درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثر حافظه سازمانی بر مدیریت عملکرد با نقش میانجی چابکی سازمانی ادارات تربیت بدنی دانشگاه های علوم پزشکی کشور بود. روش پژوهش، توصیفی-پیمایشی و به لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مدیران ارشد و کارکنان ادارات تربیت بدنی در دانشگاه های علوم پزشکی کل کشور می باشدکه به صورت تمام شما کل جامعه آماری به تعداد 216 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه حافظه سازمانی آنت، پرسشنامه استاتدارد مدیریت عملکرد بالدریج و پرسشنامه چابکی سازمانی شریفی ژانگ بود. به منظور تجریه و تحلیل یافته های پژوهش از تحلیل مسیر و معادلات ساختاری و نرم افزار 20 PLS و SPSS استفاده گردید. یافته های پژوهش نشان داد که حافظه سازمانی و ابعاد آن با نقش میانجی چابکی سازمانی ادارات تربیت بدنی بر مدیریت عملکرد دانشگاه های علوم پزشکی کشور اثر معنی دار دارد. لذا در مدیریت عملکرد نوین، اهداف کارکنان و اهداف سازمان باید در یک راستا قرار گرفته و با ایجاد هماهنگی و ارائه راهنمایی های لازم توسط سرپرستان، افراد هرچه بیش تر به سازمان احساس تعلق خاطر می نمایند.

هدف از پژوهش حاضر، تعیین ارتباط بین جو انگیزشی ادراک شده و پیوستار انگیزش در دانش آموزان دختر نوجوان بود. این پژوهش به روش توصیفی و همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه استان آذربایجان شرقی بود که 221 نفر به عنوان نمونه تحقیق به شیوه نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه های تنظیم رفتار ورزشی و فضای انگیزشی ادراک شده در ورزش استفاده شد. نتایج نشان داد که بین جو انگیزشی و عدم انگیزه ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین بین جو خودمحور و انگیزه بیرونی و تنظیم درون فکنی شده و نیز بین جو تکلیف محور و انگیزه درونی و تنظیم شناسایی شده رابطه معناداری مشاهده شد. به عبارتی در جو تکلیف محور و جو خود محور هر دو در مدل مورد استفاده 6 درصد از تغیرات تنظیم بیرونی را، 2 درصد از تغییرات تنظیم متمایل درونی، 14 درصد از تغییرات تنظیم شناسایی شده، 12 درصد انگیزهدرونی و 11 درصد عدم انگیزه را بدرستی پیش بینی می کنند. بر این اساس و به صورت کلی می توان گفت جو انگیزشی ادراک شده عاملی مهم و پیش بینی کننده نوع انگیزه به وجودآمده برای انجام ورزش در دانش آموزان دختر نوجوان است.

پژوهش حاضر باهدف ارائه مدل نقش بهزیستی روان شناختی و ارزش های فرهنگی بر بهره وری ورزشکاران رشته کاراته طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری شامل ورزشکاران رشته کاراته در شهر اصفهان بودند که برحسب انتخاب در دسترس تعداد 365 نفر به عنوان نمونه مشخص شدند. در نهایت پس از پخش و جمع آوری پرسشنامه های پژوهش، تعداد 341 پرسشنامه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد بود. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید که ارزش های فرهنگی بر بهره وری ورزشکاران رشته کاراته دارای تأثیری به میزان 323/0 دارد که با توجه به میزان تی که 896/5 می باشد، مشخص گردید که ارزش های فرهنگی بر بهره وری ورزشکاران رشته کاراته تأثیرگذار می باشد. مطابق با نتایج پژوهش مشخص گردید که بهزیستی روان شناختی بر بهره وری ورزشکاران رشته کاراته دارای تأثیری به میزان 682/0 دارد که با توجه به میزان تی که 854/11 می باشد، مشخص گردید که بهزیستی روان شناختی بر بهره وری ورزشکاران رشته کاراته تأثیرگذار می باشد.

