درخت حوزه‌های تخصصی

در مطالعات توجه به ساختار و شکل زبان، میزان جذب به عنوان نشانگر تاثیر فعالیتهای تمرکز بر روی ساختارهای زبان و تسهیل فراگیری آن در درازمدت عنوان شده است. با این حال، تمام مطالعات صورت گرفته در این زمینه بر اساس مشاهدات ضبط شده از کلاسهای ارتباط-محور بوده است. پژوهش حاضر تلاش نوینی برای اندازه گیری میزان جذب با استفاده از برگه های ثبت میزان جذب بر اساس 18 ساعت تعامل ارتباط-محور و معنی-محور بین یک مدرس و زبان آموزان ایشان می باشد. در این راستا، بر اساس داده های ضبط شده تمام موارد توجه پیشگیرانه به ساختار و شکل زبان نشات گرفته از طرف مدرس و یا زبان آموزان و میزان جذب آنها از طرف زبان آموزان شناسایی و دسته بندی شدند. سپس، این یافته ها با میزان جذب ثبت شده توسط زبان آموزان در برگه های جذب مورد مقایسه قرار گرفت. نتایج این تحلیلها نشان داد که میزان جذب در برگه ها نسبت به مقدار آن در مشاهدات شفاهی در مورد ساختارهای زبانی که از طرف معلم مورد تاکید قرار گرفته بود بسیار بیشتر بوده است. اما این موضوع در مورد ساختارهایی که از طرف زبان آموزان به صورت پیشگیرانه مورد توجه قرار گرفته بودند مورد تایید قرار نگرفت. نتایج این پژوهش کمک شایانی به روشن نمودن بیشتر برداشت محققین و مدرسان زبان انگلیسی در مورد ماهیت و میزان واقعی جذب می نماید و زمینه های جدیدی را برای کاوش بیشتر میزان جذب معرفی می نماید.

The current second language (L2) instruction research has raised great motivation for the use of both processing instruction and meaningful output instruction tasks in L2 classrooms as the two focus-on-form (FonF) instructional tasks. The present study investigated the effect of structured input tasks (represented by referential and affective tasks) compared with meaningful output tasks (implemented through text reconstruction cloze tasks) on the acquisition of English nominal clauses (NCs). The study sought to investigate if (1) both input and output instruction would lead to significant gains of knowledge in acquiring NCs, and (2) there were any significant differences between learners' receptive and productive knowledge of nominal clauses. First-year undergraduate students studying at four intact university classrooms participated in the study. The effectiveness of the tasks was determined by a noun-clause recognition test and a sentence combination production test administered both as the pretest and posttest. The results revealed that both processing instruction and meaningful output instruction helped the learners improve their receptive knowledge of grammar effectively; nevertheless, the processing instruction group did not significantly outperform the meaningful output group in their gains of receptive knowledge of grammar. The findings further illustrated that meaningful output instruction group significantly outperformed processing instruction group in their productive knowledge of grammar

Materials evaluation studies have constantly demonstrated that there is no one fixed procedure for conducting textbook evaluation studies. Instead, the criteria must be selected according to the needs and objectives of the context in which evaluation takes place. The speaking skill as part of the communicative competence has been emphasized as an important objective in language teaching. The present study explored the core units of spoken grammar inherent in four widely-used ELT textbooks following McCarthy and Carter’s (2002) classification. A coding scheme was developed to make it possible for the researchers to use the classification in codifying the data. The data were then analyzed to detect the units of spoken grammar inherent in the target textbooks. Results from codification of dialogues and transcripts of audio recordings showed that the units of spoken grammar are not evenly distributed in these ELT textbooks. In addition, a significant difference was found between the textbooks in their inclusion of different categories of the spoken grammar.

