مشارکت ورزشی

هدف:  هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر مخارج دولت بر هزینه های ورزشی خانوارهای ایرانی بوده است.روش شناسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعات توصیفی – تحلیلی با استفاده از داده کاوی می باشد و به دلیل ماهیت موضوع، جمع آوری اطلاعات آن با استفاده از روش کتابخانه ای صورت گرفته است. اثرات کوتاه مدت و بلندمدت مخارج دولت بر بودجه ورزشی خانوارهای ایرانی با استفاده از آمار و اطلاعات سالانه متغیرهای مربوطه، طی سال های ۱۳۷۲ تا ۱۳۹۲ و از طریق آزمون های خود رگرسیونی با وقفه های توزیعی، الگوی بلندمدت و الگوی تصحیح خطا بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده های تحقیق با استفاده از نرم افزارهای اقتصاد سنجی EViews (نسخه ۹) و Microfit (نسخه۱/۴) انجام گرفت.یافته ها: نتایج تحقیق نشان از تأثیر مثبت و معنی دار مخارج دولت بر بودجه ورزشی خانوارهای ایران در کوتاه مدت داشتند؛ اما نتایج تحقیق اثرات بلند مدت مخارج دولت بر مصرف ورزشی خصوصی در ایران را تأیید نکردند.نتیجه گیری: اتخاذ سیاست های مالی مناسب توسط دولت ها می تواند به توسعه مصرف ورزشی خانوارها و متعاقب آن افزایش مشارکت همگانی در امر ورزش کمک کند.                              

هدف: هر جامعه علاوه بر دو نوع جنس مرد و زن شامل بخش های دیگری است که دچار اختلالات جنسی هستند که بر مشارکت آنان در ورزش موثر می باشد، بنابراین هدف این تحقیق شناسایی موانع مشارکت افراد تراجنسیتی در ورزش است.روش شناسی: این تحقیق به روش کیفی و به شیوه گلیسر استفاده شد که شامل دو بخش بود. بخش اول شامل مصاحبه های نیمه ساختار یافته با (13 = n نفر) از افراد با مشکلات جنسیتی و آفراد آگاه در این حوزه بود که داده ها با روش استقرای منطقی در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی تحلیل شد. بخش دوم مطالعه نیز شامل اولویت بندی نتایج به روش ISM بود که توسط نخبگان صورت گرفت.یافته ها: نتایج کدگذاری نشان داد که نه مولفه و 19 مقوله حاصل مصاحبه ها بود که شامل شرم بدنی، هراس پوشش در قالب مولفه خود پنداره بدنی، مقوله های پذیرش اجتماعی، داغ ننگ و طرد اجتماعی در قالب مولفه هراس اجتماعی، دغدغه آینده و مشکلات مالی در قالب مولفه امنیت اقتصاد، مشاوره و زیرساخت در قالب توسعه فنی، رواج خشونت و تبعیض در قالب بی عدالتی، مقولات توهم، آگاهی و بی تجربگی در قالب پیش فرض های ذهنی، مقولات انحراف و جداسازی در قالب مولفه سبک های رفتاری مربیان، اعتماد به نفس، فرار اجتماعی و انگیزه در قالب مولفه حقارت اجتماعی و رسانه و قوانین در قالب مولفه ابزارهای اجتماعی بود. در نهایت نیز در کدگذاری گزینشی چهار بخش شامل خود، ورزش، اقتصاد و جامعه دربرگیرنده موانع مشارکت تراجنسیتی ها شناسایی شدند.نتیجه گیری: با توجه به شناسایی مولفه های متنوع به عنوان موانع مشارکت در چهار بخش خود، ورزش، ساختار و جامعه بنطر می رسد اولویت در اصلاحات رفتاری و فرهنگی از بخش اجتماع باشد که پیشنهاد می گردد بخش های آموزش جامعه مانند رسانه ها، آموزش پرورش و نیز دانشگاه ها به این فرهنگ سازی و بهبود مشارکت کمک نمایند. 

