دومین اجلاس جهانی«تلویزیون برای کودکان»، از نهم تا سیزدهم مارس 1998 در لندن، بیش از 1300 گوینده رادیو تلویزیونی، تهیه کننده، نویسنده، سیاستگذار، تنظیم کننده، معلم، پژوهشگر و مصرف کنندگان مختلفی را از 74 کشور جهان به خود جلب کرد، که ریاست این اجلاس به عهده آناهوم، مدیر برنامه های کودکان تلویزیون بیبیسی،بود.
"زمانی که شخصی در مقابل دستگاه تلویزیون می نشیند یک عمل بده بستان صورت می گیرد، اگر چه شخص اصلا به این عمل فکر نمی کند . بیننده به طور ضمنی توافق کرده است تا تماشای تعدادی آگهی را تحمل کند و در عوض انتظار دارد انواع تعیین شده ای راتصورات تخیلی ارضاء کننده از نوع خیلی خاص به اوالقاء شود ، در غیر این صورت تمایلی به تماشای تلویزیون نخواهد داشت. بشر دقیقا از این رسانه چه می خواهد ؟ برخی از ناظران در مورد عادات تماشای تلویزیون توصیه هایی کرده اند.
"
تماشای تلویزیون درکشورهای توسعه یافته و درحال توسعه ، ازخصیصه های عمده زندگی امروزی بشمار می آید. این جعبه که در میان رسانه ها از همه مهمتر است به یکی از موضوعات عمده در بحثها و گفتگو ها تبدیل شده است . از عمده مسایلی که موجب نگرانیهای عملی و اخلاقی بسیاری شده است ، مدت زمان تماشای آن و نیز نحوه و دلیل تماشای آن بوده است . به هر حال مقوله ( تلویزیون ) به طور دائم توجه خبرگان زیادی را به خود جلب کرده و دامنه سئوالات و موضوعات مورد بحث در این زمینه وسیع و گسترده است . به عنوان مثال : آیا تماشای تلویزیون اتلاف وقت است ؟ آیا باید به همین صورت فعلی اداره شود یا احتمال اداره بهتر آن وجود دارد ؟