مطالب

مقدمه: کلستاز یکی از بیماری های مزمن کبد است که به طور جدایی ناپذیری با عدم تعادل اکولوژیکی میکروبیوتای روده همراه است. ازآنجاکه تمرین ورزشی یک واسطه قوی برای لیپولیز است یک رویکرد مؤثر برای جلوگیری از آسیب های مرتبط با کلستاز است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات حفاظتی توأم تمرین ورزشی و مکمل پروبیوتیک بر کبد کلستاتیک بود. روش پژوهش: در این تحقیق تجربی، تعداد 30 سر رت نر نژاد ویستار (230 تا 250 گرم) به طور تصادفی در پنج گروه شامل کنترل، کلستاز ، کلستاز با تمرین ورزشی سه جلسه در هفته، کلستاز با درمان پروبیوتیک پنج جلسه در هفته (CFU/ml 108) و کلستاز تحت تمرین ورزشی و درمان با پروبیوتیک به مدت سه هفته قرار گرفتند. بافت کبد برای بررسی های هیستومورفومتریک ، بررسی بیان ژن TGFβ و سرم خون برداشت شد. داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی سطح معنی داریP<0.001 انجام شد. یافته ها: کاهش معنادار در تعداد هپاتوسیت های سالم و افزایش معنادار تعداد سلول های کوپفر، سطح TBili و ALP خون و همچنین افزایش بیان ژن TGFβ در گروه کلستاز نسبت به کنترل نشان داد (P<0.001) که تمرین ورزشی و مصرف پروبیوتیک به تنهایی و یا هم افزایی موجب جبران ضایعات بافت کبد و تعداد هپاتوسیت ها، کاهش تعداد سلول های کوپفر و کاهش میزان ALP ، TBili و بیان ژن TGFβ در گروه های تیماری گردید (P<0.001) . نتیجه گیری: مصرف پروبیوتیک همراه با تمرین ورزشی یا به تنهایی با کاهش روند آسیب بافت کبد می تواند به عنوان یک پروتکل درمانی در بیماران مبتلا به کلستاز مورداستفاده قرار گیرد.

مقدمه: تمرینات محدودیت جریان خون همراه با مصرف مکمل های ارگوژنیک مانند سیترولین مالات می توانند با تقویت مسیرهای آنابولیک، بر هایپرتروفی عضلانی و سطوح IGF-1 تأثیرگذار باشند. هدف کلی این پژوهش، تعیین تاثیر دوازده هفته تمرینات محدودیت جریان خون به همراه مکمل سیترولین مالات بر هایپرتروفی و IGF-1 در مردان جوان ورزشکار بود. روش پژوهش: در این مطالعه تجربی، 40 مرد جوان ورزشکار با شاخص توده بدنی طبیعی از تبریز به صورت تصادفی در چهار گروه تمرین BFR + مکمل، تمرین BFR + دارونما، مکمل، و کنترل + دارونما قرار گرفتند. دو گروه تمرینی به مدت 12 هفته ورزش کردند، و فشار کاف ها از 130 به 200 میلی متر جیوه افزایش یافت. مکمل سیترولین مالات با دوز 8 گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، 30 تا 60 دقیقه قبل از تمرین مصرف شد. این مطالعه به صورت دو سوکور انجام گرفت. سطوح سرمی IGF-1 با روش الایزا و هایپرتروفی عضلات چهارسر ران و دوسر بازویی از طریق دور اندام مورد بررسی قرار گرفت. پس از تأیید نرمال بودن داده ها با آزمون شاپیرو-ویلک، از تحلیل کوواریانس، آزمون تعقیبی توکی، و تی همبسته استفاده و با نرم افزار SPSS نسخه 22 و سطح معناداری05/0 تحلیل شدند. یافته ها: نتایج دوازده هفته تمرینات محدودیت جریان خون به همراه مکمل سیترولین مالات بر هایپرتروفی دوسربازویی و چهارسرران(001/0=p)، IGF-1 سرم (001/0=p) مردان جوان ورزشکار تاثیر معناداری دارد. نتیجه گیری: تمرین BFR ابزاری مؤثر برای بهبود نتایج تمرینی و افزایش فاکتورهای رشد عضلانی مانند IGF-1 است. یافته های پژوهش، گنجاندن آن در برنامه های ورزشی را برای بهینه سازی هیپرتروفی عضلانی توصیه می کند