Although explicit and implicit knowledge of language learners are essential to theoretical and pedagogical debates in second language acquisition (SLA), little research has addressed the effects of instructional interventions on the two knowledge types (R. Ellis, 2005).This study examined the relative effectiveness of explicit and implicit types of form-focused instruction (FFI) on the acquisition of four morphosyntactic features by four measures of explicit and implicit language knowledge. The measures included: oral elicited imitation, timed and untimed grammaticality judgment, and metalinguistic knowledge tests. A pretest and two posttests were conducted immediately and three weeks after the instructional interventions. Durable effects of FFI on low intermediate Iranian learners were found for the target language forms.In particular, explicit and implicit FFI positively facilitated the development of explicit and implicit knowledge of the target features, both immediately after the instructional interventions and, marginally decreasing, over time. Also, explicit FFI was more effective than implicit FFI as measured by both explicit and implicit knowledge tests. The findings may contribute to understanding of the efficacy of explicit and implicit FFI on L2 learners’ controlled (explicit) and spontaneous (implicit) use of morphosyntactic forms at relatively early stages of L2 acquisition.

Test method facet is one of the factors which can have an influence on the test takers’ performance. The purpose of the current study was to investigate the effects of two different response types, multiple-choice cloze and multiple-choice test, on the pre-intermediate and intermediate test takers’ reading comprehension performance. To this end, 40 pre-intermediate and intermediate learners participated in the study. To counterbalance the practice effect, the participants of the study at both pre-intermediate and intermediate levels were randomly assigned into two groups. For each level, there were two types of tests and two test administrations. Within each level, the two groups took these two tests in a different order. For all participants of the study there were two scores based on multiple- choice cloze and multiple-choice tests. Two Paired sample t tests were separately run to compare the pre-intermediate and intermediate test takers’ performance on multiple-choice cloze and multiple-choice tests. Two independent samples t tests were run to compare the pre-intermediate and intermediate test takers on these two tests. There was no significant difference between the pre-intermediate test takers’ performance on these two types of tests. There was a significant difference between intermediate test takers’ performance on the tests. There was no significant difference between the pre-intermediate and intermediate test takers’ performance on the multiple-choice cloze tests. The intermediate test takers outperformed the pre-intermediate test takers only on the multiple-choice tests. Based on these results it can be concluded that test methods can have an influence on the test takers’ performance, especially at higher proficiency levels and learners may need to have reached a certain level of proficiency to be able to understand the text.

مطالعه حاضر به بررسی تاثیر بالابردن میزان آگاهی از طریق آموزش راهکارهای فراشناختی (طرح ریزی کردن و خود مدیریت کردن) بر روی مهارت خواندن فراگیران ایرانی انگلیسی برای اهداف خاص پرداخت. شرکت کنندگان این تحقیق که دانشجویان مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی بویین زهرا بودند به دو گروه آزمایشی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. هر یک از گروه ها شامل 21 دانشجو بود. در مرحله اول یک آزمون مهارت خواندن به عنوان پیش آزمون به هر سه گروه داده شد. در مرحله دوم دانشجویان در دو گروه آزمایشی در پنج جلسه از آموزش طرح ریزی کردن و خود مدیریت کردن براساس روش CALLAبهره مند شدند در صورتیکه دانشجویان در گروه کنترل آموزشی ندیدند. در مرحله سوم پس از کامل شدن دوره آموزش یک آزمون مهارت خواندن به عنوان پس آزمون به آنها داده شد. براساس تحلیل داده ها دانشجویان در دو گروه آموزشی عملکرد بهتری نسبت به دانشجویان در گروه کنترل از خود نشان دادند. بنابراین نتیجه گیری می شود که آموزش راهکارهای فراشناختی (طرح ریزی کردن و خود مدیریت کردن) تاثیر و نقش بسزایی در مهارت خواندن دانشجویان داشت.