پژوهش حاضر با هدف تأثیرپذیری هویت سازمانی، تعهد سازمانی و تمایل به ترک خدمت از جو اخلاقی انجام گرفت. این پژوهش از نظر ماهیت، کاربردی و به لحاظ هدف از نوع توصیفی- تحلیلی و به لحاظ روش اجرا توصیفی_پیمایشی، از نظر محل جمع آوری داده ها میدانی-کتابخانه ای، از نظر نحوه انجام پژوهش، کمی بود. جامعه ی آماری پژوهش، کارکنان اداره کل ورزش و جوانان استان آذربایجان شرقی بودند. نمونه آماری براساس جدول مورگان، 178 نفر بود که به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار اندازه گیری در این پژوهش، پرسش نامه تعهد سازمانی آلن و مایر(1990)، تمایل ترک سازمان فلینت(2013)، جو اخلافی ویکتور و گالن (2013) و هویت سازمانی مائل و اشفورث (1992) بود. روایی صوری و محتوایی آن به تأیید 10 نفر از متخصصان مدیریت ورزشی رسید؛ و پایایی پرسش نامه های هویت سازمانی، جو اخلاق کاری و تمایل به ترک و تعهد سازمانی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب 0/89، 0/87، 0/92 و 0/88 به دست آمد برای تجزیه وتحلیل داده ها در بخش آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار به وسیله ی نرم افزار SPSS نسخه 24 و در بخش آمار استنباطی جهت ارزیابی روابط علی بین متغیرها از مدل معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزار لیزرل نسخه3 استفاده شد. یافته ها نشان داد که جو اخلاقی بر تعهد سازمانی و هویت سازمانی تاثیرگذار بوده و ارتباط مثبت و معنی داری وجود دارد ولی تاثیر آن بر تمایل به ترک خدمت مورد تأیید قرار نگرفت. بنابراین مدیران اداره کل ورزش و جوانان باید عوامل موثر بر جو اخلاقی را شناسایی کرده تا از این طریق هویت سازمانی و تعهد سازمانی افزایش دهند و تمایل به ترک خدمت را تقلیل دهند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت در آب و تزریق آلوژنیک سلول های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان به همراه پلاسمای غنی از پلاکت ها (PRP) در ترمیم تاندون آشیل موش های صحرایی است. 74 سر موش صحرایی از نژاد اسپراگوداولی انتخاب و در 69 سر از آنها آسیب تاندونی ایجاد شد. موش های صحرایی به طور تصادفی به هشت گروه مختلف تقسیم بندی شدند. 5 سر باقیمانده که آسیبی در آنها ایجاد نشده بود به عنوان کنترل سالم در نظر گرفته شد. 72 ساعت پس از جراحی، به گروه ها سلول های جداسازی شده از مغز استخوان و پلاسمای غنی از پلاکت از طریق کتتر تزریق شد. گروه های تجربی به مدت 8 هفته و هر هفته 5 جلسه فعالیت در آب را انجام دادند. در پایان هفته هشتم تاندون آشیل جدا و برای ارزیابی میزان ترمیم تاندونی از رنگ آمیزی اختصاصی شامل Mason Trichrome و H&E استفاده شد. نتایج نشان داد که از لحاظ میزان ترمیم تاندون آشیل تفاوت معناداری در بین گروه های مورد مطالعه وجود دارد. همچنین نتایج حاصل از بررسی های هیستوپاتولوژیک تفاوت معنی داری از لحاظ تعداد فیبروبلاست ها، رسوب رشت های کلاژن، میزان دانسیته سلولی و قطر تاندونی در گروه های مورد مطالعه را نشان داد. به کارگیری این روش های درمانی به واسطه باند شدن با گیرنده های غشای سلول های هدف مانند فیبروبلاست ها، سلول های بنیادی مزانشیمی و اندوتلیال منجربه فعال شدن یک سری پروتئین های داخل سلولی می گردند که در نتیجه فعالیت آنها واکنش هایی اتفاق می افتد که باعث شکل گیری ماتریکس و سنتز کلاژن می گردد که به ترمیم تاندون کمک می کند.

