درخت حوزه‌های تخصصی

Among the linguistic resources for creating grammatical metaphor, nominalization rewords processes and properties metaphorically as nouns within the experiential metafunction of language. Following Halliday's (1998a) classification of grammatical metaphor, the current study investigated nominalization exploited in an English applied linguistics textbook and its corresponding Persian translation. Selection of these textbooks was motivated by consulting 10 ELT professors. Analysis started by identifying nominalization instances and recurrent patterns of nominalization in the books through adopting a mixed approach. The frequency of nominal expressions was counted, and eventually chi-square was run to find out the probable significance of nominalization use in English and Persian academic text samples. The quantitative differences in using nominalization turned out to be significant, and results revealed variations in the ranking patterns of nominalization in both texts. Qualities as entities tended to recur more in English than in Persian. However, the noun to noun modifier was frequently exploited in the Persian translation. The similarities in the employment of nominalization patterns might reflect the awareness of both the author and the translator of the role of metadiscourse markers in scientific texts. The main reason for the differences lies in the matter that knowledge is realized in different languages. The findings of this study have implications for textbook writers, English for Academic Purposes students, and translators.

این مطالعه موردی به بررسی این موضوع می پردازد که یک معلم تایوانی که در یک دوره ی کارشناسی ارشد آموزش زبان شرکت کرده است چگونه از زبانشناسی ساختارمند- نقش گرا و آموزش سبک محور در طراحی و آموزش زبان به فراگیران زبان انگلیسی در تایوان استفاده کرده است. با استفاده از روش مدت دار قوم شناسی، نتیجه این تحقیق نشان داد که برداشت و تصور این معلم از دستور زبان از دیدی سنتی، محدود به جمله و متمرکز بر ساختار به فهمی کاربردی تر از ارتباطات پیوسته مابین سبک و ویژگی های متن تغییر قابل توجهی کرد. این تغییر زمانی رخ داد که معلم توانست از زبانشناسی ساختارمند- نقش گرا برای فهم عملکرد زبان در ادبیات کودکان استفاده کند. با این وجود، میزان توانایی این معلم برای استفاده از زبانشناسی ساختارمند- نقش گرا و آموزش سبک محور در تمرینات کلاس تا حدی تحت تاثیر چارچوب برنامه ریزی شده ی اجباری تدریس و آزمون های رایج در مکانی بود که وی پس از بازگشت به تایوان در آن مشغول به کار شد. این تحقیق بیشتر در ایجاد فهمی جدید از دستور زبان در آموزش زبان انگلیسی و تربیت معلمان بهتر در آسیا کاربرد دارد.

روند تدریس/ یادگیری مهارتهای شفاهی در زبان فرانسه، توسط عرب زبانان به معنای تصاحب یک سیستم لغوی، دستوری، آواشناختی کاملا متفاوت از زبان مادری می باشد . این تصاحب، وابسته به نقاط شباهت و تفاوت بین این دو زبان (بیگانه و مادری)، می تواند باعث تسهیل (انتقال مثبت) و یا باعث ایجاد مانع (ترکیب) شود. هدف از این مقاله بررسی تفاوتهای لغوی، دستوری، آواشناختی بین زبان فرانسه و زبان عربی و بویژه زبان فرانسه و گویش مصری است. برای این منظور، چند نمونه از اشتباهات ناشی از ترکیب زبانی این دو زبان در سطح شفاهی ارائه خواهیم داد. همچنین چند روش برای اصلاح این اشتباهات و تسهیل کار معلمان زبان فرانسه و چند روش برای انجام فرایند تدریس/ یادگیری زبان فرانسه به عرب زبانان بکار خواهیم برد.

پژوهش حاضر رابطه ی بین باورهای انگیزشی زبان آموزان انگلیسی و استفاده از راهبردهای یادگیری را بررسی می کند. سه جز انگیزه (جز انتظار، ارزش و عاطفه) در رابطه با راهبردهای شناختی، فراشناختی و مدیریت تلاش بررسی شدند. دویست و پنجاه و هفت زبان آموز انگلیسی از سطوح مختلف توانش زبانی پرسشنامه ی فارسی ر اهبردهای انگیزشی برای یادگیری را پاسخ گفتند. بررسی تاثیر سطح زبانی بر باورهای انگیزشی بیانگر تاثیر معنا دار سطح توانش زبانی بر اضطراب آزمون و رویکرد هدف بیرونی بود، بدین معنا که زبان آموزان با توانایی زبانی پایین تر در مقایسه با زبان آموزان سطوح بالاتر به طور معنا داری مضطرب تر بوده و رویکرد هدف بیرونی بیشتری داشتند. نتایج همچنین نشان داد که خودباوری، کنترل عقاید یادگیری، رویکرد هدف درونی، و ارزش تکلیف حدود ۷۰ درصد از واریانس راهبرهای خودتنظیمی را توضیح می دهد. این پژوهش با پیشنهادهایی برای تقویت عقاید انگیزشی و راهبردهای یادگیری زبان پایان می یابد.