مقدمه: شواهد بالینی معتبری وجود دارد که نشان می دهد ویژگی های همورئولوژیکی خون در افراد سالمند، به ویژه مبتلایان به دیابت، به طور قابل توجهی دچار اختلال می شود. هدف از این پژوهش، بررسی تأثیر ۴۰ جلسه تمرین تناوبی با شدت بالا (HIFT) و پیاده روی نوردیک تناوبی (INW) بر شاخص های همورئولوژیکی، قلبی عروقی و عملکرد بدنی در مردان و زنان پیش دیابتی کم تحرک بود. روش پژوهش:در این مطالعه تعداد 60 بیمار (30 مرد و 30 زن) 55 تا 75 ساله با HbA1c >7/5 حضور داشتند که به تفکیک هر جنس بطور تصادفی به سه گروه INW، HIFT و کنترل (هر گروه 10 نفر) دسته بندی شدند. 40 جلسه پروتکل تمرینی براساس اصل اضافه بار انجام شد. ارزیابی همورئولوژیک در قبل و بعد از مداخله ها نشان داد که: یافته ها: هر دو روش تمرینی موجب کاهش معنی دار مقادیر فیبرینوژن(002/0=p)، ویسکوزیته خون (001/0≥p)، هماتوکریت (001/0= p) و بهبود قدرت بالاتنه (001/0≥p)، پایین تنه(001/0≥p) و 6 دقیقه پیاده روی(001/0≥p) شد. اگرچه تفاوت معنی داری بین دو روش تمرینی دیده نشد، اما اثربخشی تمرینات در مردان بیشتر از زنان بود. نتیجه گیری: استفاده از روش های غیردارویی موثری مانند تمرینات بدنی منظم، سلامت قلبی عروقی و عملکرد بدنی را در مردان و زنان در معرض خطر دیابت بهبود می بخشد.

صفویه، نخستین دولت مقتدر شیعی در تاریخ ایران به شمار می رود که تأسیس آن تحولی بنیادین در ساختار سیاسی و اعتقادی کشور پدید آورد. حاکمان صفوی باهدف گسترش و تثبیت مذهب تشیع امامی، تلاش های گسترده ای در زمینه های سیاسی، امنیتی، فرهنگی و اقتصادی انجام دادند. یکی از مناطقی که تحت تاثیر صفویه، تشیع در آن نهادینه و ماندگار شد، خِطه مازندران بود. پرسش اصلی این پژوهش آن است که دولت صفویه چگونه در تقویت و تثبیت فرهنگ تشیع امامی در منطقه مازندران مؤثر بوده است؟ در این نوشتار، باتکیه بر روش توصیفی تحلیلی، اقدامات صفویه در حوزه های سیاسی- امنیتی، فرهنگی و اقتصادی در مازندران مورد رصد و بررسی قرار می گیرد تا چگونگی تأثیر آن در گسترش مذهب شیعه در این منطقه مشخص شود. یافته های پژوهش حاکی از آن است که اگرچه پیش از صفویه، در این منطقه، از قرن دوم گرایش به تشیع وجود داشته است، اما اقدامات نظام مند صفویه در طبرستان (مازندران)، مانند ساختن شهرهایی جهت حفظ امنیت سیاسی، مساجد، پل، حمام، اسکله دریایی و...، زمینه ساز تقویت جایگاه تشیع امامی گردید و در نهادینه سازی فرهنگ شیعی در آن سامان مؤثر بوده است.

مقدمه و هدف: در شرایط پاتولوژیک مانند بیماری دیابت نوع 2، سطح سرمی GDF-15 افزایش می یابد. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی+هوازی) بر سطح سرمیGDF-15 و شاخص های مرتبط با دیابت در مردان سالمند مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 16 نفر سالمند دیابتی (41/1 ± 50/66 سال) در دو گروه تمرینات ترکیبی (هوازی + مقاومتی) و گروه کنترل وارد مطالعه شدند. در مرحله اول، وزن و قد آزمودنی ها با استفاده از ترازوی مدل سکا، BMI بر حسب وزن تقسیم بر مجذور قد اندازه گیری و در نهایت درصد چربی بدن توسط کالیپر از طریق معادله هفت نقطه ای جکسون و پولاک ارزیابی و ثبت شد. پروتکل تمرینی به مدت 8 هفته و شامل 10 دقیقه گرم کردن، 30-10 دقیقه تمرین هوازی و 40-30 دقیقه مقاومتی بود. سطح سرمیGDF-15 در همه آزمودنی ها قبل و بعد از تمرین ورزشی اندازه گیری شد. اطلاعات با استفاده از آزمون هایt همبسته و کوورایانس در سطح معناداری کمتر از ۵ درصد بررسی شد. یافته ها: نتایج بین گروهی با استفاده از آزمون آماری کوواریانس، نشان داد بین دو گروه، در مقادیر شاخص های GDF-15(001/0=P)، گلوکز (001/0=P)، انسولین (001/0=P) و مقاومت به انسولین (001/0=P) اختلاف معنی داری وجود داشت. نتایج یافته های درون گروهی نشان دهنده ی افزایش معنادار در سطح سرمی GDF-15و کاهش معنی دار در سطوح گلوکز، انسولین و مقاومتت به انسولین در پس آزمون نسبت به پیش آزمون بود (05/0>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد این نوع تمرین بتواند با تأثیرگذاری بر فاکتور GDF-15 در کاهش میزان شاخص های مرتبط با دیابت و عوامل ترکیب بدن مؤثر باشد.