آزمون غربالگری عملکرد حرکتی، از آزمون های مورد استفاده برای شناسایی عدم تقارن و محدودیت در حرکات پایه و بنیادی است. برای مدیریت زمان و اجرای سریع برخی از محققان پیشنهاد کرد ه اند تعداد تست های این آزمون کاهش یابد. هدف از مطالعه حاضر بررسی ثبات و همبستگی درونی بین اجزای این آزمون بود. پژوهش حاضر از نوع همبستگی بود. در این پژوهش آزمون غربالگری حرکتی با استفاده از کیت ویژه FMS روی 165 نفر از دانشجویان دختر و پسر 18 تا 25 سال دانشگاه شهید بهشتی اجرا شد. ثبات درونی آزمون که با روش آلفای کرونباخ اندازه گیری و قابل قبول بود. نتایج آزمون رگرسیون چند متغیره نشان داد بین اجزای درونی آزمون با همدیگر همبستگی پایین تا متوسط وجود دارد ولی همبستگی بالایی بین اجزای آزمون و نمره نهایی FMS مشاهده شد. همچنین نتایج همبستگی بالایی بین "چهار حرکت کوچک" (بالا بردن فعال پا، تحرک پذیری شانه، شنای پایداری، پایداری چرخشی) و نمره مجموع FMS و همبستگی جزئی بین "سه حرکت بزرگ" و نمره FMS را نشان داد. به نظر می رسد آزمون غربالگری عملکرد حرکتی ابزاری معتبر جهت ارزیابی عملکرد حرکتی است. بنابراین در صورت محدودیت زمانی در جوامع بزرگ همچون دانشجویان می توان از "چهار حرکت کوچک" به جای هفت حرکت استفاده کرد.

هدف تحقیق حاضر تدوین شاخص های ارزیابی وضعیت بدنی پویا دختران جوان دارای کایفوز طبیعی وافزایش یافته بود. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و روش گردآوری داده ها نوع پژوهش های نیمه تجربی بود. (جامعه آماری دختران 18 تا 24 سال استان خوزستان تشکیل دادند که به روش نمونه گیری در دسترس200نفرانتخاب و براساس نرم زاویه کایفوز با خط کش منعطف به دو گروه با کایفوز توراسیک طبیعی(100 نفر)و غیرطبیعی(100 نفر)تقسیم شدند). برای ارزیابی وضعیت بدنی پویا از آزمون های صاف کردن ستون فقرات، موقعیت نسبت به دیوار، دسترسی به جلو، چرخش خلفی لگن، آویزان کردن سر، دامنه حرکتی شانه، دامنه حرکتی شانه چرخش داخلی و چرخش خارجی استفاده شد. برای مقایسه میانگین گروه ها با توجه به نرمال نبودن توزیع داده ها از آزمون یومن ویتنی استفاده شد. محاسبات آماری بوسیله نرم افزار آماری SPSS21 انجام شد. سطح معنی داری در تمامی آزمون های آماری برابر 05/0 در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد بین نمرات جزئی و کلی آزمون ارزیابی وضعیت بدنی پویا هر دو گروه تفاوت معناداری وجود داشت و گروه کایفوز طبیعی نسبت به گروه کایفوز افزایش یافته وضعیت بدنی پویا بهتری داشتند. بنابراین آزمون های ارزیابی وضعیت بدنی پویا ابزار مناسبی جهت ارزیابی و شناسایی محدودیت ها و اختلالات حرکتی افراد مبتلا به ناهنجاری کایفوز افزایش یافته به شمار می روند.

مقدمه و هدف: تمرینات پلایومتریک و ثبات مرکزی از روش های تمرینی هستند که ورزشکاران برای بهبود عملکرد خود از آن استفاده می کنند. هدف از انجام این تحقیق بررسی تاثیر شش هفته برنامه تمرینی ناحیه ثبات کمری-لگنی و پلایومتریک بر برخی شاخص های آمادگی جسمانی ورزشکاران بود. روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی 36 پسر ورزشکار به صورت داوطلبانه شرکت کرده و به طور تصادفی به سه گروه (گروه یک؛ تمرین ناحیه کمری – لگنی؛ گروه دو؛ تمرین پلایومتریک و گروه سه؛ کنترل) تقسیم شدند. یک روز قبل شروع شش هفته برنامه تمرینی از آزمودنی ها آزمون های عملکردی (پرش طول، پرش عمودی، دو 9 متر، آزمون چابکی 9×4، انعطاف پذیری و پرتاب توپ مدیسین بال از حالت نشسته) گرفته شد. بعد از اتمام دوره تمرینی، از سه گروه پس آزمون به عمل آمد. برای تجزیه تحلیل اطلاعات از آنالیز واریانس یک سویه در سطح معناداری 05/0≥α استفاده شد. نتایج: گروه تمرین ثبات کمری – لگنی و پلایومتریک افزایش معناداری را در اجرای آزمو نهای عملکردی (پرش عمودی، پرش طول، دوی 9 متر و آزمون چابکی) نشان دادند. بحث و نتیجه گیری: با توجه به نتایج تحقیق استفاده از تمرینات ثبات کمری-لگنی و پلایومتریک برای بهبود برخی شاخص های آمادگی جسمانی ورزشکاران توصیه می شود.

