درخت حوزه‌های تخصصی

هدف پژوهش شناسایی چالش های پذیرش مقالات حوزه علوم ورزشی در نشریات معتبر بین المللی (با تاکید بر وب او ساینس و اسکوپوس) بود. برای تحقیق از روش کیفی استفاده شد. از روش نمونه گیری هدفمند از روش اشباع نظری 12 نفر از سردبیران نشریات معتبر بین المللی نمایه شده در وب او ساینس و اسکوپوس انتخاب و از طریق مصاحبه های اکتشافی و نیمه ساختارمند، اطلاعات لازم حاصل گردید. از روش های مختلف کدگذاری و به روش های کدگذاری، باز، کدکذاری محوری و نهایتاً کد گذاری انتخابی صورت گرفت و اطلاعات با توجه به اهداف و سوالات تحلیل و تفسیر گردید. در مرحله ی اول کدگذاری باز، تمامی نکات قابل استخراج مصاحبه استخراج کردید و برای مرحله ی دوم یعنی کدگذاری مرحله ای تحلیل شده اند که در این مرحله نیز دسته بندی انجام گردید. در مرحله ی سوم کدگذاری انتخابی، سه کد مرتبط با چالش های پذیرش مقالات ورزشی در نشریات معتبر بین المللی بدست آمده است که شامل کیفیت ظاهری مقالات، کیفیت محتوایی مقالات و حرفه ای نویسی می باشد. امید است با در نظر گرفتن این موارد بتوان به چالش های پذیرش مقالات در حیطه ی علوم ورزشی در نشریات معتبر بین المللی مرتبط غلبه کرد..

تمرینات تناوبی ممکن است آثار حفاظتی قلب در برابر مرگ سلولی را با چالش مواجه کند، با این حال نقش حفاظتی تمرینات ورزشی در پیشگیری از آپوپتوز ناشناخته است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرین تناوبی فزاینده بر آپوپتوز بافت قلب رت های جوان بود.30 سر موش صحرایی نر ویستار جوان به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. برنامه تمرین شامل 6 هفته تمرین تناوبی به مدت 6 جلسه در هفته، هر جلسه 30 دقیقه با سرعت 25 تا 70 متر بر دقیقه با 10 تکرار 1 دقیقه ای و استراحت فعال دودقیقه ای بود. 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی نمونه برداری از قلب انجام گرفت. برای مطالعه آپوپتوزی ساختار بافت قلب، در محلول فیکساتیو فرمالین 10 درصد قرار داده شد. برای تشخیص سلول های آپوپتوزی، از روش غیر رادیواکتیو نشاندار و تجزیه وتحلیل آماری با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی بن فرونی در سطح معنا داری (005/0P≤) انجام گرفت.نتایج ایمونوهیستوشیمی نشان داد 6 هفته تمرین تناوبی فزاینده موجب افزایش 200و 320 درصدی معنا دار (001/0P≤) آپوپتوز گروه تمرین در مقایسه با گروه کنترل شش هفته و گروه پایه شد. با توجه به ترسیم بدیع برهم کنش وابسته به سن در این مطالعه که به فعال سازی مسیر آپوپتوزیس در پی تمرینات تناوبی فزاینده منجر شد، بروز چنین واکنشی در کودکان و نوجوانان روشن نیست و نیازمند مطالعات آینده است، بنابراین توجه به ملاحظات تمرینی در طراحی تمرینات تناوبی برای آنان ضروری است.

