بزرگا مردی که او بود
حوزههای تخصصی:
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۸۰۱ تا ۸۲۰ مورد از کل ۷٬۱۹۵ مورد.
مولانا، حافظ و سپهری
احمد عبدالصمد از نگاه بیهقی و منوچهری(مقاله پژوهشی دانشگاه آزاد)
حوزههای تخصصی:
مقام صدارت عظمی در تشکیلات حکومت غزنویان همواره از برترین جایگاه سیاسی و علمی و گاه نظامی برخوردار بود و سلاطین غزنوی برای گردش چرخ این امپراتوری عظیم به جهت آن که به بهره گیری از تدابیر هوشمندانه وزرای خود- که بالاترین مقام پس از مقام سلطان را دارا بودند- نیاز داشتند، سعی می کردند کسانی را به این منصب برگزینند که علاوه بر اشتهار به کیاست و فراست و فضل و ادب، دارای توان مندی هایی نیز در عرصه نظامی باشند.در این مقاله از احمد عبدالصمد مشاور آلتونتاش خوارزمشاه که پس از احمدحسن میمندی به وزارت مسعود غزنوی رسید، سخن گفته شده است و کاردانی های وی در مقام کدخدایی آلتونتاش و نیز کفایت ها و تدابیر هوشمندانه این وزیر در امور دیوانی و نظامی بویژه در حساس ترین برهه تاریخ آن دوره که هجوم ترکمانان سلجوقی از یک سو و بی کفایتی و استبداد روزافزون مسعود از سوی دیگر، دولت مقتدر غزنوی را به سقوطی حتمی می کشانید، بر اساس مندرجات تاریخ بیهقی مورد تحلیل قرار گرفته است و نیز سعی بر این رفته است بازتاب شخصیت این وزیر ادب پرور و شاعر نواز در دیوان منوچهری دامغانی نمایانده شود.
که شعر مسیحای دیگری ست
حوزههای تخصصی:
جادوی شعر (در گذار از روزمره گی ها...)
حوزههای تخصصی:
ده جمعه از جمعه های انجمن فرخ
منبع:
شعر پاییز ۱۳۸۸ شماره ۶۷
حوزههای تخصصی:
تقویم تاریخ شعر
منبع:
شعر پاییز ۱۳۸۸ شماره ۶۷
حوزههای تخصصی:
آکادمی هایی برای شاعران: مروری کوتاه بر شکل گیری و نقش انجمن های ادبی فارسی
منبع:
شعر زمستان ۱۳۸۸ شماره ۶۸
حوزههای تخصصی:
انجمن شعر جوان کاشان
منبع:
شعر زمستان ۱۳۸۸ شماره ۶۸
حوزههای تخصصی:
گزارش: گزارش کنفرانس میراث عمر خیام (دانشگاه لیدن - دانشگاه کمبریج)
حوزههای تخصصی:
تماشای جهان از پنجره ای نادستیاب (درباره شعرهای فاضل نظری و چرایی اقبال مخاطب به آن)
منبع:
شعر زمستان ۱۳۸۸ شماره ۶۸
حوزههای تخصصی:
تبریز، شعشعة عرش، فرّ فردوسی (تحلیل یک بیت از مثنوی مولوی)(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
در این مقاله بیتی از دفتر ششم مثنوی مورد تحلیل قرار گرفته است که در آن تبریز به زبانی دیگر وصف شده است. بیت از داستانی است که در آن درویشی غریب به امید گرفتن وامی از محتسب تبریز بار سفر بسته و عازم آن دیار شده است. مولانا به هنگام رسیدن درویش غریب به تبریز بیتی چند از زبان درویش درباره تبریز و تبریزیان سروده که بیت مورد بحث ما در میان آن ابیات است و آن این بیت است:
فرّ فردوسی است این پالیز را شعشعه یْ عرشی است این تبریز را
مولانا در این بیت برای تبریز فرّ فردوسی قایل شده است و بر این باور است که عرش نور خود را بر تبریز و تبریزیان می پاشد. چند و چون این مدعا در سه بخش فردوس و تبریز و عرش و شعشعة آن با تکیه بر روایات و آثار عالمان دین و مورخان بر پایه تحقیقات کتابخانه ای مورد کندوکاو قرار گرفته است.
گفتنی است به کنایت و رمزهای عارفانه خداوندگار قونیه اشارتی نشده و معانی لغوی و غیررمزی مفردات بیت مورد توجه بوده است، تاچه قبول افتد و چه در نظر آید.
گل هایی که در قلمستان می رویند! برای رباعیات امین
منبع:
حافظ دی ۱۳۸۸ شماره ۶۵
حوزههای تخصصی:
آیین بزرگ داشت فردوسی
حوزههای تخصصی:
دیوان امین
منبع:
حافظ مرداد ۱۳۸۸ شماره ۶۱
حوزههای تخصصی: