بشر از شروع تاریخ ، بنابر متقضیات زندگی علایمی را بر روی بدن خود رسم کرده ، این امر در هر قسمت از جهان به شیوه و آیین مرسوم خود انجام می پذیرفت . بسیاری از این نقش ها زیبایی و جذابیت خاصی داشتند که هنوز هم در میان قبایل بدوی ، بربرها و سرخ پوستها ، آفریقایی هندی ها این گونه نقوش رواج دارد . گاه علایمی به صورت نماد واحد در می آمد و یا قبیله ای را از روی رنگم مورد استفاده آنان بر بدن و صورت می شناختند . در هر حال نقاشی یا خالکوبی بر بدن را می توان در اکثر نقاط جهان جستجو نمود ...
جاده ابریشم از مهمترین راه های تردد در طول تاریخ تمدن بشری است که بیش از هر پل ارتباطی دیگر موجب آمیزش فرهنگها ، مواجهه ادیان ، و بروز آثار هنری بدیعی گشته که محصول همین ارتباطات بوده اند . شاهکارهای تاریخ هنر - اعم از نقاشی ، مجسمه سازی و معماری - عموماَ با ادیان زمان خود قرابت داشته و با الهام از سنن دینی خلق شده اند . هنر بودایی نیز مدتی پس از نضج گیری این آیین به شکلهای مختلفی تجلی نمود ، اما اوج این هنر با رونق جاده ابریشم مقارن بود ...
نگارگری سنتی ایران خصوصیاتی را در بر دارد که یک کلام آن را امروزی و نوین می نماید . به این معنی که دقیقآ در زمانی که هنرمندان غربی تلاش داشتند تا با استفاده از روش های کلاسیک یونانی - رومی حدیث نفس نموده و هنری عینی ، ناسوتی و فضا - مکانی خلق نمایند ، نگارگران سنتی ما دقیقآ در جهت عکس آن عمل کرده و کوشش نمودند ، هنری ذهنی ، تفکر برانگیز و فضا - زمانی بیافرینند . نقش آفرینان ایرانی ( بخوانید شرقی ) ، از کهن ترین زمان ، تا اواخر دوره صفویه ، همواره سعی داشتند تا با اتکا به عوامل فوق و نیز رویکرد به جهان بینی ایرانی - اسلامی ، هنری را بیافرینند که هنرمندان معاصر در پی تبیین آنند ...