هدف: ورزش به عنوان یکی از مفاهیم اجتماعی و با توجه به کارکردهای خاص خود در زمینه های مختلف موردتوجه بسیاری از پژوهشگران قرار گرفته است. یکی از مهم ترین کارکردهای این پدیده اجتماعی، نقش مهم آن در ایجاد سلامت جوامع است. این موضوع را می توان از طریق درک تجربه مشارکت ورزشی و برساخت سلامت از آن مورد بررسی قرار داد. ازاین رو هدف از اجرای این تحقیق ارائه درک تجربه زیسته زنان سرپرست خانوار در خصوص کارکردهای سلامتی ناشی از مشارکت ورزشی بود.روش شناسی: این تحقیق: به صورت کیفی و با استراتژی پدیدارشناسی انجام شد. با استفاده از نمونه گیری هدفمند 15 مشارکت کننده انتخاب شدند و از طریق مصاحبه های عمیق و پدیدارشناسانه داده ها جمع آوری شدند. با استفاده از رویکرد هفت مرحله ای کلایزی داده ها تجزیه وتحلیل شدند.یافته ها: به صورت کلی نتایج نشان داد که درک تجربه سلامت ناشی از مشارکت ورزشی برای زنان سرپرست خانوار عبارت اند از کارکردهای سلامت روحی- روانی، جسمانی، اجتماعی و اخلاقی.نتیجه گیری: این کارکردهای سلامتی دارای مفاهیم و مقوله هایی بوده که تبیین گر این امر هستند که مشارکت ورزشی برای زنان سرپرست خانوار تجربه سلامت با اشکال مختلف را ایجاد می کند که در صورت استمرار مشارکت این کارکردها معانی و عرصه های دیگر زندگی زنان را تحت تأثیر قرار خواهد داد. 

هدف:هدف پژوهش حاضر، طراحی مدل مشارکت پناهندگان افغانستانی در ورزش بود. روش شناسی: روش پژوهش در این تحقیق کیفی بود؛ همچنین با توجه به ماهیت تحقیق، رویکرد نظریه زمینه ای برای این مطالعه انتخاب گردید. مشارکت کنندگان در این پژوهش با استفاده از نمونه گیری هدفمند و گلوگه برفی و با رویکرد نمونه گیری همگون و در عین حال با رعایت حداکثر تنوع نمونه گیری انتخاب شدند. بر این اساس، ۱۸ نفر از ورزشکاران، مربیان افغانستانی و متخصصان این حوزه به عنوان نمونه در این تحقیق در نظر گرفته شدند. به منظور تجزیه و تحلیل داده های کیفی، از تاکتیک تحلیل محتوای پنهان استفاده گردید. ابزار جمع آوری داده های پژوهش نیز مصاحبه بود. پس از پیاده سازی، کدگذاری ها در سه مرحله کدگذاری باز، کدگذاری محوری و کدگذاری انتخابی انجام شد. یافته ها: پس از شناسایی کدهای اولیه و دسته-بندی آنان، ۷۳ مقوله فرعی و ۲۷ مقوله اصلی پدید آمد. مقولاتی از قبیل پذیرش در جامعه و وضعیت سلامتی در طبقه علی، سبک زندگی و وضعیت مدیریتی در طبقه زمینه ای، اقتصادی و فرهنگی در طبقه مداخله گر، تغییر نگرش و اصلاح قانون در طبقه راهبردها و موقلاتی از قبیل توسه سرمایه اجتماعی و توسعه فرهنگی در پیامدها قرار گرفت. نتیجه گیری: به نظر می رسد مسیر توسعه مشارکت ورزشی پناهندگان از مسیر قانون می گذرد، در صورتی که قوانین اصلاح شود و محدودیت ها کاهش یابد، دسترسی به فضاهای ورزشی و اجتماعات ورزشی افزایش خواهد یافت، آزادی برای انتخاب نوع و نحوه ورزش شکل خواهد گرفت و توسعه ی مشارکت تسهیل خواهد شد.

