مطالب

"مقدمه: اطلاعات دقیق از علل مرگ در جوامع انسانی نقش اساسی در برنامه ریزی های مرتبط با ارتقای سطح سلامت در این جوامع دارد. در پژوهش حاضر علاوه بر تعیین مهم ترین علل، به جستجو و بحث در مورد مهم ترین موانع موجود در ثبت و دسترسی به اطلاعات مربوط به مرگ در شهرستان رفسنجان پرداخته شده است. روش بررسی: در این مطالعه ی توصیفی، فهرست تمامی گواهی های مرگ یکساله در شهرستان رفسنجان در سال 1383 (معادل 1197 عدد) از مراکز گوناگون دریافت شد و مورد مطالعه قرار گرفت. اطلاعات بر اساس چک لیستی که بر اساس اهداف طراحی شده بود جمع آوری گردید و روایی آن توسط متخصصان تائید شد. اطلاعات ناقص، ضمن تماس تلفنی و یا حتی مراجعه به منازل تکمیل گردید. علت مرگ براساس قوانین طبقه بندی بین المللی بیماری ها (ICD-10)، تعیین و سپس با استفاده از نرم افزار SPSS پردازش شد. از تست های پارامتریک (CI، t-test 95% برای خطر نسبی) و غیر پارامتریک (χ2،U Mann-Whitney) برای انجام آزمون ها استفاده شد. نتایج: عدم همخوانی جزئیات موجود در مراکز گوناگون، ناقص بودن فرم های تکمیل شده، عدم وجود بسیاری از سؤالات ضروری در گواهی ها، عدم دسترسی آسان به اطلاعات، عدم دقت کافی در ثبت اطلاعات علی مرگ، و ناخوانا بودن اطلاعات ثبت شده از عمده مسائلی بود که در فرایند ثبت و دسترسی به اطلاعات مرگ در جمعیت تحت بررسی وجود داشت. میزان بروز مرگ خام 62/4 در هزار برآورد گردید. شایع ترین علت مرگ در مردان، حوادث و در زنان بیماری های قلبی-عروقی بوده است. نتیجه گیری: سیستم ثبت و دسترسی به اطلاعات مرتبط با مرگ در شهرستان رفسنجان نیاز به اصلاحات اساسی دارد. بنابراین اطلاعات کسب شده در مورد علل مرگ در وضعیت موجود باید با احتیاط در برنامه ریزی های بهداشتی مورد بحث و بررسی قرار گیرد. به هر حال بر اساس اطلاعات موجود میزان مرگ و میر خام در رفسنجان در سال 83 از این میزان در کل کشور (در سال 79) بیشتر می باشد و مطالعات بیشتری به منظور یافتن دلایل آن ضروری می باشد. "

"مقدمه: یکی از بخش هایی که باید ایمنی آن بیشتر مورد توجه باشد، بخش رادیولوژی بیمارستان است.دراین بخش افزون بر خطرات و حوادث احتمالی که مشابه آن در سایر بخش های بیمارستان وجود دارد، خطرات بالقوه ی تابش پرتو برای بیماران، همراهان، کارکنان، استادان و دانشجویان نیز وجود دارد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی وضعیت موجودایمنی دربخش رادیولوژی بیمارستان های دانشگاهی شهر اصفهان بوده است تا از این طریق نقاط ضعف وکاستی ها مشخص و اولویت های اجرایی برای اصلاح آن تعیین گردد. آنچه مسلم است افزایش آگاهی و انگیزه ی مدیران بیمارستان ها کمک مؤثری در جهت سرمایه گذاری صحیح برای کاستن نقاط ضعف موجود خواهد بود. روش بررسی: مطالعه ی حاضر ازنوع توصیفی- مقطعی و کاربردی بوده دراین پژوهش نمونه گیری صورت نگرفته و کلیه ی بخش های رادیولوژی در یازده بیمارستان دانشگاهی شهر اصفهان با استفاده ازچک لیست و جدول ارزیابی ریسک مورد پژوهش قرار گرفته اند. روش جمع آوری اطلاعات به صورت مصاحبه و مشاهده و تکمیل چک لیست می باشد و چک لیست پژوهش دارای روایی محتوایی بود که با نظر متخصصان مدیریت بهداشت و درمان وبهداشت حرفه ای به تأیید رسید. پس از جمع آوری اطلاعات لازم، ارزیابی ریسک ها به روش ارزیابی ریسک الگوی 3D دانشگاه Melbourne انجام شده است که یک روش کاملاً استاندارد می باشد. تجزیه و تحلیل داده های پژوهش در سطح آمار توصیفی بوده که با نرم افزارهای Excel وSPSS انجام شده است. یافته ها: نتایج نشان داد که درصد مربوط به وضعیت ایمنی فضای فیزیکی و تجهیزات 72درصد مربوط به وضعیت عمومی ایمنی 61 بود. همچنین ارزیابی ریسک ها نشان داد که به طور کلی 12 مورد از ریسک ها وخطرات موجود در بخش های رادیولوژی دارای امتیاز ریسک 300 و یا بالاتر می باشند. همچنین مشخص گردیدکه به طور کلی 96 مورد از ریسک ها تکنسین رادیولوژی را تهدید می کنند. نتیجه گیری: بر اساس یافته ها می توان گفت که به طورکلی از 5 زمینه ی ایمنی، بیشترین درصد متعلق به ایمنی فضای فیزیکی و تجهیزات و کم ترین درصد متعلق به استفاده از وسایل حفاظت فردی است. همچنین درصدکل ایمنی 58 درصد می باشدکه با توجه به آن وضعیت ایمنی بخش های رادیولوژی به طورمیانگین متوسط و ضعیف ارزیابی شده است. بنابراین بیشترین سرمایه گذاری باید در بخش رادیولوژی بیمارستان ها جهت پیشگیری و کاهش بروز خطرات برای تکنسین های رادیولوژی صورت گیرد."