درخت حوزه‌های تخصصی

هدف از پژوهش حاضر بررسی ارتباط کمال­گرایی و پرخاشگری در بین دانش­آموزان ورزشکار بود. روش پژوهش، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. بدین منظور 333 دانش­آموز ورزشکار با روش نمونه­گیری تصادفی خوشه­ای انتخاب شده و پرسش­نامه­های ویژگی های فردی، کمال­گرایی چندبعدی در ورزش گتوالز و دان، و پرخاشگری ورزشی بردمیر را تکمیل کردند. روایی پرسش­نامه ها با بهره­گیری از نظرات اصلاحی اساتید روان­شناسی و مدیریت ورزشی، مربیان و ورزشکاران به­دست آمد و پایایی آن ها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ به­ترتیب 89/0 و 83/0 تعیین شد. داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و استنباطی (آزمون کولموگراف-اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه) تجزیه و تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان­داد، کمال­گرایی با پرخاشگری ورزشی دانش­آموزان ورزشکار ارتباط مثبت و معناداری داشته است؛ همچنین از میان خرده­مقیاس های کمال­گرایی، تنها بین خرده­مقیاس ادراک فشار والدین با پرخاشگری ورزشی ارتباط معناداری مشاهده نشد. در نتایج تحلیل رگرسیون، خرده­مقیاس نگرانی بیش از حد در مورد اشتباهات، به­عنوان بهترین پیش­بینی­کننده پرخاشگری خصمانه شناخته شد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر، همیشه نمی توان کمال­گرایی را به­عنوان یک عامل منفی در پیش­بینی پرخاشگری قلمداد­کرد؛ زیرا کمال­گرایی بهنجار، موجب کاهش پرخاشگری می شود؛ بنابراین باید به ابعاد بهنجار و نابهنجار کمال­گرایی به­طور همزمان توجه نمود.

با آنکه مشکل ارتباطی، عمده ترین نقص ناشی از کم شنوایی است، ممکن است مشکلات جسمی دیگری نیز با کم شنوایی همراه باشد. هدف این پژوهش، بررسی عملکرد اندام فوقانی در افراد کم شنوا با همسالان شنوای دختر و پسر با استفاده از YBT-UQ بود. نمونه آماری تحقیق حاضر 80 دانش آموز شامل40 دختر و پسر کم شنوای شدید تا عمیق مادرزاد (سن 77/2±10/18 و 56/2±95/17 سال) و 40 دختر و پسر شنوا (سن 60/0±55/17 و 56/0±60/17 سال) بود که به صورت غیرتصادفی هدفدار، از مدارس ناشنوایان و عادی مقطع دبیرستان استان گیلان به عنوان آزمودنی انتخاب شدند. اطلاعات فردی، قد، وزن و سوابق پزشکی با استفاده از پرونده پزشکی دانش آموزان جمع آوری شد. از YBT-UQ برای ارزیابی عملکرد اندام فوقانی در زنجیره حرکتی بسته در سه جهت داخلی، تحتانی- خارجی و فوقانی- خارجی استفاده شد. برای مقایسه عملکرد گروه ها و جهت ها از آزمون تحلیل واریانس یکطرفه و برای مقایسه اندام برتر و غیر برتر از آزمون t همبسته استفاده شد. نتایج نشان داد بین عملکرد اندام فوقانی برتر و غیر برتر در هیچ کدام از گروه ها تفاوت معناداری وجود ندارد (05/0≥ P). مقایسه چهار گروه نشان داد بین تمام گروه ها تفاوت معناداری وجود دارد که به ترتیب، گروه پسران شنوا، پسران کم شنوا، دختران شنوا و دختران کم شنوا عملکرد بهتری داشتند (05/0 > P) و تنها تفاوت بین گروه دختران شنوا و دختران کم شنوا از لحاظ آماری معنادار نبود (05/0P ≥). با توجه به نتایج تحقیق حاضر، تفاوتی در اجرای این آزمون بین اندام فوقانی برتر و غیر برتر وجود ندارد، بنابراین می توان از این آزمون برای ارزیابی و تشخیص عضو آسیب دیده استفاده کرد. همچنین با توجه به نقص در عملکرد تعادلی پویای افراد کم شنوا و تأثیر جنسیت در بروز این اختلال و اهمیت اندام فوقانی در انجام دادن فعالیت های روزانه، طراحی و اجرای برنامه هایی با هدف بهبود در عملکرد در آنها ضروری به نظر می رسد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر تمرینات تداومی و تناوبی بر شاخص های التهابی CRP و فیبرینوژن زنان جوان چاق است. 36 آزمودنی چاق غیرفعال با شاخص توده بدنی بالای 30 انتخاب و به طور تصادفی به 3 گروه 12 نفری تمرینات تناوبی با میانگین و انحراف استانداردهای قد، وزن و سن 8/5 ± 2/163 سانتی متر٬ 8/11 ± 8/86 کیلو گرم و 3/1 ± 7/20 سال و گروه تمرین تداومی 4/6 ± 2/160 سانتی متر ٬ 5/9 ± 8/83 کیلوگرم و 2/2± 1/22 سال و گروه کنترل 1/7 ± 2/166 سانتی متر ٬ 5/10 ± 6/86 کیلو گرم و 4/2 ± 22 سال تقسیم شدند. گروه تمرین تناوبی مسافت 800 متر را به صورت 4 دوی 200 متری با شدت 80 تا 90 درصد ضربان قلب ذخیره و زمان استراحت 1 به 3 آغاز کردند و هر هفته 400 متر به صورت 2 دوی 200 متری به مسافت اولیه افزودند. گروه تمرین تداومی نیز مسافت 800 متر را با شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب ذخیره شروع کردند و هر هفته 400 متر به مسافت اولیه افزودند. گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. پیش و پس از برنامه تمرین مقادیر CRP و فیبرینوژن اندازه گیری شد. به منظور تعیین تأثیر نوع فعالیت بدنی از روش های آماری t زوجی، تحلیل واریانس یکطرفه و پس آزمون LSD در سطح معنا داری 05/0=α استفاده شد. یافته های درون گروهی نشان داد در گروه تمرین تداومی فیبرینوژن کاهش معنا دار داشته است (005/0=p). بررسی های بین گروهی نیز حاکی از تغییرات معنی دار CRP بین گروه های تداومی و تناوبی (04/0=P) و گروه های تناوبی و کنترل است (001/0=P). همچنین سطوح فیبرینوژن بین گروه های تمرینی تناوبی و کنترل تغییر معنا داری یافته است (006/0=P). به نظر می رسد فعالیت ورزشی به صورت تداومی و تناوبی آثار سودمندی بر سطوح CRP و فیبرینوژن دارد.

