فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۹٬۸۶۱ تا ۳۹٬۸۸۰ مورد از کل ۵۴٬۲۷۹ مورد.
کودک در شاهنامه
شاهنامه در ترجمه های فرانسوی
منبع:
نامه پارسی ۱۳۷۷ شماره ۱۱
حوزههای تخصصی:
گذری و نظری بر کتاب املاء، نشانه گذاری، ویرایش
منبع:
نامه پارسی ۱۳۷۷ شماره ۱۱
حوزههای تخصصی:
شروع دوباره آغاز
حوزههای تخصصی:
گزارش سومین نشست ناشران کتاب کودک و نوجوان: کتابهای کارتونی بایدها و نبایدها
حوزههای تخصصی:
سانسور سند و سنت
حوزههای تخصصی:
بر بال افسانه ها: قالب افسانه در ادبیات کودک با نگاهی به بازنویسی چند افسانه
حوزههای تخصصی:
در انتظار مارکز نیستیم
حوزههای تخصصی:
شما که غریبه نیستید
پله بازی
مروری بر آثار اقبال لاهوری
منبع:
نامه پارسی ۱۳۷۷ شماره ۱۰
داستان «مار و خارپشت» و درس بردباری مولانا
منبع:
نامه پارسی ۱۳۷۷ شماره ۱۰
حوزههای تخصصی:
نثر مسجع فارسی را بشناسیم
حوزههای تخصصی:
نثر مسجع نثری است آهنگین و شعرگونه؛ هر چند فاقد وزن است، همانند شعر، از موسیقی قافیه و زیبایی های ترفندهای ادبی و ظرایف بلاغی معمولا بهره دارد. زبان در نثر مسجع معمولا عاطفی است نه خبری؛ زیرا سجع با مضامین خبری صرف تناسبی ندارد. نثر مسجع در ادب فارسی ارج والایی دارد و از همان آغاز پدید آمدن نثر دری وجود داشته و از قرن ششم به بعد کتاب ها و رسالاتی ارزنده به این نثر زیبا تدوین یافته که از همه مهم تر مناجات های خواجه عبدالله انصاری و گلستان سعدی است. ولی، متاسفانه، درباره نثر مسجع فارسی تحقیق جدی مستقلی صورت نگرفته و اشارات مختصری که به سجع و نثر مسجع فارسی شده همه بر اساس استقرای ناقص است و بعضا مبرا از خطا هم نیست. وانگهی این اشارات به جای آن که درباره نثر مسجع باشد مربوط به سجع در شعر است. دیگر آن که تاکنون به بررسی تحلیلی زیبایی های نثر مسجع پرداخته نشده و در این باره سخنی گفته نشده است؛ حال آن که غرض از نثر مسجع زیبایی آفرینی است و از این دیدگاه به آن باید نگریست. ما در این گفتار برآنیم که به توصیف سجع و نثر مسجع فارسی و بررسی زیبایی های آن بپردازیم. اما نخست ببینیم سجع چیست؟ در تعریف سجع گفته اند: تسجیع آن است که سخن را با سجع بیاورند و آن سخن را مسجع و جمله های مشابه را قرینه می گویند. سجع آن است که کلمات آخر قرینه ها در وزن یا حرف روی یا هر دو موافق باشد...
دقایق دستوری در تاریخ بیهقی
«است» از کجا آمده است
نمونه طنز مذهبی ( طنز در اشعار ناصر خسرو)
حوزههای تخصصی:
طنز مذهبی چنان است که ادیب یا شاعر جامه نظم و نثر با اتکا بر اعتقادات مذهبی ( وگاه دینی) خود بخواهد مذاهب و معتقدات دیگر را از طریق طنز مسخره کند و علاوه بر آشکار ساختن عیب ها و کجروی ها ایشان بدین وسیله بر حقانیت مذهب و مرام خود اصرار ورزد.وجوه طنز در اشعار ناصر خسرواز چهار گونه خارج نیست : الف : طنز الفاظ و کلمات ب:طنز ترکیبات و تعبیرات ج:برخی ابیات که معانی طنز آمیز دارندد:ادبیات و معانی بلندکه آمیخته به طنز و در مذمت مخالفان هستند.