درخت حوزه‌های تخصصی

هدف تحقیق حاضر شناسایی عوامل استرس¬زا در داوران بین المللی و ملی ایران است؛ بنابراین از میان کلیه داوران ملی و بین¬المللی شش رشته تیمی و پنج رشته انفرادی (723N=)، 605 داور (83 درصد) در این تحقیق شرکت کردند. برای جمع¬آوری اطلاعات از پرسشنامه زمینه¬یابی استرس داوران (SOSS) استفاده شد. این پرسشنامه 29 سؤال را در بر می گیرد که برای روایی آن از اظهار نظر تخصصی 15 عضو هیئت علمی دانشگاه استفاده و ثبات درونی آن روی 30 داور تأیید شد (93/0α= ). داده ها با آزمون فریدمن، یومن ویتنی و کروسکال والیس در سطح معنی¬داری 05/0P≤ تجزیه تحلیل آماری شد. یافته ها نشان داد از شش عامل استرس زا در داوران به ترتیب عوامل ترس از اشتباه داوری، عملکرد فردی و فنی و ارزیابی عملکرد در بالاترین اولویت قرار دارند. با اینکه تفاوت معنی داری در اولویت عوامل استرس زای داوران ملی و بین المللی مشاهده نشد، داوران ورزش های تیمی استرس بیشتری را در عامل تعارضات میان فردی و شرایط زمانی و داوران ورزش های انفرادی استرس بیشتری را در عامل ارزیابی عملکرد، مشکلات شخصی و عملکرد فنی گزارش کردند (05/0P≤). ضمناً داوران جوان (کمتر از 40 سال) استرس بیشتری در عامل مشکلات شخصی و تعارضات میان فردی داشتند.

هدف از مطالعه ی حاضر، بررسی تفاوت عملکرد چرخش ذهنی در دو گروه فعال و غیرفعال با در نظر گرفتن تفاوت جنسیتی بود. پژوهش حاضر از نوع علی – مقایسه ای و نمونه ها به صورت هدفمند از بین دانشجویان رشته ی تربیت بدنی و دیگر رشته های علوم انسانی انتخاب شدند. نمونه شامل 80 نفر، 40 نفردانشجوی تربیت بدنی و 40 نفر دانشجوی علوم انسانی بود که در هر گروه 20 نفر پسر و 20 نفر دختر قرار گرفته بودند. برای سنجش عملکرد چرخش ذهنی از آزمون چرخش ذهنی پترز استفاده شد. از آزمون کولموگروف - اسمیرنوف برای بررسی طبیعی بودن داده ها و از آزمون تحلیل واریانس دو راهه برای مقایسه ی میانگین ها استفاده شد. یافته ها نشان داد عملکرد چرخش ذهنی دانشجویان گروه تربیت بدنی در مقایسه با دانشجویان علوم انسانی تفاوت معناداری دارد (P<0.01). همچنین عملکرد چرخش ذهنی در پسران نسبت به دختران تفاوت معناداری را نشان داد (P<0.01). به طور کلی نتایج نشان دهنده ی برتری دانشجویان فعال و پسران در توانایی چرخش ذهنی بود. از آن جا که فعالیت جسمانی، چرخش ذهنی را افزایش می دهد، می توان فرض کرد که فعالیت جسمانی، سایر حوزه های شناختی را نیز افزایش می دهد و این مورد، ارزش اجرا شدن در فرایند آموزش و پرورش را دارد.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر تمرینات حسی حرکتی بر بهبود نارسانویسی کودکان می باشد. جهت انجام پژوهش، از بین 218 دانش آموز دختر نه تا 11 سال، تعداد 40 نفر که توسط ارزش گذاری سه داور آگاه به اصول نگارش خط فارسی، کم ترین امتیاز را در آزمونتشخیص نارسا نویسی کسب نمودند، انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش قرار گرفتند.گروه آزمایش، تمرینات حسی حرکتی را به مدت چهار ماه (دو جلسه در هفته و هر جلسه 45 دقیقه) اجرا نمود، اما گروه کنترل تمرین خاصی را در این مدت انجام نداد. پس از پایان مداخله،آزمون تشخیص نارسا نویسی مجدداً برای هر دو گروه اجرا گردید. تجزیه و تحلیل داده ها نیز به وسیله تحلیل واریانس مختلط دو عاملی و آزمون تی هم بسته صورت پذیرفت. نتایج نشان می دهد که پس از مداخله، نارسانویسی شرکت کنندگان گروه تجربی به طور معناداری (003.0=P) بهبود یافته است؛ بنابراین، می توان گفت مداخله تمرینات حسی حرکتی، روش مؤثری در رفع بد خطی می باشد.

فراشناخت از عوامل مؤثر بر یادگیری و اجرای مهارت های ورزشی، و فعالیت ورزشی یکی از کم هزینه ترین راهکارهای موجود برای بهبود مهارت های فراشناختی است؛ با این حال پژوهش های کمی در تأیید تأثیر متقابل فراشناخت و فعالیت ورزشی بر یکدیگر انجام شده است. بعضی از فعالیت های ورزشی ممکن است باعث بهبود مهارت های فراشناختی شوند؛ در مقابل، پژوهش ها نشان داده اند که راهکارهایی که باعث ارتقای فراشناخت می شوند ممکن است بر مهارت های روانی ـ حرکتی و فعالیت ورزشی اثر بگذارند. این مطالعه باهدف ارائه دلایل اثر متقابل فراشناخت و فعالیت ورزشی، به شیوه تحلیلی، به بررسی پیشینه مربوط به رشد هر یک، و به طرح دستورالعمل های اساسی می پردازد که می تواند به ارتباط بین فراشناخت و فعالیت ورزشی جهت دهد.

هدف از پژوهش حاضر، ارزیابی اثربخشی دوره های داوری و مربیگری از دیدگاه دانشجویان شرکت کننده بود. پژوهش حاضر از نوع توصیفی است. جامعة پژوهش دانشجویان دانشکده های تربیت بدنی دانشگاه های دولتی شهر تهران بودند که تعداد آنها بعد از بررسی های اولیه 2000 نفر به دست آمد. حجم نمونه با استفاده از جدول مورگان 322 نفر تخمین زده شد. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامة محقق ساختة 24 سؤالی براساس مدل کرک پاتریک بود. روایی پرسشنامه با بهره مندی از دیدگاه های 8 تن از استادان و صاحب نظران مدیریت ورزشی حاصل شد و پایایی پرسشنامه ها از طریق آلفای کرونباخ برابر 91/0 محاسبه شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی (میانگین و درصد فراوانی) و آمار استنباطی (t تک نمونه ای) استفاده شد. نتایج نشان داد کلاس های مربیگری در 8 رشته و کلاس های داوری در 4 رشتة ورزشی اثربخشی لازم را داشتند.

هدف تحقیق حاضر مقایسة تعالی سازمانی در ادارة کل و ادارات تربیت بدنی استان لرستان بر اساس مدل تعالی سازمانی EFQMاست. روش بهکار رفته در این بررسی از نوع توصیفی - تحلیلی است. جامعة آماری پژوهش کارکنان ادارات تربیت بدنی استان لرستان اعم از رؤسا، معاونان و کارمندان (60 نفر) بود. ابزار پژوهش پرسشنامة استاندارد 50 سؤالی است. در این تحقیق از آمارهای توصیفی برای طبقه بندی، تنظیم، محاسبة میانگین، انحراف استانداردها، درصدها، فراوانیها و نمودارهای مربوط به داده ها استفاده شده و در ادامه از آمار استنباطی برای تجزیه و تحلیل یافته ها از طریق نرم افزار SPSS و برای تعیین نرمال بودن متغیرها از آزمون کولموگروف - اسمیرنوف و آنوا استفاده شده است. بر اساس نتایج آزمون آنوا و سطح معنیداری05/0 p≤ میتوان نتیجه گرفت بین مؤلفة رهبری و تعالی سازمانی (با توجه به مقدار 029/0 به دست آمده) تفاوت معنیداری وجود دارد. همچنین نتایج نشان میدهد بین سایر مؤلفه ها اعم از خط مشی و راهبرد، کارکنان، مشارکت ها و منابع، فرآیندها، نتایج مشتری، نتایج کارکنان، نتایج جامعه، نتایج عملکردهای کلیدی تفاوت معنیداری مشاهده نشد. نتایج نشان میدهد میانگین نمرة تعالی سازمانی کل کارکنان ادارات تربیت بدنی استان لرستان بر اساس مدل EFQM برابر با 06/55 است و در میان معیارهای نه گانة تعالی سازمانی، معیار فرآیندها دارای کمترین میزان و معیار رهبری دارای بیشترین میزان است. نتایج کلی تحقیق بیانگر آن است که شهرستان بروجرد از نظر ارزیابی تعالی سازمانی در بالاترین جایگاه و شهرستان کوهدشت در پایین ترین جایگاه قرار دارد.

کیفیت زندگی، مفهوم چندبعدی گسترده ای است که با بهداشت و مراقبت های بهداشتی ارتباط دارد. کیفیت زندگی بیماران بعد از بروز بیماری قلبی کاهش می یابد، ازاین رو هدف اغلب مراکز بهداشتی و بازتوانی قلبی، بهبود کیفیت زندگی بیماران قلبی است. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر دو شیوه تمرینی تداومی و تناوبی بر کیفیت زندگی بیماران قلبی پس از جراحی بای پس عروق کرونر (CABG) بود. به این منظور 20 بیمار Post CABG (18 مرد و 2 زن با میانگین سنی 91 /8 ± 05 /57 سال و میانگین شاخص توده بدنی 20 /3 ± 98 /26 کیلوگرم بر مترمربع) در دو گروه تمرین تداومی هوازی (شامل 30 تا 60 دقیقه و شدت 70 تا 85 درصد حداکثر ضربان قلب، 12 = n) و تمرین تناوبی هوازی (شامل 28 تا 44 دقیقه و شدت 75 تا 90 درصد ضربان قلب حداکثر، 12 = n) به مدت 8 هفته و هر هفته 3 مرتبه در این پژوهش شرکت داشتند. کیفیت زندگی با استفاده از نسخه فارسی پرسشنامه 36-SF ارزیابی شد. برای بررسی تغییرات درون گروهی متغیرها از آزمون آماری t جفتی استفاده شد. نرم افزار آماری مورد استفاده نیز SPSS ویرایش 16 بود. نتایج نشان داد هر دو شیوه تمرین تداومی و تناوبی تأثیر مفید معنی داری بر QOL و ابعاد مختلف آن یعنی عملکرد فیزیکی (تداومی 001 /0 > p، تناوبی 001 /0 > p) ، درد بدنی (تداومی 016 /0 = p، تناوبی 003 /0 = p) ، سلامت روانی (تداومی 018 /0 = p، تناوبی 04 /0 = p) ، انرژی و زنده دلی (تداومی 003 /0 = p) ، تناوبی 020 /0 = p) ، عملکرد اجتماعی (تداومی 037 /0 = p، تناوبی 032 /0 = p) و سلامت عمومی (تداومی 020 /0 = p، تناوبی 018 /0 = p) داشتند. باتوجه به نتایج می توان گفت هر دو شیوه تمرین تداومی و تناوبی منتخب به بهبود QOL بیماران CABG بعد که امروزه مهم ترین عامل بازیافت بعد از عمل است، انجامید. ازاین رو هر دو شیوه تمرین منتخب برای بازتوانی بیماران CABG در مراکز بازتوانی فواید مطلوبی در پی دارند.

هدف این پژوهش، تعیین رابطه اضطراب بدنی اجتماعی با مراحل تغییر رفتار تمرینی در دانشجویان بوده است. به همین منظور پرسشنامه اضطراب بدنی اجتماعی هارت و همکاران (1989) و مقیاس مراحل تغییر رفتار تمرینی کاردینال (1997) به طور تصادفی در اختیار تعداد 380 دانشجوی (185 دانشجوی پسر و 195 دانشجوی دختر) رشته های غیر تربیت-بدنی دانشگاه فردوسی مشهد قرار گرفت. روایی محتوای پرسشنامه های مذکور توسط متخصصان، و ثبات درونی مقیاس اضطراب بدنی اجتماعی نیز در یک مطالعه مقدماتی با آلفای کرونباخ 83/0 تعیین شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون های همبستگی اسپیرمن، یومنویتنی، کروسکال والیس و مجذور خی استفاده شد. بر اساس یافته های پژوهش، میانگین نمره اضطراب بدنی اجتماعی دانشجویان پسر 28/26 و دانشجویان دختر 63/27 می باشد. بین اضطراب بدنی اجتماعی دانشجویان با سطوح تغییرات رفتار تمرینی آنان، رابطه ای معنی دار و معکوس وجود دارد (144/0- =r ،005/0=P). بین اضطراب بدنی اجتماعی دانشجویان دختر و پسر، تفاوت معنی داری یافت نشد (05/0P>)، بین اضطراب بدنی اجتماعی دانشجویان به تفکیک مراحل تغییر رفتار تمرینی، تفاوت معنی دار وجود دارد (01/0P<). بر پایه نتایج پژوهش، میزان بالای اضطراب بدنی اجتماعی دانشجویان با سطوح پائین فعالیت بدنی مرتبط است.

