درخت حوزه‌های تخصصی

این پژوهش براساس هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، همبستگی می باشد و به روش پیمایشی انجام شده است. جامعه ی آماری پژوهش، مشتریان فروشگاه های ورزشی استان سمنان بودند. حجم نمونه آماری 251 نفر و از نوع در دسترس بوده است. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه های بازاریابی رسانه های اجتماعی Mehrabi & et al, (2014)، ارزش ویژه ی مشتری Hamidizade & et al, (2015) و قصد خرید مجدد Dorwasola, (2004) و Rajetgera, (2011) بوده است. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه های توسط صاحبنظران مورد تأیید قرار گرفت. پایایی پرسشنامه ها نیز با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ  به ترتیب برابر با 89/0، 84/0 و 84/0 برآورد شد. نتایج نشان داد، فعالیت های بازاریابی شبکه های اجتماعی بر ارزش ویژه مشتری و قصد خرید مجدد تأثیر مثبت و معناداری دارد؛ ارزش ویژه مشتری بر قصد خرید تأثیر مثبت و معناداری دارد و فعالیت های بازاریابی شبکه های اجتماعی بطور غیرمستقیم از طریق ارزش ویژه مشتری بر قصد خرید مجدد تأثیر مثبت و معناداری دارد. بنابراین، می توان اظهار کرد که شبکه های اجتماعی فرصتی برای شناساندن فروشگاه و محصولات فروشگاه ها ایجاد می کنند. 

ﺍﺭﺯیﺎﺑی ﻋﻤﻠکﺮﺩ ﺯﻣیﻨﻪ ﻣﻨﺎﺳﺒی ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺍیﺠﺎﺩ ﺍﻧﮕیﺰﻩ ﻭ ﺗﺴﻬیﻞ اﻫﺪﺍﻑ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣیﺳﺎﺯﺩ. هدف تحقیق حاضر اندازه گیری کارآیی نسبی عملکرد هیات های ورزشی استان البرز با رویکرد تحلیل پوششی داده ها بود. این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی بوده که به روش میدانی انجام شد. این پژوهش بر اساس اطلاعات 25 هیات ورزشی فعال در استان البرز که برای متغیرهای ورودی و خروجی داده داشته اند اجرا شد و کارآیی نسبی آنها با روش تحلیل پوششی داده ها مورد بررسی قرار گرفت. تعداد ورزشکاران تحت پوشش هیات و میزان بودجه دردسترس هیات به عنوان شاخص های ورودی و تعداد مسابقات برگزارشده توسط هیات، تعداد مسابقات اعزامی (داخلی، خارجی)، تعداد مقام های بدست آمده، تعداد دوره های مربیگری برگزارشده و تعداد دعوت شدگان به تیم ملی به عنوان شاخص های خروجی درنظر گرفته شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها، نرم افزارDEA Solver مورد استفاده قرار گرفت و داده ها با استفاده از مدل های CCR و BCC ورودی محور و خروجی محور توسط تحلیل پوششی داده ها مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که از میان 25 هیات مورد بررسی، 13 هیات کارا و 12 هیات ناکارا بودند. همچنین با استفاده از مدل اندرسون- پیترسون رتبه بندی نهایی هیات ها انجام شد. با توجه به نتایج بدست آمده می تواند دلیل عدم کارآیی هیات های ناکارا را شناسایی و نحوه کارا شدن آنها با الگوبرداری از هیات های کارآمد را مشخص کرد.

هدف: پژوهش حاضر با توجه به هدف آن از نوع مطالعات کاربردی و باتوجه به شیوه گردآوری اطلاعات از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مقطع راهنمایی شهر تهران در سال تحصیلی1398 –1397می باشد .نمونه آماری این پژوهش28 نفر می باشد که به شیوه نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای از جامعه آماری انتخاب و به شیوه تصادفی در دوگروه آزمایش ( 14 ) و کنترل( 14 ) نفر جایگزین شدند.برای گرد آوری اطلاعات درمورد سازگاری نمونه آماری از پرسشنامه اختلال رفتاری راتر(1964) و پرسشنامه قلدری(BS)ستفاده شد..برای تجزیه وتحلیل داده ها از دوبخش آمار توصیفی واستنباطی استفاده می شود که در بخش توصیفی از فراوانی، شاخص های گرایش مرکزی و شاخص های پراکندگی و در بخش استنباطی از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) استفاده شد. نتایج: یافته ها نشان داد که آموزش مهارت های زندگی برسازگاری اجتماعی و کاهش قلدری دانش آموزان موثر است. نتیجه گیری: با توجه به یافته حاضر پیشنهاد می شود برنامه آموزش مهارت های زندگی به عنوان بخشی از برنامه های آموزش ضمن خدمت مشاوران مدارس و سایر عوامل مدرسه در جهت ارتقای سطح سازگاری اجتماعی دانش آموزان و کاهش زورگویی وقلدری استفاده گردد.

هدف این پژوهش مقایسه تأثیر بازی های بومی محله ای و مداخلات منتخب حرکتی بر عزت نفس دختران چاق پیش دبستانی شهر تهران بود. 30 دختر چاق به روش هدفمند انتخاب و به گروه های کنترل، مداخله منتخب حرکتی و بازی های بومی محلی تقسیم شدند. برای تعیین چاقی از نمودارهای سازمان بهداشت جهانی و برای سنجش عزت نفس از آزمون عزت نفس کوپر اسمیت استفاده گردید. گروهای آزمایش به مدت نه هفته هر هفته دو جلسه و هر جلسه یک ساعت تمرین کردند. نتایج آزمون تحلیل کوواریانس و ال اس دی نشان داد. مداخلات در گروههای آزمایش در مقایسه با گروه کنترل تأثیر معناداری بر عزت نفس داشته اند؛ اما در مقایسه باهم دیگر تفاوت معنادار نبود. بازی های بومی محلی و منتخب حرکتی بر کاهش مشکلات کودکان چاق از جمله بهبود عزت نفس مؤثر است. این موضوع تأییدی بر نقش فعالیت بدنی بر کاهش مشکلات افراد چاق می باشد. البته برای یافتن بهترین نوع تمرینی بهتر است مداخلات گوناگون باهم مقایسه شوند.

مقدمه و هدف: هدف از تحقیق حاضر، بررسی آرام سازی و ذهن آگاهی بر اضطراب ورزشی نوجوانان دختر بود. روش شناسی: شرکت کنندگان تحقیق حاضر 45 نفر از دانش آموزان ورزشکار نوجوان دختر استان تهران با دامنه سنی 11 الی 15 سال بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. همه آزمودنیها از سلامت جسمانی و روانی برخوردار بودند. نمونه های تحقیق در سه گروه کنترل، آرام سازی و ذهن آگاهی تقسیم شدند و دو گروه آزمایش (گروه آرام سازی و ذهن آگاهی) تحت مداخله قرار گرفتند. پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی مارتنز قبل و بعد از مداخله توسط آزمودنی ها پر شد. برای بررسی تغییرات درون گروهی و بین گروهی از آزمون تحلیل واریانس مرکب با استفاده از نرم افزار Spss نسخه 24 انجام گرفت. نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که همه مداخله ها باعث کاهش اضطراب بدنی و شناختی شد. گروه ذهن آگاهی کاهش بیش تری در اضطراب بدنی و شناختی داشتند اما گروه تصویرسازی و آرام سازی تفاوت معنی داری در هیچ کدام از متغیرهای تحقیق با همدیگر نداشتند.نتیجه گیری: گروه ذهن آگاهی کاهش بیش تری در اضطراب بدنی و شناختی داشتند و نمرات اعتماد به نفس آن ها بیش تر از بقیه گروه آرام سازی و کنترل بود.