هدف این پژوهش آینده پژوهی پیشران های اصلی مشارکت زنان در عرصه ورزش بود. این پژوهش به لحاظ روش شناسی از نوع آمیخته (کیفی و کمی) و طرح آن از نوع همزمان بود. در بخش کیفی راهبرد پژوهش پویش محیطی و در بخش کمی آینده پژوهی روش تحلیل آثار متقابل بود. جامعه آماری این پژوهش خبرگان و مرور منابع بود که به صورت هدفمند انتخاب شدند و به ترتیب بر مبنای اشباع نظری و منابع ثانویه با 14 نفر از صاحب نظران حوزه ورزش زنان که شامل مدیران، مسئولان و کارشناسان ورزش زنان بودند مصاحبه انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات در بخش کیفی مصاحبه نیمه ساختاریافته و چک لیست و در بخش کمی پرسشنامه بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها در بخش تحلیل مصاحبه از روش کدگذاری و در بخش آینده پژوهی از روش تحلیل ساختاری با کمک نرم افزار میک مک استفاده شد. یافته-ها نشان داد آینده مشارکت زنان در عرصع ورزش متأثر از 22 متغیر می باشد اما پنج متغیر سبک زندگی سالم، تصدی پست های مدیریتی، نقش و کارکرد رسانه ها، عدالت جنسیتی و سرمایه گذاری در ورزش بانوان پیشران های هستند که آینده مشارکت زنان در عرصه ورزش را دستخوش تغییر می کنند. به عنوان یک نتیجه گیری راهبردی باید در نظر داشت که تحقق سناریوی مطلوب برای آینده مشارکت زنان در عرصه ورزش نیازمند توجه و تمرکز سیاست گذاران و برنامه ریزان به متغیرهای اثرپذیری است که تغییر آنها می تواند به تغییر و ارتقای هدفمند سیستم، یاری رساند.

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی پارادایمی هدفمندی یارانه ها در ورزش کشور طراحی و اجرا گردید. این مطالعه به روش ترکیبی و از نوع طرح های پژوهش آمیخته اکتشافی بود. جامعه آماری بخش کیفی شامل سیاست گذاران یارانه در کشور، اعضای مجلس شورای اسلامی، وزارت ورزش و جوانان و اساتید آشنا با مسئله یارانه در ورزش و جامعه آماری در بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ کلیه مدیران باشگاه های ورزشی تهران بود. نمونه آماری بخش کیفی 15 نفر و در بخش کمی 460 نفر بودند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر، مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسش نامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش از کدگذاری با رویکرد اشترواس و کوربین در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی با استفاده از نرم افزار PLS استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که 11 مقوله و 62 کد مفهومی در دل ابعاد ۶ گانه مدل پارادایمی به صورت شرایط علی (1 مقوله)، مقوله اصلی: هدفمندی یارانه ها در ورزش (1 مقوله)، راهبردها (11 کد)، شرایط زمینه ای (2 مقوله)، شرایط مداخله گر (1 مقوله) و پیامدها (4 مقوله) جای گرفتند. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر 6 مؤلفه اصلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است. بنابراین مدل پژوهش از برازش کافی برخوردار می باشد. با توجه به آنکه مشارکت در فعالیت های ورزشی، اثرات مثبت فراوانی در تمامی زوایا برای عموم مردم دارد، توصیه می شود که تدابیر لازم برای هدفمند نمودن یارانه ها در ورزش کشور اتخاذ گردد.

