نقش اهداف پیشرفت در پیش بینی مؤلفه های خودتنظیمی دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی مشهد(مقاله علمی وزارت علوم)
منبع:
مطالعات اندازه گیری و ارزشیابی آموزشی سال ۷ بهار ۱۳۹۶ شماره ۱۷
157 - 179
حوزههای تخصصی:
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه اهداف پیشرفت با راهبردهای خودتنظیمی در دانشجویان دانشکده پرستاری و مامایی انجام شد. به این منظور 200 نفر از دانشجویان پرستاری و مامایی به عنوان نمونه انتخاب شدند. روش نمونه گیری، روش خوشه ای تک نمونه ای بود. روش پژوهش، همبستگی و به طور مشخص مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. در این پژوهش از دو پرسشنامه راهبردهای خودتنظیمی پنتریچ و دی گروت (1990) و پرسشنامه جهت گیری هدفی میدگلی (1998) با طیف پنج گزینه ای لیکرت آماده شد. پایایی پرسشنامه خودتنظیمی 95/. و پرسشنامه جهت گیری هدفی میدگلی 87/. بود. روایی محتوایی پرسشنامه ها با نظر تعدادی از صاحب نظران و متخصصان مدیریت و روایی سازه آن با استفاده از تحلیل عامل تأییدی، تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده های پرسشنامه در بخش آمار استنباطی از آزمون های همبستگی پیرسون، رگرسیون گام به گام و مدل معادلات ساختاری استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان داد که جهت گیری هدفی تأثیر مثبت، مستقیم و معنی داری بر راهبردهای خودتنظیمی دانشجویان دارد و می تواند نقش مؤثری در افزایش خودتنظیمی داشته باشد.