مقدمه و هدف: هدف این پژوهش تبیین اثر 8 هفته تمرینات ثبات مرکزی و ثبات مرکزی_ذهن آگاهی بر تعادل ایستا و پویای زنان سالمند خانه ی سالمندان شهر کرمانشاه بود. روش شناسی: در این مطالعه ی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل، پس از انتخاب مرکز به صورت تصادفی، 30 نفر از واجدین شرایط داوطلب، تصادفاً انتخاب و به گروه های تجربی 1 و 2 و گروه کنترل تقسیم شدند. گروه تجربی1، تمرینات ثبات مرکزی_ذهن آگاهی و گروه تجربی 2 تمرینات ثبات مرکزی را انجام می دادند، گروه کنترل در مدت پژوهش به فعالیت های روزمره ی خود ادامه داد. در پیش آزمون تعادل ایستا با استفاده آزمون شارپندرومبرگ و تعادل پویا با استفاده آزمون برگ اندازه گیری شد. گروه های تجربی به مدت 8 هفته، هرهفته 3 جلسه ی 45 دقیقه ای تمرینات خاص خود را دریافت کردند. سپس پس آزمون با همان رویه ی پیش آزمون برگزارشد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده آزمون تی زوجی، تحلیل واریانس یک راهه و آزمون تعقیبی شفه انجام شد.نتایج: یافته ها نشان داد عملکرد گروه های تجربی در متغیرهای تعادل ایستا و پویا از پس آزمون به پیش آزمون به صورت معنی داری بهبود یافته است. درمقایسه ی بین گروهی، تفاوت میان گروه ها معنی دار شد؛ نتایج آزمون تعقیبی شفه نشان داد که گروه تجربی 1 در مقایسه با گروه کنترل تفاوت معنی داری دارد؛ اما بین سایر گروه ها تفاوت معنی داری وجود نداشت. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که تمرینات جسمانی ثبات مرکزی و ذهن آگاهی، می تواند نتایج سودمندی را تعادل زنان سالمند به همراه داشته باشد.

هدف از تحقیق حاضر اثر یک فعالیت استقامتی دوچرخه سواری بر غلظت سرمی سورفکتنت D و پروتئین های کلارا بود. تحقیق حاضر از نوع تحقیقات نیمه تجربی و با طرح دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون بود. نمونه آماری تحقیق را 20 نفر از دوچرخه سواران (دوچرخه سواران نخبه= 10 نفر، دوچرخه سواران تفریحی = 10 نفر) در استان تهران با دامنه سنی 20-30 سال بودند. در این تحقیق پروتئین های سلول کلارا و سورفکتنتD بعد از یک جلسه فعالیت استقامتی با شدت 70-80 درصد حداکثر اکسیژن مصرفی به مدت 30 دقیقه اندازه گیری شد. پس از مداخله های تحقیقی، سطوح سرمی پروتئین سلول کلارا و پروتئین سورفکتنت D بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده های با استفاده از روش های آمار توصیفی (سن، قد و وزن) و آمار استنباطی (تی مستقل و وابسته) با کمک نرم افزار Spss نسخه 25 انجام گرفت. یافته های تحقیق نشان داد غلظت سرمی سلول کلارا بعد از مداخله تمرینی در هر دو گروه دوچرخه سواران نخبه و تفریحی افزایش معنی داری داشت. همچنین مقادیر سرمی پروتئین سورفکتنتD پس مداخله تمرینی فقط در گروه دوچرخه سواران نخبه افزایش معنی داری داشت. نتایج تحقیق نشان داد، احتمالاً یک جلسه فعالیت استقامتی باعث افزایش حاد مقادیر سرمی پروتئین های کلارا و سورفکتنت D در ورزشکاران می شود.

مقدمه: انواع مختلف استرس بر اکتساب و یادگیری، موثراست. هدف از این پژوهش، مقایسه تاثیر تمرین اجباری با تردمیل، اعمال استرس محدودیت حرکتی و اعمال استرس+تمرین باتردمیل بر یادگیری و حافظه فضایی و سطح سرمی کورتیکوسترون می باشد. روش شناسی: رت ها به طور تصادفی در چهار گروه (10 رت در هر گروه) در معرض مداخله های تمرین با تردمیل، استرس محدودیت حرکتی، هر دو باهم و یا بدون مداخله به مدت چهار هفته قرار گرفتند. با استفاده از مازآبی موریس، آموزش و آزمون حیوانات طی چند مرحله، انجام گرفت. پس از آخرین جلسه، خونگیری مستقیم از بطن چپ به منظور سنجش کورتیزول انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد در گروه تمرین با تردمیل و نیز گروه استرس، میانگین مسافت طی شده برای رسیدن به سکو بیشتر از گروه کنترل بود (p