هدف از تحقیق؛ طراحی الگوی شاخص های برانگیزاننده هزینه کرد ورزشی (زمان و پول) در بین شهروندان ارومیه بود. روش پژوهش کیفی بوده که براساس نظریه داده بنیاد با رویکرد استراوس و کوربین به طراحی مدل پارادایمی تحقیق پرداخته است. جامعه آماری تحقیق 156 نفر از اساتید هیئت علمی رشته علوم ورزشی در دانشگاه های دولتی، آزاد، پیام نور، همچنین؛ مدیران، معاونین، کارشناسان و متخصصان صاحب نظر در زمینه تحقیق در اداره کل ورزش و جوانان و نیز اداره کل آموزش و پرورش، کارشناسان مطلع در اداره ورزش و جوانان و نهایتاً معلمان تربیت بدنی مجرب در خصوص موضوع پژوهش در شهرستان ارومیه بودند. نمونه آماری 28 نفر براساس روش نمونه گیری گلوله برفی برآورد شد. ابزار تحقیق مصاحبه نیمهساختاریافته بوده است. تجزیه و تحلیل داده های آماری نیز به شکل اعتبارسنجی در قالب مصاحبه و جلسه با افراد گروه کانون مرکزی تحقیق بوده است که با رویکرد استراوس و کوربین کدها، مقوله ها، مفاهیم و نهایتاً چارچوب مدل مشخص شده است. خروجی پژوهش مدل پارادایمی شاخص های برانگیزاننده هزینه کرد ورزشی بود که از شرایط علی، پدیده محوری، شرایط مداخله گر و زمینه ای، راهبردها و پیامدها تشکیل شده است. موارد ذکرشده از کدهایی در مرحله اول کدگذاری باز در چند مفهوم نظیر: عوامل درون فردی (ذهنی-نگرشی، بهداشتی-سلامتی، شناختی-دانشی و برنامه ریزی-هدف گذاری)، عوامل تعاملی (فرهنگی-اجتماعی و رسانه و تبلیغات) و عوامل سازمانی (اقتصادی، امکانات و تجهیزات و نهایتاً حقوقی-قانونی) به دست آمد. همچنین در مرحله دوم کدگذاری نیز کدگذاری محوری با مقوله محوری عوامل هزینه کرد ورزشی بررسی شد. در پایان مشخص شد که نتیجه اجرای راهبردهای مؤثر تحقیق حاضر در سه سطح توانمندسازی فردی، تعاملی و سازمانی، باعث: گسترش سلامتی، ایجاد سبک زندگی فعال و سالم، بازگشت سرمایه و کاهش هزینه درمان و نهایتاً توسعه مشارکت ورزشی شهروندان می شود.

