درخت حوزه‌های تخصصی

اهمیت نقش آموزش و پرورش در توسعه هر کشور ، بر کسی پوشیده نیست؛ با این حال ، شرایط جدید حاکم بر جهان و به ویژه کشورهای غربی ، توجه ویژه ای را به این بخش معطوف داشته است . ریشه این توجه را می توان به رقابت فزاینده کشورهای صنعتی مربوط دانست . رقابتی که بسیاری از بنگاه های اقتصادی را در مرز شکننده سقوط یا بقاء نگاه داشته است . در چنین وضعیتی بنا به گفته رئیس سابق IBM ، موضوع آموزش از یک مسأله اجتماعی فراتر رفته و به یک مقوله اقتصادی تبدیل شده است . « اگر امروز دانش اموزان ما نتوانند رقابت کنند ، چگونه شرکتهای ما فردا می توانند به رقابت بپردازند »؛ در حالی که رقابت عامل تعیین کننده در تسخیر بازارهای بین المللی سطح کیفیت کالاها و خدمات تولید شده توسط یک کشور است. « کیفیت آموزش » ، متغیر اساسی است که نقش اصلی را در « رقابت پنهان » بین کشورها به عهده دارد؛ چرا که طرز تفکر ؛ عمل ، و تصمیم گیری مدیران ، مهندسان ، کارگران ، معلمان و سایر اقشار جامعه نسبت به کیفیت به نوع اموزش آنها بستگی دارد. نگرانی در مورد تواناییهای علمی دانش آموزان را بیشتر از هر جا می توان در گزارشهای مربوط به ایالات متحده مشاهده کرد . کشوری که خود را دررویارویی با رقابت سنگین مدعیانی چون ژاپن یا آلمان می بیند . به عنوان نمونه قابل توجه است که : • تنها یک سوم جوانان آمریکایی می دانند جنگهای داخلی آمریکا در کدام نیم قرن اخیر اتفاق افتاده است . • تنها یک نفر از هر پنج نفر جوان بین 21 تا 25 سال می تواند یک نامه درخواست کار بنویسد . • یک چهارم بزرگسالان نمی دانند آیا خورشید به دور زمین می چرخد یا برعکس. • شرکتهای آمریکایی حدود 20 تا 40 میلیارد دلار در سال خرج می کنند تا آموزشهای تکمیلی به کارکنان خود بدهند . • یک چهارم همه دانش آموزانی که دوره دبیرستان را شروع می کنند بدون اتمام آن مدرسه را ترک می کنند .

