درخت حوزه‌های تخصصی

چکیده هدف: تحلیل محتوای ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎی کارآفرینی ورزشی کشور می باشد. روش شناسی: از نوع کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوا با رویکرد توصیفی تحلیلی برای توصیف و ارزیابی محتوای مقالات جامعه ی هدف می باشد. جامعه ی برابر نمونه ی آماری شامل، ﺗﻤﺎم ﻣﻘﺎﻻت ﻣﻨﺘﺸﺮه درﺑﺎره ی ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ ورزشی در نشریات علمی و پژوهشی ایران تا پایان سال1394 به تعداد 96 مقاله است. یافته ها: ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ در فصلنامه های مدیریت ورزشی دانشگاه تهران با 17 مقاله ﻣﻨﺘﺸﺮ گردید. ﻣﻮﺿﻮع اﺻﻠﻲ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ، ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎی اقتصادی و جامعه ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ ﺑﻮد. در (%5/86) ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ از روش ﻛﻤّﻲ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ؛ گروه (هیئت علمی، فارغ التحصیلان و دانشجویان دانشکده های تربیت بدنی و کارآفرینان ورزشی کشور) و نیز ﻣﻠﻲ (کمیته و آکادمی ملی المپیک، وزارت ورزش و جوانان) با (%26) ﺳﻄﺢ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﺎﻟﺐ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ است و ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت روی ﻛﺎرکنان و مدیران اداره کل ورزش و جوانان استان ها و شهرستان ها، کارکنان هیأت ها و فدراسیون های ورزشی با (%20) ﺻﻮرت ﮔﺮفت. ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ از داده ﻫﺎی ﻣﻘﻄﻌﻲ (%5/85) ﺑﺎ اﺑﺰار پرسشنامه (%77) انجام شد و اﺳﺘﻔﺎده از داده ﻫﺎی ﻃﻮﻟﻲ ﻛﻤﺘﺮ راﻳﺞ بود .(%55) ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ بطور ملی اﻧﺠﺎم ﺷﺪ که ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺳﻂ دو ﻳﺎ ﺳﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه (%75/70) ﻣﻨﺘﺸﺮ گردید. (%5/43) ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎ ﺣﺪاﻗﻞ دارای یک ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ی زن ﺑﻮدﻧﺪ. روﻧﺪ ﭘﮋوﻫﺸﻲ، ﭘﮋوﻫﺶ ﻫﺎی ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ ورزشی، از ﺳﺎل 1390 ﺑﻪ ﺑﻌﺪ رﺷﺪ ﭼﺸﻢ ﮔﻴﺮی دارد. نتیجه گیری: ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ ورزشی ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻣﺴﺎئل، ﻣﺸﻜﻼت و ﻣﺤﺪودﻳﺖهای ﻣﻮﺟﻮد و روﻧﺪﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ در دﻧﻴﺎی ﻛﺴﺐ و ﻛﺎر و ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ، روﻳﻜﺮدی آﻳﻨﺪهﻧﮕﺮ را ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ، ﻛﺸﻒ ﻓﺮﺻﺖﻫﺎی ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﻲ و ﺟﻬﺖدﻫﻲ ﻛﺎرآﻓﺮﻳﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﻮی ﻧﻮآوری و ﺧﻠﻖ ارزش در ورزش ﻫﺪاﻳﺖ ﻛﻨﻨﺪ.

در سال های اخیر محققان به بررسی اثر تصویرسازی پتلپ بر عملکرد حرکتی و اینکه چطور تصویرسازی پتلپ می تواند موجب بهبود عملکرد شود، علاقه مند شده اند. هدف این پژوهش مقایسه اثر تصویرسازی پتلپ در برابر تمرین تعادلی بر تعادل پویای سالمندان بود. شرکت کنندگان 42 سالمند مرد ساکن شهر اراک بودند. آنها براساس نمره پیش آزمون تعادل پویا به چهار گروه تقسیم شدند. برای اندازه گیری تعادل پویای افراد، از آزمون تعادل بس و ستاره استفاده شد. گروه های تمرینی همگن شامل تصویرسازی پتلپ، تمرین تعادلی، تمرین ترکیبی (تمرین تعادلی و تمرین تصویرسازی پتلپ) و گروه کنترل بودند. گروه ها به جز گروه کنترل تمرینات را به مدت شش هفته و هفته ای سه جلسه انجام دادند که مدت زمان هر جلسه تمرینی 45 دقیقه بود. از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره با اندازه گیری مکرر برای تجزیه وتحلیل داده ها (در سطح معناداری1 0/0≥P) استفاده شد. نتایج نشان داد گروه های تمرین ترکیبی و تمرین تعادلی بهبود معنا داری در تعادل پویای بس و ستاره نشان دادند (000/0=P ، 001/0=P، 000/0=P، 000/0=P). گروه تصویرسازی پتلپ و گروه کنترل در تعادل پویای بس و ستاره بهبود معنا داری نشان ندادند (24/0=P ، 53/0=P، 36/0=P، 28/0=P). همچنین گروه ترکیبی بیشتر از گروه تمرین تعادلی بهبود در تعادل پویای بس و ستاره را نشان دادند (002/0= ,P004/0=P). به طور کلی نتایج این تحقیق نشان داد که تمرین تصویرسازی پتلپ به همراه تمرین جسمانی، تعادل پویا را در میان سالمندان مرد بهبود بخشید، ولی تصویرسازی پتلپ به تنهایی در بهبود تعادل پویای سالمندان مرد مؤثر واقع نشد.

هدف پژوهش حاضر کشف روابط بین ابعاد کیفیت خدمات مقصد گردشگری ورزشی با تبلیغات دهان به دهان گردشگران ورزشی با استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری(SEM) بوده است. این پژوهش با توجه به هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی- همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش گردشگران ورزشی بودند که در بازه زمانی سال 1392 به شهر نوشهر به عنوان یک مقصد گردشگری ورزشی مسافرت داشته اند. تعداد 246 گردشگر ورزشی به روش نمونه گیری هدفمند در دسترس به عنوان نمونه انتخاب شدند. روائی مدل و ارتباط بین متغیرهای پژوهش از روش مدل یابی معادلات ساختاری مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به نتایج بدست آمده، ابعاد کیفیت خدمات مقصد گردشگری ورزشی، تبلیغات دهان به دهان گردشگران ورزشی را تحت تاثیر قرار داده است. یافته های این پژوهش منجر به درک بهتری از مکانیسم های رفتاری گردیده که می تواند مبنایی قابل قبول برای حفظ و افزایش بازدید گردشگران ورزشی از یک مقصد ورزشی را ترسیم نماید.

