حرکات موزون ورزشی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر آموزش حرکات موزون ورزشی بر سطح هوش عینی کودکان پیش دبستانی براساس رویکرد انعطاف پذیری مغز است. شرکت کنندگان در این پژوهش 57 کودک پیش دبستانی هستند که در سال تحصیلی 88-1387 در مهد کودک دانشگاه فردوسی مشهد ثبت نام شده بودند. آزمون به کار رفته برای ارزیابی هوش عینی، آزمون معتبر و مشهور آدمک گودیناف بود. قبل از آموزش حرکات موزون، سطح هوش عینی کودکان مورد ارزیابی قرار گرفت. سپس تمام شرکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و گروه گواه تقسیم شدند. گروه آزمایش طی 4 ماه، و در هر هفته دو جلسه یک ساعت و نیم و با بکارگیری 60% ضربان قلب کودک تحت تاثیر برنامه آموزشی طراحی شده قرارگرفتند. در این آموزش ها هر آزمودنی گروه آزمایش از یک مربی بهره می گرفت. پس از اتمام دوره ی آموزشی، شرکت کنندگان هر دو گروه از لحاظ سطح هوش عینی مورد ارزیابی مجدد قرار گرفتند. با اجرای آزمون تحلیل کوواریانس دو گروهی برای مقایسه تفاوتهای پس آزمون دو گروه با کنترل پیش آزمون، نتایج نشان می دهد که آموزش حرکات موزون ورزشی در افزایش سطح هوش عینی کودکان پیش دبستانی تاثیر معناداری داشته است (F(1,55)= 28/699 , p=0/00).

زمینه و هدف: در سال های اخیر، مشارکت بانوان در فعالیت های ورزشی به ویژه حرکات موزون به عنوان یکی از شیوه های مؤثر در ارتقای سلامت جسمی و روانی مورد توجه قرار گرفته است. با این حال، بررسی ارتباط این مشارکت با ابعاد مختلف هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر ارتباط مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی و فرهنگی است. روش: این پژوهش یک مطالعه توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل بانوان شرکت کننده در حرکات موزون ورزشی مناطق ۱-۴ شهر تهران است. در ابتدا به منظور برآورد حجم نمونه از نرم افزار اس پی اس اس سمپل پاور استفاده شد که در نهایت حجم نمونه ۳۸۴ نفر با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. شرکت کنندگان پرسشنامه محقق ساخته مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی، پرسشنامه عوامل هیجانی، اجتماعی، و فرهنگی و پرسشنامه سلامت عمومی (گلدبرگ، ۱۹۷۲) را تکمیل کردند. سپس داده ها با استفاده از آزمون ضریب همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین مشارکت بانوان در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، اجتماعی، روانی، و فرهنگی ارتباط معنی داری دارد (۰/۰۵>p). نتیجه گیری: بر این اساس می توان نتیجه گیری کرد مشارکت در برنامه های حرکات موزون ورزشی با عوامل هیجانی، روانی، اجتماعی، و فرهنگی ارتباط دارد.