مقدمه و هدف: مربیان فوتبال همواره در پی یافتن کارآمدترین روش ها برای ارتقای آمادگی جسمانی بازیکنان هستند. در این میان، دو روش محبوب شامل تمرینات تناوبی با شدت بالا (HIIT) و بازی در ابعاد کوچک (SSG) است. هدف این مطالعه مقایسه تأثیر تمرینات تناوبی با شدت بالا در مقابل بازی در زمین های کوچک بر شاخص های عملکردی بازیکنان جوان نخبه فوتبال بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، با طرح پیش آزمون-پس آزمون، ۳۴ بازیکن فوتبال نخبه جوان (میانگین سنی: ۱۷/۴ سال؛ قد: ۱۷۴/۸ سانتی متر؛ وزن: ۶۸/۹ کیلوگرم؛ شاخص توده بدنی: ۲۲/۵ کیلوگرم/مترمربع) به صورت تصادفی به سه گروه تجربی HIIT، SSG و کنترل تقسیم شدند. گروه های تجربی به مدت شش هفته (سه جلسه در هفته) در پروتکل های مربوطه شرکت کردند. گروه HIIT شامل چهار نوبت چهار دقیقه ای دویدن با شدت 80 درصد ضربان قلب بیشینه بود، در حالی که گروه SSG به بازی شش در مقابل شش در زمین ۳۰×۴۰ متر پرداختند. برای تحلیل داده ها از آزمون تی وابسته جهت ارزیابی تغییرات درون گروهی و از تحلیل کوواریانس با آزمون تعقیبی بونفرونی برای مقایسه بین گروهی استفاده شد. سطح معناداری P<0.05 در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد هر دو گروه تجربی SSG و HIIT در مقایسه با گروه کنترل، بهبود معناداری در عملکرد استقامتی، بیشینه اکسیژن مصرفی و چابکی داشتند. تحلیل های درون گروهی نشان داد پروتک HIIT تأثیرات مؤثرتری داشته و تنها گروهی بود که سرعت ۳۶ متر (۰/۰۱ = P) و مسافت یویو (007/0=P) را به شکل معناداری بهبود بخشید. هیچ یک از پروتکل ها تأثیر معناداری بر توان انفجاری بالاتنه و پایین تنه نداشتند. نتیجه گیری: هر دو پروتکل HIIT و SSG روش های مؤثری برای بهبود عملکرد استقامتی و چابکی در بازیکنان جوان فوتبال هستند. با این حال، برای بهبود همزمان سرعت و استقامت هوازی، HIIT روش بهتری به نظر می رسد، در حالی که SSG برای تقویت چابکی در یک محیط تخصصی و انگیزشی، انتخابی کارآمد است. برای توسعه توان انفجاری، افزودن تمرینات قدرتی اختصاصی به برنامه ها ضروری است.

هدف از پژوهش حاضرارائه مدل و اولویت بندی موانع بلوغ مدیریت دانش همراستا با کسب و کار در ورزش ایران است. این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی است که به شکل میدانی انجام شده است و از جمله تحقیقات کاربردی است. جامعه آماری پژوهش کارشناسان ادارات کل ورزش و جوانان، اعضاء هیئت علمی مدیریت ورزشی دانشگاه های دولتی، آزاد بودند که تعداد آنها 928 نفر بودند. محاسبه حجم نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران صورت گرفت که به تعداد ۲۷۲ نفر برآورد گردید. روش نمونه گیری با استفاده از روش تصادفی – طبقه ای انجام شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. برای محاسبه ضریب پایایی پرسشنامه از روش آلفای کرونباخ استفاده شد که مقدار آن 966/0 بوده است. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار PLS3و SPSS 23 صورت گرفت. برای اولویت بندی موانع بلوغ مدیریت دانش از آزمون فریدمن استفاده شد. برای تدوین مدل از الگوی معادلات ساختاری استفاده شد. بررسی برازش مدل اندازه گیری با استفاده از معیارهای ضرایب بارهای عاملی، ضرایب آلفای کرونباخ، پایایی ترکیبی، روایی همگرا و روایی واگرا صورت گرفت. نتایج نشان داد که مهم ترین مانع عدم بلوغ مدیریت دانش مدیریت ناکارآمد منابع انسانی دانش محور در سازمان های ورزشی است. بررسی برازش مدل ساختاری مناسب بودن آن را نشان داد.در سازمان های ورزشی باید به دانش و مدیریت دانش به عنوان یک ارزش نگریسته شود تا با ایجاد زیرساخت های لازم و آماده سازی اعضای سازمان ارائه خدمات با کیفیت بالا و مطلوب و با هزینه کم انجام شود.

با توجه به رشد چشم گیر استفاده از شبکه های اجتماعی در میان ورزشکاران، این پلتفرم ها به ابزاری کارآمد در راستای کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی تبدیل شده اند. هدف اصلی پژوهش، تحلیل نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی بود. روش تحقیق کیفی و به تکنیک برخاسته از داده ها بود. جامعه آماری پژوهش حاضر مشتمل بر سه گروه مصرف کنندگان، تامین کنندگان این مکمل ها و متخصصان تغذیه ورزشی بود. جهت نمونه گیری برای انجام مصاحبه های نیمه ساختار یافته از روش نمونه گیری گلوگه برفی استفاده شد. ابزار تحقیق مصاحبه بود که از 19 نفر به عمل آمد. روایی ابزار پژوهش(مصاحبه)، توسط مصاحبه شوندگان و سپس اساتید متخصص، تأیید گردید و برای سنجش پایایی از روش توافق درون موضوعی استفاده شد. در راستای تجزیه و تحلیل داده ها از روش نظریه داده بنیاد و نرم افزار مکس کیودا نسخه 20 استفاده شد. یافته های این پژوهش نشان داد که نقش شبکه های اجتماعی در کنترل بازار مکمل های تقلبی ورزشی شامل: آگاهی بخشی و آموزش عمومی، نظارت و ردیابی، توسعه فناوری، بازدارندگی، بهبود فرهنگ رسانه ، شناخت جنبه های حقوقی و برندسازی فروشندگان قانونی می باشد. این دسته بندی ها در مجموع شامل 19 مفهوم اصلی و 82 عامل یا کد باز شدند. بر اساس یافته های پژوهش نتیجه می گیریم که شبکه های اجتماعی با افزایش آگاهی عمومی، نقش مؤثری در شناسایی و افشای مکمل های تقلبی ورزشی ایفا می کنند. این بسترها با فراهم کردن امکان بازخورد فوری کاربران و نظارت اجتماعی، به شفاف سازی بازار کمک می کنند.