هدف از تحقیق حاضر، بررسی اثر مصرف مکمل کافئین، افدرین و ترکیب آنها بر قدرت بیشینه و استقامت عضلانی در مردان اندام پرور بود. 12 مرد اندام پرور (با میانگین سن 42/4 ± 41/24 سال، قد 61/3 ± 83/174 سانتی متر، وزن 05/8 ± 67/75 کیلوگرم) به طور داوطلبانه انتخاب شدند. طرح تحقیق به صورت متقاطع و به گونه ای طراحی شد که آزمودنی ها 7 مرتبه با فاصلة یک هفته از یکدیگر در یکی از هفت حالت کنترل، مکمل افدرین (mg/kg8/0)، مکمل کافئین (mg/kg6)، ترکیب مکمل کافئین و افدرین (mg/kg6 mg/kg + 8/0)، دارونمای 1، دارونمای 2 و دارونمای 3 (پودر نشاسته به صورت کپسول)، قرار بگیرند.در هر جلسه آزمودنی ها به ترتیب آزمون یک تکرار بیشینه (RM1) را برای قدرت بیشینه و آزمون تکرار تا خستگی با 70 درصد را برای استقامت عضلانی در حرکات پرس سینه و پرس پا اجرا کردند. داده ها با استفاده از آزمون کلوموگروف – اسمیرنوف، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 05/0 P< تحلیل شدند. نتایج نشان داد مصرف مکمل افدرین و کافئین موجب افزایش معنادار قدرت پایین تنه (05/0 P<) و استقامت بالاتنه (05/0 P<) شد. مصرف ترکیب مکمل کافئین و افدرین موجب افزایش معنادار قدرت در استقامت پایین تنه (05/0 P<) شد. همچنین مصرف مکمل افدرین و کافئین تأثیر معناداری بر قدرت بالاتنه و استقامت پایین تنه نداشت. مصرف ترکیب مکمل کافئین و افدرین نیز بر قدرت و استقامت بالاتنه تأثیر معناداری نداشت. می توان گفت مردان اندام پرور بهتر است برای بهبود استقامت بالاتنه از مکمل های افدرین (mg/kg8/0) یا کافئین (mg/kg6) و برای بهبود استقامت پایین تنه از ترکیب افدرین و کافئین استفاده کنند. همچنین برای بهبود قدرت پایین تنه می توانند از هر سه نوع مکمل همزمان استفاده کنند.

