فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۷۰۱ تا ۷۲۰ مورد از کل ۱٬۷۷۰ مورد.
بررسی مقایسه ای و آماری وضعیت انتشار مطبوعات بعد از انقلاب اسلامی
منبع:
رسانه ۱۳۸۰ شماره ۴۸
حوزههای تخصصی:
گونه های زبان فارسی و جایگاه آن در برنامه های رادیویی
منبع:
رادیو ۱۳۸۳ شماره ۲۴
حوزههای تخصصی:
ایستگاه رادیویی FM
منبع:
رادیو ۱۳۸۲ شماره ۲۰
حوزههای تخصصی:
نگاهی به نقش کنونی رادیو در عرصه رسانهها
منبع:
رادیو ۱۳۸۱ شماره ۹
حوزههای تخصصی:
مطبوعات ایران: حبل المتین؛ حکایت روزنامه نگاری همچنان باقی است
حوزههای تخصصی:
ارزیابی ساختاری رادیو بین الملل کانادا
منبع:
رادیو مهر ۱۳۸۶ شماره ۳۸
حوزههای تخصصی:
تلویزیون باورسازی مثبت تلویزیونی
حوزههای تخصصی:
تاریخ: نقد روزنامه اختر
حوزههای تخصصی:
سه سبک نگارش اخبار رادیویی
منبع:
رادیو ۱۳۸۴ شماره ۲۹
حوزههای تخصصی:
شناخت رابطه میزانسن و تدوین در روایت فیلم داستانی
منبع:
رادیو تلویزیون سال پنجم زمستان ۱۳۸۸ شماره ۲۵
9 - 32
حوزههای تخصصی:
در سینمای کلاسیک داستانی، تنها از تعامل منطقی و متناسب بین عناصر میزانسن و تدوین است که روایت فیلمیک مؤثری حاصل می شود. هر دو عنصر همزمان و در نسبتی با هم در نمایاندن کنش فیلمنامه فعالند اما گاه کنش در قالب ظرفیت های روایتی میزانسن و گاه ظرفیت های روایتی تدوین مؤثرتر جلوه می کند. این عناصر نه در مقابل هم، که در کنار هم و بلکه در تطابق با هم هستند. در صورتی که رابطه بین این دو عنصر منطقی باشد، ظرفیت های بیانی یکدیگر را تقویت نموده و در غیر این صورت به تضعیف یکدیگر منجر می شوند. دریافت کارگردان از کنش فیلمنامه، ویژگی های سبکی او و ژانر فیلم، در طراحی کارگردان نسبت به اجرا کردن نوع خاصی از رابطه بین میزانسن و تدوین در فیلم، اثرگذار است. بر اساس نظریه های حاکم بر سینمای داستانی کلاسیک، نمی توان عناصر میزانسن و تدوین را به صورت ماهوی یکی دانست زیرا میزانسن اساساً به تمامی آن چیزی که درون قاب دیده می شود اشاره دارد و تدوین با رابطه بین نماها شناخته می شود. هر یک از دو مفهوم میزانسن و تدوین دارای ظرفیت های بیانی منحصر به خود هستند. اما این را هم باید پذیرفت که حیات هر یک از این دو، در گرو وجود دیگری است. تنها در صورت وجود داشتن تعاملی منطقی و سازنده بین میزانسن و تدوین، می توان به روایت مؤثرتری در فیلم داستانی دست یافت.
آینده رادیو
منبع:
رادیو ۱۳۸۱ شماره ۱۵
حوزههای تخصصی:
مطالعه شیوه های خلق شخصیت های باورپذیر در متون نمایشی رادیو(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
شخصیت پایه و اساس زندگی، درام و نمایشنامه است و ارائه موضوعات در قالب نمایش و با طراحی شخصیت های باورپذیر می تواند در ارائه مفهوم به مخاطب مؤثرتر عمل کند. چون رادیو، رسانه ای است تخیل پذیر و قدرت تأثیر و نفوذش از این رهگذر بیشتر و سریع تر از سایر رسانه هاست، این پژوهش به مطالعه و تبیین قواعدی ویژه جهت باورپذیری شخصیت که متناسب با محدودیت ها و امتیازات این رسانه شنیداری باشد پرداخته است و می تواند پیوندی عمیق تر بین نمایشنامه رادیویی و مخاطبانش برقرار نماید. در این پژوهش، از دو روش کتابخانه ای و تحلیل محتوای کیفی استفاده شده است بدین منظور پنج نمایش رادیویی با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شده و شخصیت های اصلی این نمایش ها با توجه به مبانی نظری (نظریه مایرز بریگز) در چهار مقوله اصلی (درون گرایی/ برون گرایی، حسی/ شهودی، متفکر/ احساسی، قضاوت گری/ دریافت گری) مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که اغلب شخصیت ها در دو دسته خلق وخوی مفهوم پرداز و آرمان گرا قرار می گیرند که این امر با واقعیت بیرونی و آنچه در جامعه مشاهده می شود متناقض است و همین مسئله موجب دوربودن شخصیت ها از واقعیت و در نتیجه عدم باورپذیری شان نزد مخاطب خواهد شد. بنابراین، براساس یافته های پژوهش می توان این گونه نتیجه گرفت که شناخت درست نویسنده از خلق وخوی شخصیتی که طراحی می کند و تطبیق آن با شخصیت های واقعی و آنچه در زندگی واقعی جریان دارد، می تواند در خلق شخصیت های باورپذیر، مثمرثمر باشد.
رادیو و چشماندازهای نو
منبع:
رادیو ۱۳۸۲ شماره ۱۸
حوزههای تخصصی:
روش های ضبط موسیقی
منبع:
رادیو ۱۳۸۳ شماره ۲۱
حوزههای تخصصی:
تاریخ: روزنامه در زبان فارسی
منبع:
رسانه بهار ۱۳۷۳ شماره ۱۷
حوزههای تخصصی: