فیض گفتار نجف
آرشیو
چکیده
سیروس علی نژاد از روزنامه نگاران استخوان دار و بسیار آگاه از تاریخ تحولات فرهنگی معاصر ایران به همراه صفدر تقی زاده از مترجمان متفکر و صاحب نظر در ادبیات، در چند جلسه با نجف دریابندری به گفتگویی گرم و پر از گفتنی های جذاب نشسته اند. گاه حال وهوای مصاحبه رنگ حرف کشیدن از نجف دریابندری را به خود گرفته است و گاه هم مصاحبه گران در چهرهٔ محاجه گری بسیار زیرک، سخن را به چانه زنی کشانده اند. حاصل گفتگو البته بسیار خواندنی از آب درآمده است. از جزئیاتی که دریابندری درباره زندگی فرهنگی و سیاسی اش می گوید تا اظهارنظرهای او در باب ادبیات معاصر ایران و پیچ و خم ترجمه و قضاوت های صریح و بی تعارف او در خصوص شخصیت هایی چون سیدحسن تقی زاده، احمد شاملو، صادق هدایت، جلال آل احمد، ابراهیم گلستان، محمدعلی اسلامی ندوشن و .... . این نوشتار، فیضی است که نصیب نویسنده مقاله شده است تااز منظر خواننده ای علاقه مند، حاصل تأملات خود را پس از خواندن مشتاقانه کتاب به قلم آورد و با خوانندگان در میان گذارد.The Delight of Najaf’s Discourse
Sirus Alinejad—an experienced journalist well versed in the history of modern Iranian cultural developments—together with Safdar Taqizadeh—a thoughtful and discerning translator and literary critic—conducted several engaging and insightful conversations with Najaf Darīābandarī. At times, the tone of the interviews takes on the character of drawing out recollections and reflections from Daryabandari; at other moments, the interviewers appear as sharp interlocutors engaged in lively debate. The result is a highly readable series of dialogues. Daryabandari shares details of his cultural and political life, as well as candid opinions on modern Persian literature, the intricacies of translation, and forthright judgments concerning prominent figures such as Sayyid Ḥasan Taqīzādeh, Aḥmad Shāmlū, Ṣadeq Hedayat, Jalal Al-e Ahmad, Ebrahim Golestan, and Mohammad-Ali Eslami Nodushan. This essay is the author’s personal reflection—an appreciative response written after an eager reading of the book, sharing with readers the insights and impressions it inspired.
تبلیغات