یکی از راه های گزینش وهدایت درست کودکان ونوجوانان به سمت رشته های ورزشی مناسب،بررسی میزان توارث پذیری ویژگی های جسمانی وحرکتی آنان است .هدف از این پژوهش مقایسه ی ویژگی های جسمانی ‹قد، وزن وضربان قلب بیشینه ›، عوامل آمادگی جسمانی‹ظرفیت هوازی بیشینه ،انعطاف پذیری،اتقامت عضلات شکم وقدرت دست› وآمادگی حرکتی ‹سرعت،چابکی وزمان واکنش شنیداری › در بین 16 جفت خواهر دوقلوی یکسان ‹گروه آزمایش› و18 جفت خواهر غیر دوقلوی ‹گروه گواه›شهرستان رشت با دامنه ی سنی 14-17 سال است.گروه گواه به شکل تصادفی وگروه آزمایش به شکل غیر تصادفی واز طریق بررسی معیارهای ویژه مانند یک تخمی بودن با هدایت پزشک متخصص انتخاب شدند.کلیه ی متغیرهای تحقیق در شرایط یکسان وبا آزمون های استاندارد ومتداول میدانی وفرض های تحقیق با آزمون های ضریب همبستگی پیرسون،تی‹t › مستقل وهمبسته در سطح اطمینان از طریق برنامه یSpss بررسی شدند.

هدف از این تحقیق بررسی وضعیت تعادل پویای دانشجویان پسر کارشناسی رشته تربیت-بدنی با استفاده از آزمونSEBT بوده است. از بین سه ورودی (سال های 84، 85 و 86) دانشجویان کارشناسی تربیت¬بدنی پسر دانشکده تربیت¬بدنی دانشگاه تربیت¬معلم تهران تعداد 30 آزمودنی به طور تصادفی انتخاب شدند، سپس با استفاده از آزمون تعادل SEBT تعادل آزمودنی¬ها مورد ارزیابی قرار گرفت. آزمون تعادلSEBT، تعادل پویا را در هشت جهت قدامی، قدامی- داخلی، داخلی، خلفی- داخلی، خلفی، خلفی- خارجی، خارجی و خارجی- قدامی مورد بررسی قرار می¬دهد. نتایج آماری آزمون ANOVA نشان داد که تعادل پویا در برخی از جهات در بین سه ورودی تفاوت معنی¬دار دارد، اما در برخی از جهات در بین سه ورودی اختلاف معنی¬داری مشاهده نشد. از بین جهاتی که در آن اختلاف میانگین در بین ورودی¬ها معنی¬دار بود، این اختلاف تنها بین دو ورودی سال های 84 و 85 معنی¬دار بود. به طور کلی تعادل در ورودی سال 86 در مقایسه با ورودی سال های 85 و 84 بهتر بود. این نتایج احتمالا بعلت ارائه دروس تخصصی مثل آمادگی جسمانی 1 و 2 در ترم های پایین¬تر است. پیشنهاد می¬شود دروس تخصصی آمادگی جسمانی 1 و 2 در برنامه درسی دانشجویان تربیت بدنی در ترم های بالاتر نیز گنجانده شود.