بی ثباتی عملکردی مچ پا از شایع ترین عوارض ناتوان کننده اسپرین حاد مچ پاست که غالباً به دور ماندن ورزشکار از فعالیت ورزشی منجر می شود. هدف از این کارآزمایی بالینی تصادفی سازی شده بررسی اثر شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی تحت نظارت با تخته تعادل و تخته لغزان بر کنترل وضعیتی پویا و عملکرد اندام تحتانی ورزشکاران مبتلا به بی-ثباتی عملکردی مچ پاست. 28 دانشجوی تربیت بدنی ورزشکار پسر مبتلا به بی ثباتی عملکردی که به طور داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند، به صورت تصادفی به دو گروه تمرین (14=n) و کنترل (14=n) تقسیم شدند. برنامه تمرینی شامل شش هفته تمرینات عصبی-عضلانی پیش رونده تحت نظارت، با استفاده از تخته تعادل و تخته لغزان بود. عملکرد اندام تحتانی با استفاده از پرسشنامه های اندازه گیری توانایی مچ پا و پا در فعالیت های روزانه و ورزشی و کنترل وضعیتی پویا با استفاده از آزمون تعدیل شده ستاره، اندازه گیری شدند. امتیازات آزمون ستاره تعدیل شده در هر سه جهت قدامی، خلفی داخلی و خلفی خارجی در گروه تمرین، در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنی داری نشان داد (05/0 > P). همچنین آزمودنی های گروه تمرین، در مقایسه با گروه کنترل بهبود معنی-داری در امتیازات پرسشنامه های اندازه گیری توانایی مچ پا و پا در فعالیت های روزانه و ورزشی نشان دادند (05/0 > P). انجام شش هفته تمرینات پیش رونده تحت نظارت عصبی-عضلانی با استفاده از تخته تعادل و تخته لغزان به طور معنی داری عملکرد اندام تحتانی اندازه گیری شده و کنترل وضعیتی پویا ورزشکاران مبتلا به بی ثباتی عملکردی مچ پا را بهبود می بخشد.

هدف از این تحقیق بررسی تاثیر اضطراب رقابتی و پیچیدگی تکلیف بر زمان واکنش کاوش، تلاش ذهنی و عملکرد بازیکنان تنیس روی میز بود. 16 نفر از بازیکنان تنیس روی میز با استفاده از تکالیف تنیس روی میز، در دو سطح اضطراب و پیچیدگی بالا و پایین مورد بررسی قرار گرفتند. اضطراب رقابتی افراد از طریق روشهای متداول نظیر رتبه بندی و جایزه مورد دستکاری قرار گرفت. میزان اثربخشی از طریق دقت ضربات در برخورد به اهداف از قبل تعیین شده مورد بررسی قرار گرفت و دو متغیر میزان تلاش ذهنی و زمان واکنش کاوش به منظور اندازه گیری کارایی پردازش مورد استفاده قرار گرفتند. داده ها از طریق تحلیل واریانس با اندازه های مکرر با دو عامل درون گروهی اضطراب و پیچیدگی تکلیف برای هر کدام از متغیرها به صورت جداگانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج حاکی از عدم وجود تفاوت معنی دار در اثربخشی عملکرد افراد در شرایط اضطراب بالا و پایین در هر دو تکلیف با پیچیدگی بالا و پایین بود (05/0 > P ) . تفاوت معنی داری بین زمان واکنش افراد در شرایط اضطراب بالا و پایین در هر دو تکلیف یافت شد که بر اساس آن با افزایش اضطراب زمان واکنش کاوش افراد افزایش می یافت(05/0 < P ). در صورتیکه افزایش معنی دار تلاش ذهنی در شرایط اضطراب بالا تنها در تکلیف با پیچیدگی پایین مشاهده گردید. بطور کلی نتایج از فرضیه کارایی پردازش در این تحقیق حمایت نمودند.