هدف این پژوهش، بررسی ویژگی های روان سنجی نسخة فارسی مقیاس چند بعدی انتظارات از پیامدهای تمرین در سالمندان بود. جامعة آماری شامل سالمندان ساکن در مناطق شهری اصفهان بود که از بین آن ها، 293 نفر به عنوان نمونة پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسش نامة مشخصات فردی، و مقیاس چند بعدی انتظارات از پیامدهای تمرین بود. برای تحلیل داده ها از تحلیل عاملی تأییدی با چرخش واریماکس، و آلفای کرونباخ استفاده شد. یافته ها نشان داد نسخة فارسی مقیاس چند بعدی انتظارات از پیامدهای تمرین، دارای سه عامل با ارزش ویژة بالای یک بود که به ترتیب 6/48، 1/17، و 3/9 درصد واریانس کل، و در مجموع حدود 75 درصد کل واریانس را تبیین می کردند. همسانی درونی با آلفای کرونباخ برای خرده مقیاس یک (83/0)، دو (84/0)، سه (83/0)، و کل مقیاس (87/0)، رضایت بخش بود؛ بنابراین، روایی و پایایی نسخة فارسی این مقیاس تأیید شد و می توان از آن برای اهداف پژوهشی، آموزشی، و بالینی استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات ثبات مرکزی بر تعادل کم توانان ذهنی و سالم است. نمونه آماری پژوهش شامل 31 دانش آموز پسر عقب مانده ذهنی است که در دو گروه (کنترل 14 نفر با میانگین سن 02/3±07/11 سال، قد 86/7±152 سانتی متر) و (17 نفر تجربی با میانگین سن 95/1±23/11 سال، قد 07/7±147 سانتی متر) و یک گروه دانش آموز سالم (15 نفر با میانگین سن 516/.±53/11سال، قد 77/4±33سانتی متر) بودند که به صورت تصادفی هدف دار انتخاب شدند. گروه های تجربی برنامه تمرینی که شامل تمرین های مرتبط با ثبات مرکزی بود به مدت 6 هفته (3 بار در هفته) انجام دادند. در سه هفته اول آزمودنی ها تمرینات مذکور را 2 نوبت با 5 تکرار و در سه هفته دوم 2 نوبت با 10 تکرار انجام دادند برای ارزیابی تعادل پویا از تستY استفاده گردید (91درصدr=). از آزمون t مستقل برای مقایسه پیش آزمون و پس آزمون و برای مقایسه تفاوت های بین گروه از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه (ANOVA) استفاده شد (5p≤./.). نتایج نشان داد تعادل پویا در بین گروه های تجربی در جهت خلفی داخلی معنی دار بود و در بررسی بین سه گروه آزمودنی در جهات خلفی خارجی و خلفی داخلی تفاوت معنی داری مشاهده گردید (5p≤./.). با توجه به نتایج این تحقیق مربیان و معلمان می توانند از تمرینات ثبات مرکزی برای افراد کم توان ذهنی و افراد سالم استفاده کنند

هدف از پژوهش حاضر، بررسی رابطه سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی کاری در اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی است و به شیوه میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش تمامی کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان غربی به تعداد 68 نفر بودند. نمونه آماری برابر با جامعه آماری مورد بررسی است. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه سرمایه اجتماعی (85/0=α) و کیفیت زندگی کاری والتون (95/0=α) و برای تجزیه وتحلیل اطلاعات از آمار توصیفی و آمار استنباطی (ضریب همبستگی اسپیرمن، رگرسیون چندمتغیره) استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه بین سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی کاری مثبت و معنادار است (68/0 =r ، 01/0=P). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از میان مؤلفه های کیفیت زندگی کاری، مؤلفه های محیط ایمن و بهداشتی، وابستگی اجتماعی زندگی کاری، توسعه قابلیت های انسانی و پرداخت منصفانه و کافی می توانند سرمایه اجتماعی را به طور چشمگیری پیش بینی کنند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین سهم نسبی عوامل آنتروپومتریک، رشد جسمانی و بلوغ جنسی در توسعه توان بی هوازی پسران 11 تا 18 ساله بود. بدین منظور، 170 آزمودنی (27 16 نفر از رده های سنی 18 11 سال) در دو جلسه مجزا در پژوهش شرکت کردند. جلسه اول شامل اندازه گیری های تن سنجی و سنجش بلوغ جنسی با استفاده از مقیاس تانر بود. در جلسه دوم نیز جمع آوری بزاق جهت تعیین تستوسترون بزاقی و اندازه گیری توان بی هوازی با استفاده از آزمون وینگیت انجام شد. همچنین، تفاوت توان بی هوازی بین رده های سنی مختلف با استفاده از آزمون آنوا، ارتباط هر عامل با توان بی هوازی به وسیلههم بستگی نیمه تفکیکی درجه دوم و تعیین سهم نسبی هر عامل در توسعه توان بی هوازی با استفاده از رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج آزمون آماری آنوا نشان می دهد که توان اوج و توان میانگین نسبی بین رده های سنی مختلف تفاوت معنا داری دارد و این تفاوت از رده سنی 15 سال به بعد شروع می شود (0.01> P).علاوه براین، هم بستگی معناداری بین سطوح تستوسترون بزاقی (r=0.38) و توده بدون چربی (r=0.38) با توان بی هوازی اوج به دست آمد. بین سطوح تستوسترون بزاقی (r=0.42) و توده بدون چربی (r=0.38) با توان بی هوازی میانگین نیز ارتباط معناداری مشاهده شد. شایان ذکر است که 47 درصد از تغییرات واریانس توان بی هوازی توسط تستوسترون بزاقی و توده بدون چربی قابل پیش بینی بود. به طور کلی، بلوغ جنسی نقش مهمی در افزایش چشمگیر توان بی هوازی پس از 15 سالگی دارد؛ لذا، بهترین زمان برای اعمال تمرینات بی هوازی درکودکان، بعد از وقوع بلوغ جنسی است.

