مطالب

در آغاز مقاله‌، در مورد مبانی‌ نظری‌ ارتباط بهداشت‌ و توسعه‌ و اهمیت‌ منابع‌ انسانی‌ درفرایند توسعه‌ بحث‌ می‌شود و بر لزوم‌ توجه‌ به‌ بعد انسانی‌ در فرایند تعدیل‌ تأکید می‌گردد. دراین‌ مبحث‌، توسعه‌ انسانی‌ فرایندی‌ است‌ از گسترش‌ گزینه‌های‌ مردم‌ و مهمترین‌ این‌ گزینه‌ها،عبارتند از: برخورداری‌ از عمر طولانی‌ و سالم‌، دسترسی‌ به‌ آموزش‌ و پرورش‌ و بهره‌مندی‌ ازسطح‌ زندگی‌ مناسب‌. در ادامه‌، با تأکید بر اولویت‌ بهداشت‌ بر درمان‌، عملکرد برنامه‌ پنجساله‌اول‌ توسعه‌ اقتصادی‌، اجتماعی‌ و فرهنگی‌ جمهوری‌ اسلامی‌ ایران‌، بررسی‌ می‌گردد و با ذکرنارساییهای‌ موجود، نتیجه‌گیری‌ می‌شود که‌ اگر در ایران‌، نیمی‌ از بودجه‌هایی‌ که‌ از محل‌ منابع‌دولتی‌ صرف‌ ساخت‌ و ساز بیمارستانها می‌شود، فقط برای‌ مدت‌ پنج‌ سال‌ صرف‌ بهداشت‌ وایجاد لوله‌کشی‌ آب‌ سالم‌ در روستاها و شهرهای‌ کوچک‌ شود، اثری‌ به‌ مراتب‌ بهتر در حرکت‌توسعه‌، به‌ جای‌ می‌گذارد. برای‌ تحقق‌ این‌ امر، باید با تحول‌ در برنامه‌های‌ کلان‌ دولت‌، یک‌ نظام‌کارآمد بهداشتی‌ طراحی‌ و اجرا شود.

در این‌ مقاله‌، پس‌ از ذکر مسئله‌ پژوهش‌ که‌ همانا عدم‌ انطباق‌ سیاستگذاری‌ بادیدگاههای‌ کارشناسی‌ در نظام‌ برنامه‌ریزی‌ کشور است‌، کوشیده‌ایم‌ به‌ معرفی‌ ملاحظات‌فرهنگی‌ بپردازیم‌ و ضرورت‌ اندازه‌گیری‌ این‌ ملاحظات‌ و همچنین‌ اهمیت‌ آنها در نظام‌برنامه‌ریزی‌ را تبیین‌ نماییم‌. آن‌ گاه‌ به‌ شیوه‌ رایج‌ در تخصیص‌ منابع‌ در کشور اشاره‌ کنیم‌ و شیوه‌موجود را به‌ سبب‌ عدم‌ رعایت‌ ویژگی‌ ملاحظات‌ فرهنگی‌ در تخصیص‌ منابع‌، نقد و بررسی‌نماییم‌. بر این‌ اساس‌، رویکرد جدیدی‌ از تخصیص‌ منابع‌ را که‌ متناسب‌ با نظام‌ اسلامی‌ است‌ ودر آن‌ ملاحظات‌ فرهنگی‌ از طریق‌ فهم‌، درک‌ و عامل‌ شدن‌ و تعمیق‌ باورهای‌ مذهبی‌ به‌ همراه‌تخصیص‌ منابع‌ جامعه‌ای‌ توسعه‌ یافته‌ با ارزشهای‌ اسلامی‌ را نوید می‌دهد، معرفی‌ کرده‌ایم‌. دراین‌ رویکرد، ناسازگاری‌ منطقی‌ بین‌ توسعه‌ و عدالت‌ مرتفع‌ گردیده‌ و پهم‌ مسئله‌پ بودن‌ مردم‌ و دولت‌ در جریان‌ پمشارکت‌ برای‌ توسعه‌پ لحاظ گردیده‌ است‌. سپس‌ضرورت‌ و اهمیت‌ جستجوی‌ شاخصهای‌ فرهنگی‌ و اجتماعی‌ متناسب‌ با رویکرد جدید و درکنار شاخصهای‌ اجتماعی‌ را یادآور شده‌ایم‌.

پدیده فشار روانی در چند دهه اخیر در جوامع و سازمان ها رو به افزایش بوده است و سلامتی مردم ، کارمندان و مدیران را به خطر انداخته است. مقاله حاضر به بررسی مفاهیم ، علل و راه کارهای کاهش فشار روانی در سازمان پرداخته است. ابتدا ، با استناد به چند تعریف، نویسنده تعریف خود از فشار روانی را ارائه داده است. پس از بیان چگونگی شکل گیری و مراحل فشار روانی ، علائم فشار روانی توضیح داده است.در این مقاله ، علائم به 3 دسته بزرگ بیولوژیکی ، روانی و رفتاری تقسیم بندی شده اند. نکته مهمی که در این مقاله مورد توجه قرار گرفته است ، رابطه فشار روانی و عملکرد سازمانی می باشد. نویسنده کوشیده است که رابطه فشار روانی با تصمیم گیری ، تمرکز فکر برای جمع آوری اطلاعات ،میل به ترک سازمان و کاهش رضایت شغلی و روحیه و به طور کلی انگیزه های افراد را توضیح دهد. بدین ترتیب ، نتیجه گیری می شود که فشارهای روانی طولانی و حاد سبب اختلال و کاهش عملکرد کارمندان در سازمان می شود . عوامل بوجود آورنده فشار از گسترده ترین بخش های مقاله است که عوامل مؤثر بر فشار را به پنج دسته تقسیم می کند: 1- عوامل فردی که شامل نوع شخصیت ، کانون کنترل ، خود پنداری و بیماری های جسمی می شود. 2- عوامل شغلی که به ماهیت شغل، ابهام نقش ، تعارض بین نقش ها ، پر حجمی یا کم حجمی نقش و روش انجام کار تقسیم شده است. 3- عوامل مدیریتی که قدرت مدیریت، شخصیت و سبک مدیریت و برنامه ریزی و سازماندهی مدیریت را در بر دارد. 4- عوامل سازمانی که شامل جو سازمانی ، ارگونومی ، سیستم پاداشی و ساختاری سازمان می شود. 5- عوامل بیرونی که به وضعیت اجتماعی ، وضعیت اقتصادی ، وضعیت تکنولوژی و تغییرات جغرافیایی شغل تقسیم می شود. نویسنده در انتهای مقاله ، راه کارهای کاهش فشار را به عنوان نتیجه گیری ارائه می دهد . در توضیح این بخش ، هدفدار بودن، برنامه ریزی و سازماندهی کار و منابع ، اصلاح جو سازمانی، اصلاح ادراک ، افزایش پشتیبانی اجتماعی ، کاهش کمال طلبی ، روش های آسودگی ، و اهلش و آرمیدن آگاهانه و ورزش و تفریحات سالم را به عنوان اساسی ترین راه کارهای کاهش فشار و حفظ بهداشت روانی معرفی می کند.