تحقیق حاضر با هدف بررسی آثار فعالیت هوازی با شدت کم و زیاد بر انرژی دریافتی، اشتها و هورمون های تنظیم کننده انرژی انجام شد. شانزده مرد سالم غیر فعال (سن44/1 ±09/ 22 سال، قد 33/6±55/172 سانتیمتر، وزن 90/8±55/70 کیلوگرم، درصد چربی بدن 30/4±95/17) به صورت تصادفی به دو گروه فعالیت با شدت کم (55 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره به مدت 45 دقیقه) و فعالیت با شدت زیاد (75 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره به مدت 30 دقیقه) تقسیم شدند. آزمودنی ها به صورت تقاطعی متعادل، دو شرایط آزمایشی 5 روز کنترل (بدون فعالیت ورزشی) و 5 روز فعالیت را پشت سر گذاشتند. آزمودنی ها غذای مصرفی خود را در طول هر پنج روز وزن کرده و در برگه روزانه ثبت کردند. اشتهای آزمودنی ها هر روز صبح با مقیاس دیداری (VAS) ثبت شد. غلظت هورمون گرلین، لپتین، انسولین و گلوکز در صبح روز ششم در حالت ناشتا پس از شرایط کنترل و فعالیت اندازه گیری شد. تغییر معناداری در انرژی دریافتی مطلق، اشتها، غلظت هورمون گرلین و لپتین در هیچ یک از گروه ها مشاهده نشد (05/0P>)؛ اما انرژی دریافتی نسبی به طور معناداری در گروه با شدت کم کاهش یافت (018/0P=). همچنین کاهش معناداری در غلظت انسولین (041/0P=) و گلوکز (022/0P=) در گروه با شدت زیاد مشاهده شد. چنین می توان نتیجه گیری کرد که فعالیت هوازی با شدت کم در ایجاد تعادل منفی موثرتر از فعالیت هوازی با شدت زیاد عمل می کند. همچنین فعالیت هوازی با شدت زیاد در کاهش غلظت انسولین و گلوکز بهتر از فعالیت هوازی با شدت کم عمل می کند.

هدف از پژوهش حاضر که به روش همبستگی انجام شد، شناسایی رابطه بین انگیزه ورزش و میزان موفقیت شغلی بود. جامعه آماری را کارکنان اداره کل آموزش و پرورش استان کرمانشاه که تعداد آنها 200 نفر در سال 1390 بود، تشکیل می دادند. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، 127 نفر تعیین شد که به روش نمونه-گیری تصادفی ساده انتخاب شدند و به پرسشنامه های انگیزه ورزش پیلیتر و موفقیت شغلی رادسیپ پاسخ دادند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام و از طریق نرم افزار SPSS تحلیل شد. نتایج ضریب همبستگی پیرسون بین انگیزه ورزش و موفقیت شغلی کارکنان رابطه مستقیم معنی داری را نشان داد. هم چنین بین انگیزه درونی و نیز انگیزه بیرونی با موفقیت شغلی کارکنان رابطه مستقیم معنی داری مشاهده شد. در ضمن نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه به روش گام به گام نشان داد انگیزه ورزش 093/0 از واریانس موفقیت شغلی کارکنان را تبیین می کند و توانایی پیش بینی موفقیت شغلی کارکنان را به طور معنی داری دارد. به گونه ای که یک انحراف معیار تغییر در انگیزه ورزش باعث 31/0 انحراف معیار تغییر در موفقیت شغلی کارکنان می شود. از این رو به مدیران پیشنهاد می شود به منظور ارتقای موفقیت شغلی کارکنان، انگیزه ورزش آنها را افزایش دهند.