مقدمه: امروزه فوتبال فراتر از یک ورزش شده و حواشی آن به سطح جامعه کشیده شده و موجب جلب توجه بسیاری شده است. هدف پژوهش حاضر تحلیل و ارزیابی عوامل مؤثر بر عملکرد ورزشکاران فوتبال ایران است. روش پژوهش: روش پژوهش از نوع توصیفی پیمایشی است و از نظر ماهیت و هدف پژوهش کاربردی به شمار می رود و روش اجرا میدانی از طریق تکمیل پرسشنامه محقق ساخته است. نظر به عبور جامعه آماری از مرز صدهزار نفر براساس جدول مورگان 384 نفر که در طول هجدهمین دوره لیگ برتر کشور (سال 1398-9913) حاضر بودند، وارد تحقیق شدند و میزان پایایی براساس آلفای کرونباخ 89/0 درصد محاسبه شد. آمار توصیفی با میانگین و انحراف معیار و آمار استنباطی با تحلیل عاملی تأییدی و آزمون فریدمن و با نرم افزارهای اس.پی.اس.اس 24 و لیزرل 8/8 انجام گرفت. یافته ها: نتایج نشان داد که عوامل مؤثر داخل زمین دارای هفت مؤلفه و مهم ترین آنها به ترتیب مربی و کیفیت ورزشگاه و همچنین عوامل مؤثر در خارج از زمین دارای شش مؤلفه و به ترتیب فدراسیون و خانواده مهم ترین عوامل تعیین شدند. نتیجه گیری: تأثیر عوامل به دست آمده بر عملکرد ورزشکاران تأیید شد که می توان با استفاده از آموزش و فرهنگ سازی به آنها جهت داد.

مقدمه: هدف این پژوهش شناخت و اولویت بندی اقدام های فرهنگی مؤثر در ارتقای آداب حضور در استادیوم های فوتبال ایران با هدف ارتقای امنیت آنها بود. روش پژوهش: این پژوهش از نوع ترکیبی است که در بخش کیفی، اقدامات فرهنگی مؤثر در ارتقای آداب حضور استادیوم های فوتبال ایران طی سیزده مصاحبه نیمه ساختاریافته با متخصصان و تحلیل محتوای عرفی داده ها شناسایی شد. در بخش کمی پژوهش نیز دوازده نفر از شرکت کنندگان بخش کیفی، اقدامات شناسایی شده را به منظور اولویت بندی، در ماتریس مقایسه های زوجی از نظر اهمیت به صورت دوبه دو مقایسه کردند و داده های جمع آوری شده به وسیله نرم افزار Expert choice تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد الگوسازی فرهنگی با وزن نسبی 177/0 مهم ترین اقدام در توسعه آداب حضور افراد در استادیوم های فوتبال ایران است. فرهنگ پذیری، پشتوانه سازی قانونی، نظارت و کنترل، مدیریت و برنامه ریزی، پشتوانه سازی اجرایی، سازماندهی کارگزاران ورزشی، هم اندیشی و شبکه سازی، و ارتقای آکادمیک به ترتیب با وزن های 167/0، 122/0، 121/0، 119/0 و 107/0، 071/0، 068/0 و 048/0 در اولویت های بعدی قرار گرفتند (01/0= نرخ ناسازگاری). نتیجه گیری: به نظر می رسد شناسایی الگوهای رفتاری مناسب و معرفی آنها به جوامع هدف اعم از تماشاگران، ورزشکاران، مربیان و غیره توسط سازمان دهندگان مسابقات فوتبال و همچنین سیاستگذاران حوزه فرهنگی-ورزشی و نیز تخصیص و هزینه کرد درست بودجه های فرهنگی در این مسیر، بتواند در تربیت نسلی نو از هواداران فوتبال و ارتقای امنیت استادیوم های فوتبال در آینده کمک شایانی کند. با این حال، آن دسته از اقداماتی که در اولویت بندی صورت گرفته در رده های پایین قرار گرفته اند، همچنان حائز اهمیت اند و نباید مورد غفلت قرار گیرند. 