تحقیق حاضر با هدف ارائه الگوی مشارکت در اوقات فراغت ورزشی و اعتیاد به فضای مجازی معلمان تربیت بدنی شهر اهواز طراحی و اجرا شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ روش گردآوری اطلاعات، همبستگی با رویکرد مدل سازی معادلات ساختاری بود که جمع آوری اطلاعات آن به صورت میدانی انجام شد. جامعه آماری این تحقیق، معلمان تربیت بدنی شهر اهواز بودند و طبق آخرین آمار کسب شده، تعداد آن ها 1201 نفر در شهر اهواز بود. طبق فرمول کوکران، 292 نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شدند و نمونه تحقیق با استفاده از روش نمونه گیری غیرتصادفیِ دردسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسش نامه اوقات فراغت ورزشی اسماعیلی (۲۰۱۱) و پرسش نامه اعتیاد به فضای مجازی یانگ (1998) بود. روایی صوری و محتوایی پرسش نامه های تحقیق توسط اساتید و متخصصان تأیید شد. پایایی پرسش نامه های پژوهش از طریق ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش نامه اوقات فراغت ورزشی 81/0 و برای پرسش نامه اعتیاد به فضای مجازی 84/0 به دست آمد. برای تحلیل داده های پژوهش از آزمون معادلات ساختاری در جهت تعیین رابطه و مدل سازی استفاده شد. نتایج نشان داد که مشارکت در اوقات فراغت ورزشی بر کاهش اعتیاد به فضای مجازی معلمان تربیت بدنی شهر اهواز با مقدار تی به میزان 960/92 دارای رابطه مستقیم بود. سطح فعالیت بدنی در اوقات فراغت با کاهش اعتیاد به فضای مجازی دارای رابطه مستقیم بود و اعتیاد به فضای مجازی و اضطراب اثر معکوس و منفی بر سلامت جسمی و روانی معلمان داشت و برعکس، فعالیت های بدنی و ورزشی رابطه مستقیم و مثبتی با سلامت معلمان و دبیران در ابعاد مختلف داشت. با توجه به اهمیت نقش معلمان تربیت بدنی در ارتقای سلامت جامعه، ایجاد آگاهی و ترویج این الگوی مشارکت در آموزش ها و کارگاه های آموزشی می تواند به عنوان یک استراتژی مؤثر در مدیریت مدارس و دانش آموزان به کار رود.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی نقش عوامل محیط نیاز بر میزان مشارکت ورزشی بود. روش پژوهش حاضر، کاربردی از نوع پژوهش های کیفی با روش تحلیل تماتیک است. جامعه آماری پژوهش شامل، اساتید جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، اساتید برنامه ریزی توسعه شهری، اساتید علوم ورزشی، پژوهشگران دکتری علوم ورزشی و برنامه ریزی شهری بودند و نمونه آماری از بین اعضای جامعه با بهره گیری از روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان پژوهش که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت، مصاحبه ها به صورت نیمه ساختاریافته با نمونه های آماری با هماهنگی و زمان بندی قبلی انجام شد. در پژوهش حاضر با 15 نفر مصاحبه انجام شد که از مصاحبه دهم به بعد، تکرار در اطلاعات دریافتی مشاهده گردید و از مصاحبه سیزدهم به بعد داده ها کاملاً تکراری و به اشباع نظری رسید اما برای اطمینان تا مصاحبه ها تا نفر پانزدهم ادامه یافت. روایی پژوهش توسط متخصصان مربوطه مورد بررسی و تأیید قرار گرفت و پایایی پژوهش با استفاده از روش توافق درون موضوعی 86 درصد به دست آمد. نتایج پژوهش نشان دادند که 73 کد اولیه در قالب 12 مفهوم و 4 مقوله اصلی شامل عوامل زیست محیطی، الزامات زیست محیطی، عوامل مدیریتی و سیاست گذاری و عوامل توسعه پایدار سازمان دهی شدند؛ بر این اساس، بهبود زیرساخت های زیست محیطی، تدوین و اجرای سیاست های پایدار، ارتقای مدیریت ورزشی، و افزایش آگاهی عمومی می تواند نقش مهمی در افزایش مشارکت ورزشی داشته باشد.

زمینه: اختلالات بدشکلی بدن با نگرانی از تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت مرتبط است، اما نقش میانجی مشارکت ورزشی در این رابطه کمتر بررسی شده است. مطالعات پیشین نشان داده اند که نگرانی از تصویر بدنی می تواند منجر به اعتیاد به اینترنت شود، اما تأثیر فعالیت های ورزشی به عنوان یک عامل میانجی در این ارتباط نیاز به پژوهش بیشتری دارد. این مطالعه به بررسی این شکاف پژوهشی می پردازد. هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه اختلالات بدشکلی بدن با نگرانی از تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت با نقش میانجی گر مشارکت ورزشی بود. روش: پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی و معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان ورودی 1403-1404 دختر دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر بود که از میان آن ها 210 نفر به عنوان نمونه به شیوه در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه مشارکت ورزشی (اکیلز و همکاران، 2001)؛ پرسشنامه اختلال بدشکلی بدن (ربیعی و همکاران، 1390)؛ نگرانی از تصویر بدنی (لیتلتون و همکاران، 2005) و اعتیاد به اینترنت (یانگ، 1996) بود. تحلیل های همبستگی در نرم افزار اس پی اس اس نسخه 27 و تحلیل های مربوط به مدل سازی معادلات ساختاری در نرم افزار ایموس انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که اختلالات بدشکلی بدن با افزایش نگرانی از تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت ارتباط مثبت دارد (05/0 >P). مشارکت ورزشی به عنوان یک متغیر میانجی، این رابطه را تعدیل کرد و کاهش معناداری در اثرات بدشکلی بدن بر نگرانی از تصویر بدنی و اعتیاد به اینترنت ایجاد نمود (05/0 >P). به عبارت دیگر، ورزش منظم توانست با کاهش نگرانی های مرتبط با تصویر بدن، از شدت اعتیاد به اینترنت بکاهد. نتیجه گیری: یافته های این مطالعه نشان می دهد که افزایش مشارکت در فعالیت های ورزشی می تواند به عنوان یک راهکار مؤثر برای کاهش نگرانی های ناشی از اختلال بدشکلی بدن و جلوگیری از اعتیاد به اینترنت مورد استفاده قرار گیرد. برنامه ریزی برای ترویج ورزش منظم، به ویژه در میان افراد با علائم بدشکلی بدن، می تواند به بهبود تصویر بدنی و کاهش وابستگی به فضای مجازی کمک کند. پیشنهاد می شود مداخلات روانشناختی و برنامه های سلامت عمومی، ورزش را به عنوان یک ابزار کمکی در کنار درمان های سنتی بدشکلی بدن و اعتیاد به اینترنت بگنجانند.