هدف از پژوهش حاضر تعیین ارتباط بین شیوه های اعمال قدرت مربیان و تعهد ورزشی جودوکاران باشگاه های تهران بود. جامعه آماری پژوهش همه جودوکاران باشگاه های تهران (547 نفر) بودند که بر اساس جدول مورگان، 225 نفر به صورت تصادفی انتخاب شدند. در جمع آوری داده ها از پرسشنامه های قدرت مربیان وایت سید (2000) و تعهد ورزشی اسکانلان و همکاران (1993) استفاده شد که روایی آن ها مورد تأیید متخصصان قرار گرفت و پایایی آن ها، به ترتیب 899/0= α و 840/0= α محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های ضریب همبستگی اسپیرمن، t یک نمونه ای، رتبه بندی فریدمن و رگرسیون خطی چند متغیره انجام گرفت. نتایج نشان داد، قدرت مبتنی بر تخصص در اولویت اول مربیان قرار دارد. قدرت های مرجعیت، قانونی، پاداش و زور نیز در اولویت های بعدی بودند. هم چنین بین همه انواع قدرت مربیان و تعهد ورزشی جودوکاران رابطه مثبت و معنی داری وجود دارد (05/0>p). نتایج تحلیل رگرسیونی نیز نشان داد که فقط قدرت تخصص مربیان پیش بین معنی داری برای تعهد ورزشی جودوکاران می باشد (05/0>p). هم چنین، اولویت بندی ابعاد تعهد ورزشی در جودوکاران نشان داد بُعد فرصت های مشارکت در اولویت اول و ابعاد تعهد، لذت ورزشی، سرمایه فردی، جایگزین های مشارکت و محدودیت های اجتماعی نیز در اولویت های بعدی هستند. به طور خلاصه می توان گفت با توجه به اینکه قدرت تخصص بیشترین و قدرت زور و اجبار کمترین همبستگی را با تعهد ورزشی جودوکاران داشت بنابراین، در تبیین تعهد جودوکاران، احتمالاً مربیان متخصص با اعمال رفتارهای مناسب می توانند تعهد ورزشکاران را افزایش دهند.

پیدایش و ارتقاء رفتار کارآفرینانه به عوامل و شرایط گوناگونی از قبیل ویژگی های روانشناختی و شخصیتی افراد و عوامل محیطی و ساختاری بستگی دارد. این مقاله در نظر دارد عوامل محیطی موثر بر روحیه کارآفرینی دانش آموختگان تحصیلات تکمیلی رشته تربیت بدنی را مورد بررسی قراردهد. جامعه ی آماری این مطالعه را کلیه افرادی تشکیل می دهند که طی سال های 1385 الی 1391 در مقطع کارشناسی ارشد رشته تربیت بدنی از دانشگاه پیام نور فارغ التحصیل شده اند. نمونه مورد نظر با بهره گیری از روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی و متناسب با حجم 203 نفر انتخاب شده اند.عوامل محیطی شامل ابعاد محیط اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی،آموزشی،زیست محیطی و بین المللی توسط پرسش نامه ای محقق ساخته،و روحیه کارآفرینی توسط پرسشنامه کرد ناییج مورد سنجش قرار گرفته است. به منظور برازش الگو و مشاهده نقش عوامل محیطى بر مهارت کارآفرینی از آزمون تحلیل عاملی تاییدی و تحلیل مسیر استفاده شد و داده ها با استفاده از نر م افزار آموس و همچنین(SPSS) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج تحقیق نشان داد که همبستگی بالایی(73 درصد) بین عوامل محیطی و روحیه کارآفرینی دانش آموختگان وجود دارد.

رایانه و نفوذ گسترده آن در عصر حاضر باعث شده که هر کسی به نحوی با این فن­آوری درگیر شده و با آن سرو کار داشته باشد. این تقاضای روبه گسترش برای بسیاری از افراد با اضطراب و استرس همراه است. لذا به منظور بررسی میزان اضطراب رایانه در سازمان­های ورزشی ایران تحقیقی از نوع همبستگی اجرا و تعداد 574 نفر از مدیران و کارشناسان با استفاده از نمونه­گیری تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار اندازه­گیری پرسشنامه استاندارد اضطراب رایانه هاینس، گلاس و نایت (1987) بود که روایی صوریی و محتوایی آن را گروهی از متخصصین صاحب نظر دانشگاهی مورد تأیید قرار دادند. برای تحلیل داده­ها از تحلیل عاملی تأییدی، t مستقل، ضرایب همبستگی دو رشته - نقطه ای (rPbis) و رشته ای کلی (rser)، تحلیل واریانس یک­راهه استفاده شد. یافته­ها نشان دادند بین سن (821/0≤P) و جنس (599/0≤P) با اضطراب رایانه رابطه معنی­داری وجود ندارد اما این رابطه در سطح تحصیلات (025/0≥P)، پست سازمانی (035/0≥P)، سابقه کار (037/0≥P) و میزان تجربه (004/0≥P) با رایانه معنی­داری بود. بین اضطراب رایانه در سازمان تربیت­بدنی، فدراسیون­های ورزشی و اداره­کل تربیت­بدنی مدارس تفاوت معنی­داری بدست آمد (037/0≥P، 339/3= F2,347). درنهایت می­توان گفت اضطراب ناشی از رایانه، فرآیندی پویا و چندسویه است، ابعاد گوناگون و پیچیدگی قابل توجهی دارد که نباید به طور ساده به آن نگاه و مورد مطالعه قرار داد.