مقدمه : هدف این تحقیق، واکاوی علل موفقیت قهرمانان ورزشی با رویکرد کیفی و شیوه روایت پژوهی است. روش پژوهش: پژوهش مبتنی بر مصاحبه نیمه ساختارمند و شیوه نمونه گیری هدفمند است. مصاحبه با 8 نفر از مشارکت کنندگان که براساس کیفیت مدال ها در سطح جهانی و بازی های آسیایی بود، صورت گرفت. یافته ها: براساس یافته های به دست آمده از مصاحبه های روایتی، مضامین عوامل موفقیت ورزشی عبارت اند از: عوامل روان شناختی (تمرکز و خودباوری، علاقه و اشتیاق، انگیزه، هدفداری، پشتکار و تعهد، تصویرسازی و خودکارامدی)، توانایی فنی و جسمانی (تکنیک، تاکتیک و آمادگی جسمانی)، عوامل مادی و اقتصادی (امکانات، تجهیزات و فضای ورزشی مناسب و پول)، عوامل سازمانی و مدیریتی (وجود مربیان مجرب، مدیریت استعدادیابی، روان شناس ورزشی، رسانه جمعی، دولت و وزارت ورزش، برنامه ریزی و مدیریت زمان)، شرایط محیطی زندگی (شرایط جغرافیایی محل زندگی و موقعیت، فرهنگ و حمایت خانواده)، که پس از بررسی های متوالی تأیید شد نتیجه گیری: بررسی عوامل موفقیت در این تحقیق، نشان داد که عوامل چندگانه ای در موفقیت ورزشکاران دخالت داشته است. بسیاری از عوامل موفقیت ذکرشده با هم در ارتباط اند که مشارکت کنندگان به این مسئله نیز اشاره کردند. برای مثال تمرکز و خودباوری عاملی است که سبب کاهش استرس و اضطراب نیز می شود. یا آمادگی جسمانی به همراه تکنیک مناسب سبب افزایش اعتمادبه نفس می شود و مهارت در تکنیک، محصول یادگیری و تمرینات مکرر و فراوان است.

مقدمه: هدف از انجام مطالعه حاضر، بررسی تأثیر تصویرسازی استراتژی های بازی در مقایسه با تصویرسازی مهارت ها بر اجرا در یک دوره رقابت ورزشی بود. روش پژوهش: شرکت کنندگان 30 نفر (19 مرد و 11 زن) از کاراته کا هایی بودند که به لحاظ سطح اجرا بالاتر از متوسط ارزیابی شدند. ابتدا توانایی و تجربه های گذشته شرکت کنندگان در تصویرسازی حرکتی سنجش شد. سپس آنها در یک طرح نیمه تجربی و در یکی از سه گروه تصویرسازی استراتژی، تصویرسازی حرکت یا کنترل شرکت کردند. هر فرد با یک حریف مبارزه کرد، بلافاصله بعد از آن، عمل مورد نظر را بر حسب گروه انجام داد و در پایان با همان حریف قبلی دوباره به رقابت پرداخت. یافته ها: نتایج نشان داد که کاراته کاها از توانایی تصویرسازی خوبی به ویژه در حفظ مشخصه های زمانی حرکت برخوردار بوده و در مسابقات گذشته به ویژه قبل از شروع مسابقه از تصویرسازی شناختی عمومی و شناختی اختصاصی بهره می برده اند. هم چنین، روش های تجزیه و تحلیل ناپارامتری مشخص کردند که در طرح نیمه تجربی گروه تصویرسازی استراتژی توانست اختلاف امتیاز بالاتری را در پس آزمون کسب کند، اما گروه های تصویرسازی مهارت و کنترل تغییر معناداری نداشتند. نتیجه گیری: یافته های تحقیق حاکی از آن بود که تصویرسازی استراتژی نسبت به تصویرسازی مهارت دارای مزیت است. پیشنهاد می شود، تصویرسازی استراتژی بازی به عنوان یک عامل مؤثر بر موفقیت ورزشی می تواند در فواصل بین مسابقات مورد استفاده قرار گیرد.