مقدمه و هدف: هدف این تحقیق بررسی تأثیر 8 هفته تمرینات گروه محور بر مهارت های حرکتی درشت و انگیزه مشارکت ورزشی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی 8-10  ساله بود. روش شناسی:  30 کودک مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و تجربی تقسیم شدند و گروه تجربی به مدت 8 هفته در تمرینات ورزشی و بازی گروه محور شرکت نمودند. قبل و بعد از 8 هفته، از هر دو گروه آزمون رشد حرکتی درشت الریخ که دارای دو خرده مقیاس جابجایی و کنترل شیء می باشد، و پرسشنامه انگیزه مشارکت ورزشی گرفته شد. نتایج: نتایج آزمون t  نمره های تفاوت نشان داد که انجام تمرینات ورزشی و بازی گروه محور، تاثیر معنی داری بر هر دو خرده مقیاس رشد حرکتی درشت  و انگیزه مشارکت ورزشی کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی دارد. نتیجه گیری : به نظر می رسد تاکید بر گروه محور بودن تمرینات ورزشی و بازی در کودکان مبتلا به اختلال هماهنگی رشدی، می تواند مهارت های حرکتی درشت آنان را ارتقا بخشده و انگیزه مشارکت ورزشی آنان را افزایش دهد.

یکی از شاخص های مهم برای استنباط یادگیری مهارت های حرکتی، یادداری است. اختلاف نظرهایی در خصوص مفهوم سنجش یادداری در بین متخصصان و پژوهشگران حوزه یادگیری حرکتی وجود دارد. ازاین رو، هدف از پژوهش حاضر تحلیل محتوای کیفی مفهوم سنجش یادداری مهارت های حرکتی در مقالات علمی- پژوهشی فارسی از سال 1388 تا 1398 بود. پژوهش حاضر از نوع توسعه ای و روش پژوهش، تحلیل محتوای کیفی بود. تعداد 143 مقاله از نشریات علمی- پژوهشی فارسی که به مفهوم یادداری اشاره داشتند، بررسی شد. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار ان ویوو 10 انجام گرفت. یافته ها نشان داد که 47 مقوله فرعی و شش مقوله اصلی شامل روش سنجش مفهوم یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در آزمون یادداری، تعداد و مدت زمان کوشش ها در مرحله اکتساب، تعداد کوشش های مربوط به افت گرم کردن، نوع تکلیف و طول دوره بی تمرینی در خصوص مفهوم سنجش یادداری وجود دارد. همچنین نتایج گویای این مطلب است که هیچ اجماع نظر و توافقی در خصوص شیوه ارزیابی مفهوم یادداری و موضوعات مرتبط با آن در بین متخصصان وجود ندارد. این موضوع نه تنها می تواند موجب سردرگمی پژوهشگران در خصوص چگونگی سنجش مفهوم یادداری در حوزه رفتار حرکتی شود، بلکه امکان مقایسه نتایج تحقیقات مختلف با یکدیگر را محدود کرده و تصمیم گیری در خصوص راهکارها و روش های تمرینی بهینه را دشوار می سازد. ازاین رو، نیاز است با برگزاری کرسی های هم اندیشی با حضور متخصصان حوزه رفتار حرکتی، در این خصوص تصمیمات مشخصی گرفته شود.

مقدمه و هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر خستگی بر مبادله سرعت- دقت در شاخص های دشواری مختلف بود. جامعه آماری شامل ورزشکاران زن رشته کاراته شهر اهواز با دامنه سنی 13 تا 17 سال می باشد. روش شناسی:  تعداد 15 نفر بصورت دسترس در پژوهش شرکت کردند. ابتدا از شرکت کنندگان آزمون مبادله سرعت – دقت با شاخص های دشواری مختلف در شرایط بدون خستگی گرفته شد سپس برای اعمال خستگی از پروتکل تغییر یافته آستراند استفاده شد. با استفاده از نرم افزار شاخص دشواری تعداد ضربات صحیح و خطا به یک هدف، زمان انجام یک حرکت، میانگین زمانی حرکت با ضرب آهنگ های آهسته و سریع به اشکال دو و سه هدفه ارزیابی شد. نتایج:  نتایج نشان داد که در شرایط ضرب آهنگ تند و آهسته با شاخص دشواری سه هدفه خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت اما در شرایط با شاخص دشواری دو هدفه تاثیر معناداری مشاهده نشد. علاوه بر این در پهنای موثر هدف در سطح دشواری دو هدفه با ضرب آهنگ آهسته در شرایط استراحت، بین اهداف سمت راست، چپ و پایین تفاوتی مشاهده نشد اما در شرایط شاخص دشواری سه هدفه با ضرب آهنگ تند خستگی تاثیر معناداری بر عملکرد آزمودنی ها داشت. نتیجه گیری: با توجه به یافته ها بنظر می رسد که شاخص دشواری یک ماهیت حیاتی عملکردحرکتی است که تحت تاثیر شرایط خستگی قرار می گیرد.

مقدمه و هدف: پرخاشگری کلامی مربی، اضطراب رقابتی و سرسختی ذهنی سه عامل مهم اثرگذار بر تجربیات ورزشکاران هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر پرخاشگری کلامی مربی بر اضطراب رقابتی ورزشکاران نوجوان با نقش واسطه ای سرسختی ذهنی بود. روش: در این مطالعه مقطعی، 155 دختر ورزشکار رزمی کار (میانگین و انحراف سنی= 38/ 1 ±15/02سال) سه پرسشنامه پرخاشگری کلامی مربی، اضطراب رقابتی -2 و سرسختی ذهنی در ورزش را در طول جلسه تمرین تکمیل نمودند. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی تحلیل شد و آزمون بوت استراپ جهت تعیین نقش واسطه ای سرسختی ذهنی استفاده شد.یافته ها: نشان داد که پرخاشگری کلامی مربی با اضطراب رقابتی ارتباط مثبت و با سرسختی ذهنی ارتباط منفی معناداری دارد. همچنین سرسختی ذهنی واسطه تأثیر پرخاشگری کلامی مربیان بر اضطراب رقابتی بود.نتیجه گیری: نتایج به دست آمده از این پژوهش، اشاره دارد به اینکه پرخاشگری کلامی مربی به افزایش اضطراب رقابتی در ورزشکاران نوجوان می انجامد و سرسختی ذهنی بالاتر به کاهش ادراک پرخاشگری کلامی مربی و تجربه کمتر اضطراب رقابتی منجر می شود.

هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر ترتیب تمرینات ترکیبی بر برخی از عوامل آمادگی جسمانی، ظرفیت عملکردی و سطوح سرمی میوستاتین و فولیستاتین زنان یائسه بود. روش بررسی کارآزمایی بالینی بود. 33 زن یائسه 50 تا 60 ساله به طور تصادفی در سه گروه هوازی- مقاومتی (11 نفر)، مقاومتی- هوازی (10 نفر) و گروه کنترل (12 نفر) قرار گرفتند. تمرین در مدت 8 هفته و 4 جلسه در هفته انجام گرفت. برای تحلیل داده ها از روش آماری آنوا با اندازه های تکراری استفاده شد. نتایج نشان داد غلظت میوستاتین، فولیستاتین، شاخص توده بدن بین سه گروه تفاوت معنا داری نداشت (05/0P>). درصد کاهش شاخص توده بدنی در گروه هوازی– مقاومتی بیشتر و درصد کاهش میوستاتین و فولیستاتین در گروه مقاومتی– هوازی بیشتر بود، ولی معنا دار نبود. بین دو گروه تمرین و کنترل در قدرت و استقامت عضلانی بالاتنه تفاوت معنا داری وجود داشت (05/0P>). در هر دو نوع ترتیب تمرین افزایش معنا داری در قدرت و استقامت عضلانی بالاتنه مشاهده شد (05/0P>) و درصد تغییرات قدرت و استقامت عضلانی بالاتنه در گروه مقاومتی- هوازی بیشتر بود، ولی معنا دار نبود. براساس یافته ها می توان گفت در متغیرهای پژوهش تفاوت معنا داری بین ترتیب های متفاوت تمرین ترکیبی وجود ندارد و زنان یائسه می توانند از هر دو نوع ترتیب به منظور افزایش قدرت و استقامت عضلانی بالاتنه و جلوگیری از افزایش میوستاتین و تحلیل عضلانی استفاده کنند.