مدرسین زبان انگلیسی از گذشته تا کنون از مقیاس هایی جهت ارزشیابی زبان آموزان بهره گرفته اند که حاصل نظرات و تجربیات شخصی و شهودی متخصصین حوزه آموزش زبان بوده است. از آنجایی که این مقیاس ها از مبنای علمی و تجربی لازم برخوردار نیستند، نمرات و نیز تصمیماتی که در نتیجه استفاده از این مقیاس ها حاصل می شود پایایی و اعتبار لازم را ندارند. با توجه به اهمیت گونه نگارش توصیفی و نظر به این نکته که ادبیات تحقیقی موجود هیچ مقیاس نمره دهی تحلیلی مناسبی جهت ارزشیابی این نوع نگارش ارائه نکرده است، نویسندگان این مقاله از طریق انجام مطالعه ای تلفیقی شامل ۳ فاز اقدام به ایجاد مقیاسی تحلیلی جهت ارزشیابی نگارش توصیفی زبان آموزان کردند. این مطالعه در فاز اول (فاز کمی) اقدام به آنالیز فاکتورهای مربوط به تحلیل ۱۷۲ کارشناس آموزش زبان از گونه نگارش توصیفی و در فازهای دوم و سوم (فازهای کیفی) اقدام به تحلیل محتوای ۲۰ متن توصیفی نوشته شده توسط کارشناسان آموزش زبان و نیز تحلیل محتوای۳۰متن توصیفی نوشته شده توسط زبان آموزان کرد. در نتیجه دو استنباط کلی که در طی این مطالعه صورت گرفت، مقیاس نمره دهی تحلیلی برای ارزشیابی نگارش توصیفی زبان آموزان ایجاد شد. امید است بهره گیری از این مقیاس در آینده منجر به دستیابی به نمرات و همچنین اتخاذ تصمیماتی در مورد زبان آموزان گردد که از پایایی و اعتبار بیشتری نسبت به گذشته برخوردارند.

در تحقیق حاضر، محققان انجام روش های تحقیق اقدام پژوهی(action research) را که در سال های اخیر رنگ و بوی نظام مند به خود گرفته است با استناد به انجام تحقیقی در این قالب به چالش کشیده اند. در پژوهش انجام گرفته بر روی پانزده دانشجوی فارسی زبان در رشته بهداشت (خانواده و محیط)، تدریس نوشتار دانشگاهی در ژانر مقاله نویسی در مدت یک ترم تحصیلی به طریق اقدام پژوهی صورت پذیرفت. مشکلات دانشجویان 1) در انتخاب موضوع و 2) سخن پردازی در موضوعات منتخب آنان دو چالشی بود که سنجش دو نوع روایی را بر اساس مدل اندرسون (1994) شامل روایی فرایندی(process validity) و فروگشا(catalytic) برای محققان دشوار ساخت.

در حیطه ی فراگیری زبان سوم٬ نتایج متناقض تحقیقات نشان می دهد که در میان محققان در مورد مزایا و یا معایب دو زبانگی در فراگیری زبان سوم اجماعی وجود ندارد. بنابراین دغدغه ی اصلی مطالعه حاضر بررسی تفاوت های احتمالی بین دوزبانه ها و تک زبانه ها در خصوص دانش دستور می باشد. این تحقیق تلاشی بود برای بررسی اینکه آیا زبان آموزان تک زبانه فارسی و دوزبانه فارسی- آذری در یادگیری بند نسبی زبان انگلیسی تفاوت معنی داری دارند. برای انجام این مطالعه، در مجموع دویست دانش آموز دختر در حال تحصیل در کلاس دوم دبیرستان به طور تصادفی از دو ناحیه ی آموزش و پرورش شهرهای تبریز و شیراز در ایران انتخاب شدند. تمامی شرکت کننده ها از نظر سطح زبان انگلیسی، جنسیت، و سن همگن بودند. یک آزمون استاندارد تعیین سطح زبان انگلیسی، یک پرسشنامه و دو تکلیفِ ساختارِ نحوی در هر دو گروه اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که تفاوت معنی داری بین زبان آموزان در ارتباط با بند نسبیِ انگلیسی وجود دارد. در نهایت، کاربردهای این پژوهش برای کسانیکه در امر یادگیری و آموزش زبان انگلیسی فعالیت دارند مورد بحث قرار گرفت.