فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۳۴٬۲۸۱ تا ۳۴٬۳۰۰ مورد از کل ۵۴٬۳۹۸ مورد.
آثار انجمن ادبی - خطابه ادیب صابر ترمدی
منبع:
ارمغان ۱۳۰۲ شماره ۵
حوزههای تخصصی:
درسهایی درباره ادبیات روس
حوزههای تخصصی:
از آل احمد تا نیما........ سواد مطابق اصل نیست
حوزههای تخصصی:
به بهانه اخلاق ناصری
حوزههای تخصصی:
تحلیل گفتمان جنسیت در متون ادبی قرن هفتم هجری: مطالعه موردی نسخه خطی جوامع الحکایات و لوامع الروایات اثر محمد عوفی(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
بازنمایی هویت های جنسی و جنسیتی، مسأله ای است که می توان آن را در بسیاری از متون ادبی و فرهنگی به نوعی مشاهده کرد. در همین زمینه، البته مطالعه متون کهن از اهمیت زیادی برخوردار است؛ متون ادبی کهن از اهمیت تاریخی برخوردارند و تحلیل آنها می تواند تبار اندیشه های جنسی و جنسیتی امروزین را به ما نشان دهد. یکی از این متون کهن و تاریخی، کتاب « جوامع الحکایات و لوامع الروایات» اثر سدیدالدین یا نورالدین محمد عوفی اثری متعلق به قرن هفتم هجری است. هدف این مقاله بررسی چگونگی بازنمایی جنسیت در این کتاب با مطالعه موردی نسخه خطی آن است. این مقاله چهار باب آخر از قسمت سوم کتاب عوفی را که درباره زنان است به روش تحلیل گفتمانی مورد بررسی قرار می دهد. چهارچوب نظری و روشی مقاله، رویکرد متفکر فرانسوی «میشل فوکو» است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که عوفی در این فصول می کوشد با به کارگیری نوعی گفتمان اخلاقی، سوژه های جنسیتی به زعم خود اخلاقی را برسازد. . او با برساختن گفتمانی سوژه های «زن پارسا» و «زن ناپارسا» می کوشد نوعی بایگانی جنسیتی مبتنی بر حساسیت نسبت «میل جنسی» زنان به وجود آورد.
آینده زبان
حوزههای تخصصی:
غزل شاطر عباس است یا نظیری نیشابوری
حوزههای تخصصی:
کنج سرای خالی (نگاهی به پیشینه شعر طنز کرمان)
حوزههای تخصصی:
صفای اصفهانی
حوزههای تخصصی:
Al-Qistas al-mustagim: la blance droite de Omar Khayyam(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
قهرمان دورا
نقد و بررسی ادبیات تمثیلی در کتاب ادبیات (3) رشته علوم انسانی
حوزههای تخصصی:
کلک ایران شناسی: تازه ها و پاره های ایران شناسی
حوزههای تخصصی:
رساله سوم: ترجمه وصایای ذهبیه فیثاغورث حکیم
حوزههای تخصصی:
رمز جادوی جاودان شعر
منبع:
شعر بهار ۱۳۸۳ شماره ۳۵
حوزههای تخصصی:
شیوه های محمد حقوقی در نقد و تحلیل شعر معاصر(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
بازخوانی کارنامه ی نقد منتقدان با هدف ارزیابی کیفی و شناسایی ضعف ها و قوت های آن ها، یکی از اقدامات مهم در شناسایی سیر تحول نقد ادبی در ایران است. نگارندان این مقاله با توجه به لزوم چنین نگرشی در حوزه ی پژوهش های ادبی بر آن شدند تا شیوه ی نقد محمد حقوقی، یکی از پیشگامان نامدار نقد نو در ایران را بررسی و ارزیابی کنند. از این رو آثار انتقادی او را به شیوه ی تحلیل محتوا و با رویکرد توصیفی تحلیلی بررسی کرده و به تبیین ویژگی های نقد حقوقی پرداخته اند. بنا بر یافته های این پژوهش، حقوقی در نقدهای خود بیش از هر چیز به ویژگی های صوری و شکل شناختی اثر توجه داشته و عمده ی نقدهای او بر سه رأس «زبان و بیان»، «فضا و اندیشه» و «شکل و ساخت» استوارند که از آن ها می توان با عنوان «مثلث نقد محمد حقوقی» یاد کرد. این گرایش های صورتگرایانه و دلبستگی او به تشکّل و ساخت، شماری از تأویل های او را به سمت تأویل های ظاهرگرا و شیفته وار کشانده و با وجود نزدیک شدن به مرز نقد نو و علمی، در مواردی دچار افراط و تفریط شده و ارزش واقعی اثر ادبی را نشان نمی دهند.