پژوهش حاضر با هدف بررسی عوامل موثر بر ایجاد و ارتقای کارآفرینی در بین دانشجویان تبریت بدنی و علوم ورزشی صورت گرفته است. روش تحقیق، توصیفی_ تحلیلی و از نوع مطالعات پیمایشی است که به صورت میدانی انجام گرفته است. جامعه آماری تحقیق شامل دانشجویان و فارغ التحصیلان تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه های استان اصفهان بود که از این بین 391 نفر به صورت خوشه ای از دانشگاه اصفهان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان و همچنین دانشگاه های پیام نور مرکز اصفهان انتخاب گردید. ابزار مورد استفاده در این پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته 58 سوالی بود که روایی آن توسط 9 نفر از خبرگان این حیطه مورد تایید قرار گرفت، پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از آلفای کرونباخ 88/0 گزارش گردید. تجزیه و تحلیل داده ها نیز با استفاده از نرم افزار های SPSS و AMOS نسخه 22 صورت گرفت. نتایج به دست آمده نشان داد که 13 عامل شخصی، سازمانی، محیطی، تمایل به خلاقیت، تمایل به ریسک پذیری، تمایل به استقلال طلبی، تمایل به کنترل درونی، تمایل به توفیق طلبی، تشویق به نوآوری، محیط آموزشی، شرایط قانونی، شرایط اقتصادی و شرایط اجتماعی بر کارآفرینی دانشجویان تربیت بدنی موثر هستند که در این بین بالاترین اولویت مربوط به "عوامل شخصی" و پایین ترین اولویت مربوط به "تشویق و نوآوری" می باشد. همچنین آزمون برازش مدل نشان دهنده برازش مطلوب و تأیید مدل عوامل موثر بر ایجاد و ارتقای کارآفرینی در بین دانشجویان علوم ورزشی می باشد.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش فرهنگ دانش بنیان با رویکرد مدیریت دانش در پیشبرد کارکردهای دانشگاه نسل سوم، مطالعه موردی دانشکده های علوم ورزشی بود. جامعه آماری شامل اعضای هیئت علمی دانشکده های (دولتی) علوم ورزشی کل کشور می باشد. برآورد حجم نمونه به روش نمونه گیری کل شمار انتخاب گردید که پس از ارسال ابزار پژوهش، تعداد 268 پرسشنامه صحیح عودت داده شد. به منظور جمع آوری داده ها و اندازه گیری متغیرهای مدل از پرسشنامه محقق ساخته مشتمل بر 24 سؤال استفاده گردید که پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ (92/0) و پایایی ترکیبی و روایی آن نیز با استفاده از روایی همگرا (تأیید بارهای عاملی و مقدار AVE ) و روایی تشخیصی تأیید شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و تحلیل عاملی تأییدی و برای ارائه مدل، تکنیک مدل یابی معادلات ساختاری از نرم افزار SPSS23 وLISREL8.5 استفاده شد. نتایج نشان داد که تأثیر فرهنگ دانش بنیان بر مدیریت دانش مثبت و معنادار است و منجر به پیشبرد کارکردهای آموزشی، پژوهشی و کارآفرینی دانشکده های علوم ورزشی می شود. هم چنین، تأثیر مدیریت دانش بر پیشبرد کارکردهای دانشگاه نسل سوم در دانشکده های علوم ورزشی مثبت و معنادار است. به علاوه نقش میانجی مدیریت دانش در رابطه بین فرهنگ دانش بنیان و کارکردهای دانشگاه نسل سوم در دانشکده های علوم ورزشی تأیید گردید.

پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش مشارکت ورزشی در تدوین الگوی جامعه پذیری نوجوانان انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را نوجوانان 13- 11 سال شرق ایران که تجربه ورزش منظم (حداقل سه بار در هفته به مدت یک ساعت و بیشتر)، حداقل در شش ماه اخیر را داشتند، تشکیل می دادند که 719 نوجوان به صورت خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه انتخاب گردیدند. ابزار مورداستفاده در این پژوهش به منظور جمع آوری داد ه ها، پرسشنامه محقق ساخته ای است که بر مبنای طیف لیکرت و با 42 گویه طراحی شده بود. از روش معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار PLS جهت تجزیه وتحلیل داده های تحقیق استفاده شد. نتایج نشان داد که مشارکت ورزشی تحت تأثیر سه عامل نگرش ها، هنجارهای ذهنی و کنترل رفتار درک شده است که ازاین بین نگرش نوجوانان به ورزش بیشترین تأثیر را بر مشارکت ایفا می کند. یافته های پژوهش نشان داد که هرچه میزان مشارکت نوجوانان در ورزش افزایش یابد احتمال مواجه آن ها با برخی ارزش های رایج در محیط ورزشی افزایش یافته و به دنبال آن راحت تر می توانند به این ارزش ها توجه نمایند و در خود تطابق ایجاد نمایند، به دنبال افزایش میزان توجه به ارزش های گروه های مختلف همچون خانواده، دوستان، و ... در غالب هنجارهای ذهنی شرایط را برای فراگیری این ارزش ها و به دنبال آن انتقال ارزش ها محیا می کنند. هرچه این آموزش و فراگیری ارزش ها به صورت عمیق تر صورت پذیرد، نوجوانان نسبت به این ارزش ها وفادار شده و آن را جذب نموده با گذشت زمان این ارزشها را جذب و بدنبال آن درونی نموده و جزئی از هویت فردی و اجتماعی او قلمداد می گردد.

هدف از پژوهش تحلیل رابطه بین رضایت شغلی با نشاط اجتماعی و فرسودگی شغلی دبیران تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی استان مازندران بوده است. روش پژوهش توصیفی- همبستگی و از منظر روش جمع آوری داده ها از نوع پیمایشی است.جامعه آماری شامل کلیه دبیران زن و مرد مقطع متوسطه اول و دوم استان مازندران (16000نفر) بودند که با استفاده از جدول مورگان 384 نفر در نظر گرفته شد. نمونه ها با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای- تصادفی انتخاب شدند و داده ها با استفاده از سه پرسشنامه رضایت شغلی مینه سوتا، شادکامی آکسفورد، فرسودگی شغلی مسلش جمع آوری شد. با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 تجزیه تحلیل و Lisrel نسخه 8/8 مدلسازی صورت گرفت. تحلیل ها نشان داد بین نشاط اجتماعی با مطلوبیت نوع شغل، جو سازمانی، شرایط فیزیکی شغل رابطه معنی داری وجود دارد. همچنین بین فرسودگی شغلی با نظام پرداخت و شرایط فیزیکی شغل رابطه معنی داری وجود دارد. رابطه رضایت شغلی با نشاط اجتماعی مستقیم و مثبت اما رابطه رضایت شغلی با فرسودگی شغلی معکوس و منفی است. با توجه به اهمیت و نقش مهم رضایت شغلی در افزایش نشاط اجتماعی و کاهش میزان ابتلا به فرسودگی شغلی سازمان باید در تلاش باشد با فراهم کردن زمینه های ایجاد رضایت شغلی نشاط افراد را فراهم کند و کارکنان را از ابتلا به فرسودگی شغلی بازدارد.