پژوهش حاضر به منظور ارزشیابی کیفیت درون دادهای آموزشی مقطع کارشناسی رشته تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های آزاد اسلامی منطقه یک کشور انجام گرفت. روش این پژوهش، توصیفی بوده و به شیوه پیمایشی اجرا شده است. نمونه آماری پژوهش را زیرجوامع اساتید (80 نفر)، مدیر گروهان (هشت نفر) و دانشجویان (151 نفر) تشکیل دادند. در زیرگروه اساتید و مدیر گروهان به دلیل پایین بودن تعداد افراد از نمونه گیری صرف نظر گردید و روش سرشماری مورد استفاده قرار گرفت. در زیرگروه دانشجویان نیز از روش طبقه ای نسبی تصادفی استفاده گشت. جهت انجام پژوهش به روش مطالعه دلفی پرسشنامه هایی در سه نسخه جداگانه ویژه اساتید، دانشجویان و مدیران گروه تنظیم و روایی و پایایی پرسشنامه ها نیز مورد تایید قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که سه عامل دانشجویان، اساتید و مدیر گروهان در وضعیت نسبتاً مطلوبی قرار دارند و عامل کارکنان پشتیبانی و خدمات در وضعیت نامطلوبی می باشد. در نهایت، جهت بالا بردن کیفیت آموزشی رشته تربیت بدنی، پیشنهاداتی بر اساس هر عامل و شاخص های آن ارائه گردید.

تحقیق حاضر با هدف تبیین معادله ساختاری عوامل موثر بر کارآفرینی دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی رشته تربیت بدنی دانشگاه پیام نور انجام شده است.به همین منظور آثار هریک از ویژگی های روانشناختی، مدیریتی و سازمانی،تحصیلی و آموزشی،محیطی و جمعیت شناختی دانش آموختگان توسط پرسشنامه مورد بررسی قرار گرفته است.روش تحقیق توصیفی تحلیلی می باشد، که با بکارگیری تحلیل رگرسیون چندگانه و تحلیل مسیر انجام شده است.برای آزمون فرضیه های تحقیق و آزمون مدل مفهومی از مدل سازی معادلات ساختاری و جهت ساخت و اجرای معادلات از نرم افزار لیزرل استفاده شده است.کلیه دانش آموختگان مقطع کارشناسی ارشد تربیت بدنی دانشگاه پیام نور از سال 1385 الی1391 به عنوان جامعه آماری مدنظر قرار گرفته اند؛ تعداد 203 نفر با روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند. یافته های تحقیق نشان داد؛ اثر ویژگی های مدیریتی و سازمانی دانش آموختگان بر مهارت کارآفرینی دارای ضریب استاندارد 8/0و اولویت اول و ویژگی های روانشناختی، تحصیلی و آموزشی، جمعیت شناختی و محیطی در اولویت های بعدی قرار دارند. با توجه به یافته های تحقیق نتیجه گیری می شود که ساختار اداری و سازمانی کشور باید به گونه ای طراحی شود که تبادل ایده های نوآورانه در آن به ساده ترین شکل و با صرف کمترین میزان هزینه و زمان انجام پذیرد و مفاهیم و اصول مدیریت و سازماندهی به صورتی ملموس تر و کاربردی تر به دانشجویان آموزش داده شود.

هدف از این تحقیق تبیین مدل توانمندسازی روان شناختی کارکنان براساس سبک تفکر مدیران اداره کل ورزش و جوانان اصفهان بود. روش تحقیق از نظر چگونگی جمع آوری اطلاعات از نوع توصیفی – اکتشافی و از نظر هدف، کاربردی و از نظر اجرا میدانی بود. جامعه آماری تحقیق مدیران و کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان اصفهان بودند (به ترتیب 56 و 444 نفر). حجم نمونه با توجه به محدود بودن جامعه آماری، کلیه مدیران تمام شمار (56 نفر) و حجم نمونه کارکنان براساس جدول مورگان 205 نفر محاسبه شد که به طور تصادفی و نسبیتی از ادارات استان انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری، پرسشنامه استاندارد سبک تفکر استرنبرگ– واگنر (1991) و پرسشنامه توانمندسازی روان شناختی اسپریتزر (1995) بود. پایایی پرسشنامه ها به ترتیب 87/0 و 89/0 براساس آلفای کرونباخ بود. تجزیه وتحلیل داده ها از طریق آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل آزمون معادلات ساختاری و به وسیله نرم افزار SPSS و AMOS انجام گرفت. سطح معناداری 05/0 محاسبه شد. یافته ها نشان داد که مؤلفه های مربوط به سبک تفکر و توانمندسازی روان شناختی کارکنان این متغیرها را اندازه گیری می کند و ازاین رو مدل اندازه گیری تأیید شد.

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر تمرین ترکیبی بر سطوح گلوکز خون ناشتا، هموگلوبین گلیکوزیله، پروتئین واکنش گر C با حساسیت بالا و مقاومت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بوده است. در این مطالعه 33 نفر زن مبتلا به دیابت نوع 2 با دامنه سنی 40 تا 60 سال به سه گروه تجربی1) تمرین ترکیبی (مقاومتی- هوازی) با فاصله 20 دقیقه استراحت، تجربی2) اجرای تمرین ترکیبی بدون استراحت و 3) گروه کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین به صورت هشت هفته و سه جلسه در هفته اجرا شد .نتایج نشان داد پروتئین واکنش گر C و هموگلوبین گلیکوزیله در دو گروه تمرینی کاهش و مقاومت به انسولین افزایش یافت، اما این تغییرات معنادار نبودند (P>0.05). غلظت گلوکز خون ناشتا در دو گروه تمرینی کاهش معناداری یافت (P<0.05). با این حال بین کاهش گلوکز خون ناشتا در دو گروه تمرینی تفاوت معناداری وجود نداشت. در گروه گواه هیچ یک از متغیرها تغییر معنادار نداشتند. در نتیجه با توجه به آثار سودمند مشابه دو نوع تمرین ترکیبی و احتمال افت قند خون و پرهیز از خستگی بیش از حد این افراد در یک جلسه تمرین ترکیبی می توان اجرای تمرین ترکیبی مقاومتی- هوازی را با 20 دقیقه فاصله استراحتی پیشنهاد کرد.

پژوهش حاضر به منظور مقایسة اثر سطوح مختلف تداخل زمینه ای (مسدود، تصادفی، افزایشی) بر اکتساب، یادداری و انتقال خطای زمان حرکت و خطای نشانگر در تکلیف پیچیده ادراکی – حرکتی صورت گرفت. به این منظور، 30 دانش آموز دختر با دامنة سنی 11 تا 13 سال پس از انجام پیش آزمون (3 دستة 12 کوششی)، براساس امتیازات به دست آمده در پیش آزمون به 3 گروه همسان (مسدود، تصادفی و افزایشی) تقسیم شدند. هر گروه متناسب با نوع گروه تمرینی خود، تکالیف هدایت و کلیک با موس را انجام دادند. شرکت کنندگان 4 روز پس از پیش آزمون، 288 کوشش را در مرحلة اکتساب (18 دستة 12 کوششی) انجام دادند و پس از 24 ساعت در آزمون های یادداری و انتقال (3 دستة 12 کوششی) شرکت کردند. پس از مراحل مختلف آزمایش، مقدار خطای زمان حرکت (MTE)، خطای نشانگر (CU) با تحلیل واریانس عاملی مرکب 4 × 3 به طور مجزا برای هریک از مراحل اکتساب، یادداری و انتقال محاسبه و با آزمون تعقیبی توکی تجزیه وتحلیل شد. نتایج تفاوت معناداری را در خطای زمان حرکت بین مراحل اکتساب با ضریب اطمینان 99 درصد نشان داد (00/0 = P)، اما در خطای نشانگر تفاوت معناداری مشاهده نشد (013/0 = P). همچنین تفاوت معناداری بین سه گروه در اکتساب، یادداری و انتقال مشاهده نشد.

هدف از این مطالعه مقایسة کیفیت خواب و بهزیستی روان شناختی در کارکنان بیمارستان با ریتم سیرکادین و سطوح فعالیت بدنی متفاوت بود. این مطالعه از نوع علی- مقایسه ای است. 180 کارمند زن شاغل در 4 بیمارستان بزرگ تهران با روش نمونه گیری مبتنی بر هدف انتخاب شدند. نتایج تحلیل واریانس دوعاملی نشان داد تفاوت معنادار بین کیفیت خواب و بهزیستی روان شناختی کارکنان با سطوح فعالیت بدنی پایین، متوسط و بالا با شیفت های کاری ثابت و چرخشی وجود دارد و کارمندان ورزشکار با شیفت کاری ثابت کیفیت خواب و بهزیستی روان شناختی بهتری نسبت به دیگر کارمندان دارند. همچنین کارمندان با سطح فعالیت بدنی بالا و شیفت کاری ثابت کیفیت خواب بهتری نسبت به کارمندان با شیفت کاری چرخشی و سطح فعالیت بدنی پایین و متوسط داشتند. توصیه می شود مدیران بخش سلامت تا حد امکان برنامه های مداخله ای مبتنی بر فعالیت بدنی را در جهت پیشگری یا کاهش مشکلات خواب و مشکلات روانی کارکنان طراحی کنند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی یادگیری کنترل حرکتی پیش بینانه در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی درمقایسه با کودکان عادی بود. بدین منظور، از بین دانش آموزان پسر 12 7 ساله شهر تبریز، 12 کودک با اختلال هماهنگی رشدی با استفاده از آزمون های " پرسش نامه اختلال هماهنگی رشدی والدین " ، " سیاهه مشاهده حرکتی معلمان " و " آزمون برونیکز اوزرتسکی " و نیز 12 کودک عادی همتا از نظر هوشی و سن تقویمی به صورت نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. از شرکت کنندگان خواسته شد هدف متحرکی را در مسیر دایره ای بر روی مانیتور با استفاده از دسته های کنترلی بازی با استفاده از تکلیف پیگردی چرخان ردیابی کنند. کنترل پیش بینانه نیز با استفاده از متغیرهایی که نشان دهنده رفتار و موفقیت ردیابی دستی بود، اندازه گیری گشت. نتایج حاصل از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان می دهد که بین کودکان با اختلال هماهنگی رشدی و عادی در شاخص های کنترل پیش بینانه شامل: زمان کلی باقی ماندن بر هدف ( P=0.049 )، زمان متوالی باقی ماندن بر هدف ( P=0.016 )، فاصله از هدف (P=0.002) و سرعت حرکت   (P=0.001) تفاوت معناداری وجود دارد. به طورکلی، به نظر می رسد کودکان با اختلال هماهنگی رشدی احتمالاً نسبت به گروه کنترل در تحکیم و یادگیری کنترل حرکتی پیش بینانه و ایجاد مدل درونی کنترل حرکات دارای نقص هستند و از راهبرد کنترلی بازخوردی و گام به گام استفاده می کنند. همچنین، ممکن است یک نقص زیربنایی در مدل سازی درونی در کودکان با اختلال هماهنگی رشدی وجود داشته باشد.