هدف از این تحقیق بررسی و مقایسه برنامه­های ورزشی سیمای استان­ها از نظر شکلی و محتوایی با تأکید بر پاسخ به این پرسش است که وضعیت محتوای برنامه­های ورزشی سیمای استان­ها تا چه اندازه منعکس­کننده ورزش­های بانوان می­باشند؟ و آیا تفاوتی بین شبکه­های مورد بررسی در زمینه پوشش ورزش بانوان و جنسیت وجود دارد؟ و در نهایت تصویری جامع از شیوه پرداختن به ورزش بانوان در شبکه­های استانی بدست آید. روش پژوهش از نظر استراتژی توصیفی، مسیر اجرا تحلیل محتوا و هدف کاربردی می­باشد. جامعه مورد بررسی برنامه­های ورزشی تلویزیونی سیمای استان­های لرستان، تهران، کرمانشاه و مرکزی در سال 1391 بود. چهار شبکه استانی در طول یک فصل،سپس یک ماه و در نهایت یک هفته بصورت تصادفی از تاریخ 16/10/91 تا 22/10/91 انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت. جمع­آوری اطلاعات بر اساس برگه کدگذاری محقق ساخته و با توجه به دستور­العمل کدگذاری صورت پذیرفت. بر اساس یافته­های حاصل از تحقیق، 9/57% کل برنامه­ها بدون جانب داری جنسیتی تنها در قالب بخش خبر ورزشی نمایش برنامه داشته­اند، استان لرستان با 8/16% برنامه ورزشی در مورد آقایان و استان کرمانشاه با 2/23% برنامه ورزشی بدون جانب­داری جنسیتی در رتبه اول قرار دارند، و هیچکدام از شبکه­های استانی در برنامه­های خود پوششی از ورزش بانوان به نمایش نگذاشتند. با توجه به یافته­های پژوهش می­توان نتیجه گرفت که شبکه­های تلویزیونی استانی از یک نظام جامع و هماهنگ با افق رسانه ملی در پوشش برنامه­های ورزشی بانوان استفاده نمی­کنند و لازم است عدالت طلبی در پوشش جنسیت در برنامه­های ورزشی سرلوحه شبکه­های استانی قرار بگیرد.

هدف از انجام این پژوهش، شناسایی قوت ها، ضعف ها، فرصت ها و تهدیدهای ادارة کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور بود. برای گردآوری داده ها، اسناد و مدارک بررسی و متون پیشینه مطالعه شد و پرسشنامه های نظرسنجی و PEST SCAN (91/0=α) و تحلیل SWOT به کار رفت. در بخش نظرسنجی، 23 مدیرکل و کارشناس ارشد اسبق و کنونی ادارة کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور و اعضای علمی و دانشجویان مقطع دکتری مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور که در زمینة فعالیت ها و مشاغل ورزشی دانشگاه پیام نور نقش داشته اند انتخاب شدند. با استفاده از روش دلفی، برگزاری جلسات و چندین مرحلة تحلیل راهبردی، 7 قوت، 7 ضعف، 7 فرصت و 7 تهدید تأیید و بر اساس آزمون فریدمن، رتبه بندی شد. یافته های پژوهش نشان داد در دانشگاه پیام نور با جمعیت دانشجویی1.040.000 نفری، کمتر از 1% دانشجویان در ورزش دانشجویی مشارکت دارند. با این حال، داشتن مراکز آموزشی متعدد رشتة تربیت بدنی، جمعیت کثیر دانشجویی در دامنه های سنی متفاوت، بالاترین گسترة پوششی مراکز دانشگاهی در سراسر کشور، نیز بیشترین بودجة خارج از شمول باعث شده است، جایگاه ورزش دانشجویی ادارة کل تربیت بدنی دانشگاه پیام نور در موقعیت SO قرارگیرد. در همین راستا، می توان بر پایة تحلیل اطلاعات به دست آمده، به مسئولان و مدیران ورزشی دانشگاه پیام نور کمک کرد ضعف ها را رفع و از قوت ها در جهت به حداکثر رساندن فرصت ها استفاده کنند.

