مطالب
فیلترهای جستجو:
فیلتری انتخاب نشده است.
نمایش ۴۱۶٬۱۴۱ تا ۴۱۶٬۱۶۰ مورد از کل ۵۵۲٬۹۱۹ مورد.
هفتم مهر 1320: تأسیس حزب توده
منبع:
حافظ مهر ۱۳۸۴ شماره ۱۹
حوزههای تخصصی:
حافظ و عرصه ی شطرنج
منبع:
حافظ مهر ۱۳۸۴ شماره ۱۹
حوزههای تخصصی:
با شاعران امروز
منبع:
حافظ آذر ۱۳۸۴ شماره ۲۱
حوزههای تخصصی:
دیالکتیک تناهی: مدخلی بر یک تئوری
حوزههای تخصصی:
وحدت جامعه جهانی ، زمینه شکل گیری حکومت امام زمان (علیه السلام)
حوزههای تخصصی:
چله نشینی سیاسی! نگاهی نوبه انتخاب ششمین رئیس جمهور ایران
مفاهیم کندتر از مصادیق بررسی تحول مفاهیم سیاسی در اندیشه سیاسی
حوزههای تخصصی:
خاتمیت، مفهوم و فلسفه آن
مقایسه وضعیت باشگاه های لیگ حرفه ای فوتبال جمهوری اسلامی ایران با توجه به معیارهای یوفا و باشگاه های منتخب ژاپن، کره جنوبی، امارات و ترکیه(مقاله علمی وزارت علوم)
حوزههای تخصصی:
عدم جامعه پذیری فمینیسم در ایران
پیشینه هیئت های عزاداری در نهاوند
حوزههای تخصصی:
تمرکز زدایی در ادبیات کودک هم هدف است و هم روش / سی و پنجمین نشست نقد آثار غیر تخیلی کودک و نوجوان
حوزههای تخصصی:
آموزش رسمی علوم دینی به کودکان چگونه و چرا/ گزارش سی و ششمین نشست نقد آثار غیر تخیلی کودک و نوجوان
حوزههای تخصصی:
امسال کتاب ها منظم تر چیده شد
حوزههای تخصصی:
این بار لاک پشت پرنده، زنده ماند
حوزههای تخصصی:
یک خبر خوب و چند گفتار
حوزههای تخصصی:
درباره ادبیات شفاهی (6): انواع افسانه های ایرانی
حوزههای تخصصی:
دنیای ادبیات کودک اسپانیا
حوزههای تخصصی:
بسط تجربه نبوی در بوته نقد (1)
حوزههای تخصصی:
تردیدی نیست که پیامبری پیامبر به وحی است؛ یعنی پیامبر کسی است که ارتباط ویژهای با خدا دارد و از طریق این ارتباط حقایقی را درک و به دیگران القا میکند. بر همین مبنا وحی در بینش اسلامی از جایگاه خاصی برخوردار است و محور اصلی آموزههای دینی و معارف آسمانی تلقی میگردد. به تعبیر دیگر، اسلام دین وحی و قرآن محصول آن میباشد؛ لذا هر نوع تحلیل و تفسیر وحی در حقیقت تحلیل و تفسیر بنیاد اسلام است و هر خطایی در آن، سبب انحراف افکار و تحریف اسلام و برداشت نادرست از آن خواهد شد. اخیراً یکی از نظریه پردازان کشور ما در کتابی به نام »بسط تجربه نبوی« به تفسیر و تحلیل وحی پرداخته، آن را تجربه نبوی دانسته و از این نظر دفاع کرده است. از آن جا که دستاورد این نظریّه انکار وحی و رسالت به معنای واقعی آن، و تفسیر وحی به معنایی است که مورد انکار دانشمندان اسلامی، بلکه خلاف صریح آیات قرآنی است؛ در این نوشتار کوتاه در صدد بررسی و نقد این نظریه هستیم و ایرادهایی را بر آن وارد دانستهایم.