هدف از پژوهش حاضر، تدوین مدل مشارکت ورزشی دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر تبریز مبتنی بر عوامل روانشناختی و جامعه شناختی بود. روش پژوهش حاضر، کاربردی از نوع پژوهش های کمی با روش نظریه داده بنیاد رویکرد گلیزر است. جامعه آماری پژوهش شامل، اساتید و متخصصان مدیریت ورزشی، اساتید و متخصصان جامعه شناسی، مدیران و کارشناسان خبره وزارت ورزش و جوانان و مدیران و کارشناسان فدارسیون ورزش همگانی بودند و نمونه آماری از بین اعضای جامعه با بهره گیری از روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. ابزار پژوهش مصاحبه نیمه ساختاریافته با 15 نفر از متخصصان پژوهش که تا مرحله اشباع نظری ادامه یافت، به منظور تأیید روایی از دو روش اعتبار شرکت کنندگان و مثلث سازی استفاده شد. پایایی پژوهش از طریق روش توافق درون موضوعی 87 درصد به دست آمد. نتایج پژوهش نشان داد؛ تبیین مدل مشارکت ورزشی در مدارس مبتنی بر عوامل روان شناختی و جامعه شناختی دارای 111 تا مضامین اولیه، 17 تا مضامین فرعی و که این مضامین شامل 6 مضامین سازمان دهنده بهبود برنامه تربیت بدنی، اطلاعات و منابع، مسئولیت پذیری، نگرش مثبت، مشارکت خانواده و جامعه، ابزار ارزیابی است. آینده ورزش هر کشور به میزان توجه و اهمیتی که آن کشور بر مشارکت ورزش در مدارس وابسته است؛ توسعه مشارکت ورزشی در مدارس فرآیندی پویا است و برای تحقق آن و حصول پیامدهای توسعه سیاست گذاران و برنامه ریزان باید به هنگام تدوین سیاست ها و برنامه های توسعه ورزش دانش آموزی ذینفعان، استراتژی ها، فرایندها و مسیرهای توسعه ورزش را مورد توجه قرار دهند.

هدف از پژوهش حاضر، بررسی بخش بندی مشتریان و نقش تجارت الکترونیک در رفتار فروشندگان بازار کفش ورزشی تولید داخل ایران است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل فروشندگان کفش های ورزشی ایرانی و مشتریانی بود که از فروشگاه های اینترنتی در شهر مشهد خرید کرده اند. نمونه گیری به صورت در دسترس انجام شد و ۲۳۵ پرسش نامه به طور کامل و صحیح جمع آوری گردید. برای تحلیل داده ها از آزمون فریدمن و آزمون کای اسکوئر استفاده شد. یافته های حاصل از آزمون فریدمن نشان داد که بین مؤلفه های مختلف بخش بندی مشتریان تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که مؤلفه «سرگرمی» بالاترین رتبه و میانگین را به خود اختصاص داد و مؤلفه «تردید» در پایین ترین جایگاه قرار گرفت. نتایج آزمون کای اسکوئر نیز بیانگر آن بود که بخش بندی مشتریان بر اساس ویژگی های جمعیت شناختی مانند جنسیت، سطح تحصیلات و میزان درآمد، دارای تفاوت معنادار است. نتایج کلی پژوهش نشان می دهد که تولیدکنندگان داخلی کفش ورزشی هنوز به سطح مطلوبی از نظر کیفیت، تنوع و رضایت مشتریان نرسیده اند. از این رو، توصیه می شود تولیدکنندگان با در نظر گرفتن ویژگی های جمعیت شناختی و روان شناختی مشتریان، محصولات خود را متناسب با نیازهای هر گروه طراحی و عرضه کنند. توسعه تجارت الکترونیک در این حوزه می تواند بستری مناسب برای ارتقاء تجربه مشتری و افزایش رقابت پذیری محصولات داخلی فراهم سازد.

