کلام

قاعده «الواحد»، یکى از قواعد مهم فلسفى است که بر طبق آن، از علت واحد جز معلول واحد صادر نمى شود: «الواحد لایصدر عنه الا الواحد». با وجود توافقى که میان فلاسفه نسبت به این قاعده وجود دارد، در کلمات عرفا، این قاعده با انکار و یا دست کم اصلاح روبه رو شده است. فارغ از قبول یا عدم قبول اصل قاعده، چالش اصلى تقریر فلسفى و عرفانى تعیین مصداق براى مصدر و صادر اول و همچنین تبیین چگونگى صدور کثرات از علت واحد است. این مقاله با روش تحلیلى توصیفى درصدد است با ارائه قرائت هاى فلسفى و عرفانى این قاعده و بررسى ایرادات عرفا به فلاسفه، مصادیق ارائه شده براى مصدر و صادر اول در دو دستگاه فکرى را معرفى کرده، تقریر ایشان را نسبت به چگونگى صدور کثرات بیان کند؛ همچنین ثابت نماید که اولاً، فارغ از اختلافات صغروى فلسفه و عرفان، اصل قاعده با مبانى عرفانى سازگار است و ثانیا، ایرادى که عرفا بر فلاسفه وارد کرده اند قابل پاسخ گویى است؛ اگرچه تقریر عرفانى مبتنى بر رد یا قبول اشکال مزبور نمى باشد.

گفت و گو: زرتشتیان پارسی در گفت و گو با موبد خجسته میستری

درخت حوزه‌های تخصصی

کلام

اسلام و آزادی (11)/ دکترین یهود

مهدی (عج)(مقاله پژوهشی حوزه)

روزه در آیین یهود و مسیحیت

اندیشه اسلامی: کلام آسمان (یکی از عوامل زنده بودن کلام امامی اعتدال در استفاده از عقل و نقل است)

اسلام آئین زندگی(2)/ دنیا از نظر اسلام

شفاعت

مهدی (ع) میراثدار انبیاء (ع)

شیخ مفید

نظریه انسجام اسلامی در اندیشه امام خمینی قدّس سرّه(مقاله ترویجی حوزه)

آشنایی با ادیان جدید (5): سوکه ککگایی

لزوم یک جهش بزرگ تبلیغاتی در عالم تشیع

فرقه ناجیه در کلام پیامبر اعظم(ص)(مقاله پژوهشی حوزه)

شناخت خداوند

پژوهشى در زمینه شاعر نبودن پیامبر از دیدگاه قرآن

قلمرو شریعت

آزادى عقیده 4

دین و دانش - فرمانروائی نیروی جذب و دفع در الکترودهای جهان

تذکر و آزمایش

قاعده الواحد از منظر فلسفه و عرفان اسلامى با تأکید بر آراى ابن عربى و مشائیان(مقاله علمی وزارت علوم)

گفت و گو: زرتشتیان پارسی در گفت و گو با موبد خجسته میستری

پالایش نتایج جستجو