پژوهش حاضر که به شناسایی و رتبه بندی موانع خصوصی سازی باشگاه های حرفه ای فوتبال کشور در سال 1391-1390 پرداخته است، به لحاظ هدف، کاربردی می باشد و در دو مرحله اجرا شده است؛ مرحله اول به صورت کیفی و اکتشافی و مرحله دوم به شکل توصیفی پیمایشی . مدیران عامل باشگاه های فوتبال لیگ برتر و دسته یک، رؤسای کمیته های مختلف فدراسیون فوتبال ومسئولین هیأت های فوتبال استان ها، اساتید مدیریت ورزشی و برخی از اساتید علوم اجتماعی، مدیریت و اقتصاد که با مسائل باشگاه های حرفه ای فوتبال آشنایی دارند، خبرنگاران فوتبال نویس که با مسائل خصوصی سازی آشنا می باشند و نیز برخی از صاحب نظران فوتبال و خصوصی سازی (173N=) به عنوان نمونه پژوهش انتخاب گردیدند (روش سرشماری). گردآوری اطلاعات به دو صورت مصاحبه و به شیوه میدانی، با استفاده از پرسشنامه انجام شد که روایی آن توسط اساتید و خبرگان تأیید شده و پایایی آن، به روش آلفای کرونباخ 86/0 به دست آمد. به منظور رتبه بندی موانع کلی از روش ای. اچ. پی با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس 2000 و همچنین از آزمون فریدمن به منظور رتبه بندی کلی و زیر مجموعه های هر یک از موانع با استفاده از نرم افزار اس.پی.اس.اس نسخه 19 انجام گردید. نتایج رتبه بندی موانع با استفاده از تکنیک ای. اچ. پی نشان می دهد که موانع اقتصادی، سیاسی حقوقی، مدیریتی و فرهنگی اجتماعی به ترتیب مهم ترین موانع برای خصوصی سازی لیگ حرفه ای فوتبال کشور می باشند.

هدف از این تحقیق مقایسه خرده مقیاس های تصویر بدنی بزرگسالان فعال و غیرفعال در دو گروه مردان و زنان و بررسی ارتباط بین تصویر بدنی با ترکیب بدنی و نوع پیکری است. آزمودنی های این تحقیق را 120 مرد و زن 65-25 ساله تشکیل دادند که به دو گروه فعال و غیر فعال تقسیم شده بودند. ابزار مورد استفاده برای جمع آوری اطلاعات در مورد متغیر تابع شامل پرسشنامه خود_توصیفی بدنی بود که از سه خرده مقیاس چربی بدن کل بدن و شاخص توده بدن و نوع پیکری شامل تیپ های چاق پیکر عضلانی پیکر و لاغر پیکر بودند که به روش هیث_کارتر تعیین شده بودند. روش های آماری مورد استفاده شامل MANCOVA دو متغیر (جنس X گروه) و ضریب همبستگی پیرسون و نیز آزمون Z فیشر برای مقایسه ضرایب همبستگی بودند. بر اساس نتایج تحقیق کوواریانس چند متغیره تعامل معنی داری (F=3.55 P<0.017) در مورد جنس و گروه در خرده مقیاس های تصویر بدنی وجود دارد. همچنین نتایج همبستگی نشان داد که رابطه معکوس و معنی داری بین تصویر بدنی با درصد چربی بدن (r=-0.49 P<0.000) و شاخص توده بدن (r=-0.38 P<0.000) و چاق پیکری (r=-0.48 P<0.000) و عضلانی پیکری (r=-0.38 P<0.000) و نیز رابطه مستقیم و معنی داری در لاغر پیکری (r=-0.39 P<0.000) وجود دارد. نتیجه اینکه نگرش افراد بزرگسال نسبت به بدن خود ناشی از توانایی ها و ابعاد بدنی بوده و مردان فعال تصویر بدنی مثبت تری نسبت به زنان دارند.

در تحقیق حاضر رضایت شغلی کارکنان ادارات کل تربیت بدنی استان های کشور و ارتباط آن با برخی ویژگیهای فردی بررسی شده است. پس از تعیین روایی و پایایی پرسشنامه رضایت شغلی هاکمن و اولدهام (1975) در مطالعه ای مقدماتی، 550 پرسشنامه در بین کارکنان ادارات کل تربیت بدنی 10 استان منتخب (نمونه گیری تصادفی طبقه ای) توزیع شد. در نهایت، نتایج مربوط به 337 پرسشنامه، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. نتایج نشان می دهد میزان رضایت شغلی کارکنان دارای مدرک تحصیلی کارشناسی ارشد و بالاتر و همچنین کارکنان دانش آموخته در رشته تربیت بدنی، به طور معنی داری کمتر از سایر کارکنان است (05/0P<). همچنین مشاهده شد که میزان رضایت شغلی مدیران و معاونان ادارات کل، از کارکنان عادی بالاتر است (05/0P<). از نظر جنسیت، سن، وضعیت تأهل، استان محل خدمت، نوع استخدام و سابقه کاری، تفاوت معنی داری در میزان رضایت شغلی کارکنان مشاهده نشد. با توجه به نتایج تحقیق، به نظر می رسد برای اصلاح وضعیت موجود در ادارات کل تربیت بدنی استان ها و بالا بردن کیفیت فعالیت های سازمانی، باید زمینه بهبود رضایت شغلی افرادی که مدارک تحصیلی بالاتری دارند و همچنین دانش آموختگان رشته تربیت بدنی، فراهم شود.