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثر بازی های بومی محلی و حیاط پویا بر کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی کودکان 8 تا 12 ساله بود. آزمودنی ها 60 دانش آموز دبستانی پسر با میانگین و انحراف معیار سنی 43/2 ± 32/10 سال بودند. اجرای این پژوهش شامل چهار مرحله پیش آزمون و تمرینات به دو شیوه بازی های بومی-محلی و حیاط پویا، پس آزمون و آزمون پیگیری بود. متغیرهای وابسته شامل کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی بود که بهترتیب از ابزارهای تکلیف معکوس، سواد بدنی کانادا، پرسشنامه خودکارامدی تحصیلی برای ارزیابی آنها استفاده شد. بازی های بومی-محلی شامل آموزش براساس دوازده بازی بومی-محلی بود که بیشتر بر حرکت و تعامل بین فردی تکیه داشتند. علاوه بر این، گروه کنترل تمرینات حیاط پویا را که شامل برخی از حرکات از پیش تعیین شده بود، انجام دادند. پس از اطمینان از توزیع طبیعی داده ها، توسط آزمون شاپیرو-ویلک، از آمار توصیفی و روش های آماری آزمون تحلیل واریانس مرکب 3*2 و آزمون تعقیبی بنفرونی استفاده شد. نتایج نشان داد مقادیر کارکرد شناختی برای گروه تمرینات بازی های بومی محلی به نسبت گروه کنترل بیشتر بود (001/0; P=49/14F=). در ضمن سواد بدنی گروه بازی های بومی محلی افزایش بیشتری نسبت به گروه کنترل داشت (001/0; P=53/70F=). علاوه بر این، امتیازات پیشرفت تحصیلی برای گروه بازی های بومی محلی و کنترل در مرحله پس آزمون به نسبت پیش آزمون افزایش یافته بود (01/0; P=44/34F=)، اما این افزایش در گروه بازی های بومی محلی بیشتر بود (03/0; P=17/2t=). نتایج پژوهش حاضر، بازی های بومی محلی را به عنوان مدلی بهتر در مقایسه با مدل حیاط پویا، برای بهبود کارکرد شناختی، سواد بدنی و پیشرفت تحصیلی کودکان، پیشنهاد می کند.

خلاقیت یکی از مهم ترین متغیرهایی است که موفقیت ورزشی یک فرد را تضمین می کند و همچنین برای ادامه فعالیت بدنی در افراد مبتدی مهم است. هدف این مطالعه نقش استراتژی های آموزشی یادگیری حرکتی بر خلاقیت تیمی فوتبالیست های مبتدی بود. شرکت کنندگان این مطالعه 66 نفر از دانشجویان پسر دانشگاه های تهران بودند (49/27±68/2) که داوطلبانه در این مطالعه شرکت داشتند. همه آن ها مبتدی بودند که با نظر متخصص این موضوع تائید شد. شرکت کنندگان به صورت تصادفی در گروه های آموزش خطی، غیرخطی و افتراقی جای داده شدند و به مدت سه ماه هر هفته دو جلسه تمرین کردند. هر گروه توسط مربی خاص خودش تمرین داده شد. پس از مداخلات هر گروه یک بازی انجام دادند و خلاقیت شرکت کنندگان با تحلیل فیلم و نظر دو متخصص بررسی شد. نتایج با توجه به نادر بودن اعمال شناسایی شده به صورت توصیفی گزارش شده است. یافته ها نشان می دهد خلاقیت گروهی که به روش غیرخطی تمرین کردند بیشتر از دو گروه دیگر است و همچنین خلاقیت گروه افتراقی بیشتر از گروه خطی بود. این نتایج با استناد به دیدگاه پویایی بوم شناختی استفاده از دست کاری قیود را برای ارتقا خلاقیت تیمی به خاطر اکتشافی بودن و کمک به حل چالش های حرکتی مفید می داند و برای مربیان، معلمان و مدرسان تربیت بدنی توصیه می شود. البته استفاده ازاین روش نیاز به تخصص و خلاقیت خود مربی هم دارد.

هدف پژوهش حاضر بررسی تعیین تأثیر مکمل کراتین به همراه دو نوع ریکاوری داخل و خارج آب بر پروتئین واکنشی c (CRP) و مالوندی آلدئید (MDA) به ترتیب به عنوان شاخص های التهاب سیستمیک و پراکسیداسیون لیپیدی و همچنین رکورد شنا در زنان شناگر تمرین کرده بود. در این مطالعه نیمه تجربی، 16 زن شناگر تمرین کرده به طور تصادفی به دو گروه ریکاوری فعال داخل و خارج آب تقسیم شدند و شش وهله شنای سرعتی 50 متر با فاصله استراحتی 120 ثانیه ای را به صورت فعال در داخل و خارج آب در قبل و پس از 6 روز مکمل گیری کراتین اجرا کردند. آنالیز واریانس سه طرفه نشان داد اجرای 6 وهله شنای سرعتی موجب افزایش معنادار MDAو CRP شد (001/0=P). اگرچه نوع ریکاوری (داخل یا خارج آب) تأثیر معناداری بر MDA و CRP و همین طور عملکرد شنای سرعتی نداشت، مصرف مکمل کراتین موجب کاهش معنادار MDA (018/0=P) و بهبود عملکرد شنا (006/0=P) در هر دو گروه ریکاوری شد. به نظر می رسد که استراتژی ریکاوری تخصصی و غیرتخصصی تأثیری بر مهار التهاب و استرس ناشی از تمرینات HIIT ندارد، اما کاربرد مکمل کراتین می تواند استرس سیستمیک ناشی از تمرینات HIIT را کاهش دهد و عملکرد شنای سرعتی راحفظ کند.

این پژوهش با هدف ارائه الگوی پارادایمی توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران انجام شد. این پژوهش مبتنی بر پارادایم تفسیری-برساختی بود و از لحاظ ماهیت جزو پژوهش های اکتشافی-بنیادی بود که با استفاده از رویکرد کیفی و راهبرد گراندد تئوری یا نظریه داده بنیاد انجام شد. خبرگان دانشگاهی، صاحب نظران علمی در حوزه های کارآفرینی و به خصوص کارآفرینی زنان و کارآفرینی ورزشی، اقتصاد و مدیریت ورزشی، مدیران و مالکان کسب وکارهای ورزشی و نیز زنان کارآفرین در حوزه های گوناگون جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند که 21 نفر از آن ها با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند به عنوان اعضای نمونه انتخاب شدند. در این مطالعه برای گردآوری داده ها از دو روش کتابخانه ای (مرور کتب، مقالات، پایان نامه ها، اسناد و گزارش های رسمی و ...) و میدانی (مصاحبه با اعضای نمونه پژوهش) استفاده شد. تجزیه وتحلیل داده ها براساس نظریه داده بنیاد و در سه گام شامل کدگذاری باز، کدگذاری محوری و مرحله نظریه پردازی یا کدگذاری انتخابی با استفاده از نرم افزار ATLAS.ti انجام شد. براساس یافته های پژوهش، این موارد شناسایی شد: شرایط علّی (شامل ویژگی ها و مهارت های شخصیتی، ویژگی های کارآفرینانه، عوامل انگیزشی، مهارت های مدیریتی، مهارت های ارتباطی، توانمندی های مالی، توانایی های بازاریابی، مهارت های فناورانه و فنی-تخصصی، عوامل حمایتی و امکانات و ظرفیت ها، تجربه)، عوامل زمینه ای (شامل زیرساخت ها و بسترها، عوامل قانونی_نهادی، عوامل اقتصادی، زمینه شخصی و عوامل فرهنگی-اجتماعی)، عوامل مداخله گر (شامل عوامل جنسیتی، شرایط خانوادگی و فردی و شرایط محیطی)، راهبردها (شامل اقدامات مالی-اقتصادی، اقدامات تشویقی-ترغیبی و حمایتی، اقدامات سیاسی-قانونی و سیاست گذاری، آموزش و پژوهش، توسعه توسعه ارتباطات و فناوری) و پیامدهای توسعه کارآفرینی ورزش زنان ایران (شامل پیامدهای اقتصادی، پیامدهای اجتماعی و پیامدهای ورزش و سلامت).

هدف پژوهش حاضر، مقایسه اثر سبک های فرزند پروری بر مهارت های حرکتی بنیادی کودکان پنج تا شش ساله بود. تعداد 110 کودک از مهد کودک های تهران، به صورت خوشه ای چندمرحله ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. سبک های فرزند پروری مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه ازطریق پرسش نامه سبک های فرزند پروری رابینسون و مهارت های حرکتی بنیادی ازطریق آزمون رشد حرکتی درشت سنجیده شدند. نتایج نشان داد که اثر سبک های فرزند پروری بر مهارت های حرکتی بنیادی با توجه به جنسیت متفاوت است؛ به طوری که عملکرد پسران در سبک فرزند پروری سهل گیرانه و عملکرد دختران در سبک فرزند پروری مستبدانه بهتر بود ( P < 0.05 )؛ بنابراین، با توجه به ارتباط سبک های فرزند پروری و مهارت های حرکتی بنیادی کودکان، باید اقداماتی در جهت افزایش آگاهی والدین درزمینه نحوه تربیت فرزندانشان انجام شوند.

اقتصاد ایران همیشه از نوسانات نرخ ارز متأثر بوده است. این پژوهش به تبیین ارتباط بین اثرهای نرخ ارز بر شاخص قیمت کالاهای ورزشی طی دوره زمانی سال های 1393- 1371 پرداخت. پژوهش حاضر، به لحاظ هدف نظری و کاربردی بود و به لحاظ روش پژوهش، ازنوع تحلیلی- توصیفی بود. روش جمع آوری آمار و اطلاعات در این مطالعه به صورت اسنادی و کتابخانه ای بود. متغیر شاخص قیمت واردات کالاهای ورزشی به همراه متغیرهای توضیحی تولید ناخالص داخلی، شاخص قیمت مصرف کننده، بازبودن تجاری و هزینه نهایی شرکای تجاری و نرخ ارز اسمی وارد مدل شدند. آمار مربوط به متغیرهای توضیحی پژوهش از سایت بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران، صندوق بین المللی پول و گمرگ جمهوری اسلامی ایران گردآوری شد. برای تحلیل داده ها از نرم افزار ایویوز نُه استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین نرخ ارز و شاخص قیمت واردات کالاهای ورزشی در ایران وجود دارد؛ اما درطی دوره موردبررسی، میزان انتقال اثر نرخ ارز به قیمت وارداتی کالاهای ورزشی ناقص و 76/0 است. متغیر هزینه نهایی شرکای تجاری و درجه بازبودن تجاری اثر مثبت و معناداری بر قیمت واردات کالاهای ورزشی دارند؛ اما اثر شاخص قیمت مصرف کننده معنادار نیست؛ بنابراین، افزایش حجم تجارت کالاهای ورزشی در آثار انتقالی تغییرات نرخ ارز به قیمت واردات کالاهای ورزشی کمک می کند.

هدف از پژوهش حاضر، تحلیل ابعاد هم افزایی عملکرد مدیریتی در توسعه و توانمندسازی فدراسیون های ورزشی است. پژوهش حاضر کاربردی و توصیفی همبستگی است. جامعه آماری پژوهش 50 نفر از مدیران فدراسیون های ورزشی بودند و به صورت هدفمند انتخاب شدند. ابزار اصلی پژوهش پرسشنامه محقق ساخته هم افزایی براساس مطالعات باتمان (2002) در خصوص هم افزایی تیمی و مطالعات ایوانز و جارویس (1986) در خصوص گروه گرایی و مطالعات لاک و کرافورد (2000) و سونگ (2008) در خصوص توسعه سازمانی بود که روایی صوری و محتوایی آن با استفاده از نظر خبرگان مدیریت ورزشی و روایی سازه با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و پای ایی پرسشنامه با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ (93/0) تعی ین شد. یافته های پژوهش با استفاده از معادلات ساختاری و تکنیک های آماری نشان داد که تعامل و همکاری با ضریب مسیر (81/0)، مشارکت (76/0)، شبکه (76/0)، اعتماد (75/0)، شناخت (73/0) و تسهیل گری (71/0) تأثیر مثبت، مستقیم و مؤثری در توسعه فدراسیون های ورزشی دارند. بنابراین، چهار ستون اصلی توسعه فدراسیون های ورزشی شامل راهبردها، استفاده مؤثر از فناوری های نوین، مهندسی مجدد ساختار تشکیلاتی با رویکرد چابک سازی فدراسیون و در نهایت اصلاح فرهنگ و هنجارها با هدف توازن میان راهبردها و نگرش جامعه ورزشی، با هم افزایی، قابل حصول تر، کم هزینه تر و سریع تر خواهد شد.

