری با گروه کنترل داشت (0.05 P<)؛ بنابراین، می توان گفت تمرینات ادراکی حرکتی منتخب به بهبود تبحر حرکتی در کودکان با اختلال یادگیری کمک می کنند.

در دنیای کنونی لزوم توجه به مقوله مدیریت دانش در صنایع مختلف امری لازم و ضروری است. گردشگری ورزشی نیز از این امر مستثنی نبوده و مدیریت کردن دانش در آن سبب تسریع در رسیدن به اهداف گردشگری ورزشی می شود. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر مدیریت دانش بر توسعه گردشگری ورزشی استان کرمان است. روش تحقیق حاضر از نوع توصیفی- پیمایشی و از نوعی همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه کارکنان سازمان گردشگری استان کرمان، کلیه روسای آژانس های گردشگری استان کرمان و گردشگران ورزشی استان کرمان به تعداد 420 نفر تشکیل می داد. برای سنجش و آزمون متغیرها از پرسشنامه محقق ساخته توسعه گردشگری ورزشی و پرسشنامه استاندارد فرآیند مدیریت دانش (پاتریک و سونیا) استفاده شد. در خصوص پرسشنامه توسعه گردشگری ورزشی از روش کورس روسیتر به منظور ساخت پرسشنامه و شناسایی شاخص های اثربخش در توسعه گردشگری ورزشی مشخص شد و بر اساس نوع کدگذاری محورهای مربوطه و با توجه به ادبیات پژوهش به شرح محورهای اقتصادی، سیاسی، ارتباطی، زیرساختی و مدیریتی بودند. درنهایت تاثیر ابعاد مدیریت دانش یعنی ایجاد دانش، ذخیره دانش، نگهداری دانش، اکتساب دانش و توزیع دانش بر توسعه گردشگری ورزشی تائید شد.

هدف پژوهش حاضر، مقایسه مهارت های بینایی و دقت تصمیم گیری در داوران ماهر و مبتدی بسکتبال بود. شرکت کنندگان در پژوهش 38 داور مرد بسکتبال بودند که در دو گروه ماهر و مبتدی تقسیم شدند (هر گروه 19 نفر). شرکت کنندگان در آزمون کلیپ ویدئویی شرکت کردند و دقت تصمیم گیری برای هر شرکت کننده ثبت شد. در بخش دیگر این پژوهش، مهارت های بینایی پیرامونی، سرعت حرکات ساکادی، ورژنس و مهارت سهولت تطابقی در دو گروه اندازه گیری شدند. برای مقایسه داده ها از آزمون تی مستقل و رگرسیون چندمتغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که تفاوتی معنادار بین دو گروه در دقت تصمیم گیری، سهولت تطابقی و سرعت حرکات ساکادی وجود داشت، اما بین مهارت بینایی پیرامونی و ورژنس دو گروه هیچ تفاوت معنادار وجود نداشت. همچنین، نتایج آزمون رگرسیون چندمتغیره با روش گام به گام نشان داد که دو مهارت سرعت حرکات ساکادی در گام اول و مهارت سهولت تطابقی در گام دوم، پیش بینی کننده معناداری برای متغیر ملاک پژوهش (مهارت تصمیم گیری) بودند. این نتایج نشان دهنده توانایی بیشتر داوران ماهر برای استخراج اطلاعات از زمینه بینایی مشابه نسبت به داوران مبتدی است. همچنین، دو مهارت سرعت حرکات ساکادی و مهارت سهولت تطابقی نقشی مهم در استخراج اطلاعات از زمینه بینایی دارند.

هدف از انجام این پژوهش اعتباریابی و هنجاریابی پرسش نامه «عملکرد داوطلبان در ورزش» بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع معادلات ساختاری بود که به صورت میدانی اجرا شد. ورزشکاران رشته های ورزشی متفاوت در سطح ایران جامعه آماری این پژوهش را تشکیل دادند که از بین آن ها 392 پرسش نامه جمع آوری شد. به منظور جمع آوری داده ها از پرسش نامه «عملکرد داوطلبان در ورزش» ساخته کیم و همکاران (2010) استفاده شد که حاوی 18 سؤال بود و دارای مؤلفه های پیشرفت، ارزش، اجتماعی، حرفه، درک کردن و حفاظت بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از شاخص های توصیفی و آزمون های آماری ضریب آلفای کرونباخ برای تعیین پایایی و از تحلیل عاملی تأییدی برای تعیین روایی سازه استفاده شد. نتایج نشان داد که میزان پایایی پرسش نامه «عملکرد داوطلبان در ورزش» برابر با 89/0 بود. در مورد روایی سازه و براساس میزان روابط و سطح معناداری، تمامی سؤال ها رابطه معناداری با عامل ها داشتند و توانستند پیشگوی خوبی برای عامل خود باشند. شاخص های نسبت خی دو به درجه آزادی (13/3)، ریشه میانگین مجذور خطای تقریبی (095/0)، شاخص برازندگی نرم شده برای مقایسه مدل مورد نظر با مدل بدون رابطه هایش (91/0)، شاخص برازندگی تطبیقی (90/0)، شاخص واریانس باقیمانده و کوواریانس(90/0) و شاخص برازندگی برای ارزیابی مقدار نسبی واریانس و کوواریانس (97/0) برازش مدل را تأیید کردند. همچنین، درمورد روابط عامل ها با مفهوم عملکرد داوطلبان، نتایج نشان داد که تمامی عامل ها توانستند پیشگوی خوبی برای مفهوم عملکرد داوطلبان باشند؛ بنابراین، پرسش نامه «عملکرد داوطلبان در ورزش» مقیاسی قابل اطمینان و معتبری است که می توان از آن برای ارزیابی میزان عملکرد داوطلبان در ورزش استفاده کرد و نتایج معتبری را مشاهده نمود.

پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مصرف مکمل کورکومین طی هشت هفته و 48 ساعت پایانی تمرین استقامتی شدید بر میزان فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) و مالون دی آلدئید (MDA) کبد، قلب و عضله اسکلتی موش های صحرایی انجام شد. تعداد 39 سر موش صحرایی نر ویستار (با سن هشت هفته و با میانگین وزنی 64/18 ± 76/226 گرم)، پس از یک هفته آشناسازی به شش گروه کنترل، کورکومین، 48 ساعت کورکومین، استقامتی، استقامتی + کورکومین و استقامتی + 48 ساعت کورکومین تقسیم شدند. تمرین استقامتی شدید (پنج جلسه در هفته) روی نوارگردان مخصوص جوندگان انجام شد. مکمل کورکومین در طی هشت هفته، سه جلسه در هفته (30 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن) یا 48 ساعت پایانی (هر هشت ساعت) به وسیله تزریق درون صفاقی مصرف شد. سطوح فعالیت GPX به روش الایزا وMDA با روش اسپکتروفتومتری اندازه گیری شد.نتایج تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که فعالیتGPX بافت کبد (0.001 = P) و قلب (0.034 = P) گروه استقامتی، در مقایسه با گروه کنترل به طور معنا داری کمتر و سطوح MDA در بافت کبد (0.001 = P) و قلب (0.004 = P) به طور معنا داری بالاتر بود. همچنین، میزان فعالیت GPX در هر دو گروه استقامتی + کورکومین (0.002 = P) و استقامتی + 48 ساعت کورکومین (0.001 = P) بافت کبد، به طور معنا داری از گروه استقامتی بیشتر بود. سطوح MDA بافت کبد (0.007 = P) و قلب (0.018 = P) در گروه استقامتی + کورکومین به طورمعنا داری از گروه استقامتی پایین تر بود و MDA قلب گروه کورکومین از گروه کنترل بیشتر بود. فعالیت GPX و MDA عضله اسکلتی هیچ گونه تفاوت معناداری را نشان نداد. به نظر می رسد تمرینات استقامتی شدید به بروز پاسخ های اکسایشی متفاوت در بافت های مختلف منجر می شود و مصرف مکمل کورکومین در طی هشت هفته تمرین یا حتی 48 ساعت پایانی تمرینات استقامتی شدید، می تواند در بافت های کبد و قلب از اثرهای فشار اکسایشی جلوگیری کند و ظرفیت آنتی اکسیدانی را تقویت کند.

کودکان با اختلال طیف اوتیسم به دلیل نداشتن فعالیت و درخودمانده بودن مستعد ضعف در تعادل، ثبات وضعیتی و ناهنجاری های وضعیتی اند. هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات کانگوجامپ بر عملکرد تعادلی کودکان با اختلال طیف اوتیسم با سطح عملکردی بالا بود. روش انجام تحقیق از نوع نیمه تجربی بود. از بین کودکان با اختلال طیف اوتیسم در انجمن اوتیسم و مدارس اوتیسم شهر تهران، 20 نفر با استفاده از آزمون های غربالگری انتخاب و پس از سنجش عملکرد تعادلی به عنوان پیش آزمون، به صورت تصادفی به دو گروه (مداخله و کنترل) تقسیم شدند. در ادامه گروه تجربی، تمرینات کانگوجامپ را به مدت 8 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام دادند و پس از اتمام مداخله از تمامی افراد از طریق اندازه گیری آزمون لک لک، عملکرد تعادلی پس آزمون به عمل آمد. به منظور بررسی آزمون تحقیق از آزمون تحلیل واریانس مختلط دوعاملی استفاده شد. یافته های تحقیق حاضر نشان داد که انجام تمرینات کانگوجامپ در گروه مداخله به طور معنا داری موجب بهبود عملکرد تعادلی در کودکان با اختلال طیف اوتیسم شد. همچنین نتایج نشان داد که تفاوت معنا داری بین نتایج گروه کنترل و گروه تجربی در مرحله پس آزمون وجود دارد. براساس نتایج به دست آمده، تمرینات کانگوجامپ می تواند برای بهبود عملکرد تعادلی کودکان با اختلال طیف اوتیسم مفید و سودمند باشد. ازاین رو استفاده از این نوع فعالیت ورزشی به عنوان روش مداخله ای مناسب برای کودکان با اختلال طیف اوتیسم پیشنهاد می شود.