یکی از نظریه های موجود در باره ی چگونگی رشد توانش منظورشناختی زبان آموزان نظریه ی اجتماعی-فرهنگی ویگوتسکی است. مقاله حاضر با بررسی یکی از مفاهیم این نظریه یعنی ""حوزه رشد تقریبی"" برای رشد توانش منظورشناختی زبان آموزان پرداخته و به دو سوال پاسخ می دهد: اول اینکه آیا ارتباطی میان میزان کمک و حمایت ارائه شده به زبان آموز و سطح بسندگی زبانی او در یادگیری توانش منظورشناختی وجود دارد؟ دوم اینکه آیا ارتباطی میان ""حوزه رشد تقریبی"" فردی و ""حوزه رشد تقریبی"" گروهی وجود دارد؟ بدین منظور، بیست زبان آموز با دو سطح بسندگی زبانی انتخاب شده و به دو گروه تقسیم شدند. آموزش هر دو گروه بر اساس ""حوزه رشد تقریبی"" انجام شد. نتایج نشان داد که ارتباط معناداری میان سطح بسندگی زبانی و یادگیری توانش منظور شناختی وجود ندارد. از طرف دیگر، میان ""حوزه رشد تقریبی"" فردی و گروهی رابطه وجود دارد. این بدان معناست که دانش عمومی زبان تاثیر چندانی بر یادگیری توانش منظورشناختی ندارد. همچنین می توان گفت که کمک ارائه شده به زبان آموز کاملا فردگرایانه است و بر اساس ظرفیت و توان فرد زبان آموز معنا و مفهوم پیدا می کند.

The current study aimed at investigating the academic learning needs of Iranian undergraduate students of English Language and Literature from the perspective of 320 stakeholders including undergraduate students (n=252), graduates (n=51), English literature instructors (n=7), and language instructors (n=10). To this aim, atriangulation of the most important data collection instruments of needs analysis (i.e., questionnaires, class observations, and semistructured interviews) was adopted for data collection at eight different Iranian state universities. The results of data analysis revealed that the above-mentioned students are not adequately equipped with learning and communication strategies during their academic and preacademic studies. The results of the current study may promise implications for the provision of some extracurricular EFL courses at the tertiary and senior high school levels in order to enhance students’ sociocultural and strategic competence based on the shared decision-making process among different stakeholders in the course design community

Assessing learners’ present and real life language needs can contribute to learners’ active participation in learning processes. Assessing learners’ taskbased needs and aligning them with pedagogical tasks are significant in English for medical purpose (EMS) courses. The main objectives of the present study were to assess learners’ needs and to determine whether they are practiced in EMS courses. In this study, pedagogical tasks practiced in EMS courses at universities of medical sciences in Iran were identified and the taskbased language learners practiced by stakeholders in real life situations were assessed. The results showed that some of the pedagogical tasks were not aligned with the real life task-based needs. Moreover, the pedagogical tasks and task-based needs were not aligned in terms of mode, channel, and degree of interaction. The results can be applied by EMS teachers and material developers for meeting the learners’ specific needs.

An understanding of language as ‘open, dynamic, constantly evolving and personal encompasses the rich complexities of communication (Shohamy, 2007, p.5). Knowing about the important role of culture as well as psychological aspects of language can give us a broader view of languageteaching and learning. In order to obtain a better understanding of different aspects of language teaching, the present study aims to investigate the possible relationship between Iranian EFL teachers’home-culture attachment and its underlying components, with their emotional intelligence. To this aim two questionnaires namely: Home culture Attachment/dependency and Bar-On EI test were distributed among 80 EFL teachers, both men and women who taught at different levels in state schools in Birjand, Kermanshah and Zabol. Data were analyzed using Pearson’s correlation coefficient and multiple regressions. Finally results of the study revealed no significant relationship between Iranian EFL teachers’ home culture attachment and its underlying components, with their emotional intelligence. The most important result of this study is bringing about awareness for EFL teachers, EFL syllabus designers, teacher educators and policy makers about the important factors in cultural attachment or detachment of Iranian EFL teachers that consequently affects their teaching and transfer of cultural values into their students.

Almost little is known about creative writing. In this research, creative writing has been introduced as an alternative to academic writing. The aims were to introduce creative writing as an alternative to academic writing to boost the participants’ attitude towards writing in general. The participants were 32 senior university students studying English Translation at Islamic Azad University, Tehran. The study includes two phases: quantitative and qualitative. For the quantitative phase, the participants were given a questionnaire so that the researchers could measure their attitudes about writing. Then, a creative writing pretest was administered, followed by a posttest to see to what extent the treatment could help the participants improve their writing skill. For the qualitative phase, a videotaped oral interview with the participants was closely examined to find out about the participants’ attitudes towards writing. The means of the pretest and posttest indicated a three-fold increase in the scores after the treatment was over. The oral interview, furthermore, showed that most participants had a negative attitude towards creative writing. It was finally concluded that creative writing might be considered as a useful asset in academic contexts, expected to alleviate the negative attitude of learners towards writing to feel more confident.