بخش حمل ونقل از جمله بخشهای زیر بنایی اقتصاد هر کشور است که فعالیتهای آن نه تنها فرآیند توسعه اقتصادی یک کشور را تحت تأثیر قرار می دهد بلکه خود نیز در جریان توسعه اقتصادی یک جامعه تغییر و تحولات کمّی و کیفی فراوانی را تجربه می کند . اما تأثیر این این بخش بر فرآیند از تأثر آن از توسعه اقتصادی است . از این رو شرایط و موقعیت این بخش ، یکی از شاخصهای مهم سطح توسعه یافتگی ، و از جمله عوامل تعیین کننده روند تحولات آن محسوب می شود . به عبارتی حمل و نقل را پایه های پلی دانسته اند که انقلاب صنعتی بر روی آن استوار است. باز شدن بازارهای تازه برای کالاهای تولیدی یک جامعه و یا فراهم آمدن بازارهای جدید تأمین مواد اولیه و وابسته می تواند شدیداً بر جریان رشد اقتصادی یک منطقه مؤثر باشد ، که از جمله عوامل لازم برای این کار ، داشتن و توجه کردن به شبکه های ارتباطی حمل و نقل می باشد. گستردگی منحصر به فرد فعالیتهای گوناگونی که در این بخش انجام می گیرد ، سرمایه بری نسبتاً بالای این فعالیتها در مقایسه با سایر فعالیتهای زیر بنایی و تحولات سریع تکنولوژیکی در آن ، پیوند و ارتباط بخش حمل ونقل را با فرآیند توسعه اقتصادی – اجتماعی ، آنچنان حساس و پیچیده می سازد ، که اصولاً توجه مستمر به روند فعالیتها و تدوین اهداف ، برنامه ها و اجرای سیاستهای مناسب و هماهنگ با فرآیند توسعه ملی و زیر بخشهای حمل و نقل را امری اجتناب ناپذیر می سازد. به موجب گزارش کارشناسان و حسابداران صنعتی ، تقریباً نیمی از قیمت تمام شده کالاها مربوط به هزینه های حمل ونقل می باشد ، که یه طور کلی شامل حمل مواد به کارخانه ، ارسال کالای ساخته شده به انبار ، و نهایتاً عرضه به بازار تا رسیدن به دست مصرف کننده می باشد . 50 درصد این گونه هزینه ها ، مربوط به ارسال کالای ساخته شده به بازار مصرف می باشد. هدف تحقیق حاضر تعیین چگونگی استفاده بهینه از وسایط حمل و نقل موجود شرکت سهامی قند و شکر کشور می باشد . سازمان قند و شکرهر ساله جهت تأمین شکر مورد نیاز جامعه اقدام به خرید شکر از کارخانجات تولید کننده داخل و یا کشورهای خارج می نماید و جهت حمل شکر از مبادی به مقاصد کشور از سه نوع وسایط نقلیه استفاده مینماید که عبارتنداز : وسایط نقلیه در تملک سازمان ، راه آهن جمهوری اسلامی ایران و پیمانکاران بخش خصوصی . در این تحقیق به منظور تعین حمل و نقلهای ضروری و تشخیص حرکتهای پرت و زاید ، اقدام به جمع آوری اطلاعات مبدأ – مقصد مربوط به عرضه و تقاضای شکر در سطح ایران شد . آنگاه با استفاده از تکنیک برنامه ریزی خطی شبکه حمل و نقل بهینه شکر طراحی و پیشنهاد شد. واضح ترین عوارض نامطلوب عدم استفاده از شبکه بهینه حمل و نقل می تواند حمل و نقل مجدد ، حمل و نقل مضاعف و بالطبع هزینه های اضافی و جانبی حمل و نقل باشد.

مقدمه امروزه مشتریان بیش از گذشته به کیفیت اهمیت می دهند و از محصولاتی استقبال می کنند که بیشترین رضایت را در انها ایجاد نماید . تحقیقات نشان می دهد که امروزه از میان 10 خریدار ، 8 نفر آنها در تصمیم خریدشان به کیفیت بیشتر از قیمت اهمیت می دهند در حالی که 10 سال قبل فقط 3 تا 4 خریدار از هر 10 خریدار تا این اندازه به کیفیت اهمیت می دادند. از طرف دیگر امروزه مفهوم کیفیت به شکلی مطرح است که بیانگر نوع مدیریت یک سازمان است و درواقع کیفیت جوهره مدیریت یک سازمان است و در واقع کیفیت جوهره مدیریت یک سازمان را بیان می کند ؛ اینجاست که آن را به عناون سیستمی جامع و فراگیر می دانند که با مشارکت تمام افراد سازمان در پی افزایش بهره وری و بهبود مستمر فرایندها و فراورده های سازمان و تامین نیازها و انتظارات حال و آینده مشتریان است .این سیستم در ژاپن با نام کنترل کیفیت در سطح شرکت CWOC یا TQC و در غرب با نام TQM مشهور است . اجرای این نظام به یک انقلاب فکری در سازمان نیاز دارد که نه تنها مدیریت باید بدان معتقد و متعهد باشد بلکه باید امکانات و تسهیلاتی فراهم آورد تا این تحول فکری در تمام سازمان به کار گرفته شود.