هدف مطالعه حاضر تعیین مدل عوامل مؤثر بر تصمیم گیری افراد در انتخاب ورزش و فعالیت های بدنی در اوقات فراغت بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل 14 نفراز اعضاء هیآت علمی گروه مدیریت ورزشی و جامعه شناسی دانشگاه اصفهان با سابقه پژوهش در حوزه اوقات فراغت، ورزش و فراغت ورزشی، تعدادی از مسئولین و مدیران اجرایی در حوزه ورزش همگانی، اداره کل ورزش و جوانان و شهرداری استان اصفهان بود. نمونه گیری بخش کیفی به صورت هدفمند قضاوتی انجام شد. جامعه آماری بخش کمی نیز شامل اساتید و اعضای هیآت علمی حوزه های مدیریت ورزشی، جامعه شناسی، دانشجویان مدیریت ورزشی و جامعه شناسی وکلیه صاحب نظران حوزه اوقات فراغت بود که به نوعی دارای تحصیلات، پژوهش یا سابقه کاری در راستای محور موضوعی پژوهش بودند که مجموعا تعدادشان به 287 نفر رسید. جهت جمع آوری داده ها از مصاحبه های نیمه ساختاریافته و پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. همچنین به جهت تحلیل مصاحبه ها از تئوری داده بنیاد؛ رویکرد چارمز استفاده شد. عوامل مهم و تأثیرگذار در چهار مقوله مسائل انسان شناختی و جنسیتی (29 مولفه)، مسائل اقتصادی- اجتماعی (26 مولفه)، مسائل مربوط به رسانه و سیاست گذاری ها (28مولفه) و مسائل مربوط به زیر ساخت ها و فناوری (27 مولفه) احصاء شدند که به منظور استخراج مدل در نرم افزار Smart Pls 3 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که با استفاده از پیشرفت فناوری های جدید و بهبود کیفیت زیر ساخت ها می توان در تصمیمات منتهی به انتخاب ورزش و فعالیت های بدنی افراد در اوقات فراغت تاثیر گذاشت.

جرائم خشونت آمیز یکی از چالش های مهم اجتماعی و اقتصادی است که به ویژه در جوامع شهری با رشد سریع، تأثیرات منفی بسیاری بر نظم اجتماعی و توسعه اقتصادی دارد. در این راستا، پژوهش های مختلف نشان داده اند که عوامل متعددی مانند مشارکت ورزشی و سطح توسعه اقتصادی می توانند نقشی مؤثر در کاهش یا افزایش این جرائم ایفا کنند. بنابراین، این مقاله به بررسی تأثیر مشارکت ورزشی و رشد اقتصادی بر نرخ جرائم خشونت آمیز در استان های ایران می پردازد. هدف اصلی تحقیق شناسایی تأثیرات تعاملی این دو عامل در کاهش یا افزایش جرائم در استان های مختلف کشور با ویژگی های اقتصادی و اجتماعی متفاوت است. داده های این تحقیق از نوع پانل بوده و شامل اطلاعات 28 استان ایران در بازه زمانی 14 ساله از 1389 تا 1402 می باشد. روش تحقیق اقتصادسنجی با استفاده از نرم افزار ایویوز و مدل حداقل مربعات معمولی (OLS) به تحلیل داده ها پرداخته است. نتایج نشان می دهد که افزایش مشارکت ورزشی در سطح استان ها ارتباط منفی و معناداری با نرخ جرائم خشونت آمیز دارد. همچنین، توسعه اقتصادی به طور مستقل باعث افزایش نرخ جرائم می شود، اما اثر تعاملی سرانه تولید ناخالص داخلی و مشارکت ورزشی در استان های توسعه یافته تر، به طور معناداری موجب کاهش جرائم خشونت آمیز می گردد. این یافته ها اهمیت سیاست های متوازن اقتصادی و ورزشی در کاهش جرائم خشونت آمیز را نشان می دهد. بر این اساس، تقویت زیرساخت های ورزشی و هدایت رشد اقتصادی به سوی کاهش نابرابری می تواند راهبردی مؤثر برای کنترل جرائم خشونت آمیز در استان های کشور باشد.

پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران انجام شد. روش پژوهش آمیخته و مشارکت کنندگان شامل مسئولین فدراسیون، مسئولین هیأت های استانی، مربیان، داوران و ورزشکاران زن وزنه بردار بودند که با روش نمونه گیری هدفمند به تعداد 14 نفر انتخاب شده و با آنان مصاحبه نیمه ساختار یافته تا اشباع نظری صورت گرفت. در بخش کیفی، از رویکرد تحلیل مضمون و نرم افزار Atlas ti و در بخش کمی برای وزن دهی مؤلفه ها از روش تحلیل روابط علی- معلولی (DEMATEL) براساس داده های حاصل از پرسشنامه های 8 نفر از مشارکت کنندگان بخش کیفی استفاده گردید. یافته ها نشان داد موانع توسعه رشته وزنه برداری بانوان در ایران شامل هفت مضمون و 19 مضمون فرعی؛ ضعف مدیریت توسعه (سطح ملی و سطح استانی)، ضعف منابع توسعه (منابع مالی و حمایتی و امکانات و تجهیزات)، ضعف مشارکت توسعه (استعدادها و ورزشکاران، مربیان و داوران، علاقمندان و فراگیران، متخصصان و فعالان ورزش و مدیران و کارشناسان)، ضعف فرآیندهای پشتیبان توسعه (دانش و فناوری، آموزش و توانمندسازی و بازاریابی و ارتباطات)، ضعف حوزه های توسعه (وزنه برداری پایه و آماتوری و وزنه برداری قهرمانی و حرفه ای)، ضعف حمایت توسعه (حمایت ورزش زنان و حمایت وزنه برداری مردان) و چالش های محیط توسعه (محیط اجتماعی- فرهنگی، محیط ورزشی و محیط بین المللی) هستند. پژوهش حاضر لیستی جامع از چالش ها و موانع رشته وزنه برداری بانوان در ایران را ارائه کرده و نقشه راهی استراتژیک جهت رفع موانع توسعه این رشته برای سازمان های ورزشی مربوطه از جمله وزارت ورزش و جوانان، فدراسیون و هیأت های وزنه برداری در سطح استان ها و شهرستان ها به رامغان آورده است.

این پژوهش با هدف تحلیل عملکرد کاروان ورزشی ایران در ادوار المپیک تابستانی (1948 تا 2024) و مقایسه تطبیقی آن با کشورهای منتخب آسیایی انجام شد. رویکرد پژوهش توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر روش های کمی بود. در گام نخست، عملکرد ایران در چهار دوره تاریخی مجزا شامل «دوره آغازین»، «پس از انقلاب»، «رشد و شکوفایی»، و «ثبات نسبی» طبقه بندی و تحلیل شد. یافته ها نشان می دهد که الگوی عملکرد ایران در این بازه زمانی، با وجود نوسانات، روندی تدریجی و رو به رشد را در شاخص هایی چون تعداد ورزشکاران اعزامی، تنوع رشته ها و تعداد مدال ها طی کرده است. در گام دوم، مقایسه عملکرد ایران با ۱۲ کشور آسیایی منتخب انجام شد. نتایج نشان داد که ایران با کسب مجموع ۸۸ مدال، در رتبه چهارم آسیا و جایگاه ۳۹ جهانی قرار گرفته است. با این حال، سه کشور برتر آسیایی (چین، ژاپن و کره جنوبی) با تکیه بر سیاست گذاری هدفمند، سرمایه گذاری کلان و تمرکز بر رشته های خاص، فاصله قابل توجهی با سایر کشورها از جمله ایران ایجاد کرده اند. همچنین، کشورهای هم تراز ایران نظیر قزاقستان و ازبکستان نیز از طریق اصلاحات ساختاری در حال ارتقای جایگاه خود هستند. استمرار این روند در ایران نیازمند تنوع بخشی به رشته های مدال آور، توسعه زیرساخت ها و بازنگری در سیاست های راهبردی ورزش قهرمانی است.

پژوهش حاضر باهدف شناسایی عوامل مؤثر بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی اجرا گردید. روش پژوهش از نوع آمیخته (کیفی-کمی) بود که بخش کیفی آن به صورت رهیافت ظاهر شونده گلیزر انجام گردید. جامعه آماری در بخش کیفی شامل افراد آگاه به موضوع پژوهش بودند که برحسب انتخاب هدفمند، تعداد 13 نفر به عنوان نمونه مشخص گردیدند. همچنین در بخش کمی تحقیق حاضر شامل تمامی افراد فعال در حوزه استارت آپ ورزشی بودند. این افراد شامل مدیران، صاحبان و کارآفرینان استارت آپ های ورزشی موفق در کشور ایران بودند. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از کدگذاری و رتبه بندی AHP استفاده گردید. نتایج نشان داد که در مجموع تعداد 2 عامل شامل عوامل مثبت و منفی مؤثر بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی مشخص شدند. با توجه به نتایج مشخص گردید که عامل بهبود اعتبار استارت آپ ورزشی در سطح بازار با نمره نرمال 170/0 مهم ترین عوامل مثبت بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی می باشد. با توجه به نتایج مشخص گردید که عامل ناامیدی سرمایه گذار از حصول موفقیت استارت آپ ورزشی با نمره نرمال 162/0 مهم ترین عوامل منفی بر تصمیم گیری بر خروج سرمایه گذاران خطرپذیر در استارت آپ های ورزشی می باشد. نمایه سازی ظرفیت های استارت آپ ورزشی می تواند ضمن بهبود اعتبار این استارت آپ ها؛ منجر به تصمیم گیری منطقی سرمایه گذاران خطرپذیر گردد.

مقدمه و هدف: فعالیت بدنی منظم و تغذیه سالم از عوامل کلیدی در پیشگیری و مدیریت سندروم متابولیک هستند که نقش مهمی در کاهش خطر بیماری های مزمن ایفا می کنند. هدف تحقیق حاضر قایسه ی فعالیت بدنی و رژیم غذایی مدیترانه ای در افراد مبتلا به سندروم و پیش سندروم متابولیک و همچنین ارزیابی قابلیت پرسشنامه ی سندروم متابولیک در پیش بیینی شاخص های بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی در این افراد بود. مواد و روش ها: از نمونه گیری تصادفی و خوشه ای برای انتخاب شهر و مراکز درمانی استفاده شد. 30 نفر از افراد دارای سندروم متابولیک به صورت تصادفی انتخاب و آزمایش خون گرفته شد. شرکت کنندگان افراد دارای سندروم متابولیک (362 نفر) و پیش سندروم متابولیک ( 190 نفر) در دو محدوده ی سنی 30-60 سال و بالای 60 سال بودند. فعالیت بدنی و تغذیه افراد با استفاده از پرسشنامه های فعالیت بدنی-فرم کوتاه و رژیم غذایی مدیترانه ای ارزیابی شد. از تحلیل بلاند- آلتمن برای اعتبار سنجی پرسشنامه ی سندروم متابولیک، آزمون های تحلیل واریانس برای بررسی تفاوت های میانگین در متغیرها و اثرات چندگانه ی شهرها و همبستگی پیرسون برای بررسی روابط خطی بین متغیرها استفاده شد. یافته ها: افراد مبتلا به سندروم متابولیک پیروی بالاتری از رژیم غذایی مدیترانه ای داشتند (001/0 P ≤). تفاوتی در نمره ی خطر سندرم متابولیک در دو گروه سنی مشاهده نشد. بین رژیم غذایی مدیترانه ای و سندروم متابولیک یک رابطه منفی و بسیار ضعیف وجود داشت (12/0= r، 05/0>P). پرسشنامه ی سندروم متابولیک توانست شاخص های آزمایشگاهی سندروم متابولیک را پیش بینی کند. نتیجه گیری: احتمالا برای تشخیص اولیه ی سندروم متابولیک می توان از پرسشنامه استفاده کرد با این حال برای اعتبارسنجی کامل، مطالعات طولی با نمونه های بزرگ تر توصیه می شود. همچنین یافته ها بر اهمیت اصلاح سبک زندگی شامل بهبود الگوهای تغذیه و افزایش فعالیت بدنی برای پیشگیری و مدیریت سندروم متابولیک تأکید دارد.

مقدمه و هدف: تأثیر تمرینات ترکیبی بر عضلات چهارسر و همسترینگ، با تأکید بر فعالیت های هوازی (راه رفتن - دویدن به عقب)، کمتر بررسی شده است. هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تمرینات ترکیبی بر ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در مردان میان سال بود. مواد و روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی، 48 مرد 50 تا 65 ساله، به صورت تصادفی در چهار گروه تمرینی: 1) قدرتی–هوازی با راه رفتن به جلو، 2) قدرتی–هوازی با راه رفتن به عقب، 3) مقاومتی، 4) کنترل، تقسیم شدند. تمرینات طی 8 هفته (سه جلسه در هفته) برگزار گردید. قبل و بعد از دوره تمرینی، ترکیب بدنی، تعادل، ضخامت، قدرت و نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ ارزیابی شد. تحلیل داده ها از روش آنوا با اندازه گیری مکرر در سطح معنی داری 0/۰۵P≤ محاسبه گردید. یافته ها: بین گروه های تمرینی از نظر وزن، شاخص توده بدن، ضخامت عضلات چهارسر، قدرت عضلات همسترینگ، تعادل، تفاوت معنی داری مشاهده نشد (05/0˃P). توده بدون چربی، ضخامت عضلات همسترینگ، در گروه های تمرینی نسبت به کنترل، افزایش معنی داری داشت (05/0P≤). افزایش قدرت عضلات چهارسر ران تنها در گروه تمرین مقاومتی معنی دار بود (0/۰۵P≤). نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ در گروه های تمرین قدرتی– هوازی، کاهش معنی دار و در گروه تمرین مقاومتی افزایش معنی داری داشت (0/۰۵P≤). نتیجه گیری: تمرینات ترکیبی با تأکید بر فعالیت های هوازی راه رفتن - دویدن به عقب، ضمن بهبود ترکیب بدن، با افزایش ضخامت عضلات همسترینگ و اصلاح نسبت قدرت عضلات چهارسر به همسترینگ، موجب تعادل بهتر قدرت عضلانی، ارتقا عملکرد حرکتی و کاهش آسیب های عضلانی در مردان میان سال می شوند.

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین اصلاحی و تمرین یوگا بر درد و سندروم متقاطع فوقانی زنان خیاط بود که با روش نیمه آزمایشی، طرح پیش آزمون - پس آزمون زنان بین رده سنی30تا45سال استان قم بودند که حداقل پنج سال سابقه خیاطی داشتند و به صورت منظم تقریبا هفته ای پنج روز به خیاطی مشغول بودند. از بین جامعه آماری 45 نفر با توجه به معیارهای ورود و خروج، با میانگین سن 42/2 ±38 سال، میانگین قد 06/6 ±166 سانتی متر و میانگین وزن 93/4 ±67 کیلوگرم انتخاب شدند. اندازه گیری زاویه سر به جلو به وسیله ی عکس ، میزان درد با استفاده از خط کش درد و میزان درجه کایفوز به وسیله خط کش منعطف انجام شد. در مرحله بعد، 45 نفر به سه گروه تقسیم شدند (15 نفر تمرین اصلاحی، 15 نفر تمرین یوگا و 15 نفر گروه کنترل) . گروه های تجربی در مدت هشت هفته و سه جلسه در هفته تمرین یوگا و تمرین اصلاحی را دریافت کردند و گروه کنترل هیچ تمرینی دریافت نکرد. به منظور تجزیه وتحلیل داده های آماری برای بررسی تفاوت های احتمالی از آزمون تحلیل کواریانس آزمون تعقیبی بونفرونی استفاده شد. تمامی بررسی ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 26در سطح اطمینان 95% با آلفای کوچک تر یا مساوی 05/0 صورت گرفت. نتایج حاصل از پژوهش حاضر حاکی از آن بود که تمرین اصلاحی و تمرین یوگا هر دو در بهبود درد و سندروم متقاطع فوقانی موثر بود اما تمرین اصلاحی اثرگذارتر بود، ولی تمرین یوگا فقط در میزان درد و میزان کایفوز پشتی تفاوتش معنادار شد.

