درخت حوزه‌های تخصصی

تدوین برنامه استراتژی فدراسیون اسکی جمهوری اسلامی ایران به روش تحلیلیSWOT.این تحقیق با هدف تعیین استراتژی های توسعه رشته اسکی در ایران به روش تحلیلی SWOT انجام شد. روش تحقیق توصیفی- پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش را تعداد 143 نفر از خبرگان اسکی در سطوح استانی، کشوری، بین المللی و جهانی تشکیل دادند و ابزار تحقیق را پرسشنامه محقق ساخته تشکیل می داد. به منظور تحلیل کمی اطلاعات و همچنین دستیابی دقیق تر به اطلاعات، با توجه به مطالعات کتابخانه ای و اینترنتی، پرسشنامه در چهار بخش برای بررسی شناسایی نقاط قوت، ضعف، فرصت و تهدید با استفاده از نظرات کمیته راهبردی در مورد SWOT به روش دلفی انجام شده و مورد تأیید چند تن از اساتید صاحب نظر و آشنا به ورزش اسکی قرار گرفت. تمامی محاسبات آماری با استفاده از نرم افزار SPSSدر سطح معناداری 05/0 انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد علیرغم وجود نقاط ضعف محسوس تر نسبت به نقاط قوت، فرصت های بیشتری نیز در فدراسیون اسکی وجود دارد. از این رو باید راهبرد هایی را بیشتر مد نظر قرار داد که ضمن بهره گیری از فرصت ها موجب کاهش ضعف ها و کمبود ها شود.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر یک فعالیت هوازی زیر بیشنیه بر میزان تغییرات فریتین آهن و ظرفیت آهن خون بیماران جوان تالاسمی ماژور است ده بیمار مبتلا به تالاسمی ماژور و ابسته به تزریق خون به طور تصادفی انتخاب شدند و مورد آزمایش قرار گرفتند بیماران آزمون پیش رونده بالک را شامل 25 مرحله کار انجام دادند و سپس نمونه های خونی در سه مرحله قبل بلافاصله بعد و 36 ساعت بعد ازتمرین از بیماران گرفته شد اطلاعات به دست آمده با استفاد از روش های آماری T-Test ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز رگرسیون چند متغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و نتایج زیر حاصل شد فریتین خون بیماران بلافاصله پس از تمرین کاهش معنی داری یافت در حالی که در دوره بازیافت نسبت به مرحله تمرین افزایشمعنی داری را نشان داد در دوره بازیافت بین فریتین با متغیرهای آهن و TIBC همبستگی مثبت و معنی داری به دست آمد 74/0=r نتایج نشان می دهد که انجام فعالیت های هوازی زیر بیشینه علاوه بر کاهش فریتین در هنگام تمرین در دوره بازیافت مقدار آزاد فریتین از بافت ها را افزایش می دهد ودر نتیجه تاثیر داروی دسفرال بیشتر می شود

هدف از مطالعه ی حاضر، ارتباط برخی ویژگی های شخصی، ترتیب تولد و زمان تولد با موفقیت ورزشی دختران نوجوان ورزشکار استان مرکزی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری این پژوهش را 133 دختر ورزشکار راهنمایی شرکت کننده در مسابقات آموزشگاهی استان تشکیل دادند. نمونه گیری به روش تمام شمار انجام شد. اطلاعات با استفاده از پرسش نامه ی موفقیت ورزشی دیودا و نیکولز برای ارزیابی موفقیت ورزشی و پرسش نامه ی اطلاعات فردی محقق ساخته برای به دست آوردن اطلاعات در مورد ترتیب و زمان تولد، سابقه ی ورزشی والدین، نوع ازدواج و پایگاه اجتماعی - اقتصادی والدین جمع آوری شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی(درصدها و فراوانی ها) و استنباطی(آزمون همبستگی اسپیرمن) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که بیشترین درصد فراوانی ورزشکاران در بین فرزندان اول خانواده و در نیمه ی سرد سال و با والدین نوع ازدواج غیرفامیلی و دارای فعالیت بدنی منظم و پایگاه اجتماعی - اقتصادی متوسط وجود دارد. نتایج با استفاده از آزمون همبستگی اسپیرمن معنادار نشده است.

خستگی جسمی ناشی از کار بدنی به ویژه فعالیت های ورزشی می تواند بسیاری از اجزا و عملکردهای دستگاه ایمنی را تحت تأثیر قرار دهد. سیستم ایمنی به شدت به استرس فیزیولوژیکی و روانی حساس است، بنابراین می توان از برخی شاخص های ایمنی و هورمونی به عنوان شاخص استرس تمرین ورزشی استفاده کرد. هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط بین غلظت IL-6، کورتیزول و تستوتسترون و علائم بیش تمرینی پس از یک دوره تمرین کوتاه مدت شدید در ورزشکاران نخبه بود. بدین منظور، از میان 28 نفر از زنان جودوکار نخبه، 7 جودوکار عضو تیم ملی اعزامی به مسابقات آسیایی به صورت هدفمند و دردسترس به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. آزمودنی ها پیش و پس از برنامه تمرینی پرسشنامه بیش تمرینی را تکمیل کردند. پیش و پس از دوره تمرین خونگیری انجام شد. تمرینات با شدت MHR 80-95% در بعدازظهر روز اول، و صبح و بعدازظهر روزهای دوم، سوم و چهارم انجام شد. IL-6، کورتیزول و تستوسترون به روش الایزا اندازه گیری و داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-16 تحلیل شد (0.05P˂). در مطالعه حاضر یک دوره کوتاه مدت تمرین شدید موجب افزایش معنادار غلظت کورتیزول شد (0.05P˂)، اما تفاوت معناداری را در سطوح IL-6، تستوسترون و T/C ایجاد نکرد (0.05P˃). تجزیه و تحلیل کمی پرسشنامه علائم بیش تمرینی را در هیچ کدام از آزمودنی ها نشان نداد. همچنین ارتباط معناداری بین بیش تمرینی و هیچ کدام از شاخص های اندازه گیری شده وجود نداشت (0.05P˃). اگرچه IL-6 احتمالأ فاکتور اصلی توسعه بیش تمرینی است، با این وجود به نظر می رسد استفاده از نشانگرهای هورمونی نشانه معتبری برای پیش بینی بیش تمرینی نیست و مطالعات بیشتری برای اثبات این تئوری لازم است.

ساختار پا مانند دیگر ویژگی های انسان در میان گروه های سنی مختلف، متفاوت است و هرگونه تغییر در ساختار آن بر عملکرد دیگر مفاصل بدن تأثیر می گذارد. ازاین رو محققان بسیاری در تلاشند ارتباط بین نقش پا و پاتولوژی آن را دریابند. در این پژوهش، محققان سعی دارند پارامترهای نقش پا را (زاویة پا، شاخص استاهلی، شاخص چیپاکس – اسمیرک و شاخص قوس) در دو حالت استاتیک و دینامیک در کودکان با اضافه وزن مقایسه کنند. پژوهش حاضر نیمه تجربی است که 12 کودک پسر (دچار اضافه وزن) با دامنة سنی 12 – 10 سال به صورت تصادفی انتخاب شدند. برای اندازه گیری شاخص های نقش پا در دو وضعیت استاتیک و دینامیک، از کاغذ رولی و جوهر گوش استفاده شد. با استفاده از نرم افزار ImageJ، زاویة پا، شاخص استاهلی، شاخص چیپاکس – اسمیرک و شاخص قوس پا محاسبه شد. در نهایت برای توصیف اطلاعات از میانگین و انحراف استاندارد و برای مقایسة نتایج به دست آمده از آزمون تی مستقل استفاده شد. نتایج نشان داد که پارامتر زاویه ای اختلاف معناداری با یکدیگر ندارند (05 /0 P>). اما پارامترهای خطی در دو حالت استاتیک و دینامیک تفاوت معناداری را نشان دادند (05 /0 P<). باتوجه به نتایج پژوهش حاضر به نظر می رسد وضعیت قرارگیری فرد عامل مؤثری در نتایج به دست آمده باشد ازاین رو باید هنگام بررسی این پارامترها وضعیت فرد را مدنظر قرار داد.