مقدمه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سرسختی ذهنی و خودشفقتی در تکواندوکاران نوجوان نخبه و غیرنخبه بود. روششناسی: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی و جامعه آماری آن تمامی تکواندوکار نوجوان لیگ (دسته یک و برتر) در سال 1397 بودند. در این پژوهش 150 مرد (75 نخبه و 75 غیرنخبه) بهصورت نمونه گیری تصادفی بررسی شدند و مقیاسهای سرسختی ذهنی در ورزش (شیرد و همکاران، 2009) و خودشفقتی (رایس و همکاران، 2010) را تکمیل نمودند. داده ها از طریق آزمون های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه بهروش همزمان و تحلیل واریانس یک طرفه (آنوا) تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد که بهطور معناداری بین سرسختی ذهنی و خودشفقتی همبستگی وجود دارد و ابعاد سرسختی ذهنی (اطمینان، پایداری و کنترل) تغییرات خودشفقتی را تبیین می کند (001/0>p). بهعلاوه، تحلیل دادهها نشان داد که در مقایسه با گروه غیرنخبه، تکواندوکاران نخبه سرسختی ذهنی بالاتری دارند و به میزان بیشتری از راهبردهای خودشفقتی استفاده می کنند (001/0>p). نتیجه گیری: براساس یافته های پژوهش حاضر به نظر می رسد، ویژگی سرسختی ذهنی نقش مؤثری در خودشفقتی تکواندوکاران نوجوان ایفاء می کنند و تقویت راهبردهای خودشفقتورزی می تواند برای پی ریزی مداخلات و برنامه های آموزشی سرسختی ذهنی تکواندوکاران به ویژه سطح غیرنخبه مورد توجه قرار گیرد.

هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر نوع کانون توجه و فراوانی بازخورد بر دانش آشکار و یادگیری پرتاب آزاد بسکتبال بود. تعداد 50 دانش آموز به روش نمونه گیری دردسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. بعد از اجرای پیش آزمون، آزمودنی ها به روش تصادفی در پنج گروه آزمایشی (بازخورد تمرکز درونی با فراوانی 100 درصد، بازخورد تمرکز درونی با فراوانی 33 درصد، بازخورد تمرکز بیرونی با فراوانی100 درصد، بازخورد تمرکز بیرونی با فراوانی 33 درصد و کنترل) قرار گرفتند. در مرحله اکتساب، گروه های آزمایشی شش دسته 10 کوششی (هر روز دو دسته 10 کوششی و درمجموع، 60 کوشش) در یک هفته و در سه جلسه آموزش انجام دادند؛ به طوری که  کانون توجه مرتبط با بازخورد (درونی یا بیرونی) را با فراوانی (33 درصد یا 100 درصد) دریافت کردند. بعد از 72 ساعت، آزمون های یادداری و انتقال با دسته های 10 کوششی و سنجش دانش آشکار آزمودنی ها انجام شد. دقت پرتاب با روش هاردی و پارفیت (1991) و دانش آشکار ازطریق پرسش نامه ارزیابی شد. براساس نتایج، تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر تأثیر معنا دار دسته کوشش را در همه گروه های آزمایشی پژوهش به جز گروه کنترل نشان داد ( 0.05 > P ). تفاوت معناداری بین گروه های پژوهش در آزمون های یادداری و انتقال مشاهده شد ( 0.05 > P ). بین نوع دانش آشکار گروه های تمرکز بیرونی و درونی تفاوت معنا داری بود ( 0.05 > P )؛ اما بین تعداد آن ها تفاوت معنا داری وجود نداشت ( 0.05 <  .(P یافته ها نشان داد که در گروه های بازخورد تمرکز بیرونی، تجمع معنادار دانش آشکار بیرونی مانع از تجزیه فرایندهای خودکار می شود.

هدف تحقیق حاضر تحلیل اهمیت عملکرد ویژگی های مسیرهای دوچرخه موثر بر تصمیم دوچرخه سواری با کاربرد مدل IPA بود. روش تحقیق توصیفی از نوع تحلیلی بود. جامعه آماری تحقیق حاضر را کلیه کاربران سیستم اشتراک دوچرخه شهر اصفهان تشکیل داده بودند که به روش نمونه گیری در دسترس 384 نفر به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. ویژگی های مسیر دوچرخه با بررسی دقیق ادبیات و پیشینه تحقیق شناسایی و جهت طراحی پرسشنامه تحقیق استفاده شدند. روایی پرسشنامه توسط نظر 10 نفر از متخصصین و صاحبنظران بررسی و پایایی آن از طریق ضریب آلفای کرونباخ بررسی که ضریب آلفا برای پرسشنامه مذکور در بعد اهمیت (93/0) و در بعد عملکرد (94/0) محاسبه شد. تجزیه و تحلیل داده ها توسط روش های آمار توصیفی و آمار استنباطی انجام گرفت. نتایج تحقیق نشان داد تمام 34 ویژگی مسیرهای دوچرخه در ناحیه "تمرکز بر آن" قرار گرفتند که این ویژگی ها نیازمند اقدام اصلاحی فوری بوده و از این لحاظ در اولویت بالایی قرار دارند.

هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی اثرهای ترکیب توانمندسازی پس فعالی ( PAP ) و تحریک فراجمجمه ای و نویز تصادفی ( tRNS )، بر حداکثر فعالیت عضلات در آزمون MVIC و انتگرال الکترومیوگرافی در آزمون نگه داشتن پای راست در حالت باز روی دستگاه بدن سازی بود. در این مطالعه، 10 دانشجوی ورزشکار از رشته های کشتی، دوومیدانی و والیبال با میانگین سنی 1/29 سال به صورت داوطلبانه شرکت کردند. آن ها در چهار جلسه مجزا و با فاصله 24 ساعت، یکی از چهار پروتکل گرم کردن معمول و دریافت tRNS ساختگی (گروه کنترل)، گرم کردن معمول و دریافت tRNS ، گرم کردن معمول و اجرای یک نوبت حرکت جلو پا با پای راست روی دستگاه بدن سازی و گرم کردن معمول و دریافت tRNS به همراه اجرای یک نوبت حرکت جلو پا با پای راست روی دستگاه بدن سازی را اجرا کردند. درهنگام اجرای آزمون ها، هم زمان سطوح فعالیت امواج مغزی و عضلات پهن خارجی، راست رانی و پهن داخلی پای راست، به ترتیب با استفاده از الکتروانسفالوگرافی و الکترومیوگرافی ثبت شدند. نتایج نشان دهنده افزایش معنادار توان مطلق امواج مغزی تنها در کانال Cz در هر سه روز پس آزمون نسبت به پیش آزمون در هر دو آزمون MVIC ( P = 0.001 ) و نگه داشتن پای راست در حالت باز روی دستگاه بدن سازی ( P = 0.001 ) بود. مقادیر حداکثر فعالیت عضلات هدف در آزمون MVIC و مقادیر IEMG عضلات هدف در آزمون نگه داشتن پای راست در حالت باز روی دستگاه بدن سازی، حاکی از افزایش معنادار در هر سه روز پس آزمون نسبت به پیش آزمون در هر سه عضلات هدف بود ( P = 0.001 ). مدت زمان نگه داشتن پای راست در حالت باز روی دستگاه بدن سازی، به صورت چشمگیری در هر سه روز پس آزمون نسبت به پیش آزمون افزایش یافت ( P = 0.001 ). به نظر می رسد به کارگیری tRNS ، PAP و ترکیب این دو با یکدیگر پس از گرم کردن نسبت به گرم کردن به تنهایی، سبب افزایش فعالیت مغزی، حداکثر فعالیت عضله، انتگرال الکترومیوگرافی و مدت زمان نگه داشتن پای راست در دو آزمون نام برده می شود که دراین میان، ترکیب tRNS و PAP به مراتب دارای اثرهای هم افزایی در مقایسه با این دو روش به تنهایی است.

هدف پژوهش حاضر، مقایسه مداخله های مربی محور و والدین محور بر رشد مهارت های حرکتی کودکان هفت تا 10 سال با اختلال هماهنگی رشدی بود. تعداد 84 کودک دختر و پسر از هشت مدرسه ابتدایی مناطق چهار، هشت و 13 تهران که توسط پرسشنامه اختلال هماهنگی رشدی دارای اختلال تشخیص داده شده بودند، به صورت تصادفی در سه گروه مداخله مربی محور، مداخله والدین محور و کنترل قرار گرفته و دو گروه تجربی به مدت 12 هفته، 36 جلسه، هر جلسه 45 دقیقه، مهارت های مربوطه را تمرین کردند. تمامی شرکت کنندگان قبل و بعد از مداخله توسط مجموعه ارزیابی حرکتی کودکان- نسخه دوم مورد آزمون قرار گرفتند. تحلیل نتایج با آزمون های مانکوا و آنکوا مشخص ساخت هر دو گروه تجربی به شکل معناداری در نمره کل رشد حرکتی (05/0p≤) و مؤلفه های آن (چالاکی دستان، تعادل، هدف گیری و دریافت) نسبت به گروه کنترل نمره بهتری داشتند (017/0p≤) و البته گروه مربی محور در مؤلفه هدف گیری و دریافت نسبت به گروه والدین محور عملکرد بهتری داشت (05/0p≤) که به تأثیر مثبت محیط گروهی اشاره می کند. به طور خلاصه، هرچند هر دو مداخله به بهبود رشد حرکتی کودکان با اختلال هماهنگی رشدی کمک می-کنند، اما مداخله مربی محور در برخی عوامل رشد مهارت های حرکتی فواید بیشتری دارد.