هدف: پژوهش حاضر به بررسی درک دیدگاه افراد وابسته به مواد بهبودیافته پیرامون دلایل مشارکت یا عدم مشارکت در فعالیت های ورزشی بود. روش: پژوهش حاضر کیفی مبتنی بر روش پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه اعضای انجمن معتادان گمنام در استان البرز بود که بر اساس نمونه گیری گلوله برفی و با استفاده از تکنیک اشباع داده ها 15 نفر انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با روش مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته و تحلیل داده ها با استفاده از روش ترکیبی تحلیل موضوعی بازتابی و استقرایی با استفاده از نرم افزار مکس کیودا نسخه ۱۸ انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد 3 مقوله کلی شامل انگیزه درونی، انگیزه بیرونی و بی انگیزگی و ۸ مقوله فرعی شامل سلامتی، عوامل روحی و روانی، تحرک، هیجان ورزشی، احساس طلبی، تعلق اجتماعی، اولویت ها و عدم کارآمدی شناسایی شد. نتیجه گیری: برای افزایش مشارکت ورزشی افراد وابسته به مواد بهبودیافته و در نتیجه کاهش عود مجدد به اعتیاد، نیاز به برنامه ریزی جامع و مدون مسئولان ذی ربط است که عوامل ایجاد انگیزه مانند سلامتی، عوامل روحی و روانی، تحرک، هیجان ورزشی، احساس طلبی و تعلق اجتماعی را تقویت کنند و موانع موجود از جمله اولویت ها و عدم کارآمدی را که باعث بی انگیزگی و عدم مشارکت ورزشی می شوند را برطرف سازند.

هدف از این تحقیق، طراحی و اعتباریابی الگوی امیدآفرینی در دانشجویان دختر از طریق مشارکت در فعالیت های فوق برنامه ورزشی بود. مشارکت کنندگان بخش کیفی پژوهش شامل مدیران ورزشی در دانشگاه ها، اساتید مدیریت ورزشی و کارشناسان فوق برنامه ورزشی دانشگاه ها و جامعه آماری در بخش کمی ﺷﺎﻣﻞ دانشجویان دختر شرکت کننده در فعالیت های ورزشی فوق برنامه دانشگاه می باشد. نمونه آماری بخش کیفی 15 نفر (نمونه گیری هدفمند) و در بخش کمی 400 نفر (نمونه گیری خوشه ای) انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها در پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسش نامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر از نظریه داده بنیاد رویکرد استراوس و کوربین در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی با استفاده از نرم افزار اسمارت پی. ال. اس نسخه 4 استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش 11 مقوله استخراج شد و در قالب ابعاد شش گانه الگوی پارادایمی جای گرفتند. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر شش مؤلفه اصلی پژوهش از برازش مناسبی برخوردار است، بنابراین مدل پژوهش از برازش کافی برخوردار می باشد. همچنین روابط موجود در مدل پژوهش تأیید شدند (مقدار تی بیشتر از 96/1). به دلیل اینکه مشارکت در فعالیت های ورزشی فوق برنامه پیامدهای مثبت فراوانی در زمینه امیدآفرینی در دانشجویان به عنوان آینده سازان ایران دارد، توصیه می شود که تدابیر لازم باتوجه به مدل ارائه شده برای افزایش مشارکت دانشجویان دختر در فعالیت های ورزشی فوق برنامه دانشگاه با ارتقا کیفی و کیفی آن اتخاذ گردد.

