"از همان ابتدای ظهور رادیو و تلویزیون در غرب مخالفتهای بسیاری با این دو رسانه از سوی موسیقیدانان جدی صورت گرفت. خصلت فراگیر و تودهای این دو رسانه و گرایش آنها به پاسخگویی به خواستة توده مردم، آنها را بهسمت سادهپسندی و سطحینگری در موسیقی سوق داده و همین امر موجب دوری موسیقیدانان جدی از آنها شده است. گفتمان مردمسالاری پشتوانه و توجیهگر سیاستهای موسیقایی این رسانهها بوده و فاصلهگیری بیش از پیش موسیقیدانان جدی از ذوق عمومی بر استحکام این گفتمان افزوده است. اما بهنظر میرسد تعمق بیشتر در این مسئله، یکسویه یا خطیبودن رابطة میان خواست مردم و سیاستهای موسیقایی رسانهها را زیر سؤال میبرد: رسانهها پاسخگویانی منفعل به سلیقة موسیقایی مردم نیستند، بلکه تا حد زیادی در ایجاد این سلیقهها نقش فعال ایفا میکنند.
"
"آنچه در این مقاله به آن پرداخته میشود، زمینههایی است که سبب شد موسیقی به مثابه عاملی اساسی در بیان دراماتیک عمل کند. همچنانکه خواهیم دید، این زمینهها، از سرآغاز شکلگیری و تکوین نمایش، با آن همراه بودهاند و در واقع، هیچگاه نمایش بدون موسیقی معنا و مفهوم اصلی خود را نیافته است. موسیقی گاه عامل اصلی بوده و گاه همراهی کننده، اما در هر حال، همواره حضور داشته است. از اینرو، نخست زمینههای ارتباط موسیقی و درام در غرب و سپس در شرق و در نهایت، در ایران بررسی خواهد شد. اما نکتهی مهم آن است که موسیقی ایرانی درون مایههای بیانی منحصر به فردی را داراست که در کارکردهای دراماتیک موسیقی باید در نظر گرفته شود.
"
" در این مقاله فرایند جهانیشدن به عنوان مهمترین فرایندی که جوامع انسانی باآن مواجه هستند، مورد بحث قرار گرفته است. ابتدا اهمیت این فرایند، قدمت، خاستگاه و نیز تعاریفی که در خصوص آن مطرح شدهاند، مورد بررسی قرار میگیرند، سپس ابعاد نظری فرایند جهانیشدن و این که آیا جهانیشدن مترادف با غربیشدن و آمریکاییشدن جهان است، پاسخ داده خواهد شد و در نهایت جایگاه ایران در این فرایند مهم مورد تجزیه وتحلیل قرار خواهد گرفت.
"