هدف از تحقیق حاضر عبارت است از مقایسه ادراک شایستگیهای جسمانی دانشجویان فعال و غیرفعال با توجه به جنسیت آنان، همچنین بررسی ارتباط بین ترکیب بدنی با ادراک شایستگیهای جسمانی. تعداد 107 دانشجوی دختر و پسر فعال و غیرفعال 18-28 ساله به طور تصادفی ساده از بین دانشجویان دانشگاه تهران انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات در تحقیق حاضر از دو پرسش نامه ارزیابی فعالیت بدنی، جهت ارزیابی فعال و غیرفعال بودن فرد و پرسش نامه خودتوصیفی بدنی (شامل سه خرده مقیاس چربی بدنی، ظاهربدنی، و کل بدن) در تعیین میزان ادراک فرد از شایستگیهای جسمـانی خود استفاده شد. همچنین، برای ارزیابی ترکیب بدنی، دستگاه Inbody (دستگاه آنالیزکننده ترکیب بدنی) استفاده شد. روش آماری مورد استفاده عبارت بود از آزمون تحلیل واریانس دوراهه (-Way ANOVA2) و ضریب همبستگی پیرسون. نتایج نشان داد فعالیت بدنی و جنسیت و تعامل فعالیت بدنی و جنسیت تاثیر معناداری بر ادراک فرد از شایستگیهای جسمانی خود دارد (05/0 P<). به عبارت دیگر، افراد فعال در مقایسه با افراد غیرفعال، و پسران در مقایسه با دختران، نگرش مثبت تری نسبت به شایستگیهای جسمانی خویش داشتند. همچنین، نتایج همبستگی نشان داد بین ادراک فرد از شایستگیهای جسمانی خود با عوامل چاقی (شاخص توده بدن، WHR، درصد چربی بدن) رابطه معکوس و معناداری وجود دارد (05/0 P<).

هدف این تحقیق، رابطه خصوصی سازی و بهره وری سالن های ورزشی از دیدگاه مدیران و رؤسای هیأت های ورزشی استان مازندران بود. به این منظور، تعداد 242 نفر از مدیران و رؤسای هیأت های ورزشی استان مازندران، پرسشنامه های موانع خصوصی سازی در ورزش و بهره وری از اماکن ورزشی را بطور داوطلبانه تکمیل کردند. پرسشنامه موانع خصوصی سازی 4 محور (بهبود مدیریت و ارتقاء خدمت رسانی، رضایت مشتری، رضایت سرمایه گذاران (سود آوری) و تسهیلات مالی دولت به بخش خصوصی) (89/0=α) و پرسشنامه بهره وری از اماکن ورزشی 4 محور (کارایی، اثربخشی، کیفیت خدمات و رضایت مشتریان سالن های ورزشی) (88/0=α) را مورد ارزیابی قرار می دهند. داده های گردآوری شده با استفاده از آزمون پیرسون در سطح 05/0≥α با بکارگیری نرم افزار آماری 19SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد تمامی خرده مقیاس های بهره وری با خصوصی سازی رابطه معنی دار داشته (05/0≥p) و تنهابین خصوصی سازی و تسهیلات مالی دولت به بخش خصوصی در ورزش رابطه معنی داری وجود ندارد (124/0=p). یافته های کلی تحقیق نشان داد که بین خصوصی سازی و بهره وری از دیدگاه مدیران و رؤسای هیأت های ورزشی مازندران در استفاده از سالن های ورزشی رابطه معنی داری وجود دارد.