هدف از این پژوهش، بررسی مهارت و میزان استفاده معلم ها تربیت بدنی استان سمنان در استفاده از فناوری اطلاعات بود. تحقیق از نوع توصیفی - کاربردی و حال نگر بوده که به طریق میدانی انجام شده است. جامعه ی آماری شامل تمامی معلم های تربیت بدنی زن و مرد رسمی و پیمانی و حق التدریس استان سمنان بود. نمونه ی آماری شامل 212 نفر از معلم های تربیت بدنی بودند که به پرسش نامه پاسخ داده اند. ابزار اندازه گیری، پرسش نامه ی کلاته آهنی سال 1388 (α= 0.079). روش آماری مورد استفاده شامل تی دو گروه مستقل، آزمون کالموگراف - اسمیرنوف و ضریب همبستگی پیرسون بود. یافته های تحقیق نشان داد که بین مهارت، میزان استفاده از ابزار فناری اطلاعات و میزان نیاز به آموزش آنها پیرامون استفاده از فناوری اطلاعات رابطه ی معنی داری وجود دارد. همچنین بین مهارت و میزان استفاده از فناوری اطلاعات در امور آموزشی و پژوهشی به تفکیک مقطع تحصیلی تفاوت معنی داری وجود دارد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی اثر تغییر پذیری فاصله کانون توجه از طریق خودگویی آموزشی بر یادگیری فورهند تنیس روی میز بود. شرکت کننده ها پس از پیش آزمون، طی شش جلسه به تمرین 180 ضربه فورهند با تکرار کلمات نشانه ""کمی چرخش"" در مورد دست (ساعد را کمی به سمت بیرون بچرخانند) در گروه کانون توجه درونی، ""کمی باز"" در مورد حرکت راکت (صفحه راکت هنگام ضربه کمی باز باشد) در گروه کانون توجه بیرونی نزدیک، ""بالای تور"" در مورد حرکت توپ (توپ را روی تور بفرستند) در گروه توجه بیرونی دور پرداختند. گروه کنترل طی دوره اکتساب، بدون خودگویی تمرین کرد. دو روز پس از آزمون اکتساب، آزمون یادداری در شرایط مشابه و بعد از استراحت آزمون انتقال با تغییر جهت هدف (فورهند موازی) و هر دو بدون خودگویی انجام گرفت. دقت اجرای فورهند تنیس روی میز با یک مقیاس پنج ارزشی (لیائو و مسترز، 2001) و الگوی ضربه با استفاده از مقیاسی محقق ساخته سنجیده شد . نتایج تحلیل واریانس پنج گروه در شش جلسه با تکرار سنجش عامل جلسه و همچنین تحلیل واریانس یکطرفه، اکتساب، یادداری و انتقال دقت فورهند گروه کانون توجه درونی به طور معناداری کمتر از سایر گروه ها بود (05/0P<). علاوه بر این، اثر افزایش فاصله کانون توجه بر اکتساب و یادداری الگوی فورهند معنا دار بود. اثر کانون توجه بیرونی نزدیک بر یادداری الگو نیز معنا دار بود، ولی انتقال الگوی ضربه در گروه کنترل به طور معناداری بیشتر از کانون توجه بیرونی دور بود (05/0P <). بنابراین برای آموزش فورهند به نوجوانان مبتدی استفاده از خودگویی با افزایش فاصله کانون توجه و کانون توجه بیرونی نزدیک و عدم استفاده از کانون توجه درونی توصیه می شود.

هدف از این پژوهش، طراحی و تدوین شاخص های انتخاب سرمربی تیم ملی فوتبال ایران و تعیین درجه اهمیت این شاخص ها می باشد که به روش توصیفی پیمایشی انجام شده است. نمونه آماری این پژوهش را 627 نفر شامل: 379 مربی، 210 بازیکن و 38 مدیر تشکیل دادند که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان و به صورت تخصیصی تناوبی برآورد شده اند. ابزار گرد آوری داده های پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته است که روایی محتوایی، صوری و سازه آن مورد بررسی و تایید قرار گرفت و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ در سطح (87/0) برآورد گردید. نتایج پژوهش نشان می دهد که بین دیدگاه مدیران، مربیان و بازیکنان در مورد شاخص های انتخاب تفاوت وجود دارد و شاخص های انتخاب سرمربی تیم ملی فوتبال از دیدگاه کل نمونه آماری به ترتیب شامل: مهارت های فنی، ویژگی های شخصیتی، مهارت های ارتباطی و اجتماعی، مهارت های مدیریتی، ویژگی های فردی، مهارت های روان شناختی، دیدگاه های مربیگری، سوابق مربیگری و سوابق ورزشی به عنوان بازیکن فوتبال می باشد.

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر چهار هفته تمرین پلیومتریک بر غلظت سرمی فاکتور نروتروفیک مشتق از مغز دانشجویان پسر رشته تربیت بدنی بود. در این مطالعه نیمه تجربی14دانشجوی پسر رشته تربیت بدنی که از سلامت کامل جسمانی برخوردار بودند به طور تصادفی به دو گروه تمرین ( سن 34/1±14/22، قد 89/3 ± 14/172، وزن 77/8 ± 42/63 و شاخص توده بدنی77/2 ± 42/21) و کنترل ( سن 54/2 ± 85/23، قد 11/7 ± 57/178، وزن 53/4± 71/71 و شاخص توده بدنی90/1±60/22) تقسیم شدند. آزمودنیهای گروه تمرین به مدت 4 هفته تمرینات پلیومتریک شامل (جست سرعتی، جست قدرتی، پرش قیچی، پرش زانو بالا، لی لی از پهلو، لی لی مورب و پرش روی جعبه) را انجام دادند. خونگیری از افراد پیش و پس از برنامه تمرینات به منظور اندازه گیری فاکتور نروترفیک مشتق از مغز در حالت ناشتا به عمل آمد. سطوح BDNF با استفاده از کیت آزمایشگاهی و روش الایزا اندازه گیری شد. همچنین از دستگاه ارگوجامپ برای اندازه گیری پرش عمودی استفاده شد. از آزمون T مستقل برای بررسی تفاوت بین گروهها استفاده شد و سطح معنی داری 05/0P< در نظر گرفته شد. سطوح سرمی B DNF پس از 4 هفته تمرین پلیومتریک در مقایسه با گروه کنترل تغییر معناداری نشان نداد (371/0= P). همچنین پرش عمودی نیز تغییر معناداری نشان نداد (168/0= P). 4 هفته تمرین پلیومتریک تاثیری بر سطوح سرمی BDNF و پرش عمودی مردان فعال ندارد که می تواند به دلیل دوره کوتاه تمرینی یا بالا نبودن شدت تمرینات باشد.

هدف از پژوهش حاضر تدوین مدل ارتباطی خودکارآمدی شغلی و هوش سازمانی در وزارت ورزش و جوانان ایران بود. جامعه آماری تحقیق کلیه مدیران عالی، میانی و پایه، کارشناسان مسئول، کارشناسان و کمک کارشناسان وزارت ورزش بود(850=N) که از بین آن ها 265 نفر به طور تصادفی طبقه ای برای نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای دستیابی به اهداف تحقیق از پرسشنامهی خودکارآمدی شرر و پرسشنامه هوش سازمانی آلبرخت استفاده شد. روایی صوریی و محتوایی هر دو پرسشنامه به تایید 15 نفر از متخصصین رسید و پایایی آن ها در یک مطالعه ی مقدماتی با 30 آزمودنی و با آلفای کرونباخ به ترتیب (799/0= r) و(920/0 = r) محاسبه شد. به منظور تجزیه و تحلیل اطلاعات جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و روش های آماری استنباطی از جمله کلموگروف- اسمیرنوف، تی استودنت تک نمونه ای، تحلیل مسیر و برای تعیین ارتباط علی بین متغیرها از روش مدل معادلات ساختاری با بهرهگیری از دو نرم افزار SPSS.v.16 و AMOS.v.18 استفاده شد. یافتههای تحقیق نشان داد خودکارآمدی شغلی و هوش سازمانی در وزارت ورزش و جوانان در حد مطلوبی قرار ندارند. هم چنین خودکارآمدی شغلی ضمن ارتباط با هوش سازمانی در وزارت ورزش و جوانان ایران با ضریب مسیر(58/0= E) بر آن اثر دارد که در این تاثیرگذاری میل به تغیر با بارعاملی 83/0، روحیه با بارعاملی 79/0، اتحاد و توافق با بارعاملی 76/0، سرنوشت مشترک و کاربرد دانش هر کدام با بارعاملی 64/0 و چشمانداز راهبردی با بارعاملی 59/0 نقش دارند(05/0p<). با توجه به تاثیر خودکارآمدی شغلی بر هوش سازمانی در وزارت ورزش و جوانان بهره گیری از مدل ارتباطی آنها در برنامه ریزیها و تصمیم گیری های این وزارتخانه توصیه میشود.