توانایی سالمندان در راه رفتن و چرخش پایدار عامل مهمی در زندگی مستقل با کیفیت است. این مطالعه با هدف بررسی تأثیر تمرینات چرخشی در مقایسه با تمرینات تعادلی بر عملکرد تعادل، تحرک، چرخش و ترس از سقوط در سالمندان انجام شد. بدین منظور 45 مرد سالمند حداقل60 ساله دارای معیار های پژوهش انتخاب و به طور تصادفی و مساوی در دو گروه تجربی (تمرینات چرخشی و تعادلی) و یک گروه کنترل تقسیم شدند. گروه های تجربی برنامه تمرینی خود را به مدت 12 هفته انجام دادند. تعادل ایستا و پویا، تعادل عملکردی، راه رفتن مستقیم، راه رفتن چرخشی و ترس از سقوط به ترتیب از طریق صفحه نیرو، آزمون های زمان برخاستن و رفتن، 10 متر راه رفتن، راه رفتن 8 شکل و مقیاس کارآمدی افتادن در سالمندان اندازه گیری شد. هر دو تمرینات چرخشی و تعادلی در بهبود تعادل ایستا، پویا و عملکردی، راه رفتن مستقیم و کاهش ترس از سقوط در گروه های تمرینی نسبت به کنترل موثر بود. تمرینات چرخشی باعث بهبود عملکرد چرخش نسبت به تمرینات تعادلی و گروه کنترل شد و نسبت به تمرینات تعادلی تاثیر بیشتری در بهبود تعادل عملکردی داشت. بکارگیری مولفه چرخش در تمرینات نه تنها تاثیرات تمرینات تعادلی را به همراه دارد بلکه باعث تاثیرگذاری بیشتر و تسری آن بر بهبود عملکرد در تکالیف چرخشی در سالمندان می گردد. با توجه به گستردگی موقعیت های چرخشی در فعالیت های روزمره و خطر بالقوه آن برای سالمندان، بکارگیری مولفه چرخش و انجام تمرینات چرخشی در سالمندان توصیه می شود.

اختلال حرکت کتف در بین ورزشکاران رشته های پرتاب بالای سر شایع بوده و میتواند ورزشکاران را مستعد آسیب های شانه کند. هدف از پژوهش حاضر تاثیر پست بازی بر بروز اختلالات حرکتی کتف و ثبات عملکرد کمربند شانه ای در بازیکنان زن حرفه ای والیبال بود. در این مطالعه توصیفی _ مقایسه ای، 125 زن والیبالیست حرفه ای به صورت هدفمند انتخاب شدند. آزمودنی ها بر اساس مشاهده اختلال حرکتی کتف در حین اجرای آزمون دیسکینزی کتف با وزنه، آزمون لغزش جانبی کتف کیبلر و ارزیابی ریتم کتفی_بازویی انتخاب شدند. برای اندازه گیری قدرت ایزومتریک و دامنه حرکتی از قدرت سنج دستی و گونیامتر استفاده شد. برای اندازه گیری ثبات عملکردی اندام فوقانی از دو آزمون Y و پرتاب توپ طبی استفاده شد. جهت تجزیه تحلیل داده ها از آزمون های آماری تحلیل واریانس یک طرفه، بونفرونی، کای _ اسکوئر و آزمون ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایح این مطالعه نشان داد، بین میزان فراوانی اختلالات حرکتی کتف، در پنج پست بازی تفاوت معنی داری وجود دارد. علاوه بر این ارتباط معنی داری بین اختلالات حرکتی کتف و پست های بازی والیبال وجود داشت. ( 001/0 = P) الگوی حرکتی متفاوت در پست های بازی باعث تفاوت در نمره ثبات عملکردی و بکارگیری عضلات خاص در هر پست بر نسبت طول و قدرت عضلات تاثیر گذار بوده است. با توجه به نتایج این تحقیق انجام الگوهای حرکتی تکراری در ورزش والیبال در طولانی مدت باعث بر هم خوردن تعادل نسبت طبیعی قدرت، دامنه و ریتم در مفصل شانه شود.