To investigate the effects of etymological elaboration, contextual pragmatic clues, and lexical knowledge on L2 idioms comprehension and production, 60 male intermediate level EFL students in three groups were selected. Each group was randomly assigned to one treatment condition. Group one participants were presented with the etymological explanation of idioms. In group two, the same idioms were presented in short, familiar contexts, and in the third group, the participants focused on the exact meaning of the constituent parts of each idiom. At the end of the experimental period, comprehension and production posttests of idioms were administered. Two one–way ANOVA procedures were used to analyze data. Results showed that the participants of the etymological elaboration group performed significantly better than the participants of the lexical knowledge group on idiom production. The differences between the means in all other comparisons were not statistically significant. These findings may have implications for teachers, learners, and syllabus designers.

در حیطه ی فراگیری زبان سوم٬ نتایج متناقض تحقیقات نشان می دهد که در میان محققان در مورد مزایا و یا معایب دو زبانگی در فراگیری زبان سوم اجماعی وجود ندارد. بنابراین دغدغه ی اصلی مطالعه حاضر بررسی تفاوت های احتمالی بین دوزبانه ها و تک زبانه ها در خصوص دانش دستور می باشد. این تحقیق تلاشی بود برای بررسی اینکه آیا زبان آموزان تک زبانه فارسی و دوزبانه فارسی- آذری در یادگیری بند نسبی زبان انگلیسی تفاوت معنی داری دارند. برای انجام این مطالعه، در مجموع دویست دانش آموز دختر در حال تحصیل در کلاس دوم دبیرستان به طور تصادفی از دو ناحیه ی آموزش و پرورش شهرهای تبریز و شیراز در ایران انتخاب شدند. تمامی شرکت کننده ها از نظر سطح زبان انگلیسی، جنسیت، و سن همگن بودند. یک آزمون استاندارد تعیین سطح زبان انگلیسی، یک پرسشنامه و دو تکلیفِ ساختارِ نحوی در هر دو گروه اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت معنی داری بین زبان آموزان در ارتباط با بند نسبیِ انگلیسی وجود دارد. در نهایت، کاربردهای این پژوهش برای کسانیکه در امر یادگیری و آموزش زبان انگلیسی فعالیت دارند مورد بحث قرار گرفت.

ارزیابی دانش دستوری یکی از موارد تقریبا مغفول در تحقیقات رشته ی آموزش زبان با سوالات بی پاسخ فراوانی می باشد (پورپورا، 2004). مروری بر سازه دستوردر ادییات تحقیق بیانگر آن است که مدل های دستور زبان به صورت مکفی به ابعاد این دانش نپرداخته اند. تحقیق حاضر با استفاده از پیشنهادات اخیر در مورد ماهیت توسعه دانش دستوری اقدام به تهیه ی چارچوبی شامل ابعاد پیچیدگی، گستره، و قوت برای یافتن بهترین پیش بین وضعیت دانش دستوری فراگیران زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم کرده است. به این منظور، سند اولیه مشخصات آزمون دانش دستوری تهیه و توسط گروهی متشکل از هفت کارشناسی که در زمینه بررسی سند آزمون تربیت شده بودند مورد بازبینی قرار گرفت. سند مشخصات اصلاح و آزموی مبتنی بر آن به 158 فراگیر انگلیسی با سطوح مختلف توانش داده شد. سوالات با استفاده از نظریه کلاسیک آزمون و مدل راش تحلیل گردید. نتایج رگراسیون گام به گام حاکی از آن است که بهترین مدل پیش بین دانش دستوری فراگیران با توانایی پایین تر شامل گستره و قوت است در حالیکه برای فراگیران با توانایی بالاتر بهترین مدل پیش بین قوت و پیچیدگی است. این یافته دال بر آن است که سند مشخصات آزمون دانش دستوری می تواند شامل ترکیبی از صورتهای سوال مختلف برای اندازه گیری ابعاد مختلف این دانش باشد.

Self-regulation is the ability to regulate one’s cognition, behavior, actions, and motivation strategically and autonomously in order to achieve self-set goals including the learning of academic skills and knowledge. Accordingly, self-regulated learning involves self-generated and systematic thoughts and behaviors with the aim of attaining learning goals. With that in mind, this study aimed to examine the effect of self-regulation instruction to the intermediate EFL readers on their ability to make within-text inferences while reading. Zimmerman’s model of self-regulation with its three cyclic phases of forethought, performance and self-reflection constituted the theoretical basis of this study. Two intact intermediate classes in an English language institute were randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group was trained in self-regulatory processes which were directed at EFL reading comprehension for ten sessions, while the control group received the routine, traditional reading instruction involving pre-, while-, and post-reading tasks and activities. The results of parametric one-way between-group ANCOVA showed that the experimental group outperformed the control group on the post-test of EFL reading comprehension, particularly in term of within-text inferencing. This finding revealed that self-regulation instruction aimed at EFL reading comprehension significantly contributed to learners’ ability to make correct within-text inferences while reading in English as a foreign language.