هدف پژوهش حاضر مقایسة وضعیت ستون فقرات کودکان با اختلال های حسی و همتایان سالم بود. در این مطالعة موردی مشاهده ای 16 کودک نابینا و 30 کودک ناشنوای 12 – 6 ساله به صورت هدفمند و از جامعة در دسترس انتخاب شدند و 60 کودک سالم به عنوان گروه کنترل در پژوهش شرکت کردند. ارزیابی قوس های ستون فقرات توسط اسپینال موس با روایی 94/0=r صورت گرفت. برای مقایسة نتایج بین گروه ها نیز از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD استفاده شد. تحلیل داده ها نشان داد که اسکولیوز پشتی نابینایان و ناشنوایان مشابه یکدیگر ولی به طور معناداری بیشتر از گروه سالم بود (002/0=P). اما تفاوت معناداری بین کایفوز (345/0 = P)، لوردوز (204/0 = P) و اسکولیوز کمری (185/0 = P) گروه ها با یکدیگر مشاهده نشد. در مجموع با توجه به یافته های پژوهش حاضر احتمالاً اختلال های بینایی و شنوایی با برخی ناهنجاری های پاسچرال ارتباط دارد، به ویژه آنکه نابینایی بیشتر از ناشنوایی با این اختلال ها ارتباط نشان می دهد. از این رو، غربالگری زودهنگام و به موقع برای شناسایی و پیشگیری از ناهنجاری های بدنی به ویژه ستون فقرات آنان، ضروری به نظر می رسد.

هدف از انجام این تحقیق، بررسی میزان هوش هیجانی و تعهد داوطلبان زن و مرد مسابقات آسیایی تیروکمان و تعیین رابطه ی ابعاد آنها با یکدیگر بود. در این راستا همه ی داوطلبان دختر و پسر حاضر در هفدهمین دوره ی مسابقات آسیایی تیروکمان تهران(1390) به عنوان جامعه ی آماری پژوهش در نظر گرفته شد و نمونه ی آماری برابر با جامعه ی آماری(80n=) تعیین گردید. برای گردآوری داده ها از پرسش نامه ی استاندارد هوش هیجانی برادبری وگریوز(2004) و تعهد سازمانی مودای(1979) استفاده شد. روایی محتوایی ابزار تحقیق با نظر خواهی از 11 تن از اساتید صاحب نظر در این زمینه انجام شد و جهت تعیین پایایی پرسش نامه ها با انجام یک مطالعه ی مقدماتی، ضریب پایایی در حد قابل قبولی (هوش هیجانی 76/0= α) و (تعهد سازمانی 75/0= α) به دست آمد. میانگین رتبه های عوامل مرتبط با هوش هیجانی بر اساس اولویت به ترتیب عبارت بودند از 1. خودآگاهی؛ 2. آگاهی اجتماعی؛ 3. مدیریت رابطه و 4. خودمدیریتی. همچنین رتبه های عوامل مرتبط با تعهد سازمانی به این ترتیب به دست آمد: 1. تعهد عاطفی؛ 2. تعهد مداوم؛ 3. تعهد هنجاری. در نهایت، یافته ها نشان داد که بین همه ی ابعاد هوش هیجانی با تعهد سازمانی ارتباط معنادار و مثبتی وجود دارد. لذا با توجه به نتایج ضروری است که سازمان های ورزشی به طور عام و مدیران تربیت بدنی دانشگاه ها به طور خاص، وقت بیشتری را برای شناخت عوامل روان شناختی(هوش هیجانی) و تعهدات داوطلبان صرف کنند تا فرآیند جذب و نگهداری داوطلبان برای آنها تسهیل شود.