انگیزش باعث می شود انسان ها با افزایش توجه، تسهیل حرکات بدنی سریع تر و تقویت رفتارهایی که منجر به دستیابی به هدف می شود، به اهداف مورد نظر خود دست یابند. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر تغییرات انگیزشی و تمرینات بینایی بر مهارت-های بینایی، موج آلفا و یادگیری مهارت گلف بود. 60 دانشجوی دختر با میانگین (سن 3/2±2/22) سال در یک طرح تحقیق نیمه تجربی حاوی پیش آزمون و پس آزمون شرکت کردند. آزمودنی ها پس از اجرای پیش آزمون به طور تصادفی در گروه های آزمایش و کنترل قرار گرفتند. جهت مداخله در گروه های آزمایشی از مداخلات رفتاری محیط حامی نیاز و تمرینات بینایی ریون و گیبور استفاده شد. قبل و بعد از برنامه تمرینی، آزمون های بینایی (حرکات ساکادی، هماهنگی چشم - دست و بینایی پیرامونی) از آزمودنی ها به عمل آمد. موج آلفا با استفاده از دستگاه نوروفیدبک دو کاناله ثبت شد. عملکرد شرکت کنندگان نیز به صورت خطای شعاعی ضربات پات گلف ثبت شد. داده ها با استفاده از تحلیل کواریانس چند متغیره تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین چهار گروه در نمرات پس آزمون مهارت های بینایی، آلفا و عملکرد تفاوت معناداری وجود داشت (05/0< p). نتایج آزمون تعقیبی بونفرونی بیانگر اثربخشی بهتر و بیشتر مداخلات رفتاری حامی نیاز به همراه تمرینات بینایی بر مهارت های بینایی، موج آلفا و عملکرد گلف بود. یافته های اخیر از ادبیات پژوهشی در این زمینه حمایت می کند که انگیزش ناشی از محیط حامی- نیاز از طریق رضایت از نیازهای اساسی روان شناختی به همراه تمرینات بینایی با محدود کردن دامنه توجه بر پردازش بینایی و تمرکز توجه به محرک های بینایی مؤثر است.

هدف از این پژوهش، مشاهده آثار ارایه بازخورد زیستی رسانایی پوست بر عملکرد تیراندازان ماهر بود. شرکت کنندگان، 10 تیرانداز داوطلب و ماهر رشته تفنگ بادی بودند که به تعداد مساوی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. گروه تجربی، پس از شرکت در پیش آزمون تیراندازی، در آموزش و تمرین بازخورد زیستی رسانایی پوست و نیز پنج جلسه تمرین تیراندازی همراه با دریافت بازخورد رسانایی پوست شرکت کرد. گروه کنترل پس از شرکت در پیش آزمون، تمرینات همیشگی خود را اجرا نمود. سپس هر دو گروه در پس آزمون تیراندازی و یک هفته بعد در آزمون انتقال شرکت کردند. نتایج آنالیز واریانس یک سویه نشان داد که، عملکرد تیراندازان گروه تجربی در پس آزمون و آزمون انتقال افزایش معناداری نسبت به پیش آزمون داشته است. همچنین نتایج آزمون ارزیابی استرس نشان داد که توانایی تعدیل انگیختگی تیراندازان گروه تجربی در انتهای دوره، نسبت به ابتدای آن، بهبود معناداری داشته است. به نظر می رسد، تمرین تیراندازی همراه با دریافت بازخورد رسانایی پوست موجب نوعی یادگیری در تنظیم انگیختگی قبل از هر شلیک و در نتیجه خود تنظیمی تیراندازان در ارایه پاسخ مناسب به انگیختگی شده، و نهایتاً عملکرد آن ها بهبود یافته است. به طور خلاصه، نتایج این تحقیق نشان داد که، عملکرد ورزشی از طریق دستگاری سطح انگیختگی و ارایه بازخورد افزوده زیستی بهبود می یابد.