هدف از تحقیق حاضر بررسی مدل انتقال زمینه ای نقش تربیت بدنی در مدراس بر انگیزش و رفتار فعالیت بدنی نوجوانان بود. روش تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی بود که به روش مقطعی انجام شد. آزمودنی های تحقیق شامل 513 نوجوان پسر و دختر تشکیل بودند که به-صورت نمونه گیری دردرسترس انتخاب شدند. متغیرهای اصلی تحقیق شامل متغیرهای مربوط به نظریه خودتعیین گری (شامل حمایت خودمختاری ادراک شده، انگیزش درونی در کلاس تربیت بدنی، و انگیزش درونی در اوقات فراغت)، و متغیرهای مربوط به نظریه رفتار برنامه ریزی شده (شامل نگرش، هنجارهای ذهنی، و کنترل رفتاری ادراک شده)، تمایل به فعالیت بدنی، و رفتار فعالیت بدنی بودند. داده-های تحقیق با استفاده از پرسشنامه های استاندارد گردآوری شدند. برای تحلیل آماری داده ها از آزمون همبستگی و روش معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که حمایت خودمختاری ادراک شده با انگیزش درونی در کلاس تربیت بدنی ارتباط معناداری داشته و متعاقباً انگیزش درونی ایجاد شده در محیط ورزش تربیت بدنی در مدرسه به انگیزش درونی برای انجام فعالیت بدنی در اوقات فراغت منتقل شده است. همچنین، نتایج نشان داد که انگیزش درونی در اوقات فراغت با مولفه های نظریه رفتار برنامه ریزی شده ارتباط معناداری دارند. به علاوه، مولفه های نظریه رفتار برنامه ریزی شده (به جز نگرش) با تمایل به فعالیت بدنی ارتباط معناداری دارند. درنهایت، تمایل به فعالیت بدنی با بروز رفتار فعالیت بدنی ارتباط معناداری داشت. این نتایج از مدل انتقال زمینه ای حمایت می کند و نشان دهنده اهمیت محیط تربیت بدنی در مدرسه برای ایجاد انگیزه برای انجام فعالیت بدنی در زمان اوقات فراغت می باشد. این نتایج می تواند برای معلمین تربیت بدنی و مربیان ورزش از اهمیت زیادی برخوردار باشد.

حسی عمقی برای عملکرد مفصل ضروری است و از طریق آن فرد حرکت اجزاء بدن خود در فضا را درک می کند. یافتن تأثیر تمرین تعادلی بر روی سطح ناپایدار با جابجایی عمقی، افقی و ترکیبی بر حس وضعیت مفصل زانوی جوانان فعال سالم. 39 مرد فعال به سه گروه تمرینی و یک گروه کنترل (9 نفر) تقسیم شدند. سه گروه تمرین با جابجایی عمقی (10 نفر)، با جابجایی افقی (10 نفر) و تمرین ترکیبی (10 نفر)، به مدت هشت هفته، هفته ای سه جلسه تمرین داشتند. میزان خطای بازسازی فعال و غیرفعال موقعیت مفصل زانو در زوایای 30، 45 و 60 ⁰ با دستگاه بایودکس سیستم 3، قبل و بعد از دوره تمرینی اندازه گیری شد. از آزمون تحلیل واریانس یک راهه در سطح معنی داری P≤0.05 استفاده شد. میانگین میزان خطای بازسازی فعال و غیرفعال موقعیت مفصل زانو در زوایای مذکور پس از هشت هفته در گروه های تمرینی کاهش یافت اما این بهبود ازلحاظ آماری معنی دار نبود. به نظر می رسد تمرین تعادلی بر روی سطوح ناپایدار به تنهایی نتواند بر حس وضعیت زانوی مردان جوان فعال تأثیرگذار باشد.

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثر شناوری در آب سرد و تحریک جریان مستقیم جمجمه ای TDCS در دوره ریکاوری بر تغییرات لاکتات خون و عملکردی بعدی شناگران حرفه ای مرد بود. بدین منظور 20 شناگر مرد در دو روز با فاصله ۴۸ ساعت در محل آزمون حضور یافتند. هر روز شنای ۲۰۰ متر کرال سینه اجرا و پس ازآن آزمودنی ها در یکی از پروتکل های، روز اول تحریک آندی (با شدت 2 میلی آمپر) و گروه ساختگی، روز دوم شناوری در آب سرد (با درجه ) و بازیافت در خشکی قرار گرفتند. لاکتات خون قبل از اجرای آزمون (۲۰۰ متر شنا کرال) بلافاصله بعد از اجرای آزمون در طول پروتکل هر سه دقیقه تا انتهای زمان ۱۵ دقیقه اندازه گیری شد. در پایان برای سنجش تأثیر روش های تحت بررسی روی عملکرد، اجرای شنای دویست متر تکرار گردید. برای تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون ها، تی وابسته، تحلیل کواریانس، تعقیبی LSD و تحلیل واریانس با اندازه گیری های مکرر استفاده شد . نتیجه این پژوهش نشان داد عملکرد شنا فقط در گروه TDCS بهبود معنا داری داشت، کاهش زمان رکورد (0/001 = p ). لاکتات خون در گروه شناوری در آب سرد کاهش بیشتری (0/001 = p ) نسبت به سایر گروه ها داشت.