هدف این پژوهش طراحی مدل مدیریت کیفیت نظام آموزش تربیت بدنی و ورزش در مدارس بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی، از حیث ماهیت توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش تمامی استادان مدیریت ورزشی، معاونان و کارشناسان وزارت آموزش و پرورش و معلمان تربیت بدنی و ورزش بودند و نمونه آماری به صورت در دسترس انتخاب شدند. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد و روایی صوری پرسشنامه توسط صاحب نظران (14 نفر)، تأیید شد. همچنین پایایی آن با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ (99/0) و پایایی ترکیبی محاسبه شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها و بررسی برازش مدل از مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار PLS3-SPSS24 استفاده شد. نتایج نشان داد که برنامه ریزی کیفیت آموزش اثر معنا داری بر فرایند برنامه آموزشی (31/62) دارد، اما بر نتایج (20/1) آن به طور مستقیم اثر ندارد. همچنین متغیر فرایند به طور مستقیم اثر معنا داری بر نتایج برنامه آموزشی دارد (05/11). نتایج فرضیه میانجی نیز حاکی از این بود که برنامه ریزی کیفیت آموزشی بر نتایج آن از طریق متغیر میانجی فرایندها اثر معناداری دارد (13/11). بنابراین می توان گفت که با استفاده از رویکرد سیستمی (توجه به ورودی ها؛ فرایندها و خروجی های سیستم) به منظور ارتقای تضمین کیفیت آموزش درس تربیت بدنی و ورزش گام برداشت و تمام این فرایندها را به صورت سیستم یکپارچه و مرتبط در نظر گرفت تا بتوان به نتایج مطلوبی در این زمینه دست یافت.

هدف از پژوهش حاضر، پیش بینی گرایش به عضلانی شدن برحسب نگرش عضلانی، وابستگی به تمرین و نگرش به مصرف مواد نیروزا در میان مردان ورزشکار بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه ورزشکاران شهر تهران در سال (1395) تشکیل دادند که از میان آن ها برمبنای نمونه گیری دردسترس، 240 ورزشکار به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها از طریق پرسش نامه های گرایش به عضلانی شدن، وابستگی به تمرین، نگرش به عضلانی بودن و نگرش به ارتقای عملکرد مبتنی بر مصرف مواد نیروزا جمع آوری شد. تحلیل داده ها نشان می دهد که سه متغیر نگرش عضلانی، وابستگی به تمرین و نگرش به مصرف مواد نیروزا می تواند گرایش به عضلانی شدن را در ورزشکاران پیش بینی نماید .به طورکلی، به منظور کاهش تأثیرات منفیگرایش به عضلانی شدن در ورزشکاران و نیز افزایش آگاهی متصدیان ورزشی،شناساییسه عامل پیش بینی کننده آن؛ یعنی نگرش عضلانی، وابستگی به تمرین و نگرش به مصرف مواد نیروزا توصیه می گردد.

مطبوعات ورزشی ازجمله رسانه های نوشتاری مهم در جامعه هستند. ازآنجاکه تیتر روزنامه به دلیل ارائه تصویری کلی از یک ماجرای خبری، اهمیت نسبی و طبقه بندی آن، برداشتی را برای مخاطبین فراهم می سازد، اکثر افراد نگاهی به آخرین تیترهای روزنامه ها و مجلات ورزشی دارند. شم زبانی و آگاهی افراد از معانی حقیقی و تحت اللفظی واژه ها در جملات و عبارات به کاررفته در بسیاری از موارد به آن ها کمک می کند تا در درک مفهوم نوع زبان مختص به آن ورزش مشکلی نداشته باشند. روش پژوهش این مقاله از نوع توصیفی- تحلیلی است و تیترهایی از شهرآورد دو تیم پرسپولیس و استقلال از چند نشریه ورزشی به صورت هدفمند انتخاب شده و بر اساس رویکرد تحلیل گفتمان انتقادی ون لیون موردبررسی قرار گرفتند. پرسش های اساسی این پژوهش عبارت است از این که نویسنده در انتخاب تیترهای ورزشی از چه راهبردهای زبان شناختی استفاده نموده است و در لایه های زیرین این تیترها چه نکته های فرهنگی، اجتماعی و ایدئولوژیک نهفته است. یافته های این تحقیق حاکی از آن است که تیترها به میزان پوشیدگی و ابعاد مخفی گونه زبان بر اساس مؤلفه های معنایی نظیر طرد و جذب و زیرشاخه های آن ها، دربردارنده خصوصیات جامعه شناختی و ایدئولوژیک هستند.

تصویر بدنی سازه ای چند بُعدی است و شامل اجزای ادراکی، نگرشی، رفتاری و بازخورد جامعه از بدن فرد است. هدف این پژوهش، بررسی ارتباط نگرانی از تصویر بدنی با ادراک از بدن و قصد تمرین زنان بود. نمونه آماری پژوهش 384 نفر از زنان در استان های خراسان، سمنان و البرز بودند. پرسش نامه نگرانی از تصویر بدنی، مقیاس های مراحل تغییر رفتار تمرینی، مقیاس قصد تمرین، مقیاس تصویر بدنی و شاخص توده بدن استفاده شدند. یافته ها نشان داد نگرانی از تصویر بدنی و بدن ادراک شده، نقش اصلی در تعیین مراحل تغییر رفتار تمرینی زنان دارند، همچنین قصد تمرین و نارضایتی ظاهری زنان در مراحل تغییر رفتار تمرینی متفاوت بود. نگرانی از تصویر بدنی و ادراک نادرست از بدن، احتمالا در عدم تمرین یا رفتارهای نادرست تمرینی نقش دارد و کمک به ایجاد ادراک درست از بدن می تواند راهکارهای منطقی تری را برای برنامه های سلامت و تناسب اندام پیش روی زنان بگذارد.

هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی مدل تأثیر ابعاد فعالیت های رسانه های جمعی بر گرایش به ورزش همگانی در شهر تهران بود. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و با توجه به ماهیت موضوع و اهداف پژوهش، جزی پژوهش های توصیفی از نوع پیمایشی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر، شامل کلیه استفاده کنندگان از مراکز ورزشی و تندرستی شهر تهران بودند که جهت نمونه گیری از روش خوشه ای استفاده شده است. ابتدا شهر تهران به پنج منطقه شمال، جنوب، شرق، غرب و مرکز تقسیم بندی شد. سپس از هر یک از این مناطق پنج گانه 70 نفر به صورت تصادفی (حجم نمونه آماری کل برابر با 350 نفر) انتخاب شدند. برای سنجش ابعاد فعالیت رسانه های جمعی از پرسشنامه ی طراحی شده توسط مرادی (1390) و برای سنجش گرایش به ورزش همگانی از پرسشنامه طراحی شده توسط گروه پژوهش استفاده گردید. روایی صوری سؤالات توسط صاحب نظران دانشگاهی مورد تائید قرار گرفت و ضریب آلفای کرونباخ نیز نشان از پایایی قابل قبول برای سؤالات پژوهش داشت. در ادامه جهت بررسی سؤالات پژوهش از ضریب استاندارد و اعداد معناداری استفاده گردید که نتایج حاصل از این مدل نشانگر تأثیر فعالیت های رسانه های جمعی و ابعاد آن بر گرایش به ورزش همگانی در شهر تهران داشت. شاخص های برازندگی نیز نشان داد که مدل، با داده ها برازش نسبی و مناسبی دارد. درنتیجه با توجه به یافته های حاصل از این مدل کارشناسان رسانه ای و ورزشی می توانند با نوآوری در برنامه های خود و ایجاد انگیزه، سطح مهارت و عملکرد ورزشی آحاد مختلف مردم را بهبود بخشند.