هدف: ﻫﺪف از ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ، تعیین اثر 10 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) بر سطح سرمی سورفکتانت پروتئین – D و شاخص مقاومت به انسولین در موش های صحرایی نر سالم و مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش ها: در این مطالعه تجربی 46 ﺳﺮ موش صحرایی از ﻧﮋاد وﯾﺴﺘﺎر ﺑﺎ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وزن 03/23±92/241 ﮔﺮم ﺑﻪﻃﻮر ﺗﺼﺎدﻓﯽ در چهار ﮔﺮوه ﮐﻨﺘﺮل سالم، کنترل دیابتی، تجربی سالم و تجربی دیابتی ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﺟﻬﺖ اﻟﻘﺎی دﯾﺎﺑﺖ، از روش ﺗﺰرﯾﻖ درون ﺻﻔﺎﻗﯽMG/KG 120 ﻣﺤﻠﻮل نیکوتین آمید به همراه MG/KG 65 ﻣﺤﻠﻮل STZ اﺳﺘﻔﺎده ﮔﺮدﯾﺪ. ﭘﺮوﺗﮑﻞ ﺗﻤﺮﯾﻦ تناوبی پر شدت (HIIT) ﺑﻪ ﻣﺪت 10 ﻫﻔﺘﻪ اﻧﺠﺎم شد و 24 ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺲ از آﺧﺮﯾﻦ ﺟﻠﺴه ﺗﻤﺮﯾﻨﯽ ﺣﯿﻮاﻧﺎت ﺗﺸﺮﯾﺢ و سرم خون موش های صحرایی جهت بررسی جمع آوری شد. یافته ها: تمرین تناوبی پر شدت موجب کاهش معنا دار قند خون گروه تجربی دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد (05/0P≤). سطوح سورفکتانت پروتئین – D در گروه کنترل دیابتی نسبت به کنترل سالم کاهش معناداری (05/0P≤) و شاخص مقاومت به انسولین (HOMA-IR) افزایش معناداری (05/0P≤) یافت. 10 هفته تمرین تناوبی با شدت بالا موجب افزایش معنادار در سورفکتانت پروتئین – D در گروه تمرین دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. همچنین تمرین موجب کاهش معنادار شاخص مقاومت به انسولین (05/0P≤) و انسولین (05/0P≤) در گروه تمرین دیابتی نسبت به گروه کنترل دیابتی شد. نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین تناوبی با شدت بالا از طریق افزایش سطوح سرم سورفکتانت پروتئین – D موجب بهبود شاخص مقاومت به انسولین در موش های دیابتی نوع 2 می شود.

در سال های اخیر، افزایش دغدغه های زیست محیطی و رشد روزافزون هزینه های انرژی، ضرورت بهره وری انرژی در زیرساخت های عمومی به خصوص اماکن ورزشی را بیش از پیش آشکار کرده است. اماکن ورزشی، به دلیل ساختار فنی خاص، استفاده مداوم و نیاز به تجهیزات پرمصرف، از جمله فضاهای شهری با مصرف بالای انرژی محسوب می شوند. با وجود تدوین اسناد راهبردی متعدد در ایران، شواهد حاکی از عدم تحقق عملی سیاست های صرفه جویی انرژی در این حوزه است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی می باشد و به روش کیفی با استفاده از رویکرد پدیدارشناسی توصیفی انجام شد. جامعه شرکت کننده در پژوهش شامل: خبرگان مرتبط با موضوع بودند؛ که 21 نفر به شیوه نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات، مصاحبه نیمه ساختاریافته بود تا زمانی که از مصاحبه ها (21 مصاحبه) امکان استخراج مفاهیم کاملاً غیرتکراری وجود داشت؛ مصاحبه ها ادامه یافت. مراحل تجزیه وتحلیل اطلاعات در نرم افزار مکس کیودی ای نسخه 2020 انجام شد. به منظور معتبرسازی نهایی پژوهش از معیارهای اعتبار، انتقال پذیری، قابلیت اعتماد و تاییدپذیری استفاده شد. درنهایت، 120 مضمون فرعی شناسایی شد که در قالب 10 مضمون اصلی شامل چالش های مدیریتی، اقتصادی، فناورانه و زیرساختی، فرهنگی، اجتماعی، آموزشی، اقلیمی، حقوقی، بین سازمانی و سیاست گذاری کلان، به صورت مستمر بر فرآیند اجرای سیاست های انرژی محور تأثیرگذار هستند. این موانع ساختاری، در تعامل با یکدیگر، مانع تحقق اهداف راهبردی در بهینه سازی مصرف انرژی در ورزش شدند. براساس نتایج پژوهش، طراحی و اجرای سیاست های اثربخش در این حوزه مستلزم بازنگری بنیادین در نظام حکمرانی انرژی، ارتقای دانش و فرهنگ مصرف، استقرار سازوکارهای نظارتی داده محور و بهره گیری از الگوهای بومی سازی شده در سطح اماکن ورزشی کشور است.