نیروهای داوطلب یکی از ارکان اصلی خدمت رسانی در سازمانهای ورزشی خصوصاً سازمان های ورزش های تفریحی محسوب می شوند. هدف پژوهش حاضر بررسی ابعاد مدیریت داوطلبان در ورزش همگانی کشور بود. روش تحقیق توصیفی – مقایسه ای بود. جامعه آماری این تحقیق را مدیران فدراسیون ، هئیت ها و انجمن های ورزش همگانی،کارشناسان ورزش همگانی ادارات کل ورزش و جوانان مراکز استان ها و صاحب نظران ورزش همگانی کشور تشکیل دادند. تعداد نمونه در تحقیق حاضر برابر با جامعه ( 110 نفر) در نظر گرفته شد. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته ای مشتمل بر 151 سؤال و 8 خرده مقیاس برنامه ریزی، جذب، انتخاب و گزینش، آشنایی، آموزش، قدرشناسی، حفظ و نگهداری و ارزیابی عملکرد داوطلبان بود .روایی پرسشنامه توسط صاحب نظران مدیریت ورزشی تأیید و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه گردید(90/0=α). با توجه به نتایج آزمون کالموگراف اسمیرنف مبنی بر طبیعی بودن توزیع داده ها جهت مقایسه دیدگاه ها از آزمون ANOVA استفاده شد(05/0 p≤). برای اولویت بندی دیدگاه ها نیز از آزمون فریدمن استفاده گردید. با توجه به نتایج تحقیق دیدگاه سه گروه منتخب در مورد ابعاد مدیریت داوطلبان فقط در بعد جذب تفاوت معنادار داشته و اولویت دیدگاه ها نیز تفاوت معناداری داشته است. بعد آشنایی و توجیه رتبه اول را از دیدگاه سه گروه به خود اختصاص داده است. در پایان نیز پیشنهادهایی برای مدیران ورزشی ارائه شده است.

این تحقیق با هدف بررسی نقش رسانه­ها در توسعه ورزش کشور، پرسشنامه­ای دو بعدی در 5 محور توسعه ورزش، تدوین گردید. به این منظور پرسشنامه پس از اعتباریابی و تعیین ضریب پایایی بین 340 نفر نمونه به عنوان صاحب نظران حوزه ورزش و رسانه توزیع و جمع­آوری شد. نمونه ها شامل چهار گروه مدیران و کارشناسان رسانه، مدیران و کارشناسان ورزش بودند. روش تحقیق توصیفی و علی مقایسه­ای بود و داده­ها به صورت میدانی جمع­آوری شد. بین دیدگاه آزمودنی­ها در رابطه با تأثیر رسانه­ها در توسعه ورزش در هر 5 محور توسعه ورزش بین وضع موجود و مطلوب تفاوت معنی­داری وجود داشت (05/0≥ α). رسانه­های گروهی با توجه به این محورها و اقدامات موثر رسانه­ای، نقش غیر قابل انکار در مسیر توسعه دارند. رسانه­ها با ماهیت خود متغیرهای توسعه ورزشی را بهبود می­بخشند و در نهایت منجر به توسعه ورزش خواهند شد.

مدیران ورزشی با کمک فناوری­های اطلاعاتی، رایانه و نرم­افزارهای مرتبط می توانند وظایف و پروژه هایشان را به صورت هر چه اثربخش تر از قبل انجام دهند. در نتیجه کسب توانمندی های فناوری اطلاعات برای مدیران ورزشی ضروری به نظر می رسد و می تواند به پیشبرد اهداف سازمان کمک نمایید. بنابراین به منظور اولویت­بندی شاخص­های مورد استفاده فناوری اطلاعات در بخش ورزشی فوق برنامه دانشگاه­های سراسری کشور، تعداد50 مدیر بخش ورزشی فوق برنامه دانشگاه­ها به عنوان نمونه انتخاب و به پرسشنامه های محقق ساخته با روایی و پایایی (نرخ ناسازگاری کمتر از 1/0) مناسب پاسخ دادند. برای تحلیل آماری نیز از آزمون­های آماری توصیفی و روش تحلیل سلسله مراتبیAHP و نرم­افزار Expert choice استفاده شد. براساس نتایج تحقیق وزن نهایی نرم­افزار واژه­پرداز ورد با وزن (522/0) دارای اولویت اول و میزان آشنایی و استفاده از برنامه­های گرافیکی با وزن نهایی (041/0) اهمیت کمتری نسبت به دیگر شاخص­های فناوری اطلاعات بود. بطورکلی می توان گفت بدلیل گستردگی وظایف بخش ورزشی فوق برنامه، تنوع و پیچیدگی فعالیت ها، مدیران این بخش ملزم به آشنایی و استفاده هرچه بیشتر با فناوری اطلاعات هستند تا فرآیندهای سازمان با سرعت و دقت بیشتر و هزینه کمتری انجام گیرند.

هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اولویت درس تربیت بدنی در میان سایر دروس مقطع راهنمایی بود.روش شناسی: جامعه آماری پژوهش کلیه دانش آموزان دختر و پسر مدارس دولتی مقطع راهنمایی شهر رشت (20776 نفر) و والدین آن ها بودند که 400 نفر از دانش آموزان (209 دختر و 191 پسر) و به همین تعداد نیز از والدین به صورت تصادفی جزء نمونه پژوهش قرار گرفتند. ابتدا پرسشنامه محقق ساخته ای با هفتاد سوال تنظیم شد که پس از مصاحبه و اعمال نظرات تخصصی 10 نفر از استادان دانشگاهی و 10 نفر از دبیران باتجربه تربیت بدنی به سی سوال کاهش یافت و پایایی آن نیز با روش آلفای کرونباخ تایید شد (75/0=α). تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های فریدمن، یومن ویتنی و ویلکاکسون و آزمون همبستگی اسپیرمن در سطح معنی داری 05/0 ≤ p انجام گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که از دیدگاه دانش آموزان و والدین درس تربیت بدنی در میان ده درس به ترتیب در اولویت های ششم و هفتم قرار داشت، البته این تفاوت معنی داری نبود. همچنین دانش آموزان پسر و دختر به ترتیب این درس را در اولویت چهارم و ششم قرار دادند و این تفاوت معنی دار بود. تفاوت جایگاه این درس در بین دانش آموزان پایه های مختلف نیز معنی دار نبود.نتیجه گیری: جایگاه نسبتاً پایین درس تربیت بدنی از دیدگاه والدین و دانش آموزان دختر لزوم ارایه آگاهی ها، تشریح اهداف، برنامه ها و فواید درس تربیت بدنی برای والدین و فراهم آوردن محیطی راحت و لذت بخش، فارغ از تنش به همراه فعالیت هایی جالب و سرگرم کننده و متناسب با خواست و علایق دانش آموزان دختر را ضروری می سازد.

هدف: هدف از پژوهش حاضر مطالعه نقش کیفیت تعاملی و ارزش ادراک شده در توسعه نیات رفتاری مشتریان بود.روش شناسی: روش پژوهش توصیفی پیمایشی بود. نمونه ها شامل 177 تن از مشتریان مجموعه های شرکت گاز در سال 91 بودند. ابزار تحقیق پرسشنامه محقق ساخته ای با 72 سوال بود. پایایی پرسشنامه بر اساس آلفای کرونباخ بیشتر از 7/0 به دست آمد (01/0p<).یافته ها: در مدل پیشنهادی، کیفیت محیط فیزیکی با ضریب تاثیر 00/0، کیفیت تعاملی با ضریب تاثیر 37/0، نتیجه کیفیت با ضریب تاثیر 54/0 به عنوان عوامل مستقل شناسایی شدند و از مسیرکیفیت خدمات با ضریب تاثیر 04/1 بر ارزش درک شده، با ضریب تاثیر 01/0 بر تصویر و با ضریب تاثیر 43/0 بر رضایت تاثیر می گذارند. ارزش با ضریب تاثیر 62/0 بر رضایت و رضایت با ضریب تاثیر 97/0 و تصویر با ضریب تاثیر 07/0 بر توجه رفتاری تاثیر می گذارند. کیفیت محیط فیزیکی رابطه معنی داری با کیفیت خدمات نشان نداد، لیکن همبستگی بالایی را با دو عامل نتیجه خدمات 877/0 و کیفیت تعاملی 792/0 دیگر نشان داد.نتیجه گیری: مدل پژوهش شاخص های نیکویی برازش را به دست آورد که لزوم توجه مدیران به کیفیت، ارزش، انتظارات و رضایتمندی مشتریان از مهم ترین موارد پیشنهادی آن بود. همچنین لازم است به تصویر و عوامل جمعیت شناختی توجه کافی شود.