هدف پژوهش حاضر، مطالعة ارتباط جهت گیری ورزشی با میزان پرخاشگری مردان ورزشکار رشته های رزمی بود. نمونة آماری شامل 167 نفر از ورزشکاران رشته های رزمی بودند که به صورت تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که بین دو متغیر جهت گیری ورزشی و پرخاشگری ورزشی ارتباط معناداری وجود دارد. هم چنین، مؤلفة بردگرایی با تمامی ابعاد پرخاشگری ورزشی ارتباط معناداری دارد. نتایج نشان داد که می توان بر اساس مؤلفه های جهت گیری ورزشی به صورت معناداری میزان پرخاشگری را پیش بینی کرد. یافته های این پژوهش اهمیت شناسایی جهت گیری ورزشی را در میزان پرخاشگری نشان می دهد.

شیوع چاقی در بین کودکان و همچنین تأثیرات مفید تمرینات ورزشی در کاهش وزن از طریق تعدیل فاکتورهای ترشحی بافت چربی مشخص شده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرینات شدید تناوبی (HIT) بر سطوح سرمی آدیپونکتین و لپتین در کودکان چاق است. آزمودنی ها شامل هفده کودک چاق با میانگین سنی 35/0±58/9 سال و شاخص توده بدنی (BMI) 95/0 ± 89/29 کیلوگرم به مدت 8 هفته و 3 جلسه تمرین در هفته، تمرینات HIT را که شامل وهله های 30 ثانیه ای دویدن شدید و 5/1دقیقه استراحت فعال بود، اجرا کردند. تعداد وهله ها از 6 وهله به 10 وهله افزایش یافت. داده ها نشان داد اختلاف معنا داری در سطوح لپتین (001/0P=) و آدیپونکتین (0001/0P=) و همین طور BMI ( 0001/0P=) قبل و پس از یک دوره تمرین HIT وجود دارد. همچنین همبستگی قوی مستقیم بین BMI با لپتین (85/0r=) و همبستگی معکوس با آدیپونکتین (68/0-r=) مشاهده شد. تمرینات HIT موجب کاهش BMI و توده بدنی می شود. به علت وجود رابطه قوی بین BMI و آدیپوکاین های سنجیده شده، می توان گفت تمرینات HIT احتمالاً از طریق کاهش توده چربی موجب کاهش سطوح سرمی لپتین و افزایش آدیپونکتین در کودکان می شود. ازاین رو اجرای تمرینات HIT با رعایت احتیاط های لازم در کودکان چاق می تواند تأثیرات مثبتی داشته باشد.

این پژوهش که با هدف بررسی اثر هشت هفته تمرینات شناختی بر انجماد راه رفتن و کارکردهای شناختی مرتبط با آن (کارکردهای اجرایی و بهره حافظه) در بیماران پارکینسونی مبتلا به انجماد راه رفتن انجام گردید، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل بود. 14 بیمار پارکینسونی مبتلا به انجماد راه رفتن (مرحله دو تا پنج مقیاس هوهن و یاهر ) با میانگین سنی 92/10±21/60 به صورت در دسترس انتخاب شدند و به طور تصادفی به دو گروه کنترل (پنج مرد و دو زن) و تجربی ( چهار مرد و سه زن) تقسیم گردیدند. گروه تجربی به مدت هشت هفته در تمرینات شناختی شرکت کرد. انجماد راه رفتن، کارکردهای اجرایی و بهره حافظه در پیش آزمون و پس آزمون به ترتیب به وسیله پرسش نامه انجماد راه رفتن، آزمون برج لندن و حافظه بالینی وکسلر اندازه گیری گردید. همچنین، داده ها با استفاده از روش آماری تحلیل کوواریانس و واریانس چند متغیره در سطح معنا داری (0.05=α) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که اثر یک دوره تمرینات شناختی بر میانگین کاهش امتیازات انجماد راه رفتن و افزایش امتیازات کارکردهای اجرایی و بهره حافظه در گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل معنا دار می باشد. با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که تمرینات شناختی می توانند به عنوان یک روش مداخله ای در بهبود انجماد راه رفتن، کارکردهای اجرایی و بهره حافظه بیماران مبتلا به انجماد راه رفتن مؤثر باشند.