هدف کلی تحقیق، بررسی تأثیر عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان با میانجی گری فرهنگ پذیری ورزش بود. پژوهش از نوع توصیفی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود که ازلحاظ هدف، کاربردی محسوب می شود. داده های این تحقیق به صورت میدانی و با استفاده از 3 پرسشنامه، عضویت در شبکه های مجازی ورزشی، فرهنگ پذیری ورزش و انگیزه مشارکت ورزشی گردآوری شد. جامعه آماری، تمام جوانان عضو شبکه های مجازی ورزشی شهر تهران بود. تعداد نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر و روش نمونه گیری به صورت تصادفی در دسترس انجام شد. برای آزمون مدل و فرضیه های تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. همچنین از نرم افزار SPSS و نرم افزار Smart Pls برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان (438/0) و فرهنگ پذیری ورزش در جوانان شهر تهران(671/0) و همچنین فرهنگ پذیری ورزش بر انگیزه مشارکت در فعالیت های ورزشی جوانان شهر تهران(876/0) تأثیر مثبت و معنی داری دارد. با توجه به نتایج آزمون سوبل، نقش میانجی گری فرهنگ پذیری ورزش نیز تأیید شد. بنابراین پیشنهاد می شود، سازما ن ها و متولیان ورزش شهر تهران با گسترش و بهره گیری از شبکه های مجازی ورزشی و افزایش فرهنگ پذیری ورزش، جوانان را در امر ورزش ترغیب نمایند.

هدف از این پژوهش، طراحی مدل چالش های استفاده از شبکه های اجتماعی در سازمان های ورزشی به منظور جذب نوجوانان و جوانان به مشارکت در ورزش و فعالیت بدنی بود. تحقیق از نوع کیفی با رویکرد اکتشافی نظام مند انتخاب شد. جامعه آماری شامل دو بخش منابع انسانی (اساتید و مدیران) و منابع اطلاعاتی (کتاب ها، مقالات، اسناد، رسانه ها) بود. نمونه گیری به تعداد قابل کفایت و با روش قضاوتی بر مبنای رسیدن به اشباع نظری انجام شد (18 نفر). ابزار پژوهش شامل مطالعه کتابخانه ای نظامند و مصاحبه های اکتشافی ساختارمند بود. روایی ابزار بر اساس اعتبار حقوقی و علمی نمونه، نظر خبرگان و توافق بین مصححان ارزیابی و تأیید گردید. جهت تحلیل یافته ها از روش کدگذاری مفهومی چندمرحله ای با رویکرد تحلیل سیستمی استفاده شد. بر اساس چارچوب مفهومی استخراج شده شامل 3 کد محوری، 8 مقوله و 28 کدباز بود. مقوله ها شامل عوامل اقتصادی، سیاسی/ قانونی، وضعیت شبکه های اجتماعی، محتوای شبکه های اجتماعی، سازمان دهی، برنامه ریزی، منابع انسانی و ارتباطی بودند که در سه کد محوری درونی، سازمانی و فرا سازمانی قرار گرفتند؛ بنابراین می توان نتیجه گیری کرد که؛ با ایجاد همگرایی بین متخصصان علوم رسانه و ورزش و ایجاد زمینه همکاری برای آن ها توسط سازمان های متولی ورزش کشور و همچنین رسانه ملی، می تواند گروه های کاری متخصص ایجاد کند که بتوانند برنامه های مناسب و کاربردی تهیه و به گرایش افراد به فعالیت بدنی کمک نمایند.

هدف از پژوهش حاضر، ارائه مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش اکتشافی است؛ که به صورت کیفی با استفاده از روش نظریه داده بنیاد با رویکرد اشتراوس و کوربین و به روش نظام مند صورت پذیرفت. جامعه آماری تحقیق متخصصان و صاحب نظران حوزه ورزش بانوان، مسئولین ورزش در حوزه بانوان و همچنین زنان شاغل و خانه-دار در مناطق مختلف شهر تهران بودند. روش نمونه گیری به صورت غیرتصادفی و هدفمند با استفاده از روش گلوله برفی بود و مصاحبه های عمیق تا رسیدن به اشباع نظری (پس از 36 مصاحبه) ادامه یافت. برای تجزیه و تحلیل داده های کیفی از روش کد گذاری باز، محوری و گزینشی بهره گرفته شد. در نتیجه تجزیه و تحلیل داده ها 714 کد باز شناسایی شد که پس از بررسی و تجزیه وتحلیل کدها، 161 مفهوم در 22 مقوله دسته بندی گردید. در نهایت به نهادها و سازمان های متولی در زمینه ترویج و توسعه ورزش و فعالیت بدنی پیشنهاد می شود با استفاده از نتایج این تحقیق با آگاهی از شرایط علی ، ایجاد شرایط زمینه ای ، تقویت عوامل مداخله گر مثبت و کنترل عوامل مداخله گر منفی و اجرای راهبردها ، مدل نهادینه سازی ورزش در میان زنان خانه دار و شاغل شهر تهران را عملیاتی کنند تا ورزش و بانوان شهر تهران از دستاوردهای آن بهره مند شوند .

پژوهش حاضر باهدف طراحی و آزمون مدل پیامدهای توسعه ورزش های سنتی و بازی های بومی محلی اجرا گردید. جامعه آماری در بخش کیفی را متخصصان صاحب نظر در حوزه ورزش های سنتی و اساتید مدیریت ورزشی بود. نمونه گیری در بخش کیفی به صورت هدفمند و مصاحبه با خبرگان تا زمان اشباع اطلاعاتی ادامه پیدا کرد و 15 مصاحبه با 15 نفر از خبرگان انجام گرفت. جامعه آماری تحقیق در بخش کمی شامل کلیه مدیران و کارکنان ستادی وزارت ورزش و جوانان، مدیران ورزش استانی و مدیران فدراسیون ها و هیات های ورزشی و اساتید مدیریت ورزشی بود. با توجه به اینکه جامعه آماری بر اساس استعلام از وزارت ورزش و جوانان 1800 نفر بود، در بخش کمی 288 نفر به عنوان نمونه و به روش تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات در پژوهش حاضر مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته بود. به منظور تجزیه وتحلیل داده های پژوهش حاضر از کدگذاری در بخش کیفی و از روش معادلات ساختاری در بخش کمی استفاده گردید. در بخش کیفی پژوهش مشخص گردید که مقوله ها در قالب 29 کد مفهومی و 6 مقوله اصلی استخراج شد. در بخش کمی نیز مشخص گردید که هر 6 مقوله اصلی پژوهش(ورزشی، رویداد ورزشی، سلامت روانی، سلامت جسمی، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی) از برازش مناسبی برخوردار است و استفاده از ظرفیت های بسیار بالای بازی های بومی محلی و ورزش های سنتی، منجر به پیامدهای مثبت بسیاری می گردد.

زمینه و هدف: در سال های اخیر، مشارکت بانوان در فعالیت های ورزشی به ویژه حرکات موزون به عنوان یکی از شیوه های مؤثر در ارتقای سلامت جسمی و روانی مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، بررسی ارتباط این مشارکت با ابعاد مختلف هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر ارتباط مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی است. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل بانوان شرکت کننده در حرکات موزون ورزشی مناطق ۱-۴ شهر تهران است. در ابتدا به منظور برآورد حجم نمونه از نرم افزار اس پی اس اس سمپل پاور استفاده شد که در نهایت حجم نمونه ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه محقق ساخته مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی، پرسشنامه عوامل هیجانی، اجتماعی، و فرهنگی و پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ، ۱۹۷۲) را تکمیل کردند. سپس داده ها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، اجتماعی، روانی، و فرهنگی ارتباط معنی داری دارد (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد مشارکت در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی، و فرهنگی ارتباط دارد.